🟣دوشنبه ها/سفر به دیگر سو

✍🏻عیسی محمدی

🔲وقتی گوینده مهمتر از گفتار است!

▪️من مدتی است که عادت کرده‌ام وقتی خبری یا گزارشی یا ادعایی یا گزاره‌ای را می‌بینم که حاوی پیام و اطلاعات مهمی است، در ابتدا سعی می‌کنم به منتشرکننده و تولیدکننده و تهیه‌کننده آن نگاه کنم.

▪️البته از نظر منطقی، شاید کار درستی نباشد. از نظر منطقی، شما باید ببینید که چه گزاره‌هایی مطرح می‌شود و طبق چه سیستمی و فرآیندی کنار هم چینش می‌یابند و نتیجه چه می‌شود. یا به قول معروف، نگاه کن به گفتار و نه به گوینده. اما از نظر تجربی، برایم ثابت شده که در روزگار ما، گویندگان و تولیدکنندگان و تهیه‌کنندگان و توزیع‌کنندگان یک پیام و گزاره و گزارش و …، بسیار مهم‌تر هستند. وقتی به خبر و گزارش عجیبی می‌رسم، بلافاصله از خود می‌پرسم چه کسی یا کجا آن را منتشر کرده. معمولا عادت دارم جاهای خاصی را که می‌بینم، با شک و تردید ماجرا را دنبال می‌کنم.

💻متن کامل این یادداشت ۵۳۰ کلمه‌ای در سایت رسانه نگاران


📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

دانشکده خبر برگزار می کند:
#هوش‌مصنوعی 🔸کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه خبر
مدرس: دکتر حسین امامی
زمان: پنجشنبه ٢۵ اردیبهشت ١۴٠۴
از ساعت ٨ صبح تا ١۶

🟣راز و رمز ایجاد یک رسانه موفق

✍🏻سفر به دیگر سو/عیسی محمدی

▪️مرحوم حسین قندی در کتاب‌های روزنامه‌نگاری خودش، نکته جالبی را مطرح می‌کرد. این‌که اگر کسی می‌خواهد یک رسانه و روزنامه‌ و مجله راه بیندازد، ابتدا باید نظرسنجی کند و متوجه بشود که جامعه مخاطبش چه کسانی هستند و دنبال چه رسانه‌ای و محتوا و پیامی هستند و اساسا آیا چنین رسانه‌ای شکل بگیرد، حاضرند بابت پول بدهند یا نه.

▪️یکی از رایج‌ترین اتفاقات دنیای رسانه، رسانه‌هایی است که ایجاد می‌شوند، مدتی کار می‌کنند، نمی‌توانند خرج‌شان را در بیاورند و در نهایت، یا نابود می‌شوند، یا زیر پوشش یک فرد قدرتمند می‌روند یا ذیل یک برند تجاری جذب و هضم می‌شوند. این، دیگر تبدیل به یک رویه شده. کم هستند رسانه‌هایی که موفق می‌مانند.
اما چرا؟

▪️آیا همه چیز در دنیای رسانه، به معنای شانس است؟ یعنی محلی از اعراب حساب و کتاب و تصمیم‌های قطعی که منجر به نتایج قطعی بشود، وجود تدارد؟

💻متن کامل این یادداشت را در پایگاه اینترنتی رسانه نگاران مطالعه بفرمایید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

🟣مزیت‌های ابدی روزنامه‌نگاران

🔲سفر به دیگر سو/عیسی محمدی

▪️همیشه یکی از دل‌مشغولی‌های من این است که روی مزیتی که ژورنالیسم و روزنامه‌نگاری می‌تواند نسبت به دیگر ژانرها داشته باشد، فکر کنم.

▪️داشتن اطلاعات زیاد یک چیز است اما داشتن نظریه و ذهنیتی که بتواند از دل این اطلاعات ساختارهای مورد نیاز برای تحلیل را استخراج کند، یک چیز دیگر. روزنامه‌نگاری تخصصی، عالی‌ترین درجه روزنامه‌نگاری است و به همین دلیل، هنوز هم جزو مزیت‌‌های نخستین روزنامه‌نگاری محسوب می‌شود.

▪️روزنامه‌نگار تخصصی کسی است که کتاب‌هایی در حوزه‌اش نوشته باشد و به همه فرآیندها و رویدادها و تحلیل آن‌ها احاطه داشته باشد و … . چه کسی می‌تواند چنین مزیتی داشته باشد؟ این‌جوری، شما مرجع مراجعه دیگران هم خواهید شد.

💻متن کامل یادداشت را در پایگاه اینترنتی رسانه نگاران بخوانید


📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

🟣 قدرت روزنامه‌نگاران از کجاست؟

✍🏻سفر به دیگر سو/یادداشت اختصاصی

▪️شما همین الان گوشی را بردارید و به یکی از مسئولان یا چهره‌ها یا شهروندان زنگ بزنید و سئوالی بپرسید. در جواب آن‌ها که شما چه کسی هستید و از کجا تماس گرفته‌اید، بگویید که یک آدم عادی هستم، یا یک فعال فضای مجازی هستم یا …، به نظرتان جواب‌تان را چه خواهند داد؟

▪️اما اگر شما بگویید که خبرنگارید، درها برای‌تان باز می‌شود. البته ممکن است که بخواهند که جواب‌تان را به دلایل مختلف ندهند، اما در یک فضای ذهنی مشترک، کاملا توجیه هستند که شما این «حق» را دارید که «سئوال» بپرسید؛ چرا که نماینده «بخشی» از «افکار عمومی» هستید.

متن کامل مطلب را در پایگاه اینترنتی رسانه نگاران بخوانید

🟣از روزنامه‌نگاری اجازه‌ای تا روزنامه‌نگاری غیراجازه‌ای

✍🏻سفر به دیگر سو/عیسی محمدی

▪️در روزنامه‌نگاری اجازه‌ای، شما می‌خواهید نقش بچه‌مثبت قصه را در بیاورید: آقا اجازه این گزارش را کار کنم؟ آقا اجازه نقد کنم؟ آقا اجازه اگر کمی تند نقد کنم ناراحت نمی‌شوید؟ آقا اجازه نیازی هست از منابع دیگر هم جستجو کنم؟ و … .

▪️روزنامه‌نگاری اجازه‌ای، دنبال این است که چندان آدم بدی نباشد، به همین دلیل مدام در حال اجازه گرفتن و کسب رضایت دیگران است. این، در اصل با ماهیت حرفه‌ای ژورنالیسم در تناقض است. روزنامه‌نگاری حرفه‌ای و حقیقی و مثبت، در واقع نیازی به هیچ اجازه‌ای ندارد؛ هرچند این عدم نیاز به اجازه، به معنای آرناشیسم و بی قانونی نیست.

💻متن کامل مطلب را در سایت رسانه نگاران بخوانید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

🟣از عادت‌ها تا شخصیت حرفه‌ای روزنامه‌نگاری

✍🏻سفر به دیگر سو/عیسی محمدی

▪️اگر سال‌هاست که در عرصه رسانه مشغول به کار هستیم ولی موفقیت‌های‌مان دچار رکود شده، دقیقا باید عادت‌هایی را که داریم، رصد کنیم. عادت‌های رسانه‌ای ما باید مانند نفس کشیدن و قدم زدن بشوند؛ همیشه و بدون فکر آگاهانه انجام شوند. طبیعتا وقتی چنین عادت‌هایی ساخته شده و تداوم داشته باشند، می‌توانند آینده رسانه‌ای درخشانی را هم برای ما رقم بزنند.

▪️ اما اگر عادت‌های در حوزه رسانه منفی باشند، کاملا نتایج برعکسی را برای ما به دنبال خواهند داشت. این، همان ایده‌ای است که دیوید رندال در کتاب روزنامه‌نگاری حرفه‌ای، تحت عنوان شخصیت یک روزنامه‌نگار حرفه‌ای مطرح می‌کند. یک روزنامه‌نگار حرفه‌ای چه شخصیتی باید داشته باشد؟

▪️این شخصیت‌ها را، باید در همین عادت‌های روزمره دنبال کرد؛ عادت‌هایی که کم و بیش می‌دانیم چه باید باشند، اما آن‌ها را وارد زندگی و کنش‌های روزمره‌مان نکرده‌ایم.

متن کامل مطلب را در سایت رسانه نگاران بخوانید.

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

😭😭😭

وضعيت امروز ما:
✅صداوسيمايي خسته،‌ با گزارش‌هايي كه رسما روي اعصاب است؛
✅شبكه‌هاي اجتماعي محدود شده؛ كه حتي قدرت دفاع از كشورمان را در برابر ديگران نمي‌دهد؛
✅رسانه‌هايي كه تحت فشارند تا فقط اخبار رسمي و تأييد شده را منتشر كنند؛
✅مردمي كه متأسفانه اعتماد كمي به اخبار و رسانه و مسئول رسمي دارند؛


واقعا چه بايد كرد در اين وضعيت؟

🟣رسانه‌هایی که در بحران، بحرانی تر می شوند!

✍🏻سفر به دیگر سو/عیسی محمدی

▪️شما به گونه‌ای که در روزمره و کارهای عادی‌تان رفتار می‌کنید، در بحران‌ها نیز عمل خواهید کرد. آیا بعضی رسانه ها در حالت عادی، حرفه‌ای و قاعده‌مند و در صحنه عمل می‌کنند؟ طبیعتا نه؛ که اگر پاسخ مثبت بود، این همه مشکل رسانه‌ای نداشتیم.

▪️پس چگونه انتظار داریم که در وقت مبادا، که وقت عمل بر مبنای ناخودآگاه است غالبا، اتفاق دیگری رقم بخورد؟ ما در وقت روزمره، حال و حوصله رفتن به محل گزارش را نداریم، حال و حوصله تنظیم یک گزارش و یک پلاتوی حرفه‌ای را نداریم، حال و حوصله رعایت پروتکل‌های حرفه‌ای کارمان را نداریم، آن وقت چه انتظاری می‌رود که در وقت بحران و رفتار ناخودآگاه، این عمل را انجام بدهیم؟

💻متن کامل این یادداشت را در سایت رسانه نگاران بخوانید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

🟣قدرت پنهان روزنامه‌نگاری و رسانه

✍🏻عیسی محمدی

▪️تا حالا به این فکر کرده‌ بودید که حتی مسئولان هم نیاز رسانه‌ای دارند؟ چرا ما فکر می‌کنیم فقط داریم برای مردم تولید محتوا و پیام و خبر می‌کنیم؟

▪️زمانی که حسنین هیکل در دوره دولت جمال عبدالناصر داشت کار رسانه‌ای می‌کرد، رسانه‌ها به ناصر اعتراض زیادی کردند. چرا؟ این‌که شما به واسطه رابطه نزدیکی که با وی دارید، اطلاعات خاص خود را به او می‌دهید و این جوانمردانه نیست. عبدالناصر چه جوابی داد؟ گفت که اتفاقا برعکس است؛ این ما هستیم که اطلاعات خود را از روزنامه الاهرام دریافت می‌کنیم، به واسطه گستره تحلیل‌ها و گزارش‌ها و محتوایی که دارد و به واسطه نوع ارتباطی که با مردم دارد. جواب بسیار جالبی وبد؛ و البته راهگشا در عرصه روزنامه‌نگاری.

💻در سایت رسانه نگاران بخوانید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

🟣وقتی مدیران رسانه کاسبی ندانند

✍🏻عیسی محمدی/سفر به دیگر سو

▪️اصحاب رسانه در ایران، عموما جزو گروه‌هایی هستند که درآمد خوبی ندارند. زندگی‌ها هم که در حال حاضر سخت شده. نتیجه؟ غالبا می‌روند به شغل‌های هم‌سو؛ مثل روابط عمومی و تولید محتوا برای شرکت‌ها و … . چنین می‌شود که رسانه‌ها، مدام از خبرنگاران و روزنامه‌نگار پر و خالی می‌شود و این نیروها معمولا زمان زیادی در آن‌جا ماندگار نمی‌شوند.

▪️پول و درآمد، هدف یک رسانه نیست؛ اما در اولویت، هم‌ردیف اکسیژن است؛ اگر نباشد، یعنی مرگ. چه بسیار مدیران رسانه را دیده‌ام که برای چندرغاز درآمد و پرداخت هزینه و حقوق نیروهای خود، عملا همه استانداردهای رسانه را قربانی یک قرارداد و مقداری پول کرده‌اند. نتیجه؟ رسانه فاقد اثرگذاری می‌شود و فقدان اثرگذاری، باعث فقدان توجه سرمایه‌داران و شرکت‌ها و دیگران می‌شود و همه این‌ها یعنی، همین چیزی که الان داریم در رسانه‌های‌مان می‌بینیم…

متن کامل را در سایت رسانه نگاران بخوانید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

نیویورکر صد ساله شد

نیویورکر امسال یکصدمین سال انتشار خود را جشن گرفت. این مجله در روز ۱۷ فوریه ۱۹۲۵ رسما آغاز به کار کرد و چهار روز بعد (۲۱ فوریه)، نخستین شماره خود را به چاپ رساند.

این هفته‌نامه هر سال، ۴۰ شماره عادی و شش شماره ویژه (با تعداد صفحات بیشتر) منتشر می‌کند.

در فوریه ۲۰۲۵، نیویورکر 100 سالگی انتشار خود را با چاپ یک شماره ویژه و برگزاری دو نمایشگاه در شهر نیویورک جشن گرفت.

نیویورکر از همه هنرمندان در سراسر جهان دعوت کرد طرح پیشنهادی خود را ارائه کنند. نهایتا طرح نقاش آمریکایی معاصر، کری جیمز مارشال، روی جلد شماره‌ ویژه یکصدمین سالگرد انتشار نیویورکر چاپ شد.

«مرد شیک‌پوش» شماره نخست جای خود را به یک «ربات انسان‌نما» داده که بدون عینک ذره‌بینی، نه به یک پروانه بلکه به یک پهپاد کوچک در حال پرواز خیره شده و در پس‌زمینه، جعبه خالی پهپاد روی میز قرار گرفته و این تصور را تداعی می‌کند که ربات انسان‌نما پهپاد را از جعبه بیرون آورده و به کار انداخته است. روی سینه‌ ربات یک صفحه نمایشگر قرار دارد که صورت ربات انسان‌نما را از زاویه‌ دید دوربین پهپاد به نمایش گذاشته است.

منبع: اطلاعات
@journalistsclub1

🟣ارزش درست فکر کردن در روزنامه‌نگاری

✍عیسی محمدی/سفر به دیگر سو

▪️اجازه بدهید با یک سئوال شروع کنیم: قدرت یک روزنامه‌نگار به چیست؟ من یکی که می‌گویم به روایت‌های او، به اطلاعات او و البته مهمتر از همه، به شیوه و چگونگی تفکر او.

▪️تکلیف اولی و دومی که مشخص است، اما درباره سومی باید کمی صحبت کنیم. همیشه معتقد بوده و هستم که روزنامه‌نگاران و خبرنگاران، باید در آموزش کارشان، مقداری هم منطق بخوانند. منطق چیست؟ آموزش روش درست فکر کردن. پس به جای خوبی رسیدیم؛ مشکل رایجی در دنیای روزنامه‌نگاری ایرانی وجود دارد که همانا نحوه فکر کردن و ایراد داشتن در این روش‌هاست. اما این‌ها یعنی چه؟

▪️شما به عنوان یک روزنامه‌نگار، مواد اولیه زیادی برای کار دارید؛ شامل روایت‌ها و تجربه‌های فردی و تحقیق‌ها و مصاحبه‌ها و … . از کنار هم گذاشتن این واحدهای اطلاعاتی، شما می‌توانید به نتایج مختلفی برسید. اما این‌که چطور این واحدهای اطلاعاتی کنار هم چیدمان بشوند تا به نتیجه درستی برسند، کاری است که باید درباره‌اش آموزش ببینید.

💻در سایت رسانه نگاران بخوانید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

🟣چرا باید استاد تجزیه و تحلیل رسانه‌ها بشوید؟

✍سفر به دیگر سو/عیسی محمدی

▪️شما وقتی به صورت فنی و علمی و حرفه‌ای و تجربی، دلایل موفقیت و شکست یک رسانه، حالا هر رسانه‌ای، را ندانید، چطور می‌خواهید خودتان در این مسیر حرکت کنید؟

▪️ شما وقتی که نقطه شکست و موفقیت را ندانید، چطور می‌توانید متوجه بشوید که کی و کجا به این نقطه رسیده‌اید یا از آن گذشته‌‌اید؟ همین سئوال و دلیل ساده، کفایت می‌کند که ذهنی همیشه فعال درباره رسانه‌ها داشته باشید و مدام از خودتان بپرسید که چرا این رسانه شکست دارد می‌خورد و چرا آن یکی دارد پیروز می‌شود و مزیت نسبی این رسانه کدام است و آن یکی رسانه روی کدام جامعه هدف دارد کار می‌کند و ارزش‌های درونی هر رسانه چطور دارد باعث ضعف یا قوتش می‌شود و …؟ همین تجزیه و تحلیل‌ها هستند که می‌توانند شما را صاحب سبک در کار رسانه کنند؛ و رهمنون‌تان باشند در مسیر موفقیت شاخص رسانه‌ای…

💻متن کامل این یادداشت را در سایت رسانه نگاران بخوانید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

به یاد دکتر احمد توکلی، مؤسس« رسالت»،« فردا» و « الف»
فردا روز دیگری است

پدرام پاک آیین

درگذشت مبارز صدیق و مجاهد خستگی ناپذیر، دکتر احمد توکلی اندوهبار است.ارتباط من با او به دوران مسئولیت در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و نامه پر مهر و‌ پرمعنایی که از وی ‌دریافت کردم، باز می گردد. نامه ای که بر پیشانی اش این آیه نقش بسته بود:«لایکلف الله نفسا الا ما اتاها» و در ادامه به مضمون حدیث «رفع» می رسید.

رفتار احترام آمیز و فروتنانه مدیر مسئول «الف» در دیدارهای بعدی با الف بچه سی و یکی دو ساله ای که در آغاز دهه ۹۰ مسئولیت مطبوعات داخلی را به عهده داشت، برای این روزهایم هم درس و هم مایه شرمساری است.

احمد توکلی افزون بر فعالیت های سیاسی، بنیانگذار روزنامه «رسالت» در دهه ۶۰ و مؤسس روزنامه «فردا» در اواسط دهه ۷۰ بود که با وجود دوران کوتاه انتشار ، سبکی نو در روزنامه نگاری تحلیلی پدید آورد؛ شعار تبلیغاتی روزنامه پیش از انتشار این بود:«فردا روز دیگری است». فردا روزنامه‌ای برای نخبگان بود، بدون آگهی، بدون صفحه ورزشی و حوادث، ، تماما سیاه و سفید که به جای عکس، از کاریکاتورها و تصاویر گرافیکی استفاده می کرد. به جای نقل خبر از خبرگزاری ها تقریبا همه اخبارش اختصاصی بودند.

از کاربرد القابی چون دکتر، مهندس و … برای مسئولان احتراز می جست. اولین رسانه ایرانی بعد از انقلاب بود که با سخنگوی کاخ سفید مصاحبه اختصاصی کرد. سردبیری روزنامه را علیرضا شمیرانی و دبیری گروه سیاسی آن را مهدی فضائلی به عهده داشت. اقدام ارزشمند مؤسسان « فردا» کادرسازی پیش از تأسیس این روزنامه بود. در دانشگاه‌های تهران از دانشجویانی که مایل به همکاری بودند، دعوتی عام و فراگیر صورت گرفت. سپس کلاس‌های فشرده اصول روزنامه‌نگاری، نگارش و‌ ویرایش و تاریخ معاصر با حضور چهره هایی چون حسین قندی، هادی خانیکی و یونس شکرخواه که بعضا با احمد توکلی، همفکری سیاسی نیز نداشتند، برگزار شد. این دانشجویان پیکره نیروی انسانی روزنامه را تشکیل دادند.

«الف»، دیگر میراث معنوی احمد توکلی از نخستین پایگاه های خبری ایرانی بود که مسیر تعامل برخط با مخاطبان را برگزید و اجازه داد تا ذیل هر مطلب اظهار نظر کنند.
نوع مبارزه احمد توکلی با فساد که به تأسیس سازمان مردم نهاد « دیده بان شفافیت» انجامید، « عدالت اندیش» بود، نه« رقابت اندیش»؛ چرا که فساد ستیزی را سیاسی نمی کرد و از آن ابزاری برای حذف رقبا نمی‌ساخت.احمد آقا گرچه در اواخر عمر به دلیل کسالت، بسیاری از دوستان و دوستداران خود را به فراموشی سپرد؛ اما تاریخ انقلاب و جامعه رسانه ای همواره خاطره پاک او را زنده نگاه خواهد داشت.

@journalistsclub1

🟣از روزنامه‌نگار اهل توجیه تا روزنامه‌نگار اهل استدلال

✍🏻سفر به دیگر سو/عیسی محمدی

▪️حقیقت امر این است که یک روزنامه‌نگار، باید بتواند خوب فکر کند و به این منظور، استدلال کردن را به خوبی بیاموزد. و به این منظور باید توجیه کردن را هم یاد بگیرد. تا در نهایت بتواند فرق بین استدلال و توجیه را تشخیص بدهد. همان‌طور که اشاره شد، همین یک نکته طلایی، گامی بلند در تبدیل شدن شما به یک روزنامه‌نگار مولف و بزرگ و تخصصی می‌تواند باشد.

▪️متأسفانه ژورنالیسم ایرانی در این زمینه مشکلات زیادی دارد و غالب ما اهل توجیه و طرفداری هستیم تا استدلال راستین. کاش می‌توانستیم در یان زمینه، اتفاق مهمی را رقم بزنیم…

💻متن کامل این مطلب را در سایت رسانه نگاران بخوانید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام

از اين هوش مصنوعي خواستم كه ويژگي‌هاي يك سردبير درجه يك را برايم توصيف كند كه اگر كسي بخواهد بشود، چه خاصيت‌هايي بايد داشته باشد، جوابش در نوع خودش جالب بود:
👇👇👇

اگه میخوای یه سردبیر درجه یک باشی، این عناصر رو جدی دنبال کن:

⦁ تسلط کامل به ادبیات و تیترزنی: باید نوشتن، تیتر خوب زدن و ویرایش رو حرفهای بلد باشی و به زبان نشریهات مسلط باشی.
⦁ رهبری و مدیریت تیم: باید بتونی یک تحریریه همدل و متحد بسازی و انگیزهی اعضا رو بالا نگه داری؛ تقسیم کار حرفهای و حل تعارض کلیدیه.
⦁ خلاقیت و قضاوت حرفهای: باید ایدههای خلاقانه برای محتوا داشته باشی و تصمیمات جسورانه و مستقل بگیری، نه صرفاً از بالادستیها تبعیت کنی.
⦁ تسلط به حوزه کاری: باید موضوعات، بازار، مخاطبان و ترندها رو خوب بشناسی تا نشریه همیشه بهروز و تاثیرگذار باشه.
⦁ ارتباط و شبکهسازی قوی: با نویسندگان، عکاسان و منابع مختلف ارتباط فعال برقرار کن و روابط حرفهای رو جدی بگیر.
⦁ دقت و توجه به جزئیات: هر مطلب، عکس و صفحه باید از نظر دقت، سبک و هماهنگی با اهداف نشریه بررسی و تایید بشه.

در کنار اینا، همیشه مشتاق یادگیری بمون و خونسرد و مهربان باش—چون انرژی تو، حال و هوای کل تحریریه رو میسازه! دوست داری برنامه تمرینی یا چکلیست مهارتهای سردبیری هم داشته باشی؟ 😎🖋️