پولس رسول در مورد عمل نجاتبخش مسیح میگوید:
«زیرا ... بین خدا و آدمیان تنها یک واسطه وجود دارد، یعنی آن انسان که مسیح یسوع است؛ او که با دادن جان خود، بهای رهایی جمله آدمیان را پرداخت». (اول تیموتائوس 2:5،6)
یوحنای رسول نیز در مورد کفاره و وساطت مسیح چنین نظری را ارائه میدهد :
«اگر کسی گناهی کند، شفیعی داریم نزد پدر یعنی یسوع مسیح عادل. و اوست کفاره بجهت گناهان ما و نه گناهان ما فقط بلکه بجهت تمام جهان نیز». (اول یوحنا 2:1،2)
بنابراین وساطتی که پولس رسول از آن سخن میگوید، به نجات مربوط است،
و وساطتی که یوحنای رسول اشاره میکند، به کفاره.
اما برادران پروتستان ما، از موضوع نجات و کفاره نیز فراتر رفته، و با استناد به این دو آیه، از پذیرش هر نوع وساطتی مابین انسان و خدا سر باز میزنند. ایشان به رابطه مستقیم میان انسان و خدا معتقدند، و به همین خاطر، مسأله کهانت و وساطت کلیسا را رد میکنند.
آنان کهانت را همچون وساطت گماشته و آنرا مردود میشمارند. در مورد شفاعت قدیسین نیز چنین نظری دارند. و از آن رو که راز اعتراف و بخشش توسط کشیش (کاهن) انجام میشود، نیازی بدان نمیبینند. ایشان معتقدند که خود شخصاً، با اعتراف نزد خدا، از او آمرزش مییابند.
آنان به دعا برای اموات نیز اهمیتی نمیدهند چراکه این امر را نیز شفاعت کلیسا برای آنان، و نوعی وساطت میدانند.
و یا در مورد تعمید:
تولد تازه از طریق تعمید (یوحنا 3:5 ؛ تیتوس 3:5) یعنی عادلشمردگی و پاک شدن بواسطه آب (اعمال 2:38 ؛ 12:16). به نظر پروتستانها، اینها از طریق ایمان ساده، یعنی ارتباط مستقیم با خدا به دست میآید و نیازی به کاهن و کلیسا نیست.
به اعتقاد ایشان، تنها ایمان برای نجات کافی است.
گویی تعمید برای نجات هیچ اهمیتی ندارد و یا مسیح خداوند بیهوده گفت: «هر که ایمان آورده، تعمید یابد نجات یابد» ( مرقس 16:16) و یا سایر آیات کتابمقدس که در مورد وابستگی میان تعمید و نجات سخن میگویند
(اول پطرس 3:20،21 ؛ تیتوس 3:5).
و این یعنی آنان معتقدند که انسان در یک لحظه نجات مییابد.
ایشان معتقدند که نجات به تعمید بستگی ندارد، زیرا تعمید بواسطه کلیسا انجام میشود حال آنکه نجات امری شخص بین خدا و انسان و وابسته به ایمان فرد است، بدون دخالت کلیسا.
☦@LessonsOrthodox
«زیرا ... بین خدا و آدمیان تنها یک واسطه وجود دارد، یعنی آن انسان که مسیح یسوع است؛ او که با دادن جان خود، بهای رهایی جمله آدمیان را پرداخت». (اول تیموتائوس 2:5،6)
یوحنای رسول نیز در مورد کفاره و وساطت مسیح چنین نظری را ارائه میدهد :
«اگر کسی گناهی کند، شفیعی داریم نزد پدر یعنی یسوع مسیح عادل. و اوست کفاره بجهت گناهان ما و نه گناهان ما فقط بلکه بجهت تمام جهان نیز». (اول یوحنا 2:1،2)
بنابراین وساطتی که پولس رسول از آن سخن میگوید، به نجات مربوط است،
و وساطتی که یوحنای رسول اشاره میکند، به کفاره.
اما برادران پروتستان ما، از موضوع نجات و کفاره نیز فراتر رفته، و با استناد به این دو آیه، از پذیرش هر نوع وساطتی مابین انسان و خدا سر باز میزنند. ایشان به رابطه مستقیم میان انسان و خدا معتقدند، و به همین خاطر، مسأله کهانت و وساطت کلیسا را رد میکنند.
آنان کهانت را همچون وساطت گماشته و آنرا مردود میشمارند. در مورد شفاعت قدیسین نیز چنین نظری دارند. و از آن رو که راز اعتراف و بخشش توسط کشیش (کاهن) انجام میشود، نیازی بدان نمیبینند. ایشان معتقدند که خود شخصاً، با اعتراف نزد خدا، از او آمرزش مییابند.
آنان به دعا برای اموات نیز اهمیتی نمیدهند چراکه این امر را نیز شفاعت کلیسا برای آنان، و نوعی وساطت میدانند.
و یا در مورد تعمید:
تولد تازه از طریق تعمید (یوحنا 3:5 ؛ تیتوس 3:5) یعنی عادلشمردگی و پاک شدن بواسطه آب (اعمال 2:38 ؛ 12:16). به نظر پروتستانها، اینها از طریق ایمان ساده، یعنی ارتباط مستقیم با خدا به دست میآید و نیازی به کاهن و کلیسا نیست.
به اعتقاد ایشان، تنها ایمان برای نجات کافی است.
گویی تعمید برای نجات هیچ اهمیتی ندارد و یا مسیح خداوند بیهوده گفت: «هر که ایمان آورده، تعمید یابد نجات یابد» ( مرقس 16:16) و یا سایر آیات کتابمقدس که در مورد وابستگی میان تعمید و نجات سخن میگویند
(اول پطرس 3:20،21 ؛ تیتوس 3:5).
و این یعنی آنان معتقدند که انسان در یک لحظه نجات مییابد.
ایشان معتقدند که نجات به تعمید بستگی ندارد، زیرا تعمید بواسطه کلیسا انجام میشود حال آنکه نجات امری شخص بین خدا و انسان و وابسته به ایمان فرد است، بدون دخالت کلیسا.
☦@LessonsOrthodox
ایمان
حال میخواهم در مورد ایمان سؤالی بپرسم، همان ایمانی که پروتستانها تصور میکنند میتواند به یکباره ما را به عادلشمردگی و تولد تازه و فرزندخواندگی و رهایی از گناهان و نجات برساند و یا به قول خودشان: «همه چیز با ایمان ممکن است». این است سؤال من:
انسان چگونه میتواند به چنین ایمانی دست یابد؟ مگر نه از طریق کلیسا؟
باید واعظی باشد تا مردم از طریق او ایمان آورند و چنین واعظی باید از طرف کلیسا فرستاده شود، چنانکه پولس رسول میگوید:
«زیرا هر که نام خداوند را بخواند نجات خواهد یافت. پس چگونه بخوانند کسی را که به او ایمان نیاوردهاند؟ و چگونه ایمان آورند به کسی که خبر او را نشنیدهاند؟ و چگونه بشنوند بدون واعظ؟و چگونه وعظ کنند جز اینکه فرستاده شوند؟ چنانکه مکتوب است که "چه زیبا است پایهای آنانی که به سلامتی بشارت میدهند و به چیزهای نیکو مژده میدهند"». (رومیان 10:13-15)
پس کلیسا آن واسطی است که انسان را به ایمان به خدا میرساند.
پولس رسول در مورد خدمت خود و آپولس در رساله خود به قرنتیان چنین میگوید:
«مگر آپولس کیست؟ پولس کیست؟ آنان فقط خادمانی هستند که خدا به هر کدام وظیفهای سپرده تا شما به واسطه ایشان ایمان آورید». (اول قرنتیان 3:5)
بواسطه خدمت آنان بود که قرنتیان ایمان آوردند.
در مورد یوحنای تعمیددهنده نیز چنین آمده است:
«او برای شهادت آمد تا بر نور شهادت دهد تا همه بهوسیله او ایمان آورند». (یوحنا 1:7)
پس اولین وساطت میان خدا و انسان این است: هدایت مردم به سمت ایمان به خدا.
اگر بین خدا و انسان واسطی نیست، پس انبیا و رسولان و معلمان (راهبان) چه میکنند؟
نوشته شده که خداوند: «بخشید برخی را به عنوان رسول، برخی را به عنوان نبی، برخی را به عنوان مبشر، و برخی را به عنوان شبان و معلم». (افسسیان 4:11)
اما چرا؟ کار اینها چیست مگر وساطت میان انسان و خدا؟ از این روست که رسول میگوید که کار آنان: «تکمیل مقدسین، برای کار خدمت، برای بنای جسد مسیح» (افسسیان 4:12) .آنان مردم را به سوی ایمان هدایت میکنند.
و آیا وقتی که مردم ایمان آوردند، ایشان را در همان مرحله وا میگذارند؟ خیر بلکه ایشان را تعمید میدهند.
مسیح خداوند به رسولان مقدسش گفت: «پس بدیشان گفت: در تمام عالم بروید و جمیع خلایق را به انجیل موعظه کنید. هر که ایمان آورده، تعمید یابد نجات یابد و اما هر که ایمان نیاورد بر او حکم خواهد شد» (مرقس 16:15،16)
و نیز: «پس رفته، همه امتهـا را شاگـرد سازیـد و ایشـان را بـه اسمِ پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید. و ایشان را تعلیـم دهیـد که همه امـوری را که به شما حکم کردهام حفظ کنند». (متی 28:19،20 )
بدین شکل بود که توسط بشارت و تعلیم کلیسا، ایمان گسترش یافت.
☦@LessonsOrthodox
حال میخواهم در مورد ایمان سؤالی بپرسم، همان ایمانی که پروتستانها تصور میکنند میتواند به یکباره ما را به عادلشمردگی و تولد تازه و فرزندخواندگی و رهایی از گناهان و نجات برساند و یا به قول خودشان: «همه چیز با ایمان ممکن است». این است سؤال من:
انسان چگونه میتواند به چنین ایمانی دست یابد؟ مگر نه از طریق کلیسا؟
باید واعظی باشد تا مردم از طریق او ایمان آورند و چنین واعظی باید از طرف کلیسا فرستاده شود، چنانکه پولس رسول میگوید:
«زیرا هر که نام خداوند را بخواند نجات خواهد یافت. پس چگونه بخوانند کسی را که به او ایمان نیاوردهاند؟ و چگونه ایمان آورند به کسی که خبر او را نشنیدهاند؟ و چگونه بشنوند بدون واعظ؟و چگونه وعظ کنند جز اینکه فرستاده شوند؟ چنانکه مکتوب است که "چه زیبا است پایهای آنانی که به سلامتی بشارت میدهند و به چیزهای نیکو مژده میدهند"». (رومیان 10:13-15)
پس کلیسا آن واسطی است که انسان را به ایمان به خدا میرساند.
پولس رسول در مورد خدمت خود و آپولس در رساله خود به قرنتیان چنین میگوید:
«مگر آپولس کیست؟ پولس کیست؟ آنان فقط خادمانی هستند که خدا به هر کدام وظیفهای سپرده تا شما به واسطه ایشان ایمان آورید». (اول قرنتیان 3:5)
بواسطه خدمت آنان بود که قرنتیان ایمان آوردند.
در مورد یوحنای تعمیددهنده نیز چنین آمده است:
«او برای شهادت آمد تا بر نور شهادت دهد تا همه بهوسیله او ایمان آورند». (یوحنا 1:7)
پس اولین وساطت میان خدا و انسان این است: هدایت مردم به سمت ایمان به خدا.
اگر بین خدا و انسان واسطی نیست، پس انبیا و رسولان و معلمان (راهبان) چه میکنند؟
نوشته شده که خداوند: «بخشید برخی را به عنوان رسول، برخی را به عنوان نبی، برخی را به عنوان مبشر، و برخی را به عنوان شبان و معلم». (افسسیان 4:11)
اما چرا؟ کار اینها چیست مگر وساطت میان انسان و خدا؟ از این روست که رسول میگوید که کار آنان: «تکمیل مقدسین، برای کار خدمت، برای بنای جسد مسیح» (افسسیان 4:12) .آنان مردم را به سوی ایمان هدایت میکنند.
و آیا وقتی که مردم ایمان آوردند، ایشان را در همان مرحله وا میگذارند؟ خیر بلکه ایشان را تعمید میدهند.
مسیح خداوند به رسولان مقدسش گفت: «پس بدیشان گفت: در تمام عالم بروید و جمیع خلایق را به انجیل موعظه کنید. هر که ایمان آورده، تعمید یابد نجات یابد و اما هر که ایمان نیاورد بر او حکم خواهد شد» (مرقس 16:15،16)
و نیز: «پس رفته، همه امتهـا را شاگـرد سازیـد و ایشـان را بـه اسمِ پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید. و ایشان را تعلیـم دهیـد که همه امـوری را که به شما حکم کردهام حفظ کنند». (متی 28:19،20 )
بدین شکل بود که توسط بشارت و تعلیم کلیسا، ایمان گسترش یافت.
☦@LessonsOrthodox
تعمید
کلیسا همه ایمانداران را تعمید میداد.
رسولان سه هزار نفر را که در روز پنطیکاست ایمان آوردند تعمید دادند (اعمال 2:37-41).
اهل سامره را پس از آنکه ایمان آوردند تعمید دادند (اعمال 8:12-16). خواجهسرای حبشی پس از ایمان تعمید یافت (اعمال 8:37،38).
زندانبان فیلیپی نیز تعمید یافت و پولس رسول گفت: «به خداوند یسوع مسیح ایمان آور که تو و اهل خانهات نجات خواهید یافت» (اعمال 16:31)
و «خود و همه کسانش فیالفور تعمید یافتند» (اعمال 16:33)
. لیدیه، زن ارغوانفروش نیز همینطور با اهل خانهاش تعمید یافت. (اعمال 16:15)
چنانکه دیدیم، کلیسا واسطی برای گسترش ایمان و تعمید ایمانداران و اهل خانه ایشان گشت.
پس آیا کسی میتواند بگوید که جز برای نجات و کفاره، واسطه دیگری میان انسان و خدا وجود ندارد؟ وظیفه کلیسا، موعظه و تبشیر ایمان بود، و روحانیون، ایمانداران را تعمید میدادند. کتابمقدس گاهی این روحانیون را «سفیران» (دوم قرنتیان 5:20) و «وکیل خدا» (تیتوس 1:7) یا «وکلای رازهای خدا» (اول قرنتیان 4:1) مینامد.
همچنین خدا کار تعلیم را فقط و فقط به آنان سپرده است:
تعلیم
وقتی خداوند وظیفه موعظه و تعمید را به رسولانش سپرده، بدیشان گفت: «و ایشان را تعلیـم دهیـد که همه امـوری را که به شما حکم کردهام حفظ کنند» (متی 28:20).
و اینگونه، رسولان «خدمت کلام» (اعمال 6:4) را شروع کردند؛ کلامی که یعقوب رسول میگوید: «محض اراده خود ما را بوسیله کلمه حق تولید نمود». (یعقوب 1:18)
بواسطه کلامْ ایمان به بار میآید و به واسطه ایمان، تعمید مییابیم و از طریق تعمید از نو متولد میشویم. لکن تعلیم، سرچشمه کلام است.
پولس رسول در مورد ارتباط میان مسیح و کلیسا میگوید: «تا آن را به غسلِ آب بوسیله کلام طاهر ساخته، تقدیس نماید» (افسسیان 5:26).
پس کلامْ ما را به سوی ایمان هدایت میکند و ایمان نیز به سوی تعمید و غسل آب، که ما را از گناهانمان پاک میکند و به سوی طاهر شدن و تقدس میبرد.
همانگونه که ایمان و تعمید با نجات پیوند دارند (مرقس 16:16) ، کلام تعلیم نیز با آن پیوند دارد.
کلام تعلیم ما را به ایمان و تعمید هدایت میکند و آن نیز به نجات، یا توبه و سپس نجات میرساند.
پولس رسول به اسقف تیموتائوس میفرماید:
«خویشتن را و تعلیم را احتیاط کن و در این امور قائم باش که هرگاه چنین کنی، خویشتن را و شنوندگان خویش را نیز نجات خواهی داد». (اول تیموتائوس 4:16)
☦@LessonsOrthodox
کلیسا همه ایمانداران را تعمید میداد.
رسولان سه هزار نفر را که در روز پنطیکاست ایمان آوردند تعمید دادند (اعمال 2:37-41).
اهل سامره را پس از آنکه ایمان آوردند تعمید دادند (اعمال 8:12-16). خواجهسرای حبشی پس از ایمان تعمید یافت (اعمال 8:37،38).
زندانبان فیلیپی نیز تعمید یافت و پولس رسول گفت: «به خداوند یسوع مسیح ایمان آور که تو و اهل خانهات نجات خواهید یافت» (اعمال 16:31)
و «خود و همه کسانش فیالفور تعمید یافتند» (اعمال 16:33)
. لیدیه، زن ارغوانفروش نیز همینطور با اهل خانهاش تعمید یافت. (اعمال 16:15)
چنانکه دیدیم، کلیسا واسطی برای گسترش ایمان و تعمید ایمانداران و اهل خانه ایشان گشت.
پس آیا کسی میتواند بگوید که جز برای نجات و کفاره، واسطه دیگری میان انسان و خدا وجود ندارد؟ وظیفه کلیسا، موعظه و تبشیر ایمان بود، و روحانیون، ایمانداران را تعمید میدادند. کتابمقدس گاهی این روحانیون را «سفیران» (دوم قرنتیان 5:20) و «وکیل خدا» (تیتوس 1:7) یا «وکلای رازهای خدا» (اول قرنتیان 4:1) مینامد.
همچنین خدا کار تعلیم را فقط و فقط به آنان سپرده است:
تعلیم
وقتی خداوند وظیفه موعظه و تعمید را به رسولانش سپرده، بدیشان گفت: «و ایشان را تعلیـم دهیـد که همه امـوری را که به شما حکم کردهام حفظ کنند» (متی 28:20).
و اینگونه، رسولان «خدمت کلام» (اعمال 6:4) را شروع کردند؛ کلامی که یعقوب رسول میگوید: «محض اراده خود ما را بوسیله کلمه حق تولید نمود». (یعقوب 1:18)
بواسطه کلامْ ایمان به بار میآید و به واسطه ایمان، تعمید مییابیم و از طریق تعمید از نو متولد میشویم. لکن تعلیم، سرچشمه کلام است.
پولس رسول در مورد ارتباط میان مسیح و کلیسا میگوید: «تا آن را به غسلِ آب بوسیله کلام طاهر ساخته، تقدیس نماید» (افسسیان 5:26).
پس کلامْ ما را به سوی ایمان هدایت میکند و ایمان نیز به سوی تعمید و غسل آب، که ما را از گناهانمان پاک میکند و به سوی طاهر شدن و تقدس میبرد.
همانگونه که ایمان و تعمید با نجات پیوند دارند (مرقس 16:16) ، کلام تعلیم نیز با آن پیوند دارد.
کلام تعلیم ما را به ایمان و تعمید هدایت میکند و آن نیز به نجات، یا توبه و سپس نجات میرساند.
پولس رسول به اسقف تیموتائوس میفرماید:
«خویشتن را و تعلیم را احتیاط کن و در این امور قائم باش که هرگاه چنین کنی، خویشتن را و شنوندگان خویش را نیز نجات خواهی داد». (اول تیموتائوس 4:16)
☦@LessonsOrthodox
زاده شدن از خدا
شخصْ با کلام و ایمان و تعمید، تولد تازه مییابد. کلیسا مردم را با ایمان و تعمید تولید میکند.
مردم در کلیسا از روح و آب زاده میشوند (یوحنا 3:5).
کلیسا آنها را برای خدا تولید میکند تا فرزندان خدا شوند.
به همین منظور پولس رسول به فیلیمون میگوید: «پس تو را التماس میکنم درباره فرزند خود انیسیمس که در زنجیرهای خود او را تولید نمودم» (فیلیمون 10).
مقصود پولس رسول، تولد روحانی بود، زیرا خودش ازدواج نکرده بود. او همین را به قرنتیان میگوید: «زیرا هرچند هزاران استاد در مسیح داشته باشید، لکن پدران بسیار ندارید، زیرا که من شما را در مسیح یسوع به انجیل تولید نمودم». (اول قرنتیان 4:15)
غیر از این، وظیفه کلیسا عبارت است از:
بخشیدن روحالقدس
کلیسا آن واسطی است که بوسیله او، روحالقدس داده میشود.
آیا کسی میتواند بدون عمل روحالقدس، زندگی روحانی داشته باشد؟ و اگر این برای هر ایماندار امری ضروری است، چگونه میتواند روحالقدس را دریافت کند؟
کتابمقدس میگوید که هرگاه رسولان از پذیرش ایمان توسط اهل سامره آگاه میشوند، پطرس و یوحنای رسول را نزدشان میفرستند تا بدیشان روحالقدس بخشند: «پس دستها بر ایشان گذارده، روحالقدس را یافتند» (اعمال 8:17). همین اتفاق برای مردم افسس افتاد: «و چون پولس دست بر ایشان نهاد، روحالقدس بر ایشان نازل شد و به زبانها متکلم گشته، نبوت کردند». (اعمال 19:6)
پس روحالقدس از طریق مسح مقدس نازل میشد. (اول یوحنا 2:20،27)
ایماندار چگونه میتواند این مسح را دریافت کند؟ البته که از طریق کلیسا، زیرا هیچکس نمیتواند خودش را مسح کند. پس آیا میتوانیم بگوییم که واسطی وجود ندارد؟ زیرا تو روحالقدس را از طریق آن واسط یافتهای.
تاریخچه مسح به اعصار قدیم عهد عتیق باز میگردد. خدا به موسی حکم میکند تا «روغن مسح مقدس» را آماده سازد و خیمه اجتماع و تابوت عهد و مذبح و اسبابش را با آن مسح کند. (خروج 30:25-30)
سموئیل با مسح مقدس پادشاهان را مسح میکرد و روحالقدس بر آنان نازل میشد. (اول پادشاهان 10:10 ؛ 16:13)
☦@LessonsOrthodox
شخصْ با کلام و ایمان و تعمید، تولد تازه مییابد. کلیسا مردم را با ایمان و تعمید تولید میکند.
مردم در کلیسا از روح و آب زاده میشوند (یوحنا 3:5).
کلیسا آنها را برای خدا تولید میکند تا فرزندان خدا شوند.
به همین منظور پولس رسول به فیلیمون میگوید: «پس تو را التماس میکنم درباره فرزند خود انیسیمس که در زنجیرهای خود او را تولید نمودم» (فیلیمون 10).
مقصود پولس رسول، تولد روحانی بود، زیرا خودش ازدواج نکرده بود. او همین را به قرنتیان میگوید: «زیرا هرچند هزاران استاد در مسیح داشته باشید، لکن پدران بسیار ندارید، زیرا که من شما را در مسیح یسوع به انجیل تولید نمودم». (اول قرنتیان 4:15)
غیر از این، وظیفه کلیسا عبارت است از:
بخشیدن روحالقدس
کلیسا آن واسطی است که بوسیله او، روحالقدس داده میشود.
آیا کسی میتواند بدون عمل روحالقدس، زندگی روحانی داشته باشد؟ و اگر این برای هر ایماندار امری ضروری است، چگونه میتواند روحالقدس را دریافت کند؟
کتابمقدس میگوید که هرگاه رسولان از پذیرش ایمان توسط اهل سامره آگاه میشوند، پطرس و یوحنای رسول را نزدشان میفرستند تا بدیشان روحالقدس بخشند: «پس دستها بر ایشان گذارده، روحالقدس را یافتند» (اعمال 8:17). همین اتفاق برای مردم افسس افتاد: «و چون پولس دست بر ایشان نهاد، روحالقدس بر ایشان نازل شد و به زبانها متکلم گشته، نبوت کردند». (اعمال 19:6)
پس روحالقدس از طریق مسح مقدس نازل میشد. (اول یوحنا 2:20،27)
ایماندار چگونه میتواند این مسح را دریافت کند؟ البته که از طریق کلیسا، زیرا هیچکس نمیتواند خودش را مسح کند. پس آیا میتوانیم بگوییم که واسطی وجود ندارد؟ زیرا تو روحالقدس را از طریق آن واسط یافتهای.
تاریخچه مسح به اعصار قدیم عهد عتیق باز میگردد. خدا به موسی حکم میکند تا «روغن مسح مقدس» را آماده سازد و خیمه اجتماع و تابوت عهد و مذبح و اسبابش را با آن مسح کند. (خروج 30:25-30)
سموئیل با مسح مقدس پادشاهان را مسح میکرد و روحالقدس بر آنان نازل میشد. (اول پادشاهان 10:10 ؛ 16:13)
☦@LessonsOrthodox
وساطتِ دیگرِ کلیسا عبارت است از:
تعیین خادمین خداوند
بدون خادمین خداوند، ملکوت خدا نمیتواند برقرار شود. این کار به کلیسا محول شده بود، همانطور که برنابا و سولس را انتخاب کردند: «چون ایشان در عبادت خدا و روزه مشغول میبودند، روحالقدس گفت: "برنابا و سولس را برای من جدا سازید از بهر آن عمل که ایشان را برای آن خواندهام." ». (اعمال 13:2)
غیر از این مورد که خدا خود فراخواند، تعیین خادمین باید شرعاً در کلیسا و با دستگذاری انجام شود.
پس همانگونه که کتابمقدس میگوید: «آنگاه روزه گرفته و دعا کرده و دستها بر ایشان گذارده، روانه نمودند. پس ایشان از جانب روحالقدس فرستاده شده، به سلوکیه رفتند و از آنجا از راه دریا به قپرس آمدند» (اعمال 13:3،4).
اینگونه آنان تنها پس از دستگذاری شدن در کلیسا، از جانب روحالقدس فرستاده شدند.
در مورد اسقف تیموتائوس نیز بدین گونه بود. پولس رسول بدو میگوید: «لهذا بیاد تو میآورم که آن عطای خدا را که بوسیله گذاشتن دستهای من بر تو است برافروزی» (دوم تیموتائوس 1:6).
عطا از خداست لیکن با وساطت کلیسا و از طریق دستگذاری کاهنان به دست میآید.
پروتستانها، خادمین را دستگذاری میکنند، ولی وساطت کلیسا میان انسان و خدا را نمیپذیرند ... «هر که گوش شنوا دارد بشنود». (متی 13:43)
کار شبانی و توبه
آیا خدا گَله خود را بیشبان وا گذاشت؟ خیر. رسول میگوید: «پس بدیشان گفت: شما مطلع هستید که مرد یهودی را با شخص اجنبی معاشرت کردن یا نزد او آمدن حرام است. لیکن خدا مرا تعلیم داد که هیچکس را حرام یا نجس نخوانم». (اعمال 10:28)
وظیفه اصلی این شبانان، هدایت نمودن فرزندان خدا به توبه است، چنانکه پولس رسول میگوید: «...و خدمت مصالحه را به ما سپرده است... پس برای مسیح ایلچی هستیم که گویا خدا به زبان ما وعظ می کند. پس بخاطر مسیح استدعا می کنیم که با خدا مصالحه کنید». (دوم قرنتیان 5:18و20)
مگر این وساطت میان انسان و خدا برای صلح نیست؟
به ابتدای این باب برگردیم تا عناصر وساطت کلیسا را بیابیم:
هر وساطتی محض نجات است
رسول در مورد هدایت به توبه میگوید: «هرکه گناهکار را از ضلالت راه او برگرداند، جانی را از موت رهانیده و گناهان بسیار را پوشانیده است» (یعقوب 5:20).
یهودای رسول نیز میگوید: «و بعضی را از آتش بیرون کشیده، برهانید» (یهودا 23).
هدایت مردم به سوی ایمان و تعمید نیز محض نجات ایشان است (مرقس 16:16). هدف تعلیم نیز نجات است (اول تیموتائوس 4:16). همچنین تمامی امور کلیسا برای همان منظور، یعنی نجات گماشته شده اند.
همانطور که هفته قبل گفته شد خارج از کلیسا نجات نمی باشد. کلیسا سمبل کشتی نوح است که بوسیله آن نجات تحقق می یابد. کلیسا خانه پدر، بدن مسیح و عروس می باشد. انکار کلیسا انکار مسیح است. کلیسا مادر است چون از طریق آن تولد می یابیم تا وقف پدر گردیم. کار کلیسا نجات مردم، رشد ایمانداران و تحقق اراده خدا، گسترش ملکوت خدا و جلال دادن به خدا با کارهای نیک و خادم سازی می باشد.
☦@LessonsOrthodox
تعیین خادمین خداوند
بدون خادمین خداوند، ملکوت خدا نمیتواند برقرار شود. این کار به کلیسا محول شده بود، همانطور که برنابا و سولس را انتخاب کردند: «چون ایشان در عبادت خدا و روزه مشغول میبودند، روحالقدس گفت: "برنابا و سولس را برای من جدا سازید از بهر آن عمل که ایشان را برای آن خواندهام." ». (اعمال 13:2)
غیر از این مورد که خدا خود فراخواند، تعیین خادمین باید شرعاً در کلیسا و با دستگذاری انجام شود.
پس همانگونه که کتابمقدس میگوید: «آنگاه روزه گرفته و دعا کرده و دستها بر ایشان گذارده، روانه نمودند. پس ایشان از جانب روحالقدس فرستاده شده، به سلوکیه رفتند و از آنجا از راه دریا به قپرس آمدند» (اعمال 13:3،4).
اینگونه آنان تنها پس از دستگذاری شدن در کلیسا، از جانب روحالقدس فرستاده شدند.
در مورد اسقف تیموتائوس نیز بدین گونه بود. پولس رسول بدو میگوید: «لهذا بیاد تو میآورم که آن عطای خدا را که بوسیله گذاشتن دستهای من بر تو است برافروزی» (دوم تیموتائوس 1:6).
عطا از خداست لیکن با وساطت کلیسا و از طریق دستگذاری کاهنان به دست میآید.
پروتستانها، خادمین را دستگذاری میکنند، ولی وساطت کلیسا میان انسان و خدا را نمیپذیرند ... «هر که گوش شنوا دارد بشنود». (متی 13:43)
کار شبانی و توبه
آیا خدا گَله خود را بیشبان وا گذاشت؟ خیر. رسول میگوید: «پس بدیشان گفت: شما مطلع هستید که مرد یهودی را با شخص اجنبی معاشرت کردن یا نزد او آمدن حرام است. لیکن خدا مرا تعلیم داد که هیچکس را حرام یا نجس نخوانم». (اعمال 10:28)
وظیفه اصلی این شبانان، هدایت نمودن فرزندان خدا به توبه است، چنانکه پولس رسول میگوید: «...و خدمت مصالحه را به ما سپرده است... پس برای مسیح ایلچی هستیم که گویا خدا به زبان ما وعظ می کند. پس بخاطر مسیح استدعا می کنیم که با خدا مصالحه کنید». (دوم قرنتیان 5:18و20)
مگر این وساطت میان انسان و خدا برای صلح نیست؟
به ابتدای این باب برگردیم تا عناصر وساطت کلیسا را بیابیم:
هر وساطتی محض نجات است
رسول در مورد هدایت به توبه میگوید: «هرکه گناهکار را از ضلالت راه او برگرداند، جانی را از موت رهانیده و گناهان بسیار را پوشانیده است» (یعقوب 5:20).
یهودای رسول نیز میگوید: «و بعضی را از آتش بیرون کشیده، برهانید» (یهودا 23).
هدایت مردم به سوی ایمان و تعمید نیز محض نجات ایشان است (مرقس 16:16). هدف تعلیم نیز نجات است (اول تیموتائوس 4:16). همچنین تمامی امور کلیسا برای همان منظور، یعنی نجات گماشته شده اند.
همانطور که هفته قبل گفته شد خارج از کلیسا نجات نمی باشد. کلیسا سمبل کشتی نوح است که بوسیله آن نجات تحقق می یابد. کلیسا خانه پدر، بدن مسیح و عروس می باشد. انکار کلیسا انکار مسیح است. کلیسا مادر است چون از طریق آن تولد می یابیم تا وقف پدر گردیم. کار کلیسا نجات مردم، رشد ایمانداران و تحقق اراده خدا، گسترش ملکوت خدا و جلال دادن به خدا با کارهای نیک و خادم سازی می باشد.
☦@LessonsOrthodox
🎗پرسش و پاسخ🎗
شخص۱: شفاعت پدر ما ابراهیم امروز هم همچنین شفاعتی میشه کرد مانند او؟برای خیلی از کشورها که به این بیماری مبتلا هستند.
آرتین:بله. ولی زمانی موثر خواهد بود که مثل ابراهیم دوست خدا باشیم و به او توکل و ایمان و مشارکت زنده داشته باشیم.
کلام خدا می گوید تبر را تیز کن تا نیروی کمتری بکار ببری. ما تبرهایمان کند است بنابرین زور می زنیم و بجای نمی رسیم. باید خود را تقدیس کنیم و مطابق انجیل زندگی کنیم، آنگاه دعای ما موثر خواهد بود و برنده مثل تبر تیز.
شخص۲: این سوال پیش میاد که پس آیا الان بر روی زمین یک فرد عادل دوست خدا یافت نمی شود که تمام دنیا چنین درگیر کرونا است!!!
اما مشکل روی طرح سوال شما بود، چون شفاعت برای گناه است نه برای بیماری، برای بیماری شفا می طلبند که الان هم با دعای صالحین ما شفا را همچنان دریافت می کنیم و با دعای خود کلیسا و راز تدهین.
شخص1: اما به نظر من خود عمل همجنس باز یک بیماری و یک گناه گاهی وقتا بیماری باعث میشه که ما را به گناه بکشاند
شخص۲: هر چیزی میتونه انسان را به گناه بکشونه حتی خدمت به خداوند!
مگر شیطان ابتدا بزرگترین خدمتگذار خدا نبود که غرور او را انداخت به پایین ترین!
☦@LessonsOrthodox
شخص۱: شفاعت پدر ما ابراهیم امروز هم همچنین شفاعتی میشه کرد مانند او؟برای خیلی از کشورها که به این بیماری مبتلا هستند.
آرتین:بله. ولی زمانی موثر خواهد بود که مثل ابراهیم دوست خدا باشیم و به او توکل و ایمان و مشارکت زنده داشته باشیم.
کلام خدا می گوید تبر را تیز کن تا نیروی کمتری بکار ببری. ما تبرهایمان کند است بنابرین زور می زنیم و بجای نمی رسیم. باید خود را تقدیس کنیم و مطابق انجیل زندگی کنیم، آنگاه دعای ما موثر خواهد بود و برنده مثل تبر تیز.
شخص۲: این سوال پیش میاد که پس آیا الان بر روی زمین یک فرد عادل دوست خدا یافت نمی شود که تمام دنیا چنین درگیر کرونا است!!!
اما مشکل روی طرح سوال شما بود، چون شفاعت برای گناه است نه برای بیماری، برای بیماری شفا می طلبند که الان هم با دعای صالحین ما شفا را همچنان دریافت می کنیم و با دعای خود کلیسا و راز تدهین.
شخص1: اما به نظر من خود عمل همجنس باز یک بیماری و یک گناه گاهی وقتا بیماری باعث میشه که ما را به گناه بکشاند
شخص۲: هر چیزی میتونه انسان را به گناه بکشونه حتی خدمت به خداوند!
مگر شیطان ابتدا بزرگترین خدمتگذار خدا نبود که غرور او را انداخت به پایین ترین!
☦@LessonsOrthodox
🎗ادامه پرسش ها
شخص۱: برادر آرتین خیلی سوال دارند که خانم ها هم میتونن شفاعت کنند؟؟
آرتین: شده است و هر دو شاهد قیام مسیح بوده و آنرا گسترش دادند. پس حتما می توانند شفاعت کنند. البته این به معنای کهانت نمی باشد بلکه شفاعت در دعاهای شخصی می باشد.
شخص۱: اون جوری که در زمان ابراهیم و لوط بود با الان خیلی فرق میکنه برای همین خداوند شفاعت مقدسین را می پذیرد
شخص۲: بزرگترین شفاعت کننده دنیا خانم است!
بانوی مقدس ما!!
شخص۱: مادر ما که جای خود داره اما رو هم رفته منظورم بود.
شخص۲: بالاخره خانم، خانم است.
شخص۱: بله خانم، خداروشکر برای خانم ها
شخص۲: شکر برای مادر مقدس ما مکرم ترین بانو و شکر برای کلیسای مقدس خداوند.
آرتین: مطابق غلاطیان 3 آیه 28 مرد و زن در مسیح یک هستند و از آنجائیکه زنها مثل مردها روح القدس را دریافت کرده اند می توانند شفاعت کنند.
یک خدمت مهمی در کلیسا وجود دارد که اغلب زنان می توانند انجام دهند. دعا برای خادمین خدا. یعنی خدمت به خادم خدا. آنها با دعاهایشان خادم خدا را قوت می بخشند و خادم خدا جماعت را.
در کلیسا هر کسی وظیفه ای دارد و باید آن را پیدا کند. کسانیکه دنبال خدمت می گردند، من به آنها خدمت دعا، محبت و زندگی مقدس را پیشنهاد می دهم که از موثرترین خدمتها است.
شخص۳: یک هستند اما آیا از نظر مقامهای کلیسایی این تساوی رعایت میشه؟
آرتین: یک بودن البته به معنای مانند هم بودن نیست یک بودن در نظر خدا از نظر شریک در نجات، روح القدس و خدمت می باشد. البته این خدمت در کلیسا برای زن و مرد بطور متفاوتی تعریف می شود ولی این به معنای برتری نیست.
ما در کلیسای ارامنه ارتودکس در حوزه آنتیلیاس شماس دختر هم داریم که مورد تایید من هم می باشد و امیدوارم سایر ارتودکس ها هم در این خصوص بیشتر مساعدت کنند.
شخص۳: در مقابل مقام پاپ و پاتریارک برای مردان ؛ برای خانمها چه مقامی وجود داره ؟
آرتین: راهبه و در بعضی کلیساها شماس.
البته زنان در گروه سرود کلیسا و خدمات پشت پرده و کلاسها برای زنان و کودکان و کارهای خیریه همیشه پیشتاز هستند.
شخص۲: شما از مقامی مانند اسقفان برای خانمها پرسیدید. فراموش نکنید این بک خدمت است. در واقع هر مقامی از بالا داده می شود. خداوند خدمت کهانت و اسقفی را برای مردان مقرر داشته است که این توسط سنت مقدس به ما رسیده است. اما مقام حقیقی که خداوند به مومنان خود می دهد هیچ ربطی به جنسیت ندارد ما اسقفانی داشتیم که خلع لباس شده اند و حتی بدتر و زنانی در کلیسا داشتیم که فقط شمع ها را از روی زمین تمیز می کردند و قدیس شده اند!
ما باید ببینیم در ز ندگی روحانی به دنبال چه هستیم اگر به دنبال پست و مقام هستیم که اصلا پیرو مسیح نیستیم اگر به دنبال نجات هستیم که باید تماما مطیع خداوند اوامر او و کلیسای او باشیم که خدمت کهانت برای مردان هم از جمله همین اوامر است. از طرفی مقام آسمانی به خدمت کهانت هم نگاه نمی کند هیچ کاهن و اسقف بسیار مقدسی هم هر گز نمی تواند به جایگاه خانمی که در سمت راست مسیح نشسته است برسد مریم مقدس که نه کاهن بود نه اسقف و نه شماس!!!
☦@LessonsOrthodox
شخص۱: برادر آرتین خیلی سوال دارند که خانم ها هم میتونن شفاعت کنند؟؟
آرتین: شده است و هر دو شاهد قیام مسیح بوده و آنرا گسترش دادند. پس حتما می توانند شفاعت کنند. البته این به معنای کهانت نمی باشد بلکه شفاعت در دعاهای شخصی می باشد.
شخص۱: اون جوری که در زمان ابراهیم و لوط بود با الان خیلی فرق میکنه برای همین خداوند شفاعت مقدسین را می پذیرد
شخص۲: بزرگترین شفاعت کننده دنیا خانم است!
بانوی مقدس ما!!
شخص۱: مادر ما که جای خود داره اما رو هم رفته منظورم بود.
شخص۲: بالاخره خانم، خانم است.
شخص۱: بله خانم، خداروشکر برای خانم ها
شخص۲: شکر برای مادر مقدس ما مکرم ترین بانو و شکر برای کلیسای مقدس خداوند.
آرتین: مطابق غلاطیان 3 آیه 28 مرد و زن در مسیح یک هستند و از آنجائیکه زنها مثل مردها روح القدس را دریافت کرده اند می توانند شفاعت کنند.
یک خدمت مهمی در کلیسا وجود دارد که اغلب زنان می توانند انجام دهند. دعا برای خادمین خدا. یعنی خدمت به خادم خدا. آنها با دعاهایشان خادم خدا را قوت می بخشند و خادم خدا جماعت را.
در کلیسا هر کسی وظیفه ای دارد و باید آن را پیدا کند. کسانیکه دنبال خدمت می گردند، من به آنها خدمت دعا، محبت و زندگی مقدس را پیشنهاد می دهم که از موثرترین خدمتها است.
شخص۳: یک هستند اما آیا از نظر مقامهای کلیسایی این تساوی رعایت میشه؟
آرتین: یک بودن البته به معنای مانند هم بودن نیست یک بودن در نظر خدا از نظر شریک در نجات، روح القدس و خدمت می باشد. البته این خدمت در کلیسا برای زن و مرد بطور متفاوتی تعریف می شود ولی این به معنای برتری نیست.
ما در کلیسای ارامنه ارتودکس در حوزه آنتیلیاس شماس دختر هم داریم که مورد تایید من هم می باشد و امیدوارم سایر ارتودکس ها هم در این خصوص بیشتر مساعدت کنند.
شخص۳: در مقابل مقام پاپ و پاتریارک برای مردان ؛ برای خانمها چه مقامی وجود داره ؟
آرتین: راهبه و در بعضی کلیساها شماس.
البته زنان در گروه سرود کلیسا و خدمات پشت پرده و کلاسها برای زنان و کودکان و کارهای خیریه همیشه پیشتاز هستند.
شخص۲: شما از مقامی مانند اسقفان برای خانمها پرسیدید. فراموش نکنید این بک خدمت است. در واقع هر مقامی از بالا داده می شود. خداوند خدمت کهانت و اسقفی را برای مردان مقرر داشته است که این توسط سنت مقدس به ما رسیده است. اما مقام حقیقی که خداوند به مومنان خود می دهد هیچ ربطی به جنسیت ندارد ما اسقفانی داشتیم که خلع لباس شده اند و حتی بدتر و زنانی در کلیسا داشتیم که فقط شمع ها را از روی زمین تمیز می کردند و قدیس شده اند!
ما باید ببینیم در ز ندگی روحانی به دنبال چه هستیم اگر به دنبال پست و مقام هستیم که اصلا پیرو مسیح نیستیم اگر به دنبال نجات هستیم که باید تماما مطیع خداوند اوامر او و کلیسای او باشیم که خدمت کهانت برای مردان هم از جمله همین اوامر است. از طرفی مقام آسمانی به خدمت کهانت هم نگاه نمی کند هیچ کاهن و اسقف بسیار مقدسی هم هر گز نمی تواند به جایگاه خانمی که در سمت راست مسیح نشسته است برسد مریم مقدس که نه کاهن بود نه اسقف و نه شماس!!!
☦@LessonsOrthodox
ادامه:
شخص۴: عزیزان لطفا از ورود اين تفكرات مدرنيستي برابري زن و مرد به كليسا پرهيز كنيد
كليسا، سازماني انساني نيست كه در اون خواستار ورود دموكراسي و افكار انساني هستيد
متاسفانه نمونه خدمت هاي بانوان رو ما در كليساهاي آنگليكن و متديسم داريم ميبينيم كه زنان حتي اسقف هم ميشوند و حتي در مواردي كليساهارو تبديل به مكاني زنانه كرده و فقط بانوان رو راه ميدهند
بماند كه همين كليساها نخستين كليساهايي بودند كه همجنسگرايان رو به رسميت شناختند
آرتین: زنان الان هم می توانند خدمت کنند و خدمت هم می کنند ولی باید فروتن و وفادار به تعالیم کلیسا و سنت ماند. همانطور که گفتم اسقفان در جلسات خود درباره این موارد صحبت می کنند ولی ما از کلیسا جلوتر نرویم. برای کلیسا دعا کنیم و فروتنانه هر آنچه اجازه انجام آن را داریم انجام دهیم.
یک درخواست هم دارم در کلیساهایمان منفعل نباشیم بلکه مسول باشیم و هر چه در توان داریم انجام دهیم.
شخص۴: اصلا محوريت بحث بدعت نيست بلكه تفاوت كليسا با سازمان هاي انساني است
اون موارد فقط مثال بود
در ثاني همون مردان اختلافات الهياتي داشتند نه اينكه كليسارو سازمان حمايت از مردان بكنند يا از ورود بانوان پرهيز كنند
پولس رسول در رساله هاي خودشان به صراحت وظايف بانوان رو در كليسا خاطرنشان كردند كه بايد مطيع مردان باشند
حالا جامعه به انحطاط رفته مدرن نميپذيره، اصلا اهميتي نداره
جامعه مدرن حتي خدارو هم پذيرا نيست
هميشه موافق با جهت رود شنا كردن كار صحيحي نيست.
و كليسا اگر ميخواست در هر سالي به ساز اون جامعه و قرن برقصه كه ديگر چيزي به نام كليسا وجود نداشت!
شخص۲: نمی شود که هر جا خوشمون میاد از سنت مقدس تبعیت کنیم! هر جا باب میلمون نیست بگیم چراااا
آرتین: البته بنظر من تغییر در روشها بدون تغییر در اصول اساسی مشکلی ندارد.
ولی بررسی این موارد کار ما نیست، کار اسقفان است. اگر روزی صلاح در تغییرات بود، ما باز هم مطیع خواهیم بود.
شخص۴: قديس آتاناسيوس ميفرمايد اگر دنيا هم در مقابل حقيقت قرار بگيرد، پس من هم در مقابل دنيا قرار خواهم گرفت
به قديس آتاناسيوس ميگفتن اسقف تبعيد ها! ايشون در دوران خودشان مدام در حال تبعيد شدن بود چون هم رنگ جماعت نشدن رو به دفاع از حقيقت ترجيح دادند
شخص۲: امروز گفتم شرط اساسی برای رهبانیت اطاعت است تازه اون اطاعت از هر آنچه بالا دست تو بهت میگه مادر روحانی یا پدر روحانی اما برای هر مسیحی شرط اول اطاعت از کلیسای مادر است.
☦@LessonsOrthodox
شخص۴: عزیزان لطفا از ورود اين تفكرات مدرنيستي برابري زن و مرد به كليسا پرهيز كنيد
كليسا، سازماني انساني نيست كه در اون خواستار ورود دموكراسي و افكار انساني هستيد
متاسفانه نمونه خدمت هاي بانوان رو ما در كليساهاي آنگليكن و متديسم داريم ميبينيم كه زنان حتي اسقف هم ميشوند و حتي در مواردي كليساهارو تبديل به مكاني زنانه كرده و فقط بانوان رو راه ميدهند
بماند كه همين كليساها نخستين كليساهايي بودند كه همجنسگرايان رو به رسميت شناختند
آرتین: زنان الان هم می توانند خدمت کنند و خدمت هم می کنند ولی باید فروتن و وفادار به تعالیم کلیسا و سنت ماند. همانطور که گفتم اسقفان در جلسات خود درباره این موارد صحبت می کنند ولی ما از کلیسا جلوتر نرویم. برای کلیسا دعا کنیم و فروتنانه هر آنچه اجازه انجام آن را داریم انجام دهیم.
یک درخواست هم دارم در کلیساهایمان منفعل نباشیم بلکه مسول باشیم و هر چه در توان داریم انجام دهیم.
شخص۴: اصلا محوريت بحث بدعت نيست بلكه تفاوت كليسا با سازمان هاي انساني است
اون موارد فقط مثال بود
در ثاني همون مردان اختلافات الهياتي داشتند نه اينكه كليسارو سازمان حمايت از مردان بكنند يا از ورود بانوان پرهيز كنند
پولس رسول در رساله هاي خودشان به صراحت وظايف بانوان رو در كليسا خاطرنشان كردند كه بايد مطيع مردان باشند
حالا جامعه به انحطاط رفته مدرن نميپذيره، اصلا اهميتي نداره
جامعه مدرن حتي خدارو هم پذيرا نيست
هميشه موافق با جهت رود شنا كردن كار صحيحي نيست.
و كليسا اگر ميخواست در هر سالي به ساز اون جامعه و قرن برقصه كه ديگر چيزي به نام كليسا وجود نداشت!
شخص۲: نمی شود که هر جا خوشمون میاد از سنت مقدس تبعیت کنیم! هر جا باب میلمون نیست بگیم چراااا
آرتین: البته بنظر من تغییر در روشها بدون تغییر در اصول اساسی مشکلی ندارد.
ولی بررسی این موارد کار ما نیست، کار اسقفان است. اگر روزی صلاح در تغییرات بود، ما باز هم مطیع خواهیم بود.
شخص۴: قديس آتاناسيوس ميفرمايد اگر دنيا هم در مقابل حقيقت قرار بگيرد، پس من هم در مقابل دنيا قرار خواهم گرفت
به قديس آتاناسيوس ميگفتن اسقف تبعيد ها! ايشون در دوران خودشان مدام در حال تبعيد شدن بود چون هم رنگ جماعت نشدن رو به دفاع از حقيقت ترجيح دادند
شخص۲: امروز گفتم شرط اساسی برای رهبانیت اطاعت است تازه اون اطاعت از هر آنچه بالا دست تو بهت میگه مادر روحانی یا پدر روحانی اما برای هر مسیحی شرط اول اطاعت از کلیسای مادر است.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔸آیینهای مقدس کلیسا
✅چگونه میتوان عضو کلیسای ارتدوکس شد؟
عیسی مسیح خودش پس از رستاخیزش پاسخ این پرسش را داد؛ او فرمود: «به سر تا سر عالم بروید و خبر خوش (انجيل) را به همۀ خلایق موعظه کنید. هر که ایمان آوَرَد و تعمید يابد، نجات خواهد یافت» (مرقس ۱۵:۱۶-۱۶)؛ «...و ایشان را به نام پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید و به آنها تعلیم دهید که هر آنچه به شما فرمان دادهام، به جا آورند» (متی ۱۹:۲۸-۲۰). رسولان مقدس در نتیجۀ این فرمان، از روز پنطیکاست شروع به موعظۀ پیغام شادیبخش مسیح کردند. در آن روز تمام کسانی که به مسیح ایمان آوردند، از رسولان پرسیدند: «ای برادران، چه کنیم؟» و پطرس به ایشان فرمود: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روحالقدس را خواهید یافت» (م.ک. اعمال رسولان ۳۷:۲-۳۸)؛ آنان نیز چنین کردند. سه هزار نفر از کسانی که با شادی و مسرت کلام رسولان را در اورشلیم پذیرفتند، به مسیح ایمان آوردند، از زندگی قبلی خود توبه کردند و «تعمید گرفتند» و در همان روز به کلیسا پیوستند (م.ک. اعمال ۴۱:۲).
بنابراین، از کلام عیسی و آنچه رسولان انجام دادند، در مییابیم که فرد برای آنکه عضو کلیسای ارتدوکس شود، بایستی به موارد زیر وفادار و پایبند باشد:
۱. تعلیم مسیح را بشنود، آن را بیاموزد و بپذیرد؛ از زندگی قبلی خود توبه کرده، بخواهد که مطابق با انجیل مسیح زیست کند- کاری که با تعلیم دینی نظاممند و دورهای قبل از تعمید آغاز میشود.
۲. ایمان داشته باشد به اینکه عیسی مسیح، پسر یگانۀ خدا، همان «خدای حقیقی» است؛ پذیرفتن تمام بندهای حقیقت که در اعتقادنامۀ ایمان ما گنجانده شدهاند و اعتراف به آنها.
۳.دریافت تعمید به شکلی درست و مناسب با راز تعمید مقدس بر اساس سنت ارتدوکس و از دست کاهن یا اسقف قانونی ارتدوکس.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔸آیینهای مقدس کلیسا
✅چگونه میتوان عضو کلیسای ارتدوکس شد؟
عیسی مسیح خودش پس از رستاخیزش پاسخ این پرسش را داد؛ او فرمود: «به سر تا سر عالم بروید و خبر خوش (انجيل) را به همۀ خلایق موعظه کنید. هر که ایمان آوَرَد و تعمید يابد، نجات خواهد یافت» (مرقس ۱۵:۱۶-۱۶)؛ «...و ایشان را به نام پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید و به آنها تعلیم دهید که هر آنچه به شما فرمان دادهام، به جا آورند» (متی ۱۹:۲۸-۲۰). رسولان مقدس در نتیجۀ این فرمان، از روز پنطیکاست شروع به موعظۀ پیغام شادیبخش مسیح کردند. در آن روز تمام کسانی که به مسیح ایمان آوردند، از رسولان پرسیدند: «ای برادران، چه کنیم؟» و پطرس به ایشان فرمود: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روحالقدس را خواهید یافت» (م.ک. اعمال رسولان ۳۷:۲-۳۸)؛ آنان نیز چنین کردند. سه هزار نفر از کسانی که با شادی و مسرت کلام رسولان را در اورشلیم پذیرفتند، به مسیح ایمان آوردند، از زندگی قبلی خود توبه کردند و «تعمید گرفتند» و در همان روز به کلیسا پیوستند (م.ک. اعمال ۴۱:۲).
بنابراین، از کلام عیسی و آنچه رسولان انجام دادند، در مییابیم که فرد برای آنکه عضو کلیسای ارتدوکس شود، بایستی به موارد زیر وفادار و پایبند باشد:
۱. تعلیم مسیح را بشنود، آن را بیاموزد و بپذیرد؛ از زندگی قبلی خود توبه کرده، بخواهد که مطابق با انجیل مسیح زیست کند- کاری که با تعلیم دینی نظاممند و دورهای قبل از تعمید آغاز میشود.
۲. ایمان داشته باشد به اینکه عیسی مسیح، پسر یگانۀ خدا، همان «خدای حقیقی» است؛ پذیرفتن تمام بندهای حقیقت که در اعتقادنامۀ ایمان ما گنجانده شدهاند و اعتراف به آنها.
۳.دریافت تعمید به شکلی درست و مناسب با راز تعمید مقدس بر اساس سنت ارتدوکس و از دست کاهن یا اسقف قانونی ارتدوکس.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ بر طبق سنت ارتدوکس، راز تعمید چگونه صورت میپذیرد؟
🏵راز تعمید
قبل از راز تعمید، در تالار یا صحن کلیسا (اگر چنین فضایی وجود داشته باشد، یا در انتهای غربی ساختمان کلیسا)، کاهن کسی را که باید تعمید بگیرد، با دعاهایی خاص آماده میکند تا آن شخص را از شرّ هر گونه نیروی شریر که بر او تسلط دارد آزاد کند. ایشان رو به غرب میکنند و پس از پرسش مناسب کاهن، شخص داوطلب تعمید پاسخ میدهد: «من او [شیطان] را از خود میرانم». سپس رو به شرق میکنند و پس از پرسش مناسب کاهن، شخص داوطلب پاسخ میدهد: «من خود را با مسیح متحد میگردانم» و اضافه میکند: «من به او بهعنوان پادشاه و خدا باور دارم.» سپس، اعترافنامۀ ایمان را که همان اعتقادنامه است، قرائت میکند.
اگر شخص تعمیدگیرنده نوزاد باشد، شخصی که به پرسشهای کاهن که در بالا بدانها اشاره شد، پاسخ میدهد، پدر یا مادر تعمیدی او خواهند بود؛ همین اصل در مورد اعتقادنامه نیز صدق میکند.
پس از آخرین دعای قبل از تعمید، کاهن و شخص داوطلب تعمید به تعمیدگاه میروند (یا مقابل حوض تعمید که در مرکز کلیسا واقع شده است) و در آنجا مراسم تعمید مقدس آغاز میگردد:
- کاهن با دعاهای مخصوص، آب داخل حوض تعمید را برکت داده، تقدیس میکند.
- او به بدن شخص تعمیدگیرنده روغن زیتون میمالد (همانگونه که برای ورزشکاران زمانهای قدیم به کار میرفت) تا در نبرد روحانی خود پیروز گردد.
- سپس، شخص سه بار در آبِ تقدیسشده و برکتیافته فرو رفته و بر میخیزد، حین اینکه کاهن (مطابق با فرمان عیسی و شاگردانش) این جمله را بیان میکند: «خادم خدا [نام شخص را میگوید] به نام پدر [نخستین باری که فرد در آب فرو میرود] و پسر [دومین بار] و روحالقدس [سومین بار] تعمید یافته است. آمین.» این سه بار فرو رفتن در آب، نماد تدفین سهروزۀ مسیح و رستاخیز اوست. شخصِ تعمیدگیرنده انسانیت کهنۀ خود را در تعمیدگاه دفن میکند و در حیات روحانی جدید برمیخیزد و خود را با مسیح متحد میگرداند.
- آنگاه، شخصِ تنویر یافته جامههای سفیدی را که کاهن آنها را برکت داده و نماد پاکی میباشند، بر تن میکند، آنهم پس از پاکی و طهارتی که روح انسان به دست آورده و از هرگونه گناه پاک شده است.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ بر طبق سنت ارتدوکس، راز تعمید چگونه صورت میپذیرد؟
🏵راز تعمید
قبل از راز تعمید، در تالار یا صحن کلیسا (اگر چنین فضایی وجود داشته باشد، یا در انتهای غربی ساختمان کلیسا)، کاهن کسی را که باید تعمید بگیرد، با دعاهایی خاص آماده میکند تا آن شخص را از شرّ هر گونه نیروی شریر که بر او تسلط دارد آزاد کند. ایشان رو به غرب میکنند و پس از پرسش مناسب کاهن، شخص داوطلب تعمید پاسخ میدهد: «من او [شیطان] را از خود میرانم». سپس رو به شرق میکنند و پس از پرسش مناسب کاهن، شخص داوطلب پاسخ میدهد: «من خود را با مسیح متحد میگردانم» و اضافه میکند: «من به او بهعنوان پادشاه و خدا باور دارم.» سپس، اعترافنامۀ ایمان را که همان اعتقادنامه است، قرائت میکند.
اگر شخص تعمیدگیرنده نوزاد باشد، شخصی که به پرسشهای کاهن که در بالا بدانها اشاره شد، پاسخ میدهد، پدر یا مادر تعمیدی او خواهند بود؛ همین اصل در مورد اعتقادنامه نیز صدق میکند.
پس از آخرین دعای قبل از تعمید، کاهن و شخص داوطلب تعمید به تعمیدگاه میروند (یا مقابل حوض تعمید که در مرکز کلیسا واقع شده است) و در آنجا مراسم تعمید مقدس آغاز میگردد:
- کاهن با دعاهای مخصوص، آب داخل حوض تعمید را برکت داده، تقدیس میکند.
- او به بدن شخص تعمیدگیرنده روغن زیتون میمالد (همانگونه که برای ورزشکاران زمانهای قدیم به کار میرفت) تا در نبرد روحانی خود پیروز گردد.
- سپس، شخص سه بار در آبِ تقدیسشده و برکتیافته فرو رفته و بر میخیزد، حین اینکه کاهن (مطابق با فرمان عیسی و شاگردانش) این جمله را بیان میکند: «خادم خدا [نام شخص را میگوید] به نام پدر [نخستین باری که فرد در آب فرو میرود] و پسر [دومین بار] و روحالقدس [سومین بار] تعمید یافته است. آمین.» این سه بار فرو رفتن در آب، نماد تدفین سهروزۀ مسیح و رستاخیز اوست. شخصِ تعمیدگیرنده انسانیت کهنۀ خود را در تعمیدگاه دفن میکند و در حیات روحانی جدید برمیخیزد و خود را با مسیح متحد میگرداند.
- آنگاه، شخصِ تنویر یافته جامههای سفیدی را که کاهن آنها را برکت داده و نماد پاکی میباشند، بر تن میکند، آنهم پس از پاکی و طهارتی که روح انسان به دست آورده و از هرگونه گناه پاک شده است.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ در روز پنطیکاست آنانی که همراه با رسولان مقدس در بالاخانه جمع شده بودند، روحالقدس را به شکل زبانههای آتش دریافت کردند. مسیحیانِ پس از ایشان، روحالقدس را چگونه دریافت میکنند؟
🏵راز تثبیت
رسولان مقدس با دعا و دست نهادن بر سر کسی که تعمید گرفته بود، روحالقدس را انتقال میدادند (م.ک. اعمال ۱۷:۸ و جاهای دیگر). ایشان این عطیه را به جانشینان خود، یعنی به اسقفها، انتقال دادند. اما هنگامی که کلیسا گسترش یافت و اسقفها کافی نبودند، هر حوزۀ پاتریارکی ِ ارتدوکس روغن مسح را مقرر ساخت. این روغن زیتون با چهل نوع عطر مختلف آمیخته شده که نماد غنی و پرمایه بودن موهبت روح القدس است. این کار پس از جلسات و دعاهای مخصوصِ پاتریارک و اسقفهای او انجام میشد. اسقفهای محلی روغن مقدس (یا روغن مسح) را دریافت کرده، آن را به تمام کلیساهایی که در حوزۀ اسقفی خودشان قرار دارند، پخش میکند. بنابراین، وقتی راز تعمید مقدس برگزار میشود، کاهن دعایی مخصوص قرائت میکند تا خدای رحیم، با کلماتِ دعای روغن مسح مقدس، «مُهر عطای روحالقدس خویش را که مقدس، قادر مطلق و قابل ستایش است»، به افرادی که تازه تعمید گرفتهاند ببخشد. کاهن پس از این دعا، فردی را که تازه تعمید گرفته، با این روغن مقدس مسح میکند و آن را بر بخشهای مختلف بدنش (پیشانی، چشمها، منفذ بینی، لبها، هر دو گوش، سینه، دستها و پاها) به شکل صلیب میمالد و هر بار میگوید: «مُهر عطای روحالقدس. آمین.»
(«راز تثبیت» همان آیینی است که در نزد کاتولیکها، «آیین استواری» یا «آیین تأیید»- - نامیده میشود/م.)
بدین نحو، هر فردی که تازه تعمید گرفته، به «معبد روحالقدس» تبدیل میشود (م.ک. اول قرنتیان ۱۹:۶). فرد مسیحی که تعمید گرفته، از طریق راز تثبیت- دومین راز مقدس که برای نجات ضروری است- خود را به خدا متعهد میسازد، از فرزند خواندگی الهی بهرهمند میشود و ابزار لازم را دریافت میکند تا استقامت و نیروی روحانی خویش را کامل و بیعیب گرداند، و بدین ترتیب در حیات مسیح شریک باشد.
پس از مراسم تعمید و تثبیت، مجموعهای از کارهای نمادین انجام میشوند:
- فردی که تازه تعمید گرفته، صلیبی کوچک دریافت میکند که به گردن میاندازد تا از او دربرابر حملات شِرّیر حفاظت کند. همچنین، یک شمعِ روشن دریافت میکند که نماد نوری است که از مسیح دریافت کرده، همانطور که مسیح نور است، «آن نور حقیقی که هر انسانی را منور میگرداند، و در جهان آمدنى بود» (یوحنا ۹:۱). از این رو، فردی که تازه تعمید گرفته، خوانده شده تا با زندگی خویش به دیگران نور و روشنایی بخشد.
- آیین «سرتراشی» یک عمل نمادین دیگر میباشد که طی آن، مقدار کمی از موی سر فرد به شکل صلیب تراشیده میشود. این نمادی است از اشتیاق او برای تقدیم کردن چیزی از وجودش به خدا و همچنین تعهدش به اطاعت از مسیح.
پس از خواندن رساله رسولی، و انجیل مقدس و یک سری دعاها، کاهن صورت و سایر اعضای بدن شخص تازهتعمید که مسح شده است را با آب حوله ای نم دار خشک کرده، میگوید «تو تعمید گرفتی؛ نور و روشنایی یافتی؛ تقدیس شدی؛ شسته شدی، به نام پدر و پسر و روحالقدس. آمین.»
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ در روز پنطیکاست آنانی که همراه با رسولان مقدس در بالاخانه جمع شده بودند، روحالقدس را به شکل زبانههای آتش دریافت کردند. مسیحیانِ پس از ایشان، روحالقدس را چگونه دریافت میکنند؟
🏵راز تثبیت
رسولان مقدس با دعا و دست نهادن بر سر کسی که تعمید گرفته بود، روحالقدس را انتقال میدادند (م.ک. اعمال ۱۷:۸ و جاهای دیگر). ایشان این عطیه را به جانشینان خود، یعنی به اسقفها، انتقال دادند. اما هنگامی که کلیسا گسترش یافت و اسقفها کافی نبودند، هر حوزۀ پاتریارکی ِ ارتدوکس روغن مسح را مقرر ساخت. این روغن زیتون با چهل نوع عطر مختلف آمیخته شده که نماد غنی و پرمایه بودن موهبت روح القدس است. این کار پس از جلسات و دعاهای مخصوصِ پاتریارک و اسقفهای او انجام میشد. اسقفهای محلی روغن مقدس (یا روغن مسح) را دریافت کرده، آن را به تمام کلیساهایی که در حوزۀ اسقفی خودشان قرار دارند، پخش میکند. بنابراین، وقتی راز تعمید مقدس برگزار میشود، کاهن دعایی مخصوص قرائت میکند تا خدای رحیم، با کلماتِ دعای روغن مسح مقدس، «مُهر عطای روحالقدس خویش را که مقدس، قادر مطلق و قابل ستایش است»، به افرادی که تازه تعمید گرفتهاند ببخشد. کاهن پس از این دعا، فردی را که تازه تعمید گرفته، با این روغن مقدس مسح میکند و آن را بر بخشهای مختلف بدنش (پیشانی، چشمها، منفذ بینی، لبها، هر دو گوش، سینه، دستها و پاها) به شکل صلیب میمالد و هر بار میگوید: «مُهر عطای روحالقدس. آمین.»
(«راز تثبیت» همان آیینی است که در نزد کاتولیکها، «آیین استواری» یا «آیین تأیید»- - نامیده میشود/م.)
بدین نحو، هر فردی که تازه تعمید گرفته، به «معبد روحالقدس» تبدیل میشود (م.ک. اول قرنتیان ۱۹:۶). فرد مسیحی که تعمید گرفته، از طریق راز تثبیت- دومین راز مقدس که برای نجات ضروری است- خود را به خدا متعهد میسازد، از فرزند خواندگی الهی بهرهمند میشود و ابزار لازم را دریافت میکند تا استقامت و نیروی روحانی خویش را کامل و بیعیب گرداند، و بدین ترتیب در حیات مسیح شریک باشد.
پس از مراسم تعمید و تثبیت، مجموعهای از کارهای نمادین انجام میشوند:
- فردی که تازه تعمید گرفته، صلیبی کوچک دریافت میکند که به گردن میاندازد تا از او دربرابر حملات شِرّیر حفاظت کند. همچنین، یک شمعِ روشن دریافت میکند که نماد نوری است که از مسیح دریافت کرده، همانطور که مسیح نور است، «آن نور حقیقی که هر انسانی را منور میگرداند، و در جهان آمدنى بود» (یوحنا ۹:۱). از این رو، فردی که تازه تعمید گرفته، خوانده شده تا با زندگی خویش به دیگران نور و روشنایی بخشد.
- آیین «سرتراشی» یک عمل نمادین دیگر میباشد که طی آن، مقدار کمی از موی سر فرد به شکل صلیب تراشیده میشود. این نمادی است از اشتیاق او برای تقدیم کردن چیزی از وجودش به خدا و همچنین تعهدش به اطاعت از مسیح.
پس از خواندن رساله رسولی، و انجیل مقدس و یک سری دعاها، کاهن صورت و سایر اعضای بدن شخص تازهتعمید که مسح شده است را با آب حوله ای نم دار خشک کرده، میگوید «تو تعمید گرفتی؛ نور و روشنایی یافتی؛ تقدیس شدی؛ شسته شدی، به نام پدر و پسر و روحالقدس. آمین.»
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ برای مراسم تعمید و تثبیت، از عنوان «آیین» یا «راز» استفاده میشود. این اصطلاحات در زبان کلیسایی چه مفهومی دارند؟
کلیسای ارتدوکس برای مراسم کلیسایی که جماعت مسیحی پروتستان و کاتولیک به آنها «آیین» (عمل تقدیس) میگویند، اصطلاح «راز» را به کار برده است. بدون شک این مراسم و آیینهای کلیسایی برای ایمانداران بهمنزلۀ عمل تقدیس هستند؛ اما هیچ یک از آنها کاری بشری نیستند. این خودِ خدای نادیدنی، ماورای تجربیات بشری، واقعیت متعالی و بینظیر است که در این مراسم حضور دارد و عمل میکند، به طوری که ایماندار را با قلمروی توصیفناپذیر خدا آشنا میسازد و رازی پیچیده را به وجود میآورد که برای ذهن انسان غامض و غیر قابل درک است. کلیسا با استفاده از کلمۀ «راز» و به خصوص صفتی که به آن اضافه میشود یعنی «راز مقدس»، مجموعهای از مراسم آیینی خاص را مشخص میکند که از طریق آن، فیض الهی به مسیحی وفادار اعطا میشود، آنهم برای هدفی مشخص و در لحظهای خاص از زندگی او. بهعنوان مثال، همانطور که دیدیم، در راز تعمید مقدس روحالقدس آب حوضچه تعمید را تقدیس میکند، تعمیدگیرنده را تمامی گناهان شخصی او پاک میگرداند، او را با بدن مسیح که همان کلیساست، متحد میسازد. یقیناً ما تمام اینها را از طریق حواس انسانی خود تجربه نمیکنیم. علائم محسوس یا قابل حس، محدود میشود به مشاهدۀ برکت یافتن آب به دست کاهن، کشیدن صلیب با دستش، شنیدن دعاهایی خاص که کاهن به خدا تقدیم میکند و فرو رفتن سه مرتبهای تعمید گیرنده در تعمیدگاه. اما فردِ مسیحی با ایمان به فیض تقدیسکنندۀ خدای قادر مطلق، از طریق برخی ابزارهای رمزی و فراباشنده، که اندکی پیش بدانها اشاره کردیم، از موهبتهای راز مقدس برخوردار میشود.
بنابراین میتوانیم بگوییم که رازهای مقدسْ همان مراسم مقدس کلیسایی و نشانههایی هستند که تجلیات تجربۀ شخصی از فیض الهی را تشکیل میدهند، و از طریق آنها، عطیههای خاصی را از خدای تثلیث دریافت میکند. تجربهای که فرد مسیحی در تعمید مقدس به دست میآورد، عبارت است از رهایی هر گناه شخصی و اتحاد با کلیسا که همانا بدن مسیح میباشد. حال آنکه او در مسح مقدس، عطای روحالقدس را تجربه میکند.
رازهای مقدس اَعمالی هستند که از سوی خدا مقرر شدهاند، زیرا این خود مسیح است که آنها را بنیان نهاد. برای متحد شدن با خدا و بهخاطر نجاتمان، لازم است با جدیت و هشیاری کامل، در آنها شرکت جوییم.
✅ آیا به جز تعمید و تثبیت، رازهای کلیسایی دیگری هم وجود دارد؟
قطعاً وجود دارد. در این آیینها نشان داده شده که محبت خدا ایماندار را در نبرد روحانیاش حمایت و تقویت میکند، و او را از تمام امراض جسم و روح شفا میدهد، و به او استقامت و نیرو میدهد تا رسالتی را که در مورد خانوادهاش دارد، با موفقیت به انجام رساند. همچنین جانشینان رسولان مقدس را تربیت میکند تا مسیح و کلیسا را بهعنوان قوم روحانی خدمت کنند.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ برای مراسم تعمید و تثبیت، از عنوان «آیین» یا «راز» استفاده میشود. این اصطلاحات در زبان کلیسایی چه مفهومی دارند؟
کلیسای ارتدوکس برای مراسم کلیسایی که جماعت مسیحی پروتستان و کاتولیک به آنها «آیین» (عمل تقدیس) میگویند، اصطلاح «راز» را به کار برده است. بدون شک این مراسم و آیینهای کلیسایی برای ایمانداران بهمنزلۀ عمل تقدیس هستند؛ اما هیچ یک از آنها کاری بشری نیستند. این خودِ خدای نادیدنی، ماورای تجربیات بشری، واقعیت متعالی و بینظیر است که در این مراسم حضور دارد و عمل میکند، به طوری که ایماندار را با قلمروی توصیفناپذیر خدا آشنا میسازد و رازی پیچیده را به وجود میآورد که برای ذهن انسان غامض و غیر قابل درک است. کلیسا با استفاده از کلمۀ «راز» و به خصوص صفتی که به آن اضافه میشود یعنی «راز مقدس»، مجموعهای از مراسم آیینی خاص را مشخص میکند که از طریق آن، فیض الهی به مسیحی وفادار اعطا میشود، آنهم برای هدفی مشخص و در لحظهای خاص از زندگی او. بهعنوان مثال، همانطور که دیدیم، در راز تعمید مقدس روحالقدس آب حوضچه تعمید را تقدیس میکند، تعمیدگیرنده را تمامی گناهان شخصی او پاک میگرداند، او را با بدن مسیح که همان کلیساست، متحد میسازد. یقیناً ما تمام اینها را از طریق حواس انسانی خود تجربه نمیکنیم. علائم محسوس یا قابل حس، محدود میشود به مشاهدۀ برکت یافتن آب به دست کاهن، کشیدن صلیب با دستش، شنیدن دعاهایی خاص که کاهن به خدا تقدیم میکند و فرو رفتن سه مرتبهای تعمید گیرنده در تعمیدگاه. اما فردِ مسیحی با ایمان به فیض تقدیسکنندۀ خدای قادر مطلق، از طریق برخی ابزارهای رمزی و فراباشنده، که اندکی پیش بدانها اشاره کردیم، از موهبتهای راز مقدس برخوردار میشود.
بنابراین میتوانیم بگوییم که رازهای مقدسْ همان مراسم مقدس کلیسایی و نشانههایی هستند که تجلیات تجربۀ شخصی از فیض الهی را تشکیل میدهند، و از طریق آنها، عطیههای خاصی را از خدای تثلیث دریافت میکند. تجربهای که فرد مسیحی در تعمید مقدس به دست میآورد، عبارت است از رهایی هر گناه شخصی و اتحاد با کلیسا که همانا بدن مسیح میباشد. حال آنکه او در مسح مقدس، عطای روحالقدس را تجربه میکند.
رازهای مقدس اَعمالی هستند که از سوی خدا مقرر شدهاند، زیرا این خود مسیح است که آنها را بنیان نهاد. برای متحد شدن با خدا و بهخاطر نجاتمان، لازم است با جدیت و هشیاری کامل، در آنها شرکت جوییم.
✅ آیا به جز تعمید و تثبیت، رازهای کلیسایی دیگری هم وجود دارد؟
قطعاً وجود دارد. در این آیینها نشان داده شده که محبت خدا ایماندار را در نبرد روحانیاش حمایت و تقویت میکند، و او را از تمام امراض جسم و روح شفا میدهد، و به او استقامت و نیرو میدهد تا رسالتی را که در مورد خانوادهاش دارد، با موفقیت به انجام رساند. همچنین جانشینان رسولان مقدس را تربیت میکند تا مسیح و کلیسا را بهعنوان قوم روحانی خدمت کنند.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ این رازها (آیینها) کدامند؟
🏵بلندمرتبهترینِ آنها راز شکر گذاری مقدس (همان «عشاء ربانی» یا «شام خداوند») است. خداوندگار ما عیسی مسیح راز شام آخر (یا به بیان کلیسای ارتدوکس، شام عرفانی) را شب قبل از دستگیری و مصلوب شدنش بنیان نهاد. لحظهای که شاگردانش دور آن میز غذا میخوردند، «عیسی نان را برگرفت و پس از شکرگزاری، پاره کرد و به شاگردان داد و فرمود: ”بگیرید، بخورید؛ این است بدن من.“ سپس جام را برگرفت و پس از شکرگزاری آن را به شاگردان داد و گفت: ”همۀ شما از این بنوشید. این است خون من برای عهد [جدید] که بهخاطر بسیاری به جهت آمرزش گناهان ریخته میشود.“» (متی ۲۶:۲۶-۲۸). پس از آنکه شاگردان برای نخستین بار بدن و خون مقدس او را دریافت کردند، خداوندگار به ایشان فرمود: «این را به یاد من به جا آرید» (لوقا ۱۹:۲۲). بدین نحو، خداوندگار راز سپاسگزاری مقدس را بنیان نهاد. از این رو، ما نیز نان و شراب را بر روی میز مقدس کلیسا قرار میدهیم و با دعای اسقف یا کشیش، روحالقدس نازل شده، آنها را به بدن و خون مقدس «خداوندگار و خدا، نجاتدهندۀ ما عیسی مسیح» تبدیل میکند، همان حقیقتی که دعای خاصِ این مراسم بیان میکند.
در کلیساهای ارتدوکس، راز سپاسگزاری مقدس هر یکشنبه و در طول آیین نیایش برگزار میشود. قطعاً در زمان مناسب پس از آمادهسازی شایسته، روحانیون و عوام «با ترس خدا، ایمان و محبت» جلو آمده، عشاء مقدس را دریافت میکنند و در بدن و خون مقدس خداوندگار شریک میگردند. بدین طریق، در بدن و روح با مسیح متحد شده، تقدیس میشوند و برای ادامه دادن در مسیر سختیهای زندگی، قوت و استقامت مییابند. برای اطلاعات بیشتر در زمینۀ آیین نیایش به فصل ۳۵ رجوع کنید.
🏵راز توبه-اعتراف
خداوندگار که عاشق انسان است، از ضعفهای او آگاهی دارد؛ او آیین توبه را بنیان نهاد تا گناهانی را که پس از تعمید انجام میدهیم پاک سازد. او پس از رستاخیزش، به شاگردان ظاهر شد و به ایشان فرمود: «”همانگونه که پدر مرا فرستاد، من نیز شما را میفرستم.“ چون این را گفت، دمید و فرمود: ”روحالقدس را بیابید. اگر گناهان کسی را ببخشایید، بر آنها بخشیده خواهد شد؛ و اگر گناهان کسی را نابخشوده بگذارید، نابخشوده خواهد ماند“» (یوحنا ۲۱:۲۰-۲۳). شاگردان مسیح قدرت و اقتدار بخشش گناهان کسانی را که توبه و اعتراف میکردند، به جانشینان خود یعنی اسقفها، انتقال دادند. سپس اسقفها طی قرنها این وظیفه را به پدران روحانی-کاهنان منتقل کردند.
توبۀ حقیقی و صادقانه شرط لازم برای بخشش گناهان به شمار میرود. برای آنکه بیشتر راجع به نحوۀ اجرای آیین توبه بدانید، به فصل ۳۲ رجوع کنید.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ این رازها (آیینها) کدامند؟
🏵بلندمرتبهترینِ آنها راز شکر گذاری مقدس (همان «عشاء ربانی» یا «شام خداوند») است. خداوندگار ما عیسی مسیح راز شام آخر (یا به بیان کلیسای ارتدوکس، شام عرفانی) را شب قبل از دستگیری و مصلوب شدنش بنیان نهاد. لحظهای که شاگردانش دور آن میز غذا میخوردند، «عیسی نان را برگرفت و پس از شکرگزاری، پاره کرد و به شاگردان داد و فرمود: ”بگیرید، بخورید؛ این است بدن من.“ سپس جام را برگرفت و پس از شکرگزاری آن را به شاگردان داد و گفت: ”همۀ شما از این بنوشید. این است خون من برای عهد [جدید] که بهخاطر بسیاری به جهت آمرزش گناهان ریخته میشود.“» (متی ۲۶:۲۶-۲۸). پس از آنکه شاگردان برای نخستین بار بدن و خون مقدس او را دریافت کردند، خداوندگار به ایشان فرمود: «این را به یاد من به جا آرید» (لوقا ۱۹:۲۲). بدین نحو، خداوندگار راز سپاسگزاری مقدس را بنیان نهاد. از این رو، ما نیز نان و شراب را بر روی میز مقدس کلیسا قرار میدهیم و با دعای اسقف یا کشیش، روحالقدس نازل شده، آنها را به بدن و خون مقدس «خداوندگار و خدا، نجاتدهندۀ ما عیسی مسیح» تبدیل میکند، همان حقیقتی که دعای خاصِ این مراسم بیان میکند.
در کلیساهای ارتدوکس، راز سپاسگزاری مقدس هر یکشنبه و در طول آیین نیایش برگزار میشود. قطعاً در زمان مناسب پس از آمادهسازی شایسته، روحانیون و عوام «با ترس خدا، ایمان و محبت» جلو آمده، عشاء مقدس را دریافت میکنند و در بدن و خون مقدس خداوندگار شریک میگردند. بدین طریق، در بدن و روح با مسیح متحد شده، تقدیس میشوند و برای ادامه دادن در مسیر سختیهای زندگی، قوت و استقامت مییابند. برای اطلاعات بیشتر در زمینۀ آیین نیایش به فصل ۳۵ رجوع کنید.
🏵راز توبه-اعتراف
خداوندگار که عاشق انسان است، از ضعفهای او آگاهی دارد؛ او آیین توبه را بنیان نهاد تا گناهانی را که پس از تعمید انجام میدهیم پاک سازد. او پس از رستاخیزش، به شاگردان ظاهر شد و به ایشان فرمود: «”همانگونه که پدر مرا فرستاد، من نیز شما را میفرستم.“ چون این را گفت، دمید و فرمود: ”روحالقدس را بیابید. اگر گناهان کسی را ببخشایید، بر آنها بخشیده خواهد شد؛ و اگر گناهان کسی را نابخشوده بگذارید، نابخشوده خواهد ماند“» (یوحنا ۲۱:۲۰-۲۳). شاگردان مسیح قدرت و اقتدار بخشش گناهان کسانی را که توبه و اعتراف میکردند، به جانشینان خود یعنی اسقفها، انتقال دادند. سپس اسقفها طی قرنها این وظیفه را به پدران روحانی-کاهنان منتقل کردند.
توبۀ حقیقی و صادقانه شرط لازم برای بخشش گناهان به شمار میرود. برای آنکه بیشتر راجع به نحوۀ اجرای آیین توبه بدانید، به فصل ۳۲ رجوع کنید.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🏵راز تدهین مقدس
اناجیل مقدس به موارد بیشماری از شفای عجیب و شگفتانگیز بیماران اشاره میکند که عیسی در طول سالها خدمت علنی خود به انجام رسانید. او این فیض شفا را به شاگردانش منتقل کرد. شاگردان نیز همین کار را در مورد جانشینان خود یعنی اسقفها انجام دادند و اسقفها نیز آن را به کاهنان انتقال دادند. لذا یعقوب («برادر او که خداست») که از سوی خداوندگار بهعنوان نخستین اسقف اورشلیم تعیین شد و تعلیم گرفت که چگونه وظایف کلیسایی خود را انجام دهد، بعدها در نامهاش نوشت: «اگر کسی از شما بیمار است، مشایخ کلیسا را فراخواند و آنها برایش دعا کنند و به نام خداوند او را با روغن تدهین نمایند. دعای با ایمان بیمار را شفا میبخشد و خداوند او را برمیخیزاند» (یعقوب ۱۴:۵-۱۵). نگاشتن این موضوع آن هم با چنین قطعیتی، بدین مفهوم است که یعقوب این را از خودِ خداوندگار فراگرفت. بدین طریق، آیین تدهین مقدس برای شفای بیماران پایهگذاری شد.
تدهین مقدس نه تنها در کلیسا، بلکه در خانۀ شخص بیمار نیز انجام میشود. ما در طول برگزاری مقدس این آیین، سرودهایی میخوانیم با مضمون استغاثه نزد خداوندگار عیسی، مادرِ خدا و قدیسینی که معجزات به ظهور میرسانند. هفت متن از نامههای رسولان، هفت متن از اناجیل و هفت دعا قرائت میشوند. در صورتی که هفت کاهن در این مراسم حضور داشته باشند، هر کدام یک درس از انجیل و یک دعا میخوانند.
نخستین کسی که در صف کاهنین ایستاده، دعای روغن را میخواند. از طریق این دعا از خداوند میخواهند که «این روغن را تقدیس کند تا برای آنانی که با آن مسح میشوند مؤثر گردد، تا شفا و رهایی از هر گونه امیال نفسانی، هر مرضِ جسم و روح و هرگونه بیماری اتفاق افتد...» سپس، هر یک از کاهنان حین خواندن این دعا، فرد بیمار را با روغن مبارک مسح میکند: «پدر مقدس، شفادهندۀ بدن و روح ما... خادم خودت (...) را نیز از مرض جسم و روح شفا ده و با فیض پسرت او را با حیات، نیرو و قوت ببخش...»
تجربۀ قرنها نشان داده که در واقع تدهین مقدس یک آیین معجزهآسا است. بسیاری از شفاهای معجزهآسا از طریق انجام این آیین مقدس رخ داده، حتی در مورد افرادی که از بیماریهای لاعلاج (از دیدگاه پزشکان) رنج میبردند. علاوه بر بسیاری از این شفاها، میتوانم برای تأیید این موضوع به واقعهای برگرفته از تجربۀ شخصی خودم اشاره کنم:
پسر جوانی بود که معدهاش کوچک شده بود تا حدی که نه تنها غذا، بلکه حتی آب و دارو هم نمیتوانست بخورد. شرایط جسمی او به ضعف و خستگی کامل و از دست دادن آب بدنش منجر شده بود. شش دکتر از ادامۀ تلاش برای نجات او دست کشیده بودند. به محض اجرای مراسم تدهین مقدس، این پسرِ جوان شفای کامل را دریافت کرد.
تدهین مقدس مانند تمام آیینها در کلیسا برگزار میگردد، اما در خانه و بیمارستان نیز اجرا میشود.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🏵راز تدهین مقدس
اناجیل مقدس به موارد بیشماری از شفای عجیب و شگفتانگیز بیماران اشاره میکند که عیسی در طول سالها خدمت علنی خود به انجام رسانید. او این فیض شفا را به شاگردانش منتقل کرد. شاگردان نیز همین کار را در مورد جانشینان خود یعنی اسقفها انجام دادند و اسقفها نیز آن را به کاهنان انتقال دادند. لذا یعقوب («برادر او که خداست») که از سوی خداوندگار بهعنوان نخستین اسقف اورشلیم تعیین شد و تعلیم گرفت که چگونه وظایف کلیسایی خود را انجام دهد، بعدها در نامهاش نوشت: «اگر کسی از شما بیمار است، مشایخ کلیسا را فراخواند و آنها برایش دعا کنند و به نام خداوند او را با روغن تدهین نمایند. دعای با ایمان بیمار را شفا میبخشد و خداوند او را برمیخیزاند» (یعقوب ۱۴:۵-۱۵). نگاشتن این موضوع آن هم با چنین قطعیتی، بدین مفهوم است که یعقوب این را از خودِ خداوندگار فراگرفت. بدین طریق، آیین تدهین مقدس برای شفای بیماران پایهگذاری شد.
تدهین مقدس نه تنها در کلیسا، بلکه در خانۀ شخص بیمار نیز انجام میشود. ما در طول برگزاری مقدس این آیین، سرودهایی میخوانیم با مضمون استغاثه نزد خداوندگار عیسی، مادرِ خدا و قدیسینی که معجزات به ظهور میرسانند. هفت متن از نامههای رسولان، هفت متن از اناجیل و هفت دعا قرائت میشوند. در صورتی که هفت کاهن در این مراسم حضور داشته باشند، هر کدام یک درس از انجیل و یک دعا میخوانند.
نخستین کسی که در صف کاهنین ایستاده، دعای روغن را میخواند. از طریق این دعا از خداوند میخواهند که «این روغن را تقدیس کند تا برای آنانی که با آن مسح میشوند مؤثر گردد، تا شفا و رهایی از هر گونه امیال نفسانی، هر مرضِ جسم و روح و هرگونه بیماری اتفاق افتد...» سپس، هر یک از کاهنان حین خواندن این دعا، فرد بیمار را با روغن مبارک مسح میکند: «پدر مقدس، شفادهندۀ بدن و روح ما... خادم خودت (...) را نیز از مرض جسم و روح شفا ده و با فیض پسرت او را با حیات، نیرو و قوت ببخش...»
تجربۀ قرنها نشان داده که در واقع تدهین مقدس یک آیین معجزهآسا است. بسیاری از شفاهای معجزهآسا از طریق انجام این آیین مقدس رخ داده، حتی در مورد افرادی که از بیماریهای لاعلاج (از دیدگاه پزشکان) رنج میبردند. علاوه بر بسیاری از این شفاها، میتوانم برای تأیید این موضوع به واقعهای برگرفته از تجربۀ شخصی خودم اشاره کنم:
پسر جوانی بود که معدهاش کوچک شده بود تا حدی که نه تنها غذا، بلکه حتی آب و دارو هم نمیتوانست بخورد. شرایط جسمی او به ضعف و خستگی کامل و از دست دادن آب بدنش منجر شده بود. شش دکتر از ادامۀ تلاش برای نجات او دست کشیده بودند. به محض اجرای مراسم تدهین مقدس، این پسرِ جوان شفای کامل را دریافت کرد.
تدهین مقدس مانند تمام آیینها در کلیسا برگزار میگردد، اما در خانه و بیمارستان نیز اجرا میشود.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🏵راز مقدس ازدواج
راز ازدواج، با برکت الهی، زوج ها را به یکدیگر پیوند میزند، رابطۀ ایشان را مبارک میسازد و رابطهای که مسیح با کلیسا دارد را بهعنوان الگویی از محبت بین دو تن نشان میدهد . پولس رسول راز ازدواج را «عظیم» میخواند (افسسیان ۳۲:۵)، زیرا این پیوندِ مرد و زن در «یک تن»، یک الگو یا نمونۀ اولیه دارد: پیوند مسیح با کلیسا. با برکت دادن مرد و زن از طریق راز ازدواج، مسیح اتحاد و مشارکت و صمیمیت زوج را مستحکم میسازد، هم بین خودشان و هم با خدا.
همانطور که خداوندگار ما عیسی مسیح رفت و مراسم عروسی در قانای جلیل را برکت داد (یوحنا ۱:۲ به بعد)، در راز ازدواج نیز حضور دارد- هر زمانی که این اتفاق رخ بدهد- تا زوجهایی که تازه ازدواج کردهاند را برکت دهد و ایشان را «یک تن» سازد. همانطور که خداوندگار پس از یکی شدن زوجها اطمینان داد که «آن دو یک تن خواهند شد. بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن میباشند» (متی ۵:۱۹-۶).
پیش از آنکه مراسم راز ازدواج آغاز شود، مراسم نامزدی برگزار میگردد. آنانی که قرار است ازدواج کنند، بههمراه شاهد خود به مرکز کلیسا میآیند. کاهن پس از دعاهای خاص، حلقهها را برکت میدهد و طبق ترتیبی تصریحشده، آنها را در انگشت ایشان قرار میدهد. حلقهها نماد ثبات یا پایداری پیوند میان آن دو فردی است که برای ازدواج آمدهاند، و همچنین اشتیاق قلبی فرد را به تقدیم کردن خود به دیگری نشان میدهد.
کاهن در طول راز ازدواج، دست یکی از آنان را در دست دیگری قرار میدهد- عملی که بیانگر اتحاد و پیوند جدانشدنی ایشان است. اما این را نیز نشان میدهد که این خدا- رهبر و راهنمای عروس- است که زن را به مرد میرساند، همانطور که حوا را به آدم رسانید.
کاهن پس از قرار دادن دستان زوجین در دست یکدیگر (که تا پایان این مراسم مقدس، همچنان دستانشان در دست یکدیگر باقی خواهد ماند)، سه دعای عالی در مورد اتحاد آن زوج و برکت فراوان ایشان ادا میکند. سپس تاجهایی که بالای انجیل مقدس قرار دارند را برکت میدهد. او روی سر ایشان علامت صلیب میکشد و برکت خدا را میطلبد تا او ایشان را با جلال و احترام تاجگذاری کند.
تاج یا حلقۀ گل نماد پادشاهی است. از طریق ازدواج، قلمروِ سلطنتی جدیدی شکل میگیرد. خانه همان قصر شاهی است. شهروندان این قلمرو همانا اعضای خانوادۀ جدید هستند. زوجی که تازه ازدواج کردهاند، پادشاه و ملکۀ این قلمرو هستند . باید با رعایت احتیاط، حکمت، عدالت و مهمتر از همه روحیۀ فداکاری و محبت فرمانروایی کنند. تاجهای ازدواج یادآور تاجهای شهیدان مقدس میباشند، از این رو بر بُعد شهادت در زندگی مسیحی و فداکاریهایی که باید در ازدواج صورت گیرد، تاٴکید میکنند تا زوجین بتوانند با موفقیت به مقصد خویش برسند.
ازدواج مهمترین مرحلۀ زندگی یک ایماندار است. به همین دلیل و برای تحقق پیشفرضهای لازم که کاننهای مقدس کلیسایی تعیین نمودهاند، لازم است که از قبل برای برگزاری مراسم ازدواج، از اسقف اجازه بگیریم.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🏵راز مقدس ازدواج
راز ازدواج، با برکت الهی، زوج ها را به یکدیگر پیوند میزند، رابطۀ ایشان را مبارک میسازد و رابطهای که مسیح با کلیسا دارد را بهعنوان الگویی از محبت بین دو تن نشان میدهد . پولس رسول راز ازدواج را «عظیم» میخواند (افسسیان ۳۲:۵)، زیرا این پیوندِ مرد و زن در «یک تن»، یک الگو یا نمونۀ اولیه دارد: پیوند مسیح با کلیسا. با برکت دادن مرد و زن از طریق راز ازدواج، مسیح اتحاد و مشارکت و صمیمیت زوج را مستحکم میسازد، هم بین خودشان و هم با خدا.
همانطور که خداوندگار ما عیسی مسیح رفت و مراسم عروسی در قانای جلیل را برکت داد (یوحنا ۱:۲ به بعد)، در راز ازدواج نیز حضور دارد- هر زمانی که این اتفاق رخ بدهد- تا زوجهایی که تازه ازدواج کردهاند را برکت دهد و ایشان را «یک تن» سازد. همانطور که خداوندگار پس از یکی شدن زوجها اطمینان داد که «آن دو یک تن خواهند شد. بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن میباشند» (متی ۵:۱۹-۶).
پیش از آنکه مراسم راز ازدواج آغاز شود، مراسم نامزدی برگزار میگردد. آنانی که قرار است ازدواج کنند، بههمراه شاهد خود به مرکز کلیسا میآیند. کاهن پس از دعاهای خاص، حلقهها را برکت میدهد و طبق ترتیبی تصریحشده، آنها را در انگشت ایشان قرار میدهد. حلقهها نماد ثبات یا پایداری پیوند میان آن دو فردی است که برای ازدواج آمدهاند، و همچنین اشتیاق قلبی فرد را به تقدیم کردن خود به دیگری نشان میدهد.
کاهن در طول راز ازدواج، دست یکی از آنان را در دست دیگری قرار میدهد- عملی که بیانگر اتحاد و پیوند جدانشدنی ایشان است. اما این را نیز نشان میدهد که این خدا- رهبر و راهنمای عروس- است که زن را به مرد میرساند، همانطور که حوا را به آدم رسانید.
کاهن پس از قرار دادن دستان زوجین در دست یکدیگر (که تا پایان این مراسم مقدس، همچنان دستانشان در دست یکدیگر باقی خواهد ماند)، سه دعای عالی در مورد اتحاد آن زوج و برکت فراوان ایشان ادا میکند. سپس تاجهایی که بالای انجیل مقدس قرار دارند را برکت میدهد. او روی سر ایشان علامت صلیب میکشد و برکت خدا را میطلبد تا او ایشان را با جلال و احترام تاجگذاری کند.
تاج یا حلقۀ گل نماد پادشاهی است. از طریق ازدواج، قلمروِ سلطنتی جدیدی شکل میگیرد. خانه همان قصر شاهی است. شهروندان این قلمرو همانا اعضای خانوادۀ جدید هستند. زوجی که تازه ازدواج کردهاند، پادشاه و ملکۀ این قلمرو هستند . باید با رعایت احتیاط، حکمت، عدالت و مهمتر از همه روحیۀ فداکاری و محبت فرمانروایی کنند. تاجهای ازدواج یادآور تاجهای شهیدان مقدس میباشند، از این رو بر بُعد شهادت در زندگی مسیحی و فداکاریهایی که باید در ازدواج صورت گیرد، تاٴکید میکنند تا زوجین بتوانند با موفقیت به مقصد خویش برسند.
ازدواج مهمترین مرحلۀ زندگی یک ایماندار است. به همین دلیل و برای تحقق پیشفرضهای لازم که کاننهای مقدس کلیسایی تعیین نمودهاند، لازم است که از قبل برای برگزاری مراسم ازدواج، از اسقف اجازه بگیریم.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🏵راز دستگذاری (انتصاب به مناصب کلیسایی)
در برگزاری راز کهانت با دعاها و دستگذاری اسقف بر سر فرد مورد نظر، فیض الهی بر او نازل میشود و وی را در یکی از این سه رتبه قرار میدهد: خادم، شیخ- کاهن و اسقف. مسیح خودش راز دستگذاری را بنیان نهاد، آن هنگام که دوازده رسول را انتخاب کرد و قبل از صعودش، به ایشان فرمان داد که به کار شبانی گوسفندان کلیسایش ادامه دهند.
رسولان مقدس در هر شهری که یک کلیسای محلی بنا میکردند، شایستهترین همکار خویش را انتخاب کرده و بهعنوان اسقف تعیین مینمودند (واژۀ «اسقف» از کلمۀ یونانی «اپیسکوپ» گرفته شده، به معنی «کسی که از بالا نگاه میکند» یا همان «ناظر»، کسی که نظارت دارد/م.) تا خدمت ایشان را ادامه دهند. از آنجا که قلمروهای جغرافیایی کلیسا بهتدریج گستردهتر میشد و شمار اسقفها برای خدمت به ایمانداران کافی نبودند، ایشان مشایخ یا کاهنان را دستگذاری کردند که با برکت و هدایت اسقف، تمام رازهای مقدس کلیسا را- بهجز راز دستگذاری را- انجام میدادند، و تا به امروز نیز به همین منوال است. شماسان برای کمک به اسقف و کاهنین تعیین میشوند، همان کاری که رسولان مقدس، در کلیسای اولیۀ اورشلیم، در مورد انتخاب هفت شماس انجام دادند. شماسان هیچ یک از رازها را بهتنهایی اجرا نمیکنند، گرچه در تمام رازها و کارهای کلیسا به اسقف و کاهنین کمک میکنند.
در اینجا، باید یک نکتۀ مهم را روشن سازیم: این کاهن یا اسقف نیست که رازهای مقدس را به انجام میرساند، بلکه خدای تثلیث است. به هنگام اجرای رازهای مقدس، کاهن و اسقف دستها و بدن خویش را به مسیح قرض میدهند تا بدین ترتیب او را به جماعت کلیسا آشکار نمایند. «روحانیون»- یعنی تمام کسانی که در کلیسا خدمت میکنند و بهطور کلی با این عنوان شناخته میشوند (از جمله اسقفها، در هر مقام و رتبهای که هستند)- احساس میکنند که همگی «خادمین مسیح» هستند و مسیح و جماعت کلیسای او، یعنی ایمانداران را خدمت میکنند. اسقف و کاهن، بهعنوان پدران روحانی، موظفند که در روحیۀ محبت و فداکاری نسبت به رشد روحانی ایمانداران هشیار باشند و بکوشند قدم در جای پاهای مسیح بگذارند تا «همۀ مؤمنان را سرمشق» باشند (۱-تیموتائوس ۱۲:۴). دستگذاری شماس و شیخ و اسقف، در حین آیین لیتورگی الهی انجام میشود.
فرد برای آنکه دستگذاری شود، باید دارای مجموعهای از خصوصیات باشد که در کتابمقدس (م.ک. ۱-تیموتائوس ۱:۳-۱۳؛ تیتوس ۵:۱-۹ و غیره) و در کاننهای مقدس کلیسا قید شدهاند.
📌یک پاورقی مهم:
تعمید، تثبیت، شکر گذاری مقدس [عشاء ربانی] و توبه-اعتراف از جمله رازهای واجب هستند. تدهین مقدس [بیماران]، ازدواج و دستگذاری از جمله رازهای داوطلبانه هستند (یعنی اختیاری). همچنین، تعمید، تثبیت و دستگذاری تنها یک بار در زندگی فرد انجام میشود، اما مابقی رازها میتوانند تکرار شوند.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🏵راز دستگذاری (انتصاب به مناصب کلیسایی)
در برگزاری راز کهانت با دعاها و دستگذاری اسقف بر سر فرد مورد نظر، فیض الهی بر او نازل میشود و وی را در یکی از این سه رتبه قرار میدهد: خادم، شیخ- کاهن و اسقف. مسیح خودش راز دستگذاری را بنیان نهاد، آن هنگام که دوازده رسول را انتخاب کرد و قبل از صعودش، به ایشان فرمان داد که به کار شبانی گوسفندان کلیسایش ادامه دهند.
رسولان مقدس در هر شهری که یک کلیسای محلی بنا میکردند، شایستهترین همکار خویش را انتخاب کرده و بهعنوان اسقف تعیین مینمودند (واژۀ «اسقف» از کلمۀ یونانی «اپیسکوپ» گرفته شده، به معنی «کسی که از بالا نگاه میکند» یا همان «ناظر»، کسی که نظارت دارد/م.) تا خدمت ایشان را ادامه دهند. از آنجا که قلمروهای جغرافیایی کلیسا بهتدریج گستردهتر میشد و شمار اسقفها برای خدمت به ایمانداران کافی نبودند، ایشان مشایخ یا کاهنان را دستگذاری کردند که با برکت و هدایت اسقف، تمام رازهای مقدس کلیسا را- بهجز راز دستگذاری را- انجام میدادند، و تا به امروز نیز به همین منوال است. شماسان برای کمک به اسقف و کاهنین تعیین میشوند، همان کاری که رسولان مقدس، در کلیسای اولیۀ اورشلیم، در مورد انتخاب هفت شماس انجام دادند. شماسان هیچ یک از رازها را بهتنهایی اجرا نمیکنند، گرچه در تمام رازها و کارهای کلیسا به اسقف و کاهنین کمک میکنند.
در اینجا، باید یک نکتۀ مهم را روشن سازیم: این کاهن یا اسقف نیست که رازهای مقدس را به انجام میرساند، بلکه خدای تثلیث است. به هنگام اجرای رازهای مقدس، کاهن و اسقف دستها و بدن خویش را به مسیح قرض میدهند تا بدین ترتیب او را به جماعت کلیسا آشکار نمایند. «روحانیون»- یعنی تمام کسانی که در کلیسا خدمت میکنند و بهطور کلی با این عنوان شناخته میشوند (از جمله اسقفها، در هر مقام و رتبهای که هستند)- احساس میکنند که همگی «خادمین مسیح» هستند و مسیح و جماعت کلیسای او، یعنی ایمانداران را خدمت میکنند. اسقف و کاهن، بهعنوان پدران روحانی، موظفند که در روحیۀ محبت و فداکاری نسبت به رشد روحانی ایمانداران هشیار باشند و بکوشند قدم در جای پاهای مسیح بگذارند تا «همۀ مؤمنان را سرمشق» باشند (۱-تیموتائوس ۱۲:۴). دستگذاری شماس و شیخ و اسقف، در حین آیین لیتورگی الهی انجام میشود.
فرد برای آنکه دستگذاری شود، باید دارای مجموعهای از خصوصیات باشد که در کتابمقدس (م.ک. ۱-تیموتائوس ۱:۳-۱۳؛ تیتوس ۵:۱-۹ و غیره) و در کاننهای مقدس کلیسا قید شدهاند.
📌یک پاورقی مهم:
تعمید، تثبیت، شکر گذاری مقدس [عشاء ربانی] و توبه-اعتراف از جمله رازهای واجب هستند. تدهین مقدس [بیماران]، ازدواج و دستگذاری از جمله رازهای داوطلبانه هستند (یعنی اختیاری). همچنین، تعمید، تثبیت و دستگذاری تنها یک بار در زندگی فرد انجام میشود، اما مابقی رازها میتوانند تکرار شوند.
☦@LessonsOrthodox
🔹دعاهای مربوط به رد کردن شیطان در حالی که پشت به محراب شخص می ایستد و همراه دعاهای کاهن با حرکتی نمادین هم شیطان و فرشتگان او را بیرون می کند.
☦@LessonsOrthodox
☦@LessonsOrthodox
🔹پس از آن رو به محراب بر می گردد و با پذیرفتن مسیح به عنوان پادشاه خود ، اعتقادنامه ارتدوکس را قرائت می کند.
☦@LessonsOrthodox
☦@LessonsOrthodox
🔹سپس جلوتر می روند مقابل میزی که روغن تقدیس شده بر روی آن گذاشته شده است تا کاهن دعاهای خود را کامل کند برای تقدیس روغن زیتون قبل از تعمید و آب تعمید گاه.
☦@LessonsOrthodox
☦@LessonsOrthodox