دستور find در لینوکس برای جستجوی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها در محل مشخص شده استفاده می‌شود. این دستور قدرتمند می‌تواند بر اساس معیارهای مختلفی مانند نام، اندازه، نوع و زمان تغییر فایل‌ها جستجو کند.

اینجا ساختار پایه دستور find را مشاهده می‌کنید:

find [path] [expression]

- [path]: دایرکتوری را که از آن جستجو را شروع می‌کنید، مشخص می‌کند.
- [expression]: شرایط جستجو را مشخص می‌کند.

در ادامه چند نمونه از استفاده از دستور find را برای شما آورده‌ایم:

1. جستجوی تمام فایل‌های با نام خاص:

find /home/user -name myfile.txt

این دستور به دنبال تمام فایل‌های با نام myfile.txt در دایرکتوری /home/user می‌گردد.

2. جستجوی تمام فایل‌های بزرگتر از حجم خاص:

find /home/user -size +10M

این دستور به دنبال تمام فایل‌های بزرگتر از 10 مگابایت در دایرکتوری /home/user می‌گردد.

3. جستجوی تمام فایل‌های تغییر یافته در بازه زمانی خاص:

find /home/user -mtime -7

این دستور به دنبال تمام فایل‌های تغییر یافته در 7 روز گذشته در دایرکتوری /home/user می‌گردد.

امیدوارم که کمک کرده باشم! اگر سوال دیگری دارید، به من بگوید.

@KernelFa Linux 🐧

شما می‌توانید تصویر پس زمینه سفارشی برای بوت لودر GRUB در لینوکس تنظیم کنید. مراحل زیر را دنبال کنید:

1. با استفاده از دستور زیر، Grub Customizer را در ترمینال نصب کنید:

sudo apt-get install grub-customizer

2. Grub Customizer را از منوی برنامه‌ها باز کنید.

3. بر روی زبانه "Appearance settings" کلیک کنید.

4. بر روی دکمه "Background image" کلیک کنید.

5. بر روی "+ Other Locations" کلیک کرده و به دایرکتوری تصاویر خود بروید.

6. تصویر مورد نظر خود را انتخاب کرده و "Open" را کلیک کنید.

7. بر روی "Save" کلیک کنید تا تغییرات ذخیره شود.

تمام! حالا هنگام بوت سیستم، تصویر پس زمینه سفارشی خود را مشاهده خواهید کرد.

@KernelFa Linux 🐧

شما می‌توانید با استفاده از دستورات ترمینال، تصویر پس زمینه بوت لودر GRUB را تغییر دهید. مراحل زیر را دنبال کنید:

1. تصویر مورد نظر خود را در دایرکتوری /boot/grub قرار دهید.

2. با استفاده از دستور زیر، فایل /etc/default/grub را باز کنید:

sudo nano /etc/default/grub

3. در فایل باز شده، خط زیر را پیدا کنید و مقدار آن را به آدرس تصویر خود تغییر دهید:

GRUB_BACKGROUND="/path/to/wallpaper.jpg"

4. فایل را ذخیره کنید و بسته شود.

5. با استفاده از دستور زیر، GRUB را به‌روز کنید:

sudo update-grub

تمام! حالا هنگام بوت سیستم، تصویر پس زمینه سفارشی خود را مشاهده خواهید کرد.

@KernelFa Linux 🐧

برای مشاهده حجم کل یک دایرکتوری در لینوکس، می‌توانید از دستور du استفاده کنید. برای مثال، برای مشاهده حجم کل دایرکتوری /home/user/Documents، دستور زیر را وارد کنید:

du -sh /home/user/Documents

در این دستور، s به معنی نمایش خلاصه‌ای از حجم دایرکتوری و h به معنی نمایش حجم به صورت خوانا (با واحدهای مناسب) است. همچنین، شما می‌توانید با استفاده از دستورات دیگری مثل du -a و du -c نیز حجم فایل‌ها و دایرکتوری‌ها را مشاهده کنید.

@KernelFa Linux 🐧

دستور ldd در لینوکس برای نمایش وابستگی‌های یک فایل اجرایی به کتابخانه‌ها استفاده می‌شود. برای مثال، اگر می‌خواهید وابستگی‌های فایل اجرایی /usr/bin/ls را ببینید، دستور زیر را وارد کنید:

ldd /usr/bin/ls

در خروجی این دستور، کتابخانه‌های مورد استفاده توسط فایل اجرایی به همراه مسیر آن‌ها نمایش داده می‌شود. همچنین، شما می‌توانید با استفاده از پارامتر‌های دیگری مثل -v و -u نیز خروجی دستور ldd را تغییر دهید.

@KernelFa Linux 🐧

دستور touch یک دستور استاندارد است که در سیستم عامل های UNIX/Linux استفاده می شود و برای ایجاد، تغییر و تنظیم زمان بندی فایل ها استفاده می شود. دستور touch برای ایجاد یک فایل بدون هیچ محتوایی استفاده می شود. فایل ایجاد شده با استفاده از دستور touch خالی است.

touch -d "10 days ago" myfile.txt

گزینه -d برای مشخص کردن تاریخ و زمان فایل استفاده می شود. در مثال شما، گزینه -d "10 days ago" برای تنظیم زمان بندی فایل به 10 روز پیش استفاده می شود.

بنابراین، دستور touch -d "10 days ago" myfile.txt زمان بندی فایل myfile.txt را به 10 روز پیش تنظیم می کند.

@KernelFa Linux 🐧

برای تغییر پورت SSH پیش فرض در اوبونتو، می‌توانید از مراحل زیر استفاده کنید:

1. با استفاده از دستور زیر، فایل sshd_config را با یک ویرایشگر متنی مانند nano یا vi باز کنید:

sudo nano /etc/ssh/sshd_config

2. خطی که شامل "#Port 22" است را پیدا کرده و با حذف علامت "#" آن را فعال کنید.

3. شماره پورت را به شماره پورت مورد نظر خود تغییر دهید. به عنوان مثال، اگر می‌خواهید از پورت 2222 استفاده کنید، خط را به "Port 2222" تغییر دهید.

4. فایل را ذخیره کرده و خارج شوید.

5. با استفاده از دستور زیر، سرویس SSH را راه‌اندازی مجدد کنید:

sudo systemctl restart sshd

بعد از انجام این مراحل، باید بتوانید با استفاده از پورت SSH جدید به سرور اوبونتو خود متصل شوید.

@KernelFa Linux 🐧

دستور lscpu یک ابزار خط فرمان در لینوکس است که اطلاعاتی درباره معماری پردازنده را نشان می‌دهد. این دستور اطلاعات را از sysfs، /proc/cpuinfo و منابع دیگر جمع‌آوری می‌کند. این دستور می‌تواند تعداد هسته‌های پردازنده، نام مدل پردازنده، سرعت پردازنده، دستورات پردازنده، آسیب‌پذیری‌های پردازنده و نوع مجازی‌سازی پردازنده را نشان دهد. همچنین، این دستور گزینه‌های مختلفی برای بهینه‌سازی خروجی برای تجزیه و تحلیل یا خوانایی دارد.

برای استفاده از این دستور، مثال‌های زیر را ببینید:
- برای نمایش تمام اطلاعات درباره معماری پردازنده: $ lscpu
- برای نمایش تنها تعداد هسته‌های پردازنده: $ lscpu | grep 'Core(s) per socket'
- برای نمایش تنها تعداد رشته‌های پردازنده: $ lscpu | grep 'Thread(s) per core'

@KernelFa Linux 🐧

- به آخرین دایرکتوری کاری که در آن بودید بازگردید:
cd -
- به دایرکتوری خانه بازگردید:
cd ~
- محتویات یک دایرکتوری را لیست کنید:
ls
- اجرای چندین دستور در یک دستور واحد:
command1 && command2
- اجرای چندین دستور در یک دستور واحد فقط در صورت موفقیت آمیز بودن دستور قبلی:
command1 && command2 || command3
- جستجو و استفاده آسان از دستوراتی که قبلاً استفاده کرده‌اید:
history | grep <command>

@KernelFa Linux 🐧

یه دوستانی که جدیدا جوین شدن پیشنهاد میکنم حتما این پست رو بخونید و تست کنید مخصوصا کسایی که دوال بوت کردن و همیشه قبل از بالا اومدن سیستم بوت لودر رو میبینن :))

تغییر جهت جریان یک روش برای تغییر ورودی و خروجی دستورات در لینوکس است. سه جریان اصلی که می توانند تغییر مسیر داده شوند عبارتند از: ورودی استاندارد (stdin)، خروجی استاندارد (stdout) و خطای استاندارد (stderr). در زیر چند مثال از نحوه استفاده از تغییر جهت جریان آمده است:

- تغییر مسیر خروجی استاندارد به یک فایل:

ls > file.txt

- تغییر مسیر خطای استاندارد به یک فایل:

ls /fake/dir 2> error.txt

- تغییر مسیر هم خروجی استاندارد و هم خطای استاندارد به یک فایل:

ls /fake/dir &> output.txt

@KernelFa Linux 🐧

سطح دسترسی ها در لینوکس

@KernelFa Linux 🐧

چگونه با استفاده از wget در لینوکس فایل‌ها را دانلود کنیم

اگر از لینوکس استفاده می‌کنید و می‌خواهید فایل‌ها را از خط فرمان دانلود کنید، می‌توانید از دستور wget استفاده کنید. در ادامه نحوه استفاده از wget برای دانلود تصویر لوگوی فیسبوک را مشاهده خواهید کرد:

wget -c https://site.com/facebook-logo.png -O facebook.png

این دستور تصویر را از URL مشخص شده دانلود کرده و با نام "facebook.png" در پوشه جاری ذخیره می‌کند. گزینه "-c" به wget می‌گوید که در صورت وقفه یا قطع شدن دانلود، دانلود را ادامه دهد.

@KernelFa Linux 🐧

دستور sort در لینوکس برای مرتب کردن محتوای فایل‌های متنی استفاده می‌شود. در ادامه چند نمونه از استفاده از دستور sort آمده است:

۱. برای مرتب کردن یک فایل، از دستور زیر استفاده کنید:
$ sort filename.txt
۲. برای مرتب کردن یک فایل به صورت عددی، از دستور زیر استفاده کنید:
$ sort -n filename.txt
۳. برای مرتب کردن یک فایل به صورت معکوس، از دستور زیر استفاده کنید:
$ sort -r filename.txt
۴. برای مرتب کردن یک فایل و حذف تکرارها، از دستور زیر استفاده کنید:
$ sort -u filename.txt
۵. برای مرتب کردن یک فایل و ذخیره خروجی در یک فایل جدید، از دستور زیر استفاده کنید:
$ sort filename.txt > newfile.txt

@KernelFa Linux 🐧

در لینوکس، Here document (Heredoc) نوعی redirection است که به شما اجازه می‌دهد تا چندین خط ورودی را به یک دستور منتقل کنید. این نوع redirection یک بلوک کد ویژه است که شامل رشته‌های چند خطی است که به یک دستور منتقل می‌شود. نحو نوشتار HereDoc به صورت زیر است:

[COMMAND] <<[-] 'DELIMITER' 
HERE-DOCUMENT 
DELIMITER

این نوع redirection به shell می‌گوید که ورودی را از منبع فعلی (HERE) تا زمانی که یک خط حاوی کلمه (HERE) دیده شود، بخواند. در ادامه، یک مثال از استفاده از HereDoc آمده است:

cat <<EOF > file.txt
This is an example of HereDoc.
It allows you to pass multiple lines of input to a command.
EOF

در این مثال، دستور cat ورودی را از منبع فعلی (HereDoc) تا زمانی که کلمه EOF را ببیند، می‌خواند. سپس خروجی به فایل file.txt منتقل می‌شود.

@KernelFa Linux 🐧

دستور free برای دریافت اطلاعات در مورد مجموع مقدار حافظه دسترسی تصادفی در دسترس با مقدار حافظه استفاده شده و حافظه swap در سیستم استفاده می شود. همچنین حافظه بافر استفاده شده توسط kernel را نمایش می دهد. اطلاعات حافظه خروجی در وریانت های مختلفی مانند بایت، کیلوبایت، مگابایت، گیگابایت و غیره خواهد بود.

در اینجا یک نمونه از چگونگی استفاده از آن را مشاهده می کنید:

free -h

این دستور نحوه استفاده از حافظه را به صورت خوانا نمایش می دهد.

@KernelFa Linux 🐧

دستور nohup در لینوکس برای اجرای یک دستور یا اسکریپت در پس زمینه حتی پس از خروج از شل / ترمینال استفاده می شود. این برای "بدون قطع" است. هنگامی که یک دستور را با استفاده از nohup اجرا می کنید ، حتی اگر از سیستم خارج شوید یا پنجره ترمینال را که آن را راه اندازی کرده است ببندید ، همچنان ادامه خواهد داد .

اینجا مثالی از نحوه استفاده از دستور nohup آمده است:

nohup command &

علامت & در پایان دستور به لینوکس می گوید که دستور را در پس زمینه اجرا کند. مثال:

nohup ./my-noscript.sh &

این دستورات اسکریپت my-noscript.sh را در پس زمینه اجرا می کند حتی اگر شما از سیستم خارج شوید یا پنجره ترمینال را که آن را راه اندازی کرده است ببندید .

@KernelFa Linux 🐧

دستور watch به شما این امکان را می‌دهد که یک دستور را به صورت مکرر و در فاصله زمانی مشخصی اجرا کنید و خروجی آن را در ترمینال نمایش دهید.

برای مثال، با استفاده از دستور watch و دستور `uptime`، می‌توانید به صورت مکرر زمان سیستم و میانگین بار را در ترمینال نمایش دهید:

watch -n 1 'uptime'

این دستور هر ثانیه زمان سیستم و میانگین بار را در ترمینال نشان می‌دهد.

برای تفسیر این دستور:

خود دستور است.
watch

فاصله زمانی را که دستور باید اجرا شود، مشخص می‌کند. در این حالت، هر 1 ثانیه.
-n 1

دستوری است که به صورت مکرر اجرا خواهد شد.
'uptime'

شما می‌توانید دستور uptime را با هر دستور دیگری که می‌خواهید به صورت مکرر اجرا شود، جایگزین کنید.

@KernelFa Linux 🐧

دستور nice

وقتی شما از یک کامپیوتر استفاده می‌کنید، باید همزمان بسیاری از کارها را انجام دهید. باید برنامه‌های مختلفی مانند مرورگر وب، پخش کننده موسیقی یا پردازشگر واژه‌ها را اجرا کنید. هر برنامه نیاز به برخی منابع کامپیوتر مانند حافظه و زمان CPU دارد.

دستور nice مانند یک راه برای به کامپیوتر گفتن است که کدام برنامه مهم‌تر است. این دستور به کامپیوتر کمک می‌کند تصمیم بگیرد کدام برنامه باید زمان CPU بیشتری دریافت کند. اگر یک برنامه اولویت بالاتر داشته باشد، کامپیوتر زمان CPU بیشتری به آن اختصاص خواهد داد.

به این صورت فکر کنید: تصور کنید شما با اسباب بازی‌های خود بازی می‌کنید و مادر شما از شما خواسته است اتاق خود را تمیز کنید. شما می‌توانید به مادر خود بگوئید که می‌خواهید با بازی با اسباب بازی‌های خود به پایان برسید زیرا برای شما مهم‌تر است. دستور nice شبیه به گفتن به کامپیوتر است که کدام برنامه برای شما مهم‌تر است.

@KernelFa Linux 🐧

توی پست بعدی حتما نحوه استفاده از دستور nice رو آموزش میدیم :)

در لینوکس، یک پروسه نمونه ای از اجرای یک برنامه یا دستور است. در حالی که این پروسه ها وجود دارند، آنها در یکی از پنج حالت ممکن خواهند بود :

۱. Running or Runnable (R)
۲. Uninterruptible Sleep (D)
۳. Interruptable Sleep (S)
۴. Stopped (T)
۵. Zombie (Z)

حالت Running به معنای این است که پروسه در حال اجرا است یا آماده اجرا است. حالت Interruptible به معنای این است که پروسه منتظر رویداد یا سیگنالی از پروسه دیگر است و می تواند توسط سیگنال ها متوقف شود. حالت Uninterruptible به معنای این است که پروسه منتظر شرایط سخت افزاری است و نمی تواند توسط سیگنال ها متوقف شود. حالت Stopped به معنای این است که پروسه توسط یک سیگنال متوقف شده است و می تواند توسط سیگنال دیگری از سر بگیرد. حالت Zombie به معنای این است که پروسه خاتمه یافته است، اما وضعیت خروج آن توسط پروسه والد آن جمع آوری نشده است .

@KernelFa Linux 🐧