گزارش از آن‌سوی یلدا🍉📽
بازدید و پشت‌صحنه تمرین‌های مراسم شب یلدا.
این ویدیو بخشی از فعالیت‌های پشت‌صحنه مراسم شب یلدا را نشان می‌دهد و بازدید از خانه سالمندان با حضور دانشجویان دانشگاه و همراهی دکتر منوچهر جهانیان، معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه، و دکتر صدرا عمویی، مدیرکل امور فرهنگی و اجتماعی، در روز چهارشنبه ۲۶ آذرماه ۱۴۰۴ انجام شد.
«اداره کل روابط عمومی دانشگاه علم و فرهنگ»

شب یلدا یا چِلّه، کهن‌ترین آیین ایرانی مرتبط با انقلاب زمستانی و طولانی‌ترین شب سال است. این شب نماد گذار از تاریکی به روشنایی و آغاز افزایش تدریجی طول روزهاست. یلدا ریشه در باورهای نجومی و آیین‌های باستانی، به‌ویژه مهرپرستی، دارد و واژهٔ آن به معنای «زادروز» است. آیین‌های یلدا مانند گردهمایی خانوادگی و تفأل به حافظ، نقش مهمی در تقویت پیوندهای اجتماعی و حفظ هویت فرهنگی ایرانیان ایفا می‌کند.
یلدا فرخنده باد🍉
- @IranzaminUSC

📚۴ دی ماه، روز بزرگداشت رودکی پدر شعر فارسی
جعفر بن محمد رودکی در حدود ۲۵۰ هجری قمری در روستای بَنُج مرکز ناحیه رودکِ سمرقند زاده شد.
وی به لطف شعرهای زیبا و دلنشین به شهرت و ثروت فراوانی رسید و حتی شعرای معاصر او، رودکی را "استاد شاعران" لقب داده اند و آرزو داشته اند رودکی وار شعر بسرایند.
داستان معروفی که درباره زندگی او نقل شده آن است که زمانی امیر نصر دوم سامانی به هرات رفت و چنان شیفته هوای دلنشین و طبیعت زیبای آنجا شد که دل از بخارا برکند و مدت طولانی در آن منطقه اقامت گزید. درباریان که نگران سرنوشت دولت سامانی بودند از رودکی خواستند چاره ای بیندیشد و او قصیده ای دلنشین با این سرآغاز در توصیف بخارا و زیبایی هایش سرود و به هرات فرستاد :
بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی
این شعر چنان زیبا و تاثیرگذار بود که امیر سامانی بی درنگ بر اسب خویش نشست و به بخارا بازگشت.
- @IranzaminUSC

کانون فرهنگی-هنری ایران‌زمین و انجمن علمی-دانشجویی مدیریت بازرگانی برگزار می‌کند:

🏛بازدید از مجموعه کاخ سعدآباد
یادگاری از دوره قاجار و پهلوی

⏰ساعت ۸:۳۰ صبح
📆چهارشنبه ۱۰ دی ۱۴۰۴
📸همراه با عکاسی
هزینه ثبت نام: ۱۰۰ هزار تومان

‼️مهلت ثبت نام تا یک‌شنبه شب می‌باشد‼️

جهت ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر به شناسه تلگرامی زیر پیام دهید:
@Iranzamin_u

‼️ظرفیت این بازدید تکمیل شد
سپاس از استقبال شما🌱

کانون فرهنگی-هنری ایران‌زمین برگزار می‌کند:

« معرفی روز باستانی دِیِگان »
جشن روشنایی و هم‌دلی

با هدف آشنایی با آیین جشن‌های نیاکان و زنده نگه‌داشتن رسوم باستانی ایران،
در این رویداد به بازخوانی و اجرای نمادین آیین‌های جشن دیگان می‌پردازیم و
لحظاتی از نور، مهربانی و هم‌دلی را کنار هم تجربه می‌کنیم✨🤍

📍محل برگزاری: سرسرای ساختمان علم
🕰زمان: دو‌شنبه | ساعت ۱۲ تا ۱۵
🌱 هدف برنامه: آشنایی با آیین‌های باستانی و شبیه‌سازی نمادین رسوم جشن دیگان

🌟 منتظر حضور گرم شما هستیم 🌟
- @IranzaminUSC

🕯جشن باستانی دیگان (یا دیگانِ دی‌ماه)

از آیین‌های کهن ایران باستان است که در ماه دی برگزار می‌شد؛ ماهی که نام آن از واژهٔ «دی» به‌معنای دادار، آفریدگار و آفریننده گرفته شده است. به همین دلیل، دیگان بیش از آن‌که جشنی صرفاً شادمانی‌آور باشد، جشنی معنوی، اندیشه‌محور و اخلاقی به شمار می‌رفت.

در تقویم ایران باستان، هر ماه ۳۰ روز داشت و هر روز نامی ویژه داشت. در ماه دی، چهار روز با نام «دی» وجود داشت (دی به آذر، دی به مهر، دی به دین و دی‌ماه) و به همین مناسبت، دیگان در چند نوبت جشن گرفته می‌شد. این ویژگی، دی‌ماه را به ماهی خاص و مقدس تبدیل کرده بود.

مردم در جشن دیگان:
* لباس‌های پاک و ساده می‌پوشیدند
* از کینه، دروغ و ناپاکی دوری می‌کردند
* به دیدار یکدیگر می‌رفتند و آشتی و مهربانی را ترویج می‌دادند
* خوراک‌های ساده و بی‌تکلف می‌خوردند، چون سادگی نشانهٔ پاکی و نظم بود

دیگان همچنین نماد برابری اجتماعی بود؛ در این روز تفاوت میان دارا و ندار، یا فرمانروا و مردم عادی کمرنگ می‌شد و همه خود را در برابر آفریدگار برابر می‌دانستند.

از نظر نمادین، دیگان جشن روشنایی در دل تاریکی زمستان است؛ یادآور این باور که حتی در سردترین و سخت‌ترین روزها، امید، نظم کیهانی و نیروی آفرینش همچنان پابرجاست. به همین دلیل، این جشن پیامی عمیق دربارهٔ پایداری، اخلاق، همبستگی و آغاز دوباره دارد.
- @IranzaminUSC

در روزگاری دور، زمانی که زمستان‌ها تاریک و طولانی بود، مردم دهکده‌ای کوچک زیر کوه‌های البرز زندگی می‌کردند. تاریکی زمستان هر روز روح مردم را سنگین‌تر می‌کرد و دل‌ها پر از کینه و حسادت می‌شد.

روزی، مردی خردمند و ساده‌دل به نام آرمان تصمیم گرفت مردم را گرد هم آورد. او گفت:
«بیایید امروز، روز دیگان، همه‌ی دل‌های پر از کینه را رها کنیم و با روشنایی و مهربانی یکدیگر را ببینیم.»

مردم ابتدا شک داشتند، اما آرمان چراغی کوچک روشن آورد و گفت:
«این چراغ نماد نور درون ماست؛ پیش از آن‌که شعله‌اش را روشن کنید، هر کدام در دل خود آرزویی خوب برای زمستان بکنید و کینه‌ای قدیمی را فراموش کنید.»

هر کس چراغ خود را روشن کرد. نورها به هم پیوست و تاریکی زمستان فرو نشست. مردم شاد شدند، با هم دست دادند و دل‌هایشان سبک شد.

از آن روز، مردم هر سال در دیگان گرد هم می‌آمدند، آرزویی برای زمستان می‌کردند و کینه‌ها را پشت سر می‌گذاشتند؛ و دیگان نماد روشنایی، داد و برابری شد. آنها آموختند که حتی در سخت‌ترین زمستان‌ها، نور خرد و مهربانی می‌تواند دل‌ها را گرم کند
- @IranzaminUSC

به نام خداوند جان و خرد
کز آن برتر اندیشه برنگذرد

به کوروش به آرش به جمشید قسم
به نقش و نگار تخت جمشید قسم

که ایران همی قلب و خون من است
گرفته ز جان از وجود من است

بخوانیم همه این جمله در گوش باد

چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد
- @IranzaminUSC