چند ساعت دیگه وارد روز 74 ام ترک میشم
دارم پاره میشم

صورتم داره هی جوش میزنه به خاطر ترک

باید ورزش کردن رو شروع کنم مگر ن بدنم به هم میریزه

همه رفیق های ریلم هم دارن میرن سربازی تقریبا تنها میشم

مجازیم که خیلی وقته خلوت شده برای من
رسما سکوت همه جا گرفته

خودم میمونم و خدای خودم از یکی دو ماه بعد

حس میکنم خود خدا داره یجوری داره برای پیشرفت کردنم برنامه ریزی می‌کنه

یهو همه برن سربازی
یهو اینقدر بلا سرم بیاد
عالیه

هر ۲۸ تا سوال رو تقلب کردم

نکته باحال تر
امتحان ساعت چهار شروع شد

شروع پرقدرتی بود

خب به جای دیروز هم امروز مراقب حرومی افتاد
جای که نشستم هم جلو جلو بود
فقط منو نگاه میکرد حرومی
دهنم سرویس شد تقلب کنم رسما

ولی خب مثل دیروز نمره بالا انتظار ندارم

یه چیزی ولی اتفاق افتاد
فهمیدم این نسل هشتاد هم باید بره تا ایران تغییر کنه
از امتحان اومدم بیرون
همه بهم میگفتن ایشالا بیوفتی ( شیش نفری شدن)
همه شون همدیگه نمیشناختن می‌دونم هماهنگ نبودن

دیروز خیلی بد بود

ولی امروز پرقدرت شروع شد