تحلیل وضعیت فاوا – Telegram
تحلیل وضعیت فاوا
406 subscribers
250 photos
8 videos
536 links
Download Telegram
🔺نمره قبولی معاونت علمی از مجلس

🔸در یادداشت آخرین شماره سال گذشته هفته‌نامه عصر ارتباط با تیتر «ضعف و قوت مدیران فاوا در سال 1403» نوشتم: «حسین افشین معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس جمهور بر خلاف رویه مرسوم مدیران جدید که بعضا تا مدت‌ها سرگرم انتصابات و تدوین برنامه‌ها و آشنایی با مجموعه تحت مدیریت هستند، از ساعات اولیه قرارگرفتن در این مسوولیت و بدون فوت وقت مشغول به‌کار شد. میزان تسلط افشین بر معاونت علمی به حدی بود که نه تنها سکته‌ای در عملکرد این معاونت ایجاد نشد بلکه با شتاب بیشتری فعالیت‌های این مجموعه کلیدی در عرصه شرکت‌های دانش‌بنیان، اقتصاد دیجیتال و استارت‌آپ‌ها به پیش رفت و او را به یکی از مدیران فعال برای دولت چهاردهم تبدیل کرد.»

🔸اکنون و پس از گذشت 8 ماه از سال جاری، نه‌تنها شواهد میدانی بلکه گزارش رسمی مجلس نیز آن یادداشت را تأیید می‌کند: «معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری در صدر دستگاه‌های اجرایی از نظر تحقق احکام برنامه هفتم توسعه قرار گرفته است.»

🔸این اتفاق در شرایطی رخ داده که بخش بزرگی از دولت، درگیر چانه‌زنی‌های اداری و مناقشات درونی بوده و فضای رسانه‌ای کشور بیشتر به حواشی می‌پرداخت تا خروجی و عملکرد. اما افشین و تیم او مسیر دیگری را انتخاب کردند؛ مسیری بی‌سروصدا اما پرثمر که امروز آمار و گزارش‌ها موید آن است.

🔸از هوش مصنوعی تا انرژی خورشیدی
در حوزه علم و فناوری، معاون علمی رییس جمهوری به‌درستی از «علم به‌مثابه زبان تاب‌آوری ملی» سخن گفته است.

ادامه مطلب را در سایت هفته نامه عصرارتباط بخوانید

@Asreertebat_weekly
👎1
🔻ارزانترین کشور و چهارمین استخراج‌کننده رمزارز در دنیا هستیم
⭕️ ایران و دوراهی «بی‌برقی یا بیت‌کوین»

▫️ایران به چهارمین قطب بزرگ استخراج رمزارز جهان تبدیل شده است؛ عنوانی که در ظاهر یک مزیت اقتصادی در سایه تحریم‌هاست، اما در باطن، نظام تامین انرژی کشور را در آستانه فروپاشی قرار داده است. در روزهای قبل این معما و دوراهی استخراج رمزارزها در ایران به عنوان ابزار برای عبور از تحریم‌ها و همزمان از میان رفتن زیرساخت‌های انرژی کشور، مورد توجه رسانه‌های خارجی زیادی قرار گرفته است.

▫️ تخمین زده می‌شود که بیش از ۹۵٪ از استخراج رمزارزها به‌صورت غیرقانونی انجام می‌شود و این فعالیت‌ها معادل مصرف برق دو رآکتور هسته‌ای است. اما این حجم بالا از استخراج «غیرقانونی» رمزارزها را نمی‌توان به راحتی و آنطور که مقامات وزارت نیرو می‌گویند، تنها به حدود ۱۳ میلیون شهروند عادی ایرانی منتسب کرد. کمااینکه برخی اخبار رسمی و غیررسمی گویای آن است که برخی دستگاه‌ها و نهادها نیز از برق رایگان استفاده می‌کنند و شبکه را بیشتر تحت فشار قرار می‌دهند.

⬅️ متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱@IT_analyze
🌐 http://ITanalyze.com
🔻 ویدئوهای جعلی دیگر قابل تشخیص نیستند
⭕️ بحران جهانی وارونگی حقیقت با هوش مصنوعی

🔹 دیپ‌فیک‌ها وارد مرحله‌ای شده‌اند که تشخیصشان برای عموم تقریباً ناممکن است. پژوهش iProov نشان می‌دهد فقط ۰.۱٪ مردم قادرند محتوای واقعی را از جعلی تشخیص دهند و در عین حال بسیاری تصور می‌کنند توانایی تشخیص دارند.

🔹 جنگ‌ها، اعتراضات و رویدادهای سیاسی با تصاویر و ویدئوهای جعلی تحت‌تأثیر قرار می‌گیرند. از وقایع جنگ اسرائیل علیه ایران تا اعتراضات نپال و حتی حملات سازمان‌یافته علیه برندها.

🔹 گزارش وزارت امنیت داخلی آمریکا: هوش مصنوعی مولد، ابزار قدرتمند تولید رسانه‌های جعلی است و می‌تواند بر سیاست‌گذاری و انتخابات اثر بگذارد.

🔹 استارتاپ اسرائیلی «سیابرا» با رصد جعل‌های آنلاین، از پروفایل‌های جعلی تا کارزارهای هماهنگ اطلاعات نادرست، هشدار می‌دهد که بزرگ‌ترین خطر، فروپاشی ادراک مشترک از حقیقت است.

🔹 زاکربرگ: شبکه‌های اجتماعی وارد «عصر سوم» شده‌اند؛ عصری با سیل محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی که تعامل کاربران و درآمد شرکت‌ها را افزایش می‌دهد.

🔹 خستگی کاربران از محتوای هوش مصنوعی: طبق نظرسنجی‌ها، اشتیاق به محتوای تولیدشده توسط AI در سال ۲۰۲۵ به‌شدت کاهش یافته است.

🔹انفجار حجم دیپ‌فیک‌ها: پیش‌بینی ۸ میلیون مورد در سال ۲۰۲۵، جهش از ۵۰۰ هزار مورد در ۲۰۲۳.

🔹 سیابرا ابزار جدیدی برای کشف دیپ‌فیک معرفی کرده است، اما مدیرعامل iProov معتقد است که در آینده امکان تشخیص محتوای جعلی تقریباً از بین می‌رود و تنها محتواهای دارای «اعتبارنامه و زنجیره تأمین قابل راستی‌آزمایی» قابل اعتماد خواهند بود.

🔹 پیش‌بینی نگران‌کننده: تا چند سال آینده، ۹۰٪ محتوای آنلاین ممکن است جعلی باشد؛ همان‌طور که ۹۰٪ رولکس‌های ساحلی، تقلبی‌اند.

⬅️
متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
⭕️ لوکیشن‌گیت چگونه اینترنت طبقاتی را عیان کرد

🔹 قابلیت جدید ایکس، ماجرای «سیم‌کارت‌های سفید» را منفجر کرد. این ویژگی محل اتصال کاربران را نشان می‌دهد و مشخص شد برخی حساب‌های ایرانی بدون فیلترشکن به توییتر متصل می‌شوند.

🔹 شواهد کاربران: محل اتصال تعداد زیادی از چهره‌های دولتی، رسانه‌ای، سیاسی و برخی افراد شناخته‌شده «داخل ایران» ثبت شده؛ یعنی دسترسی مستقیم به اینترنت بدون فیلتر.

🔹 واکنش‌ها:
▫️ برخی عذرخواهی کردند
▫️ برخی گفتند «بی‌اطلاع» بوده‌اند
▫️ برخی این امتیاز را «حق خود» دانستند

🔹 فضای توییتر فارسی ملتهب شد. کاربران این وضعیت را مصداق آشکار رانت و تبعیض دانستند و از «ریاکاری رسانه‌ای» به‌شدت انتقاد کردند.

🔹 ابهام حاکمیتی: هیچ مقام رسمی هنوز وجود یا عدم وجود این خطوط را تأیید یا رد نکرده است؛ موضوعی که حساسیت‌ها را بیشتر کرده.

🔹 پیامد کلان:
این ماجرا بار دیگر عدالت ارتباطی و حق دسترسی برابر به اطلاعات را به مرکز توجه آورده و نشان می‌دهد دسترسی‌های گزینشی می‌تواند اعتماد عمومی به سیاست‌گذاران حوزه دیجیتال را تضعیف کند.

🔹 افکار عمومی یک مطالبه اصلی دارد: شفاف‌سازی فوری درباره ماهیت سیم‌کارت‌های سفید، فهرست دسترسی‌ها و سازوکار تخصیص اینترنت بدون فیلتر.

⬅️
متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
⭕️ تعرفه اینترنت اپراتورهای موبایل ۲۰ درصد افزایش یافت

▫️ پیرو درخواست اپراتورها برای بازنگری قیمت بسته‌های اینترنت، مراجع تصمیم‌گیر با افزایش ۲۰ درصدی تعرفه‌ها از بامداد سه‌شنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۴ موافقت کردند.

🔹 ایرانسل:
▫️ افزایش تعرفه: تمامی بسته‌های اینترنت همراه و TD-LTE تا سقف ۲۰٪.
▫️ تعرفه مصرف آزاد اینترنت بدون تغییر باقی مانده است.
▫️ فرآیند اعمال تغییرات در وب‌سایت، ایرانسل‌من، کدهای دستوری و… آغاز شده است.


🔹 همراه اول:
▫️ اصلاح ۲۰ درصدی تعرفه بسته‌های اینترنت این اپراتور نیز از بامداد ۱۱ آذر آغاز شده است.
▫️ بسته‌های خریداری‌شده پیش از این بدون تغییر تا پایان دوره معتبر می‌مانند.
▫️ تعرفه پایه اینترنت همراه اول نیز ثابت است.

⬅️
متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
⭕️ برنامه دولت برای تولید موبایل و سیستم‌عامل بومی

🔸 دفتر هیأت دولت بررسی «سیاست‌های حمایتی از تولید تلفن همراه و توسعه سیستم‌عامل بومی» را آغاز کرده است؛ پیشنهادی که از سوی معاونت علمی و اجتماعیِ معاون اول رئیس‌جمهور ارائه شده و اکنون وارد مرحله کارشناسی شده است.

🔹 در نشست اخیر کمیسیون تخصصی علمی‌وفناوری و هوشمندسازی دولت، نمایندگان وزارت صمت، اقتصاد، ارتباطات، معاونت علمی، سازمان برنامه و بودجه و بانک مرکزی حضور داشتند.

🔸 این جلسه با مشارکت بخش خصوصی نیز همراه بود؛ تشکل‌های صنفی، اتاق بازرگانی و اتاق اصناف دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را درباره ابعاد مختلف این سیاست حمایتی مطرح کردند.

🔻 جمع‌بندی این بررسی‌ها مبنای گزارش نهایی به هیأت دولت و تصمیم‌گیری درباره نحوه اجرای سیاست‌های جدید در حمایت از تولید تلفن همراه و توسعه اکوسیستم نرم‌افزار و سیستم‌عامل خواهد بود.

🔗 مطالب بیشتر در:
📱@IT_analyze
🌐 http://ITanalyze.com
⭕️ پایان روزنامه‌نگاری و سلام به سخنرانی‌نگاری

✍️ علی شمیرانی


صفحه نخست رسانه‌ها اعم از مکتوب و مجازی را که مرور می‌کنید، همه‌چیز شبیه به یک نوار بازپخش شده است و تیترها از دل سخنرانی یک مسوول در یک همایش، جلسه یا سفر بیرون آمده است.

لذا خبر به مفهوم ابتدایی‌اش جنسی نایاب شده است. البته نه چون همه روزنامه‌نگاران نمی‌دانند چه باید بکنند، بلکه چون هر چه پیگیری می‌کنند، چیزی دستش را نمی‌گیرد. نتیجه نیز روشن است، «فقر شدید خبری» در رسانه‌ها و شکل‌گیری چرخه‌ای که به بی‌اعتمادی، بی‌محتوایی و کوچ تاریخی مخاطبان منجر شده است.

از قضا سال‌هاست که رفتار مردم ایران شاهد روشن این تغییر است؛ در حالی که در دنیا، رسانه‌ها توانسته‌اند همچنان مرجعیت خبری خود را حفظ کنند، در کشور ما اما این شبکه‌های اجتماعی هستند که بر اساس نظرسنجی‌های داخلی و خارجی منبع کسب اخبار شده‌اند.

تاریک‌تر از این وضعیت، ظهور کاربرانی بی‌نام‌ونشان است که امروز ضریب نفوذشان از بسیاری از رسانه‌های رسمی بیشتر شده است. چراکه مخاطب تصور می‌کند پشت این افراد، فشار، پول، سفارش و سانسوری نیست. بنابراین حتی اگر حرفشان نادرست و شایعه باشد، از نگاه بخش زیادی از مردم «قابل اعتمادتر» از رسانه‌ای است که سال‌ها از مسیر حرفه‌ای خود خارج شده است.

آن هم رسانه‌هایی که «مسیر خودزنی» را انتخاب کرده‌اند و دل‌مشغولی نخست را در جلب توجه و حمایت مالی فلان دستگاه و مسوول گذاشته و مخاطبان اصلی را رها کرده‌اند.

لذا وقتی تیتر نخست یک رسانه بارها و در طول سال با اظهارات تکراری یک مسوول پر می‌شود، دیگر حرجی به ریزش مخاطبان نیست. چون در ویترین رسانه‌ای اصولا چیزی به جز «وعده‌های کپک‌زده» برای عرضه به مشتری به نیست.

از قضا شاهد شکل‌گیری عارضه‌ای دیگر در چنین وضعیتی هستیم که حتی تکذیب رسمی هم اثربخشی مطلوب ندارد.

چراکه مخاطب، رسانه‌ای که سال‌ها اعتبارش را خرج بازتاب سخنان تکراری و بی‌خاصیت کرده، باور نمی‌کند و در نتیجه هر شایعه‌ای ولو به رغم تکذیب‌های مکرر در ذهن بخش زیادی از مردم رسوب می‌کند و خبر رسمی، پیش از اثرگذاری می‌میرد.

مخلص کلام اینکه مرجعیت خبری قابل خریدوفروش نیست و راه خروج از این بحران، بازگشت رسانه به تولید فکت به جای بازنشر وعده است. لذا اگر رسانه‌ها همچنان به بازنشر سخنرانی به‌عنوان «خبر» ادامه دهند، حرفه روزنامه‌نگاری به ویژه پس از جنجال سیم‌کارت‌های سفید، تتمه ارزش و اعتبار خود را هم خواهد سوزاند.

به این ترتیب، با کمی اغراق و البته با نگاهی واقع‌گرایانه می‌توان گفت، خبرنگاری جای خود را به سخنرانی‌نگاری، خاطره‌نگاری، نظرنگاری و تبلیغ‌‌نگاری داده است.

پرواضح است رسانه‌ای که صدای مردم نیست، طبیعی است که روزی خود نیز صدایی برای شنیدن نداشته باشد و از لحظه قطع مواجب از پا درآید.

🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
👍1
🔻پیگیری مرکز ملی فضای مجازی برای اصلاح روند خط‌های سفید
⭕️ متولی سفیدکردن سیم‌کارت‌ها وزارت ارتباطات است

▫️ حسین دلیریان، سخنگوی مرکز ملی فضای مجازی اعلام کرد : سازوکار اجرایی سفیدکردن خطوط به عهده وزارت ارتباطات است و فهرست خطوطی که سفید می‌شود توسط دستگاه‌های متولی به کارگروه مذکور ارائه می‌شود و راهکار اصلاح مصوبه و یا اصلاح افرادی که خطوط تلفن همراه آنها سفیده شده است، از طریق همین سازوکار قانونی وجود دارد.

▫️ هرگونه اصلاح یا لغو مصوبه اعطای خط سفید باید در همان کارگروه قانون جرایم رایانه‌ای مطرح و تصویب شود.


🔗 مطالب بیشتر در:
📱@IT_analyze
🌐 (http://ITanalyze.com)
🔺شماره ۱۱۳۱ هفته نامه #عصر_ارتباط منتشر شد

Asreertebat.com


@Asreertebat_weekly
لایحه‌ای که توسط چند نماینده کنگره آمریکا تدوین شد
⭕️ ارایه اینترنت از ماهواره به موبایل ایرانی‌ها

🔹 چند نماینده کنگره آمریکا لایحه‌ای با عنوان «قانون بررسی امکان‌سنجی تجهیزات نوظهور برای رسانه دیجیتال باز» (FREEDOM Act) را برای ارزیابی و افزایش دسترسی ایرانیان به اینترنت ارایه کرده‌اند.

🔹 به نوشته جروزالم‌پست، این لایحه وزارت خارجه آمریکا، کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) و وزارت خزانه‌داری ایالات متحده را موظف می‌کند امکان استفاده از فناوری‌های نوین برای دسترسی امن و بدون سانسور به اینترنت در ایران را بررسی کنند.

🔹 کلودیا تنی، نماینده کنگره آمریکا، با اشاره به استفاده دولت‌ها از قطع اینترنت و نظارت دیجیتال، مدعی شده این لایحه با هدف تقویت «دیپلماسی دیجیتال» و حمایت از آزادی بیان تدوین شده است.

🔹 در این لایحه، «فناوری ماهواره‌ای مستقیم به تلفن همراه» (direct-to-cell satellite technology) به‌عنوان یک ابزار نوظهور برجسته شده؛ فناوری‌ای که می‌تواند گوشی‌های هوشمند را بدون نیاز به شبکه‌های دولتی، مستقیماً به ماهواره متصل کند.

🔹 در چارچوب این بررسی، نقش سکوهای مبتنی بر پهپاد، فناوری‌های ایجاد پارازیت و اقدامات مقابله‌ای نیز از نظر امکان‌پذیری، امنیت، اقتصاد و تاب‌آوری این ارتباطات بررسی خواهد شد.

🔹 بر اساس متن لایحه، وزارت خارجه آمریکا، FCC و وزارت خزانه‌داری حداکثر ۱۲۰ روز پس از تصویب، باید گزارش خود را به کمیته‌های امور خارجی سنا و مجلس نمایندگان ارایه دهند.


⬅️
متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
🔻عربستان و قطر در حال جایگزینی مسیر اتصال سه قاره هستند
⭕️ حذف ایران از مسیر بین‌المللی ترانزیت داده

▫️قطر و عربستان سعودی با سرمایه‌گذاری گسترده روی کابل‌های فیبر نوری زمینی، عملاً در حال بازطراحی نقشه ترانزیت جهانی داده در منطقه‌اند؛ مسیری که هدف اصلی آن، «کاهش وابستگی به تنگه هرمز و دریای سرخ و کنار گذاشتن مسیرهای نزدیک به ایران» است.

▫️شرکت مخابراتی مستقر در قطر قصد دارد ۵۰۰ میلیون دلار برای ایجاد سامانه‌های جدید کابل زمینی هزینه کند؛ کابل‌هایی که از عمان آغاز می‌شوند، از عراق و ترکیه عبور می‌کنند و به اروپا می‌رسند. هم‌زمان، عربستان و سوریه نیز در حال مذاکره برای ایجاد مسیر زمینی مشابهی هستند که شبه‌جزیره عربستان را مستقیماً به اروپا متصل می‌کند.

▫️این تحولات از نگاه کارشناسان، نشانه‌ای روشن از «تغییر محاسبات ژئوپلیتیکی ترانزیت داده» است. ایجاد اتصال‌های زمینی جدید، به‌معنای انتقال نقش محوری از ایران به مسیرهای جایگزین و تقویت جایگاه کشورهایی مانند عراق و سوریه در شبکه بین‌المللی ارتباطات داده است؛ روندی که می‌تواند اقتصاد دیجیتال این کشورها را تقویت کند.

▫️اپراتورهای بین‌المللی، تنگه هرمز و دریای سرخ را مسیرهایی پرریسک می‌دانند. در دریای سرخ، سالانه ۲۲ هزار کشتی عبور می‌کنند و ۱۵ کابل زیردریایی بین‌قاره‌ای حامل حدود ۸۰ درصد ترافیک داده بین آسیا، آفریقا و اروپا از این مسیر می‌گذرد. حملات مکرر به کشتی‌ها و کابل‌ها، از جمله آسیب به چند سامانه مهم در سال‌های اخیر، باعث شده حدود یک‌چهارم ترافیک داده جهان در مقاطعی دچار اختلال شود.

▫️در چنین شرایطی، قطر با تکمیل ادغام شبکه ملی پهن‌باند خود با شرکت Gulf Bridge International، به‌دنبال تبدیل‌شدن به «دروازه یکپارچه اتصال دیجیتال خاورمیانه» است؛ مسیری که هم ترانزیت داده را از ایران دور می‌کند و هم این کشور را به هاب داده و هوش مصنوعی منطقه بدل می‌سازد.

▫️جمع‌بندی این تحولات نشان می‌دهد رقابت آینده در منطقه، نه بر سر نفت و گاز، بلکه بر سر «مسیرهای عبور داده، مراکز داده و نقش‌آفرینی در اقتصاد دیجیتال» است؛ رقابتی که اگر ایران برای آن راهبرد فعال نداشته باشد، می‌تواند به حذف تدریجی کشور از زنجیره ترانزیت داده جهانی منجر شود.

⬅️
متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
⭕️ سیم‌کارت‌های سفید و حکمرانی با پاس‌کاری

✍🏻فاطمه زهرا جامی

وزارت ارتباطات پس از بیش از یک هفته سکوت درباره سیم‌کارت‌های سفید، با ارسال نامه‌ای به شورای عالی فضای مجازی خواستار ارائه گزارشی دقیق درباره این موضوع شد! نشانه‌ای از تکرار الگوی آشنای پاس‌کاری میان نهادهای مسئول.

فردای همان روز پاسخ نامه وزیر به دبیر شورا را اما سخنگوی مرکز ملی فضای مجازی داد و تاکید کرد این شورا در موضوع سیم‌کارت‌های سفید «نقشی ندارد».

اما از آنجا که انتظار برای واکنش متقابل از سوی وزارت ارتباطات بی‌نتیجه ماند، قاعدتا باید فرض را بر صحت این این بخش از اظهارات سخنگوی مرکز ملی فضای مجازی گذاشت که گفت: «سازوکار اجرایی سفیدکردن خطوط به عهده وزارت ارتباطات است و فهرست خطوطی که توسط دستگاه‌های متولی ارائه می‌شود از طریق همین سازوکار قانونی وجود دارد.»

لذا با فرض اینکه تصمیم‌گیری درباره این طرح به دولت‌های پیشین بازگردد، وزارت ارتباطاتِ فعلی دست‌کم در مقام مجری و فراهم‌کننده زیرساخت فنی و در حد اختیارات و حدود مسوولیت خود، باید به افکار عمومی پاسخ‌گو باشد؛ مسئولیتی که البته تا این لحظه بر زمین مانده است.

اما فارغ از ماجرای سیم‌کارت‌های سفید، معضل و خلاء دیگری که برجسته و تکرار می‌شود، تضعیف مفهوم «مسئولیت» و «پاسخگویی» در ساختار حکمرانی ارتباطات کشور است.

گویی نقش وزارت ارتباطات بیش از آنکه به مثابه وزارتخانه‌ای با اختیار و قدرت تصمیم‌گیری باشد، به پیمانکاری فنی و مجری محضِ سیاست‌های خارج از این وزارتخانه تقلیل یافته است.

از سوی دیگر اما شورای عالی فضای مجازی نیز به جای پاسخ‌های دیپلماتیک، باید صراحتا اعلام کند که مشخصا در چه حوزه‌هایی، با چه میزان اختیار و تا چه سطحی مسئولیت دارد. در غیر این صورت، موضوعاتی مانند سیم‌کارت‌های سفید، فیلترینگ و ... به جای اتخاذ رویکردهای اقناعی افکار عمومی، تنها به نمونه‌های تکرارشونده‌ای از سردرگمی نهادی، فرار از مسوولیت و تحمیل نارضایتی به مردم تبدیل خواهند شد.


🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
🔻 تداوم موج واکنش‌ها به قابلیت جنجالی ایکس
⭕️ «افشای موقعیت» فراتر از سیم‌کارت‌های سفید رفت

▫️طرح افشای موقعیت کاربران ایکس (توییتر سابق) که قرار بود به قول خارجی‌ها، بازیگران بد، ترول‌ها، مداخله‌گران خارجی، تولیدکنندگان محتواهای جعلی و اکانت‌های نامعتبر را افشا کند، در ایران بازتاب‌های کم‌سابقه‌ای داشت.

▫️موضوعی که البته مورد توجه برخی رسانه‌های خارجی از جمله «تلگراف» نیز قرار گرفت و از آن با نام «اینترنت VIP» برای برخی ایرانیان یاد کردند. در حالیکه در ایران به «سیم‌کارت سفید» و «اینترنت طبقاتی» شناخته شد.

▫️اما حواشی این موضوع فراتر از جنجال‌های داخلی رفت و اتهامات دیگری را نیز در برخی کشورها متوجه ایران کرد.

▫️سیاستمداران اروپایی با ارسال نامه‌ای به شرکت‌های بزرگ فناوری، خواستار تقویت راه‌های دور زدن فیلترینگ برای ایرانیان شدند.

▫️سایت موسسه خاورمیانه مدعی شد این قابلیت، شبکه‌های تبلیغاتی ایران را افشا کرده و به حساب‌هایی با ظاهر حامیان استقلال اسکاتلند اشاره کرد که از ایران مدیریت می‌شدند.

▫️رسانه‌های اسکاتلندی و انگلیسی نیز با استناد به داده‌های جدید ایکس، حضور حساب‌های ایرانی در بحث‌های سیاسی اسکاتلند را تأیید کردند.

▫️اما فلسفه و ایده اصلی توییتر از این اقدام چه بود، نظر کارشناسان خارجی به افشای موقعیت کاربران چه بود و چه اتهامات برون‌مرزی به ایران وارد شد؟

⬅️ متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱@IT_analyze
🌐 http://ITanalyze.com
🔻اعلام جزییات طرحی که سال ۱۳۹۹ کلید خورد
⭕️ فیروزآبادی: می‌خواستیم ۷ میلیون سیم‌کارت سفید بدهیم

دبیر پیشین شورای عالی فضای مجازی اعلام کرد طرح اعطای اینترنت بدون فیلتر که از اواخر ۱۳۹۹ مطرح شده بود، قرار بود حدود ۷ میلیون نفر را شامل شود اما به دلیل مواجهه اجتماعی و نبود همکاری دستگاه‌ها اجرا نشد.

▫️ ابوالحسن فیروزآبادی تأکید کرد در این طرح، دانشجویان، خبرنگاران، دارندگان کارت بازرگانی و حتی توریست‌ها در فهرست دریافت‌کنندگان اینترنت سفید قرار داشتند.

▫️ به گفته او، جامعه هدف شامل حدود ۴.۵ میلیون دانشجو و ۱۸ تا ۲۵ هزار خبرنگار بود و مجموع مشمولان به حدود ۷ میلیون نفر می‌رسید. سفید بودن سیم‌کارت برخی مسئولان، از جمله خودش، به همان دوره آزمایشی بازمی‌گردد.

▫️ فیروزآبادی درباره خطوط سفید برخی اکانت‌های تجزیه‌طلب و سایبری تأکید کرد: باید مشخص شود این افراد ذیل کدام بند مصوبه و با چه وساطتی مشمول شده‌اند.

▫️ او با اشاره به فیلترشکن‌ها اعلام کرد سالانه حدود ۵۰ تا ۷۰ هزار میلیارد تومان هزینه فیلترشکن از سوی مردم پرداخت می‌شود که ۶۰ تا ۷۰ درصد آن از کشور خارج می‌شود.

▫️ به گفته وی، فیلترشکن‌ها عامل آلودگی گسترده گوشی‌ها به بات‌های مخرب هستند و می‌توانند بستر حملات سایبری، نشت داده و حتی حملات D-DOS داخلی را فراهم کنند.

▫️ فیروزآبادی گفت کشور ایران از آلوده‌ترین کشورها در حوزه آلودگی ترمینال‌های همراه به بات‌های ناشی از فیلترشکن است.

▫️ وی درباره رفع فیلترینگ تأکید کرد رئیس‌جمهور اختیار لازم را دارد اما به دنبال اجماع و وفاق در سطح حاکمیت است.

⬅️
متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
😡3
🔺شماره ۱۱۳۲ هفته نامه #عصر_ارتباط منتشر شد

Asreertebat.com

@Asreertebat_weekly
⭕️ استعفا یا انحلال؛ شریف‌ترین گزینه برای روابط عمومی‌ها

✍️ احمد محمدغریبان


در جغرافیای اداری و بوروکراتیک امروز ایران، شاهد ظهور پدیده‌ای هستیم که می‌توان آن را «بی‌فرهنگی نوین مدیریتی» نامید. پدیده‌ای که در آن، فلسفه وجودی یک جایگاه شغلی، دقیقاً علیه خودش عمل می‌کند. سخن از «روابط عمومی» است؛ واحدی که بر اساس تعاریف کلاسیک و مدرن، باید «پل ارتباطی»، «تسهیل‌گر جریان اطلاعات» و «وکیل مدافع افکار عمومی» در سازمان باشد، اما در روالی کاملا معکوس، در بسیاری از نهادها و دستگاه‌های اجرایی، به «دیوار حائل»، «فیلترِ مسدودکننده» و «ماشین تبلیغ» تبدیل شده است.

▫️پارادوکسِ «مدیرانِ پاسخگویِ غیرقابل دسترس»
نخستین نشانه این بیماری سازمانی، در ساده‌ترین ابزار ارتباطی، یعنی «تلفن» نمود پیدا می‌کند. روزنامه‌نگاران و نمایندگان افکار عمومی، روزانه با لیست بلندبالایی از مدیران روابط عمومی مواجه‌اند که یا خطوط‌شان دائماً اشغال است، یا به بهانه ابدی «در جلسه بودن» از پاسخگویی طفره می‌روند و یا اساساً به شماره‌های ناشناس (بخوانید خبرنگاران) پاسخ نمی‌دهند. لیکن پرسش اینجاست، مدیر روابط عمومی که پاسخگوی تلفن نیست، دقیقاً بابت چه کاری حقوق می‌گیرد؟

▫️از «انتصابات فامیلی» تا «فرمان سکوت»
ریشه این رفتار را باید در دو لایه جستجو کرد. نخست اینکه بسیاری از این مدیران، نه بر اساس تخصص، تجربه رسانه‌ای یا سواد ارتباطی، بلکه بر اساس مناسبات «رفاقتی» و «فامیلی» منصوب شده‌اند. فردی که هیچ درکی از «خبر»، «بحران» و «افکار عمومی» ندارد و صندلی روابط عمومی را تنها به عنوان یک «پاداش انتخاباتی» یا «سهم دوستی» اشغال کرده، طبیعی است که از رسانه بترسد.

لایه دوم و فرضیه بدبینانه‌تر اما محتمل‌تر این است که این سکوت همواره «خودسرانه» نیست؛ بلکه یک استراتژی «دستوری» است. مدیران ارشد برخی سازمان‌ها، روابط عمومی را نه برای شفافیت، بلکه برای «تاریک‌خانه‌سازی» می‌خواهند. در این ساختار معیوب، «مدیر روابط عمومی خوب»، مدیری است که بتواند «صدای منتقدان را خفه کند» و «از کاه‌های دستاوردی، کوه‌های خبری بسازد». اینجا سکوت خبری، نشانه بی‌کفایتی نیست، بلکه عینِ «اجرای دستور» است.

▫️اتلاف منابع؛ هزینه برای «هیچ»
اگر از منظر اقتصادی به ماجرا نگاه کنیم، عمق فاجعه بیشتر است. واحدهای روابط عمومی در سازمان‌های دولتی و خصولتی، بعضا بودجه‌های قابل توجهی دارند. حقوق و مزایای مدیر و کارمندان، ساختمان و تجهیزات اداری، هزینه‌های جاری و البته بودجه‌های کلان برای برگزاری «همایش‌های نمایشی»، «چاپ بولتن‌های گلاسه که خواننده ندارد» و «تولید فیلم‌ها و محتوای تبلیغاتی یک‌سویه.»
وقتی خروجی این تشکیلات عریض و طویل، در زمان بحران و پرسش، «عدم پاسخگویی» است، یعنی ما با یک فرآیند سیستماتیکِ «اتلاف بیت‌المال» روبرو هستیم.

▫️مرگ اعتبار و خلق نارضایتی
ادامه این روند، اما تبعات ویرانگر و فراتر از ناراحتی چند روزنامه‌نگار دارد:

رونق بازار شایعه: در علوم ارتباطات اصلی داریم که می‌گوید «خبر خلاء نمی‌پذیرد». وقتی روابط عمومی (منبع رسمی) سکوت می‌کند، منابع غیررسمی، فیک‌نیوزها و شایعه‌سازان جای او را می‌گیرند. مدیرانی که امروز تلفن جواب نمی‌دهند، فردا باید هزینه‌های گزافی برای تکذیب شایعاتی بپردازند که محصول سکوت خودشان است.

سقوط سرمایه اجتماعی: سازمانی که پاسخگو نیست، به مرور زمان در ذهن مردم به یک «جعبه سیاه مشکوک» تبدیل می‌شود و در نتیجه دیوار نارضایتی و بی‌اعتمادی بین مردم و حاکمیت، آجر به آجر توسط همین مدیران روابط عمومیِ پاسخ‌گریز بالا می‌رود.

▫️راهکار: انحلال به نفعِ اقتصاد
امروز، دیگر زمانِ حرف زدن از تئوری‌های ارتباطی و کارآموزی به مدیران و روابط عمومی‌ها نیست و باید رک سخن گفت. اگر قرار است روابط عمومی‌ها صرفاً نقش «تدارکاتچی مراسم»، «نصب بنر تسلیت و تبریک» و «نوشتن پیام مدیران برای بهمان روز در تقویم» را بازی کنند و در مواجهه با پرسش‌ها، به خواب زمستانی بروند، «نبودشان» سود مطلق است.
از قضا در شرایطی که کشور نیازمند انضباط مالی و چابک‌سازی است، حذف این زائده‌های اداری و بودجه‌خوار که علائم حیاتی ندارند، عینِ عقلانیت است.
پیشنهاد مشخص این است که روابط عمومی‌ها نه بر اساس «تعداد بنرها و تنظیم سخرانی‌ها»، بلکه بر اساس «شاخص پاسخگویی به رسانه‌ها» و «شفافیت» سنجیده شوند. اگر واحدی نمره قبولی نگرفت، انحلال آن و سپردن وظیفه تولید اخبار به یک یا دو کارمند، هم صادقانه‌تر است و هم موجب صرفه‌جویی سالانه عظیمی در هزینه‌های سربار اداره کشور می‌شود.

پاسخگویی، منت و لطف مدیران نیست؛ وظیفه‌ای است که بابت آن حقوق می‌گیرند. اگر نمی‌توانند یا نمی‌خواهند انجام دهند، استعفا یا انحلال روابط عمومی، «شریف‌ترین گزینه روی میز» است.

🔗 مطالب بیشتر در:
📱
@IT_analyze
🌐
http://ITanalyze.com
⭕️ دفتر و دستکی به قیمت ۸۰ خانوار

علی شمیرانی

در مسیری با فردی همکلام شدم که کارمند دولتی بود و از اداره‌شان تعریف می‌کرد. می‌گفت در آن اداره حدود ۲۰ نفریم که حقوق اکثرمان هم ماهی ۲۵ میلیون تومان است.

اول تصور کردم می‌خواهد از گرانی‌ها، هزینه اجاره و نچرخیدن زندگی با این حقوق بگوید، اما ادامه صحبت‌هایش به سمتی ناراحت‌کننده رفت که بهانه نگارش این متن شد.

او صادقانه ادامه داد: کار ما صرفاً کاغذبازی است و نه ارباب‌رجوع خاصی، نه تماسی، نه حتی کار ارجاعی درخور ذکری داریم. «اما اداره ما یک مدیر هم دارد.» و این آغاز فهرستی بود که من را به مکث، سکوت و فکر فرو برد.

او می‌گفت: این مدیر برای خودش دو مسئول دفتر دارد، یک راننده اختصاصی و یک نیروی خدماتی.

اما این تنها آغاز ماجرا بود. مدیر مربوطه چند مشاور و دستیار هم برای خودش منصوب کرده بود و به این‌ها باید هزینه‌های پذیرایی جلسات متعدد و بی‌خروجی، صبحانه و ناهار با دوستان، سخنرانی‌ها و همایش‌های تشریفاتی، خرید تجهیزات گران و اغلب بی‌مورد و در نهایت رقم حق‌ سفرهای داخلی و خارجی را هم اضافه کرد.

این فرد محاسبه کرده بود و گفت: اگر نگویم دزدی هم می‌کند، فقط هزینه دفتر و دستک بی‌خاصیت این یک مدیر، ماهانه حدود ۲ میلیارد تومان آب می‌خورد. و در ادامه با جمله‌ای حرف‌هایش را تمام کرد که از جنس فریاد بود: «این رقم، معادل حقوق ماهانه هشتاد کارمندِ مثل من است.»

این داستانِ یک مدیر جزء در یک اداره کوچک است. حالا حساب کنید چه تعداد از این «مدیران» در ساختارهای اداری ما حضور دارند. مدیرانی که حق امضای اسناد مالی دارند و می‌توانند با یک دستور در مجموع چه هزینه‌های عظیمی در کل کشور ایجاد کنند.

موضوعِ روشن و قدیمی این است که تعداد کارکنان دولت به نسبت جمعیت کشور بسیار بالاست. اما نکته تلخ ماجرا اینجاست که یک کارمند در بدترین حالت، ممکن است کم‌کار باشد یا از زیر کار در برود؛ اما خسارات یک مدیر جزء، علاوه بر خسارات کارمندی، می‌تواند همچون یک «کارخانه هزینه‌تراشی» و معادل ۸۰ کارمند (خانوار) افزایش یابد.

در این معادله، حذف یا تلفیق هر جایگاه مدیریتی زائد، الزاماً حذف یک پست یا نفر نیست، بلکه بسته به سایز هر مدیر، معادل حذف ده‌ها و بلکه صدها کارمند است.

به این موضوع حذف انبوهی از نهادهای نیمه‌تعطیل و بدون خروجی موثر و کوهی از هزینه‌های زائد به نام اداره دولت و کشور را اضافه کنید، سر به فلک خواهد کشید.

اگرچه آنچه ذکر شد به هیچ وجه جنبه راهکار یا پیشنهاد ندارد، چون موضوع کشف جدیدی نیست و مساله‌ای قدیمی و فراگیر است.

🔗 مطالب بیشتر در:
📱@IT_analyze
🌐 http://ITanalyze.com