لعنت به سکوت هنرمندان به ظاهر دغدغه‌مند.

لعنت به موسیقی انقلابی‌تون که فریادی توخالیست

این چنل سما‌ست

فیروز دوست داشته

I've been told butterflies can't see their own wings. so in the summer when i can't see myself as clearly i run around like I'm flying, hoping I land, hoping I don't fall.

پرواز کردی و نیفتادی

از علاقه‌ی سما به سیلویا پلث بگید، همونطور که از علاقه‌ی رها به آلبر کامو گفتید.

نمی‌خوام حرف‌ها و نوشته‌ها و عقاید و سلایق این بچه‌ها توی تاریخ گم بشه.

She died in the midst of profound despair, in London’s coldest winter
sick, her pipes frozen, unable to sleep for days, terrified of going back to the hospital after botched electroshock therapy. She didn’t die for her art. She very much wanted to live for it.

تو هم ناامید در این زمستان سوزناک کشته شدی، تو هم می‌خواستی برای هنرت زندگی کنی.

پس ما از بین نخواهیم رفت؟

حس می‌کنم باری بر روی دوشمه که باید تمام نوشته‌هاشون رو نشون بدم

«جاوید نام محسن عباسی»

و تو به سوی اشعار محزون وطن رفتی.

ومرقت أيام، وغربتنا سنين
وحروف الرسالة محيها الشتي

«و روزها گذشتند،
و سال‌ها ما را از هم دور کردند،
و زمستان، حروف نامه را محو کرد.»