📍شیخ جوانی که سالها رئیس سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی است از تغییرات کتب درسی برخی پایه‌های تحصیلی خبر داده.
برای کمک به کاهش ملال‌آوریِ کتاب درسی می‌پرسم:
آیا صاحب‌نظران دانشگاه(با نگاه بین رشته‌ای)، گروه‌های آموزشی معلمان و ذینفع اصلی یعنی «دانش‌آموز» طرف مشورت بوده‌اند؟ X

🌏 تربیت و توسعه | ذینفعان مدرسه
@IranHumanDevelopment2

📍آمار خیرخواهی ایرانیان

بر اساس شاخص جهانی نیکوکاری(CAF) ايرانیان در سال ۲۰۲۴ از بین ۱۴۲ کشور، در جایگاه ۲۷ قرار دارند و از ۸۱ درصد کشورهای دیگر سخاوتمندانه ظاهر شده.

گزارش آماری اکونیوز نشان می دهد اعتماد عمومی به کمیته امداد به عنوان بزرگترین خیریه دولتی در سال های اخیر روند کاهشی داشته.
۵۸ درصد مردم ایران به خیریه ها کمک می‌کنند.
▫️اکونیوز

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍سیزده هم به در شد اما شرمندگی ما تموم نشد که باعث شدیم خانم سخنگو نتونستند به برنامه شنای پروانه برسند. موندیم از این شرمندگی چه کنیم
امیدواریم ببخشند همه رأی دهندگانی را که موجب بروز چنین ضایعه ای شدند

‎#عذرخواهی_از_مردم

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍ویژه
بازهم دو انتصاب خراسانی_پرورشی*

طایفه‌گرایی چه ضرر و آسیبی برای مدیریت و سازمان دارد؟

ابتدا، نوروز زیبای باستانی و عید فطر را به همه دوستان عزیز آموزش و پرورش و همکاران ستادی و دانشگاهی شادباش می‌گویم.
▫️به احتمال زیاد به یاد دارید در دولت احمدی‌نژاد، وزارت آموزش و‌ پرورش لبریز شده بود از دوستان عزیز مشهدی‌ و بعد از آن با غلظت بیشتری قرعه به نام همدانی‌های عزیز شد. و یا در دوره مرحوم رئیسی، دوستان ایلامی‌ و کرمانشاهی‌ صدر نشین شدند. در دولت روحانی هم اگرچه با غلظت روابط قبیله‌ای کمتری مواجه بودیم اما فلان معاون یا مدیرکل ستادی چون خودش از فلان خطه کشور بود، در انتصاباتش گرایش به قوم خودش محسوس بود.
وزارت آموزش و‌ پرورش دولت پزشکیان تااکنون، دقیقاً بر مدار همین قبیله‌گرایی حرکت کرده است. عمده انتصابات آقای کاظمی (بیش از ۱۰ انتصاب) یا از بین خراسانی‌ها بوده یا از پرورشی‌ها.
▫️پرسش روشن من این است که؛
طایفه‌گرایی چه ضرر و آسیبی برای مدیریت و سازمان دارد؟
این پرسش اگرچه یک مخاطب مشخص دارد اما موضوع و مقیاس تحلیلم، بررسی عملکرد شخص و مصادیق انتصابات نیست بلکه جستجوی چراییِ کاهش اثرگذاری و فراگیری مديريت و رهبری آموزشی در سازمان‌های دولتی به طور خاص آموزش و پرورش است.
آقای دکتر کاظمی؛ همکار دیروز و وزیر امروز
از عِرق و ارادت و تعصب من به اقوام و نقطه به نقطه خاک و بوم ایران خبر دارند و احتمالاً با من هم نظر هستند که ایران، با همه تفاوت‌های قومی‌ و زبانی‌اش، ایران است و ما نیاز داریم تا فرهنگِ «با هم کار کردن» را جایگزین «با من کار کردن» کنیم.
چه بهتر که میدان را باز کنند برای شایسته‌ها چه خراسانی و پرورشی و چه غیر از آن.
وزیر، یک جایگاه و شخصیت ملی است و باید همه ایران را ببیند. ایران تشکیل شده از لرها و زاگرس‌نشینان و بختیاری‌ها، کردها، ترک‌ها، مازنی‌ها، عرب‌ها، بلوچ‌ها، خراسانی‌ها و همه اقوام جنوب و شرق که چشم و چراغ ایرانند.

▫️سازمان بزرگ و مهم آموزش و پرورش در تمام دولت‌ها از اصلاح‌طلب تا اصولگرا از این طایفه‌گرایی شدیدترین آسیب‌ها را دیده. آنچه در این سال‌ها، مدیریت‌های دولتی را از اعتبار و مقبولیت ساقط کرده، طایفه‌گرایی و حاکمیت روابط باندی، گعده‌ای و رفاقتی است.
حالِ نَزار آموزش و پرورش با سبک و سیاق دورهمیِ دوستانِ دست به دیزی و گرمابه و گلستان بهتر نمی‌شود.
وزیر و تیم ایشان در ستاد مرکزی باید فرهنگ سازمانی آموزش و پرورش را از سطح محلی به ملی ارتقا دهند به نحوی کار کنند که همه همکاران احساس مفید بودن داشته باشند تا هیچ همکاری به دلیل لُر بودن، تُرک بودن، مازنی، کُرد یا بلوچ بودن و خلاصه به دلیل خراسانی و پرورشی نبودن، احساس شهروندِ سازمانیِ درجه دو نکند.
▫️پیشنهاد عاجل
پیشنهاد می‌کنم در همین چند صباح باقیمانده از وزارت‌، همت بفرمایند فرهنگ کار تیمی را فارغ از هر رابطه قومی و صنفی و فقط بر اساس تجربه و دغدغه و سابقه مفید سرمایه انسانی موجود قوت ببخشند. ما نمی‌توانیم خودمان در ستاد بر اساس علقه‌های طایفه‌ای مدیریت کنیم و از مدیران مدارس انتظار تقویت هویت ملی و کار گروهی را در دانش‌آموزان داشته باشیم.
لذا مشفقانه از وزیر محترم استدعا دارم با بازنگری در حلقه مشاوران و عملکرد ضعیف کمیته انتصابات، انتصاب دو مدیرکلِ در آستانه انتصاب را که هر دو انسان‌های شریفی هستند اما دلیل انتصاب یکی از آنها، پرورشی بودن و دیگری خراسانی بودن است، متوقف کنند و با دید کل‌نگر و با منطق شایسته‌گزینی، مجال رشد برای نیروهای متخصص فارغ از گرایش خراسانی یا پرورشی فراهم نمایند. کما اینکه همکاران پرورشی هم مانند همکاران سایر بخش‌ها ارزشمندند.
▫️و سخن آخر با وزیر
ما که آخرش نفهمیدیم وفاق دقیقاً یعنی چه؟ ولی حالا که بیش از هفت ماه رفاقت و برادری‌تان را به برادران و خواهران اصولگرا به طور عمیق به اثبات رساندید، بد نیست حُرمتی هم برای همکارانی قائل بشوید که اگر تلاش آنها در ستادها نبود، شما هم الان در طبقه چهارم ساختمان قرنی نبودید. زود دیر می‌شود.

رنج و پریشانی از ایران دور باد
به امید روزهای بهتر برای مدرسه

ارادتمند؛
*مرتضی نظری

🌏 تربیت و توسعه | ایران
@IranHumanDevelopment2

📍‏پیامی که به دل نشست

در این روزها که ایران به دوستی، صلح، توسعه و آبادانی بیش‌از هر زمان دیگری نیاز دارد، انتشار پیام تبریک نوروزی سرلشکر باقری بسیار دلنشین و بهنگام بود به ویژه که این پیام از کنار یکی از بزرگترین آثار تمدن باستاني و باشکوه ایران یعنی تخت جمشید منتشر شد. X

‎#ایران
‎#صلح
‎#آبادانی

🌏 تربیت و توسعه | عقلانیت برای ایران
@IranHumanDevelopment2

📍انتصاب داماد مشهدی

«اگر داماد جوان تندرو زیر سایه پدرزن، در یک حرکت یک ضرب به سمت معاون توسعه مدیریت منطقه‌ای بزرگ در مشهد منصوب می‌شود، فقط تقصیر پدرزن[وزیر] نیست، پای اصلاح‌طلبانِ پلاستیکیِ کمیته انتصابات و لشکر مجیزگوی رسانه‌ای هم در میان است که برای بقای خود روی هر خفت و تبعیضی ماله‌ می‌کشند...»

🌏 تربیت و توسعه | نه به طایفه‌گرایی
@IranHumanDevelopment2

📍پیگیری فوری

✍ مرتضی نظری

مشاور بازنشسته وزیر، معلمانی را که از وزیر انتقاد می‌کنند شناسایی و با مدیران منطقه محل خدمتشان وارد مذاکره می‌شود برای کنترل آنها البته با لبخند!
عرض می‌کنم:
آقای مشاور! شما بسیار بیخود و بیجا می‌کنید. پزشکیان رئیس جمهور شد که بساط همین بگیر و ببندها جمع شود
لینکX

🌏 تربیت و توسعه | شفافیت و پاسخگویی
@IranHumanDevelopment2

📍روابط عمومی و نیابتی‌ها

✍ مرتضی نظری

▫️دفاع از عملکرد خود، «حق» وزیر و معاونان اوست و انجام درست این کار، «وظیفه» روابط عمومی است.
یک روابط عمومی حرفه‌ای، مسؤلیت‌شناس و هوشمند این وظیفه را باید در زمان درست و به‌هنگام و با سرعت، موثق و دقیق به انجام برساند.
▫️در چند روز اخیر نوشته‌هایی در دفاع از عملکرد وزیر محترم با نام‌هاي فرضی و نیابتی و یا کمتر شناخته شده می‌خوانیم که در برخی کانال‌ها و گروه‌ها منتشر می‌شود و بعضاً حاوی نکات درستی هست اما نیابتی!
یک روابط عمومی حرفه‌ای، با نام و هویت مشخص ظاهر ‌می‌شود تا تعامل و گفت‌و‌گو شکل بگیرد.
وقتی این وظیفه به درست انجام نشود، مدیران خودشان شخصاً دست به کار می‌شوند تا از خود و سازمانشان دفاع کنند و از آنجا که با اقتضائات رسانه آشنایی ندارند، به نام‌های فرضی یا برون سپاری‌های نخ‌نما برای دفاع از خود توسط نیابتی‌ها متوسل می‌شوند.
(مانند تجربه مداخله‌های پسر وزیر وقت آپ دولت روحانی و رفقا و شرکایش در کار حرفه‌ای روابط عمومی می‌کردند.)
نتیجه چنین اوضاعی، آش شله‌قلمکاری می‌شود که مشخص نیست کی به کیه.
▫️این را نوشتم که یادآوری کنم وقتی با ضعف ارتباطي _ رسانه‌ای مواجه باشیم؛
_ کارها خوب و درست دیده نمی‌شود،
_ افراد فرصت دفاع از خود پیدا نمی‌کنند،
_موازی‌کاری‌‌های رسانه‌ای و روایت‌های چندگانه و ناهماهنگ بروز پیدا می‌کند،
_ فیک نیوزها مجال عرض اندام پیدا می‌کنند،
_مدیران خودبزرگ‌پندار و مغروری که احترامی برای رسانه و افکار عمومی قائل نیستند، روابط عمومی را سپر بلای خود قرار می‌دهند و از پاسخگویی شانه خالی می‌کنند،
_و در نهایت، رابطه سازمان‌ها با مخاطبان و ذینفعانش تیره و تار می‌شود و گره روی گره می‌افتد. وزیر می‌ماند و مخاطبانی که نتوانستند روان و شفاف و به موقع ارتباط و تعامل دوسویه و سازنده برقرار کنند.
▫️تجدیدنظر در الگوی مدیریت رسانه‌ای و ارتباطی وزارت پر مخاطب آموزش و پرورش بسیار ضروریست.

🌏 تربیت و توسعه | روابط عمومی حرفه‌ای
@IranHumanDevelopment2

خراب آن‌کس که آبادت نخواهد ...

ایرانِ جان

#وطن
#ملت_ایران
#تمدن_ایران
#فرهنگ_ایران
#همه_اقوام_و_زبان‌های_ایران

🌏 تربیت و توسعه | ایران
@IranHumanDevelopment2

📍آیا تمرکز وزارت آموزش و پرورش روی مدال آوریِ دانش‌آموزان، مسئولانه و اخلاقی است؟

✍مرتضی نظری

مانور روی مدال‌آوریِ دانش‌آموزان در شرایطی که مدارس دولتی گرفتار نابرابری، اُفت سواد خواندن و نوشتن، آزمون‌زدگی، رقابت‌های کاذب، فرسودگی، ضعف زیرساخت‌های فناورانه و کتاب‌های درسیِ بریده از زندگی است، برای شخص مدال‌آور افتخار هست اما برای مسؤلان نه!
▫️پرسش مهم
آیا بهتر نیست وزیر و مدیران ارشد آموزش و پرورش، به جای سرگرم شدن به مدال‌آوری و یا مانور روی تلاش شخصی دانش‌آموزان و مربیان ایشان، به مأموريت اصلی خود که ارتقای کیفیت، اصلاح زیرساخت‌ها و سیاست‌های تولیدکننده نابرابری و فراهم آوردن شرایط عادلانه‌تر برای دسترسی همه دانش آموزان به فرصت‌ها، امکانات و برخورداری‌های برابر آموزشي و ورزشی بپردازند؟
(از همه کارشناسان و صاحب‌نظران برای همفکری روی این پرسش دعوت می‌کنم)

🌏 تربیت و توسعه | کیفیت برای همه
@IranHumanDevelopment2

📣 دیدگاه میهمان - ۱

تربیت مدال‌آوران، به‌جای فرصت‌سازی، مسیری برای تسریع فرار مغزهاست

✍ فریده حمیدی
استاد روانشناسی
دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی

▫️در نگاه نخست، تربیت دانش‌آموزان مدال‌آور در المپیادها و رقابت‌های علمی، امری ارزشمند و افتخارآفرین به‌نظر می‌رسد؛ اما با نگاهی عمیق‌تر به ساختار این نوع سرمایه‌گذاری‌ها، می‌توان آن را مدلی ناعادلانه و بعضاً زیان‌بار در نظام آموزشی دانست. در بسیاری از موارد، این فرآیند به‌جای آن‌که منجر به شکوفایی استعدادهای درون‌زا و خدمت آنان به توسعه ملی شود، به الگویی برای تسریع در روند مهاجرت نخبگان (فرار مغزها) بدل شده است. چرا که بلافاصله پس از کسب مدال، بسترها و تسهیلات لازم برای ادامه تحصیل در خارج از کشور و جذب توسط دانشگاه‌های بین‌المللی فراهم می‌شود، بدون آنکه ساختار داخلی، برنامه‌ای مدون برای بازگشت یا بهره‌برداری از ظرفیت این افراد داشته باشد.

▫️از سوی دیگر، سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای که برای آموزش، حمایت و آماده‌سازی گروه محدودی از دانش‌آموزان برای کسب مدال صورت می‌گیرد، هزینه‌های بسیار سنگینی را به نظام آموزشی تحمیل می‌کند. این در حالی‌ست که بخش عمده‌ای از دانش‌آموزان کشور، به‌ویژه در مدارس دولتی، با کمبود امکانات اولیه آموزشی، نبود معلمان متخصص، کلاس‌های پرجمعیت، و نبود برنامه‌های غنی‌سازی مواجه‌اند. اگر بخشی از این هزینه‌ها در قالب افزایش سرانه دانش‌آموزی توزیع شود، می‌توان به شکلی مؤثرتر و عادلانه‌تر به ارتقای کیفیت آموزش عمومی کمک کرد.

▫️در نهایت، پرسش مهم این است که هدف از آموزش و پرورش در سطح ملی چیست؟ آیا پرورش تعداد محدودی از مدال‌آوران با هزینه‌های گزاف و بدون بهره‌مندی بلندمدت از توانمندی آن‌ها، باید در اولویت باشد، یا ایجاد فرصت‌های برابر برای رشد استعدادهای متنوع و تقویت عدالت آموزشی؟
بدون شک، بازنگری در این اولویت‌گذاری‌ها می‌تواند به نفع توسعه پایدار علمی و اجتماعی کشور باشد.

🌏 تربیت و توسعه | کیفیت برای همه
@IranHumanDevelopment2