دو تا پسر ترنس کشته شدن.
نیما عباسی و سامان عبدی
و قراره روی سنگ قبرشون اسم‌هایی نوشته بشه که هیچ‌وقت خودشون نبودن.
ما باید اسم همه‌ی کشته‌شده‌ها رو صدا بزنیم اما نیما و سامان (و شاید خیلی‌های دیگه که هنوز حتی خبرشون رو نداریم)
از حق ساده‌ی «داشتن اسم خودشون» هم محروم شدن.
اگه سنگ قبرشون حقیقت رو نمی‌گه، پس این وظیفه‌ی ماست که حقیقت رو بلندتر بگیم: نیما. سامان.