Happy Nowruz, Iranian New Year. The Journal of Sistan and Baluchistan Studies is accepting new submissions. We would like to invite you to submit your manunoscripts to this Journal, which is devoted to South-Eastern Iran with a specific focus on archaeological, historical, linguistics, ethnoarchaeological, and heritage conservation in all areas with a Sistan and Baluchistan legacy, especially adjacent areas such as Afghanistan, Pakistan, India, Oman, the Persian Gulf, and Central Asia with a chronological span from Paleolithic to Modern times: http://www.jsbs.uoz.ac.ir/
Forwarded from میراث باشی
🔺فاجعه جدید در میراث فرهنگی؛ حریم مسجد سنگی داراب با لودر تخریب شد!
🖋 پیمان خراسانی/ باستانشناس
🔸متاسفانه در چند روز اخیر به بهانه سنگفرش کردن و ساختن پله سنگی برای ورودی مسجد سنگی داراب، حریم این بنای ارزشمند را به دستور مدیر فنی تیم مرمت بناهای باستانی و با مجوز رسمی میراث فرهنگی با لودر مسطح کردند.
🔸جدا از تخریبات جبران ناپذیر ارتعاش و لرزش بنا بر اثر خاکبرداری با لودر، تمامی خاک برداشت شده، در واقع همان دورریزهایی هستند که حجاران و سنگ تراشان مسجد سنگی به عمد آن را به جلوی درگاه ورودی مسجد ریخته بودند تا سطحی را برای سهولت در رفت و آمد ایجاد کنند. این تکه سنگهای ریز و درشت راوی داستان سالهای پر زحمت و پر مشقت ساخت مسجد سنگی بودند که با یک نظر غیرکارشناسانه به کلی از بین رفتند.
🔸حال این سوالات پیش میآید که مگر نباید برای کوچکترین کار مرمتی از پژوهشگاه میراث فرهنگی، پژوهشکده باستان شناسی، پژوهشکده حفاظت و مرمت و در نهایت اداره میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی استان مجوز گرفت؟ آیا برای انجام چنین کار غیرعلمی و مخربی از ادارات مذکور مجوز دریافت شده است؟ چه کسانی به عنوان کارشناس دستور تخریب و تعرض به حریم بنای مسجد سنگی داراب را صادر کردند و آیا یک کارشناس مسلط، با تجربه و حقیقی در اداره میراث فرهنگی حضور نداشت که بخواهد جلوی این فاجعه را بگیرد؟
🔸مسجد سنگی داراب یا آتشکده آذرخش یکی از رازآلودترین و منحصربفردترین بناهای باستانی ایران است. این بنای یکپارچه سنگی، به صورت دستکند در دل دامنه کوهی سنگی به شیوه چلیپایی یا صلیبیشکل ساخته شده است. این اثر تاریخی در ده کیلومتری جنوب شرق شهر باستانی دارابگرد و در شش کیلومتری جنوب شهر کنونی داراب و در مسیر اصلی داراب به جنت شهر، در نزدیکی روستای خیرآباد واقع شده است. مسجد سنگی پس از شهر کهن دارابگرد و نقش شاپور ساسانی، سومین اثر شناخته شده شهر داراب محسوب میشود.
🔸رازآلود بودن بنا به این دلیل است که تاکنون هیچ محقق و پژوهشگری نتوانسته تاریخ گذاری قطعی و کارکرد اصلی این بنا را مشخص کند. در فرضیات متعدد، قدمت این اثر بین دوران تاریخی ایران و دوره اسلامی معلق است. درباره زمان ساخت و کاربرد بنا نظریات متفاوتی وجود دارد. برخی از محققان این بنا را آتشکده یا معبد مهرپرستان دانستهاند.
🔸اورل اشتاین باستانشناس کاربری آن را کلیسا میداند، اما براساس شواهد موجود و خوانش ۴ کتیبه داخلی، فعلا کاربری جز مسجد بودن را برای بنا نمیتوان ذکر کرد. از توصیفات معماری مسجد سنگی پلان چلیپایی با راهروهایی به عرض حدودا ۱ متر است که دور تا دور این محیط ادامه دارند و در پایان در قسمت محراب مسجد بسته میشوند. در مرکز این اثر باستانی حوضی با پلان مربع ساخته شده که به موازات آن نورگیر در سقف مسجد قرار دارد./فرارو
https://bit.ly/3KdwbYy
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
🖋 پیمان خراسانی/ باستانشناس
🔸متاسفانه در چند روز اخیر به بهانه سنگفرش کردن و ساختن پله سنگی برای ورودی مسجد سنگی داراب، حریم این بنای ارزشمند را به دستور مدیر فنی تیم مرمت بناهای باستانی و با مجوز رسمی میراث فرهنگی با لودر مسطح کردند.
🔸جدا از تخریبات جبران ناپذیر ارتعاش و لرزش بنا بر اثر خاکبرداری با لودر، تمامی خاک برداشت شده، در واقع همان دورریزهایی هستند که حجاران و سنگ تراشان مسجد سنگی به عمد آن را به جلوی درگاه ورودی مسجد ریخته بودند تا سطحی را برای سهولت در رفت و آمد ایجاد کنند. این تکه سنگهای ریز و درشت راوی داستان سالهای پر زحمت و پر مشقت ساخت مسجد سنگی بودند که با یک نظر غیرکارشناسانه به کلی از بین رفتند.
🔸حال این سوالات پیش میآید که مگر نباید برای کوچکترین کار مرمتی از پژوهشگاه میراث فرهنگی، پژوهشکده باستان شناسی، پژوهشکده حفاظت و مرمت و در نهایت اداره میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی استان مجوز گرفت؟ آیا برای انجام چنین کار غیرعلمی و مخربی از ادارات مذکور مجوز دریافت شده است؟ چه کسانی به عنوان کارشناس دستور تخریب و تعرض به حریم بنای مسجد سنگی داراب را صادر کردند و آیا یک کارشناس مسلط، با تجربه و حقیقی در اداره میراث فرهنگی حضور نداشت که بخواهد جلوی این فاجعه را بگیرد؟
🔸مسجد سنگی داراب یا آتشکده آذرخش یکی از رازآلودترین و منحصربفردترین بناهای باستانی ایران است. این بنای یکپارچه سنگی، به صورت دستکند در دل دامنه کوهی سنگی به شیوه چلیپایی یا صلیبیشکل ساخته شده است. این اثر تاریخی در ده کیلومتری جنوب شرق شهر باستانی دارابگرد و در شش کیلومتری جنوب شهر کنونی داراب و در مسیر اصلی داراب به جنت شهر، در نزدیکی روستای خیرآباد واقع شده است. مسجد سنگی پس از شهر کهن دارابگرد و نقش شاپور ساسانی، سومین اثر شناخته شده شهر داراب محسوب میشود.
🔸رازآلود بودن بنا به این دلیل است که تاکنون هیچ محقق و پژوهشگری نتوانسته تاریخ گذاری قطعی و کارکرد اصلی این بنا را مشخص کند. در فرضیات متعدد، قدمت این اثر بین دوران تاریخی ایران و دوره اسلامی معلق است. درباره زمان ساخت و کاربرد بنا نظریات متفاوتی وجود دارد. برخی از محققان این بنا را آتشکده یا معبد مهرپرستان دانستهاند.
🔸اورل اشتاین باستانشناس کاربری آن را کلیسا میداند، اما براساس شواهد موجود و خوانش ۴ کتیبه داخلی، فعلا کاربری جز مسجد بودن را برای بنا نمیتوان ذکر کرد. از توصیفات معماری مسجد سنگی پلان چلیپایی با راهروهایی به عرض حدودا ۱ متر است که دور تا دور این محیط ادامه دارند و در پایان در قسمت محراب مسجد بسته میشوند. در مرکز این اثر باستانی حوضی با پلان مربع ساخته شده که به موازات آن نورگیر در سقف مسجد قرار دارد./فرارو
https://bit.ly/3KdwbYy
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
Fararu
(تصاویر) فاجعه جدید در میراث فرهنگی؛ حریم مسجد سنگی داراب با لودر تخریب شد!
مگر نباید برای کوچکترین کار مرمتی از پژوهشگاه میراث فرهنگی، پژوهشکده باستان شناسی، پژوهشکده حفاظت و مرمت و در نهایت اداره میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی استان مجوز گرفت؟ آیا برای انجام چنین کار غیرعلمی و مخربی از ادارات مذکور مجوز دریافت شده است؟
Forwarded from انجمن علمی باستان شناسی ایران
برگزاری همایش ملی میراث فرهنگی و هنری سیراف در پهنه خلیج فارس
به گزارش روابط عمومی انجمن علمی باستانشناسی ایران و به نقل از روابط عمومی پژوهشکده هنر فرهنگستان هنر، همایش ملی «میراث فرهنگی و هنری سیراف در پهنه خلیجفارس» به همت معاونت پژوهشی پژوهشکده هنر و با همکاری انجمن علمی باستانشناسی ایران با دبیری علمی دکتر محمداسماعیل اسمعیلی جلودار در بهار ۱۴۰۲ برگزار میشود.
پژوهشگران میتوانند مقالات خود را در تحلیل و تبیین میراث فرهنگی و هنری سیراف در محورهای مطالعاتی «هنر، معماری و شهرسازی؛ باستانشناسی و علوم میانرشتهای؛ تعاملات و برهمکنشهای درون و برونمنطقهای سیراف در حوزه راه آبی ابریشم؛ میراث فرهنگی ناملموس؛ خط، کتیبه و متون؛ چالشهای مدیریت میراث فرهنگی منطقه؛ گردشگری فرهنگی و طبیعی؛ فرهنگ عامه، مردمشناسی و علوم اجتماعی» به دبیرخانه این همایش ارسال کنند.
مهلت ارسال چکیده مقالات تا ۲۰ آذرماه ۱۴۰۱ تعیین شده است.
گفتنی است مقالات برگزیده این همایش در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) ثبت و در کتاب مجموعه مقالات این همایش منتشر خواهد شد.
مخاطبان میتوانند برای دریافت اطلاعات بیشتر به وبگاه پژوهشکده هنر به نشانی aria.honar.ac.ir بخش «همایشها» مراجعه کنند یا با شماره 92-66956190 (داخلی ۱۲۱ یا ۱۱۲) یا با شماره همراه ۰۹۳۹۱۹۱۲۸۷۷ تماس بگیرند.
به گزارش روابط عمومی انجمن علمی باستانشناسی ایران و به نقل از روابط عمومی پژوهشکده هنر فرهنگستان هنر، همایش ملی «میراث فرهنگی و هنری سیراف در پهنه خلیجفارس» به همت معاونت پژوهشی پژوهشکده هنر و با همکاری انجمن علمی باستانشناسی ایران با دبیری علمی دکتر محمداسماعیل اسمعیلی جلودار در بهار ۱۴۰۲ برگزار میشود.
پژوهشگران میتوانند مقالات خود را در تحلیل و تبیین میراث فرهنگی و هنری سیراف در محورهای مطالعاتی «هنر، معماری و شهرسازی؛ باستانشناسی و علوم میانرشتهای؛ تعاملات و برهمکنشهای درون و برونمنطقهای سیراف در حوزه راه آبی ابریشم؛ میراث فرهنگی ناملموس؛ خط، کتیبه و متون؛ چالشهای مدیریت میراث فرهنگی منطقه؛ گردشگری فرهنگی و طبیعی؛ فرهنگ عامه، مردمشناسی و علوم اجتماعی» به دبیرخانه این همایش ارسال کنند.
مهلت ارسال چکیده مقالات تا ۲۰ آذرماه ۱۴۰۱ تعیین شده است.
گفتنی است مقالات برگزیده این همایش در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) ثبت و در کتاب مجموعه مقالات این همایش منتشر خواهد شد.
مخاطبان میتوانند برای دریافت اطلاعات بیشتر به وبگاه پژوهشکده هنر به نشانی aria.honar.ac.ir بخش «همایشها» مراجعه کنند یا با شماره 92-66956190 (داخلی ۱۲۱ یا ۱۱۲) یا با شماره همراه ۰۹۳۹۱۹۱۲۸۷۷ تماس بگیرند.
ICYA2017
AIS_Volume 1_Issue 3_Pages 15-44.pdf
مقاله ای جالب توجه به قلم جناب آقای پوریا خدیش از باستان شناسان فرهیخته کشور، که در این مقاله به خوبی نشان میدهد تعصب بر ایده، چطور می تواند باعث تحلیل و تفسیرهای اشتباه از یافته های فرهنگی شود.
همچنین سپاس از مجله پژوهشنامه ایران باستان جهت انتشار این مقاله
همچنین سپاس از مجله پژوهشنامه ایران باستان جهت انتشار این مقاله
Forwarded from Tissaphernes ™| تیسافِرن
💠 مجله
💠 پذیرش مجلۀ ایرانشناسی پرسیکا آنتیکوا در اسکوپوس
💠 مجلۀ ایرانشناسی پرسیکا آنتیکوا (Persica Antiqua) وابسته به گروه پژوهشی باستانکاوی تیسافرن، امروز 10 فروردینماه 1402 برابر با 30 مارس 2023 به جمع مجلههای معتبر علمی در وبگاه بینالمللی اسکوپوس پیوست.
گروه پژوهشی باستانکاوی تیسافرن سپاسگزار همۀ نویسندگان گرامی و هموندان هیئتتحریریه و داوران مقالهها و نیز دیگر دستاندرکاران مجلۀ ایرانشناسی پرسیکا آنتیکوا است که اگر نبود همراهی آنان، چنین موفقیتی بهدست نمیآمد.
مجلۀ ایرانشناسی پرسیکا آنتیکوا (Persica Antiqua) از همۀ ایرانشناسان گرامی دعوت میکند تا از طریق وبگاه مجله، مقالههای پژوهشی خود را در زمینۀ ایرانشناسی (باستانشناسی، فرهنگ و زبانهای باستانی، تاریخ و رشتههای مرتبط با ایرانشناسی) و نیز گزارش باستانشناسی و نقد و بررسی کتابهای ایرانشناسی را برای این مجلۀ بینالمللی بفرستند.
وبگاه مجله: https://www.persicaantiqua.ir/
گفتنی است روند ثبت مجلۀ پرسیکا آنتیکوا در پایگاه (Web Of Science (WOS در دست انجام است.
https://suggestor.step.scopus.com/progressTracker/index.cfm?trackingID=EECC03DB545DE461
💠 پذیرش مجلۀ ایرانشناسی پرسیکا آنتیکوا در اسکوپوس
💠 مجلۀ ایرانشناسی پرسیکا آنتیکوا (Persica Antiqua) وابسته به گروه پژوهشی باستانکاوی تیسافرن، امروز 10 فروردینماه 1402 برابر با 30 مارس 2023 به جمع مجلههای معتبر علمی در وبگاه بینالمللی اسکوپوس پیوست.
گروه پژوهشی باستانکاوی تیسافرن سپاسگزار همۀ نویسندگان گرامی و هموندان هیئتتحریریه و داوران مقالهها و نیز دیگر دستاندرکاران مجلۀ ایرانشناسی پرسیکا آنتیکوا است که اگر نبود همراهی آنان، چنین موفقیتی بهدست نمیآمد.
مجلۀ ایرانشناسی پرسیکا آنتیکوا (Persica Antiqua) از همۀ ایرانشناسان گرامی دعوت میکند تا از طریق وبگاه مجله، مقالههای پژوهشی خود را در زمینۀ ایرانشناسی (باستانشناسی، فرهنگ و زبانهای باستانی، تاریخ و رشتههای مرتبط با ایرانشناسی) و نیز گزارش باستانشناسی و نقد و بررسی کتابهای ایرانشناسی را برای این مجلۀ بینالمللی بفرستند.
وبگاه مجله: https://www.persicaantiqua.ir/
گفتنی است روند ثبت مجلۀ پرسیکا آنتیکوا در پایگاه (Web Of Science (WOS در دست انجام است.
https://suggestor.step.scopus.com/progressTracker/index.cfm?trackingID=EECC03DB545DE461
Forwarded from ایران ورجاوند ™ Irān-i Varjāvand
Forwarded from Mandana Mahmoodi
قابل توجه علاقمندان به میراث فرهنگی، باستان شناسان، گردشگری، تاریخ و محیط زیست
کارگاه آموزشی:
نگاه کارشناسی به تپه غیب شده قمی آباد
قدیر افروند
منظر ناشناخته و مغفول باستان شناسی قائم شهر
محمد مهدی کلانتری
زمان: دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲
ساعت ۳ الی ۷ بعداز ظهر
مکان: دروازه دولت، خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه خوارزمی، ستاد سمن های شهر تهران سالن آمفی تئاتر
نزدیکترین ایستگاه مترو: دروازه دولت
به شرکت کنندگان گواهینامه حضور در کلاس داده می شود
جهت ثبت نام رایگان لطفا با تلفن 09121831127 تماس حاصل فرمایید
ضمنا افرادی که در کارگاههای قبلی مانند گردشگری، میراث ناملموس و تهران قدیم شرکت کرده بودند جهت اخذ گواهینامه های خود در محل برگزاری کارگاه فوق مراجعه نمایند
روابط عمومی
شبکه سمن های میراثی استان تهران
@tehranmiras
کارگاه آموزشی:
نگاه کارشناسی به تپه غیب شده قمی آباد
قدیر افروند
منظر ناشناخته و مغفول باستان شناسی قائم شهر
محمد مهدی کلانتری
زمان: دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲
ساعت ۳ الی ۷ بعداز ظهر
مکان: دروازه دولت، خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه خوارزمی، ستاد سمن های شهر تهران سالن آمفی تئاتر
نزدیکترین ایستگاه مترو: دروازه دولت
به شرکت کنندگان گواهینامه حضور در کلاس داده می شود
جهت ثبت نام رایگان لطفا با تلفن 09121831127 تماس حاصل فرمایید
ضمنا افرادی که در کارگاههای قبلی مانند گردشگری، میراث ناملموس و تهران قدیم شرکت کرده بودند جهت اخذ گواهینامه های خود در محل برگزاری کارگاه فوق مراجعه نمایند
روابط عمومی
شبکه سمن های میراثی استان تهران
@tehranmiras
کتاب "مانا و فراسوی آن: پژوهشی درباره سفالینه¬های عصرآهن و متأخر زنجان در موزه ملی ایران" توسط موسسه ایزمئو با همکاری دانشگاه زابل و موزه ملی ایران به عنوان چهلمین شماره از سری جدید " SERIE ORIENTALE ROMA" موسسه ایزمئو در رُم به چاپ رسید. این کتاب نتیجه مطالعه بر روی مجموعه سفالی منسوب به زنجان که در موزه ملی ایران نگهداری می¬شود، است. این مجموعه ناهمگون عمدتا از عصر آهن با برخی قطعات از دوره اسلامی است. بخش عظیمی از این سفالها مربوط به گونه کمتر شناخته شده از فرهنگ مانایی است.
مجلۀ انگلیسی مطالعات سیستان و بلوچستان (Journal of Sistan and Baluchistan Studies) در23 آذرماه 1403 برابر با 13 دسامبر 2024 به جمع مجلههای معتبر علمی در وبگاه بینالمللی اسکوپوس پیوست. مجله انگلیسی مطالعات سیستان و بلوچستان (به صاحب امتیازی دانشگاه زابل، مدیر مسئولی رضا ناصری و سردبیری حسین سرحدی دادیان) سپاسگزار همۀ نویسندگان گرامی و اعضای هیئتتحریریه و داوران مقالهها و نیز دیگر دستاندرکاران مجلۀ مطالعات سیستان و بلوچستان است که اگر نبود همراهی آنان، چنین موفقیتی بهدست نمیآمد.
مجلۀ مطالعات سیستان و بلوچستان (Journal of Sistan and Baluchistan Studies) از همۀ محققین گرامی دعوت میکند تا از طریق وبگاه مجله، مقالههای پژوهشی خود را در زمینۀ ایران شرقی (باستانشناسی، تاریخ و تاریخ هنر، فناوری باستانی، زبانشناسی، تاریخ معماری و ....) برای این مجله بفرستند. برای ارسال مقالههای خود میتوانید به وبگاه مجله به آدرس https://jsbs.uoz.ac.ir/ مراجعه نمایید.
مجلۀ مطالعات سیستان و بلوچستان (Journal of Sistan and Baluchistan Studies) از همۀ محققین گرامی دعوت میکند تا از طریق وبگاه مجله، مقالههای پژوهشی خود را در زمینۀ ایران شرقی (باستانشناسی، تاریخ و تاریخ هنر، فناوری باستانی، زبانشناسی، تاریخ معماری و ....) برای این مجله بفرستند. برای ارسال مقالههای خود میتوانید به وبگاه مجله به آدرس https://jsbs.uoz.ac.ir/ مراجعه نمایید.
عیدانه مجله مطالعات سیستان و بلوچستان به جامعه باستانشناسی ایران
با سلام و احترام،
با کمال افتخار و خرسندی به اطلاع میرسانم که مجله علمی «Journal of Sistan and Baluchistan Studies» بهعنوان 194 امین نشریه نمایهشده در پایگاه اسکوپوس، موفق به دریافت درجه Q1 در ارزیابی ۲۰۲۴ (SJR) شده است. این موفقیت، گامی مهم در ارتقای جایگاه بینالمللی دانشگاه زابل محسوب میشود.
دریافت درجه عالی Q1، فرصتی ارزشمند برای به نمایش گذاشتن تاریخ، فرهنگ و ویژگیهای جغرافیایی ایران و به خصوص نیمه شرقی فلات ایران در سطح جهانی است که میتواند نقش مهمی در معرفی غنای فرهنگی و تمدنی این منطقه داشته باشد.
امید است با ادامه این مسیر و بهرهمندی از حمایتهای همهجانبه شما عزیزان، شاهد توسعه و ارتقای روزافزون جایگاه این مجله در عرصه جهانی باشیم.
برای مشاهده جزئیات به لینک زیر مراجعه نمایید:
https://www.scimagojr.com/journalsearch.php?q=21101267701&tip=sid&clean=0#google_vignette
با آرزوی موفقیتهای روزافزون
با سلام و احترام،
با کمال افتخار و خرسندی به اطلاع میرسانم که مجله علمی «Journal of Sistan and Baluchistan Studies» بهعنوان 194 امین نشریه نمایهشده در پایگاه اسکوپوس، موفق به دریافت درجه Q1 در ارزیابی ۲۰۲۴ (SJR) شده است. این موفقیت، گامی مهم در ارتقای جایگاه بینالمللی دانشگاه زابل محسوب میشود.
دریافت درجه عالی Q1، فرصتی ارزشمند برای به نمایش گذاشتن تاریخ، فرهنگ و ویژگیهای جغرافیایی ایران و به خصوص نیمه شرقی فلات ایران در سطح جهانی است که میتواند نقش مهمی در معرفی غنای فرهنگی و تمدنی این منطقه داشته باشد.
امید است با ادامه این مسیر و بهرهمندی از حمایتهای همهجانبه شما عزیزان، شاهد توسعه و ارتقای روزافزون جایگاه این مجله در عرصه جهانی باشیم.
برای مشاهده جزئیات به لینک زیر مراجعه نمایید:
https://www.scimagojr.com/journalsearch.php?q=21101267701&tip=sid&clean=0#google_vignette
با آرزوی موفقیتهای روزافزون