📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ یک مسیحی ارتدوكس چطور باید به عشای مقدس نزدیک شود تا آنرا دريافت كند؟
«با ترس از خدا، ایمان و عشق، نزديك شويد»، با چنین عباراتی شماس یا کاهن، مؤمنین را دعوت میکند تا عشای مقدس را دريافت کنند.
با احترامی عمیق و درک اینکه به خدای مقدس يكتا نزدیک میشویم، و با احساس قدردانی به خاطر افتخار عظیمی که از تواضع خود به ما مى بخشد که "وارد خانه روح مان شود".
با ایمان به اینکه در خون و بدن مقدس مسیح شریک میشویم، همانطور که در این مورد در دعای قبل از عشاء میگویند: «ایمان دارم به خداوندگار و اعتراف میکنم که تو حقیقتاً مسیح، پسر خدای زنده هستی، و برای نجات گناهکاران به جهان آمدى که من خود، اولین گناهکار هستم. همچنین ایمان دارم که این همان بدن گرانبهای تو و این خون پاک توست...".
با عشقی گرم به خدایی که او اول ما را محبت نمود. ایماندار کلام مزمور را با خود تکرار میکند که «تو را دوست خواهم داشت، ای خداوندگار، قوت من. خداوندگار محافظ و ملجأ و نجاتدهنده من است».(مزمور ١٨: ٢-٣) این کلمات را هم کاهن پس از بوسیدن عطایای مقدس با بانگی بلند بیان میکند که «بياييد یکدیگر را دوست بداريم و در اتحاد اعتراف كنيم». آری با عشقى گرم به خدا، اما نه فقط عشق به او، بلکه عشق به همه برادرانمان، به جام مقدس نزدیک میشویم. اما اگر در قلب کسی دشمنی و کینه نسبت به برادرش وجود دارد، خداوند اینگونه اجازه نزدیک شدن به عشاى ربانى مقدس را به هيچكس نمیدهد (متی ٥: ٢٣-٢٤).
با دعا و چنین احساس مقدسی، مؤمنین با فروتنی و احترام بسیار، به نوبت به جام مقدس نزدیک میشوند. او دستمال مقدس را از نقر قبلی خود دریافت میکند، و آن را زیر چانهاش قرار میدهد. او نام «ارتدوكسى» خود را که در هنگام تعمید به او داده شده است، میگوید، و به دقت دهانش را باز میکند. وقتی کاهن عشای مقدس را با قاشق مقدس به او میدهد، او دهان را با لب (نه با دندان) میبندد، لبهایش را با دستمال پاک میکند و آن را به نفر بعدی میدهد. در حالیکه که از جام مقدس دور میشود، علامت صلیب میکشد، خم میشود، از نان تقدیسشده را بر میدارد و در حالیکه خدا را به خاطر عالیترین هدیهای که ارزانی داشته، سپاس میگوید و به جای خود برمیگردد.
✅ تکههای کوچک نان که کاهن در پایان مراسم عشای ربانی توزیع میکند، نشانه چیست؟
این تکههای کوچک نان از نانهای تقدیمی میآیند که کاهن در طول «مراسم تقدیم» («پروسکومیده») بهکار برده است، و همانطور که دیدیم، از آنها قطعههای «بره» و «قدیسین» را استخراج کرده است. وقتی کاهن از اشخاص زنده نام میبَرَد، بر روی قطعه نانها برای آنانی که آنها را بهعنوان «بجای هدایا» دعا میکند. این نان «آنتیدورون» نامیده میشود، زیرا «بجای هدیۀ عظیم» تقدیم شده است، که همان عشاء ربانی است، مخصوص آنانی که بنا به دلیلی، نتوانستند در آن روز در عشاء شرکت کنند.
برگزارکنندۀ مراسم، یعنی کاهن یا اسقف، «آنتیدورون» را به همۀ مؤمنین میدهد و برایشان آرزوی برکت و رحمت خداوندگار را میکند. مؤمنین «آنتیدورون» را دریافت میکنند و دست برگزارکننده را میبوسند و مراقباند کوچکترین ذرهای را بر زمین نیندازند، چرا که تقدیس شده است. البته، این «بدن مسیح» نیست، اما در ضمن، تکهنان معمولی نیز نیست.
✅ چطور باید به کاهن تحیت گفت؟
کاهن، پدر روحانی ایمانداران است. او در راز تقدیس و انتصاب، عطیۀ خاص روحالقدس را برای انجام این خدمت دریافت کرده است. او آب را برای راز تعمید، تقدیس میکند، و هدایای مقدس (نان و جام) را برکت میدهد، و وقتی روحالقدس را بر آنها فرا خواند، آنها به بدن مقدس و خون مسیح تبدیل میشوند. او با دستانش عشای الهی را برمیدارد و به مومنین میدهد، و از این سبب، این دستها ابزار مقدسی میشوند برای اینکه خدا از طریق آنها برکاتش را به قومش عطا بفرماید. به همین دلیل، ایماندار نه تنها زمانی که به کلیسا برای دعا و توبه میرود، بلکه حتی خارج از محدودۀ کلیسا، در هر جایی که کاهن را ملاقات میکند، برکت را از وی طلب مینماید. مؤمن به کاهن نزدیک میشود و به جای سلام معمولی میگوید: «پدر، برکت دهید». کاهن، ایماندار را با دست راستش برکت میدهد و مؤمن با احترام بسیار، خم شده، آن را میبوسد. این سنت را همۀ مسیحیان ارتدوكس، صرف نظر از سن و موقعیت اجتماعی، رعایت میکنند. قدیس یوحنای زریندهان میگوید که کاهن برتر از پادشاهان و حتی فرشتگان است، چرا که از خدا قدرت انجام راز مقدس را دریافت کرده است.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ یک مسیحی ارتدوكس چطور باید به عشای مقدس نزدیک شود تا آنرا دريافت كند؟
«با ترس از خدا، ایمان و عشق، نزديك شويد»، با چنین عباراتی شماس یا کاهن، مؤمنین را دعوت میکند تا عشای مقدس را دريافت کنند.
با احترامی عمیق و درک اینکه به خدای مقدس يكتا نزدیک میشویم، و با احساس قدردانی به خاطر افتخار عظیمی که از تواضع خود به ما مى بخشد که "وارد خانه روح مان شود".
با ایمان به اینکه در خون و بدن مقدس مسیح شریک میشویم، همانطور که در این مورد در دعای قبل از عشاء میگویند: «ایمان دارم به خداوندگار و اعتراف میکنم که تو حقیقتاً مسیح، پسر خدای زنده هستی، و برای نجات گناهکاران به جهان آمدى که من خود، اولین گناهکار هستم. همچنین ایمان دارم که این همان بدن گرانبهای تو و این خون پاک توست...".
با عشقی گرم به خدایی که او اول ما را محبت نمود. ایماندار کلام مزمور را با خود تکرار میکند که «تو را دوست خواهم داشت، ای خداوندگار، قوت من. خداوندگار محافظ و ملجأ و نجاتدهنده من است».(مزمور ١٨: ٢-٣) این کلمات را هم کاهن پس از بوسیدن عطایای مقدس با بانگی بلند بیان میکند که «بياييد یکدیگر را دوست بداريم و در اتحاد اعتراف كنيم». آری با عشقى گرم به خدا، اما نه فقط عشق به او، بلکه عشق به همه برادرانمان، به جام مقدس نزدیک میشویم. اما اگر در قلب کسی دشمنی و کینه نسبت به برادرش وجود دارد، خداوند اینگونه اجازه نزدیک شدن به عشاى ربانى مقدس را به هيچكس نمیدهد (متی ٥: ٢٣-٢٤).
با دعا و چنین احساس مقدسی، مؤمنین با فروتنی و احترام بسیار، به نوبت به جام مقدس نزدیک میشوند. او دستمال مقدس را از نقر قبلی خود دریافت میکند، و آن را زیر چانهاش قرار میدهد. او نام «ارتدوكسى» خود را که در هنگام تعمید به او داده شده است، میگوید، و به دقت دهانش را باز میکند. وقتی کاهن عشای مقدس را با قاشق مقدس به او میدهد، او دهان را با لب (نه با دندان) میبندد، لبهایش را با دستمال پاک میکند و آن را به نفر بعدی میدهد. در حالیکه که از جام مقدس دور میشود، علامت صلیب میکشد، خم میشود، از نان تقدیسشده را بر میدارد و در حالیکه خدا را به خاطر عالیترین هدیهای که ارزانی داشته، سپاس میگوید و به جای خود برمیگردد.
✅ تکههای کوچک نان که کاهن در پایان مراسم عشای ربانی توزیع میکند، نشانه چیست؟
این تکههای کوچک نان از نانهای تقدیمی میآیند که کاهن در طول «مراسم تقدیم» («پروسکومیده») بهکار برده است، و همانطور که دیدیم، از آنها قطعههای «بره» و «قدیسین» را استخراج کرده است. وقتی کاهن از اشخاص زنده نام میبَرَد، بر روی قطعه نانها برای آنانی که آنها را بهعنوان «بجای هدایا» دعا میکند. این نان «آنتیدورون» نامیده میشود، زیرا «بجای هدیۀ عظیم» تقدیم شده است، که همان عشاء ربانی است، مخصوص آنانی که بنا به دلیلی، نتوانستند در آن روز در عشاء شرکت کنند.
برگزارکنندۀ مراسم، یعنی کاهن یا اسقف، «آنتیدورون» را به همۀ مؤمنین میدهد و برایشان آرزوی برکت و رحمت خداوندگار را میکند. مؤمنین «آنتیدورون» را دریافت میکنند و دست برگزارکننده را میبوسند و مراقباند کوچکترین ذرهای را بر زمین نیندازند، چرا که تقدیس شده است. البته، این «بدن مسیح» نیست، اما در ضمن، تکهنان معمولی نیز نیست.
✅ چطور باید به کاهن تحیت گفت؟
کاهن، پدر روحانی ایمانداران است. او در راز تقدیس و انتصاب، عطیۀ خاص روحالقدس را برای انجام این خدمت دریافت کرده است. او آب را برای راز تعمید، تقدیس میکند، و هدایای مقدس (نان و جام) را برکت میدهد، و وقتی روحالقدس را بر آنها فرا خواند، آنها به بدن مقدس و خون مسیح تبدیل میشوند. او با دستانش عشای الهی را برمیدارد و به مومنین میدهد، و از این سبب، این دستها ابزار مقدسی میشوند برای اینکه خدا از طریق آنها برکاتش را به قومش عطا بفرماید. به همین دلیل، ایماندار نه تنها زمانی که به کلیسا برای دعا و توبه میرود، بلکه حتی خارج از محدودۀ کلیسا، در هر جایی که کاهن را ملاقات میکند، برکت را از وی طلب مینماید. مؤمن به کاهن نزدیک میشود و به جای سلام معمولی میگوید: «پدر، برکت دهید». کاهن، ایماندار را با دست راستش برکت میدهد و مؤمن با احترام بسیار، خم شده، آن را میبوسد. این سنت را همۀ مسیحیان ارتدوكس، صرف نظر از سن و موقعیت اجتماعی، رعایت میکنند. قدیس یوحنای زریندهان میگوید که کاهن برتر از پادشاهان و حتی فرشتگان است، چرا که از خدا قدرت انجام راز مقدس را دریافت کرده است.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔸بخش 3 - یک ایماندار ارتدوکس خدا را پرستش میکند
🔆فصل 40 - مشارکت ايمانداران در حيات و فعالیتهاى کلیساى محلى
✅ ما ایمانداران معمولی چطور مىتوانيم كليساى محلى خود را حمايت كنيم؟
کلیسای محلى ما، خانواده روحانی ماست. كه برای انجام مأموریتی بزرگ مقرر شده است، نه تنها برای منافع اعضای خود یا افراد متعلق به حوزۀ مقدس اسقفی، زندگی و فعالیت میکند، بلکه در مجموع به جامعه منفعت و خیریت میرساند. هر ایمانداری مطابق با استعداد و قابلیتهای خود، و نیز عطایای مادی و معنوی که از خدا دریافت کرده است، میتواند در رشد کلیسا و تقویت زندگی حوزۀ کلیسایی مشارکت داشته باشد. داشتن نیات صادقانه و نیک و مطلع ساختن كاهن از نیات خود کافی است و خادم خدا قطعا روش بکارگیری عطایای شما را خواهد یافت و به شما چنین فرصتی را خواهد داد تا بیش از پیش، از عهدۀ این کار بر آیید. بهعنوان مثال:
اگر شما استعداد موسیقی و صدای خوبی داشته باشید، در آنصورت میتوانید به گروه کُر كليسا بپیوندید و بخوانید.
اعضای تحصیلکرده میتوانند در مدرسه کلیسایی یکشنبه تدریس و فعاليت کنند.
شما به اندازه درک کلیساییتان میتوانید کار تبشیر را برای دوستان و خویشاوندان انجام دهید تا آنها را با اصول ایمان ارتدوكس آشنا سازید.
اعضای خوشمشرب و اهل معاشرت میتوانند در کارهای خیریه و پرستاری کلیسا شرکت کنند. مانند: عیادت از بیماران، تسلی سوگواران، مراقبت از یتیمان و بیوهزنان، کمک به افراد تنها و مسن و غیره ...
در صورت ضرورت، یک عضو میتواند در کار کلیسا یا شورای کلیسا، بهعنوان عضو ثابت آن شرکت کند.
اعضای کلیسا میتوانند زمان آزاد خود را به فعالیتهای عمرانی کلیسا، خدمات فنی و تعمیر منازل و بناهای کلیسا و نیز حوزۀ اسقفی اختصاص دهند.
آنها میتوانند شخصاً در نظافت و دکوراسیون کلیسا شرکت نمایند. در پایان هر مراسم عشاء، برگزارکنندۀ این راز چنین دعا میکند: «آنان را که زیبایی خانهات را دوست میدارند، تقدیس فرما.»
اعضایی که مهارت آشپزی دارند، میتوانند نان مخصوص عشاء ربانی را بپزند.
هر عضوی میتواند مایحتاج ضروری و لوازمی را که هم برای عمران خود کلیسا و هم برای انجام عبادات نیاز است، هدیه دهد و یا خریداری کند، مانند: شراب برای عشاء ربانی، روغن برای چراغ، گل برای آراستن پارچه منقش به آيكون مقدس مسيح در مقبره و شمایل هاى مقدس در ایام اعیاد کلیسایی و دیگر اقلام مفید برای احتیاجات کلیسا.
همۀ اعضای جامعۀ کلیسایی، فارغ از توانایی و امکانات خود، برای تدارک و برگزاری مقدمات جشنها در زمان اعیاد میلاد، قیام و جشنهای کلیسای محلی، و نیز بزرگداشت رویدادهای باشکوه دیگر، میتوانند کمکهای خود را تقدیم کنند. همچنین آنها میتوانند در کار با کودکان کلیسا و برپایی اردوهای جوانان شرکت کنند.
✅ آیا مسیحیان ارتدوكس موظف به پرداخت ده يك هستند؟
ده يك که در کتابهای عهدقدیم تعلیم داده شده، متعلق به یهودیان است. تقریباً تمام جوامع بدعتگزار مسیحی این تعلیم را اجرا میکنند. اما کلیسای ارتدوكس چنین امری را بر کسی تحمیل نمیکند، زیرا با الهام از روح آزاد نمیخواهد فرزاندانش را با هرگونه اعمال اجباری آزردهخاطر سازد. خداوندگار مرتباً میفرمود «هرکه گوش شنوا دارد، بشنود» (یعنی مایل باشد)، و این اصل در این مورد نیز بهکار میرود. زمانی که پولس رسول از مسیحیان آسیای صغیر و کلیسای یونانی برای مسیحیان اورشلیم که در شرایط فلاکتبار و قحطی بسر میبردند، درخواست حمایت مالی میکرد، تأکید فرمود: «هرکس همانقدر بدهد که در دل قصد کرده است، نه با اکراه و اجبار، زیرا خدا بخشنده شادمان را دوست دارد» (دوم قرنتيان ٩: ٧). با وجود این، موارد متعددی هست که مسیحیان ارتدوكس با ایمان قوی و عشقی عظیم به کلیسا، نه تنها دهیک درآمدشان، بلکه تمام دارایی خود را میبخشند.
در نتیجۀ چنین کمک ایثارگرانهای، کلیساهای با شکوه، مدارس زیبا، بیمارستانهای مناسب و دیگر نهادهای کلیسایی و بناهای غیرکلیسایی مورد نیاز، هم برای تحکیم کلیساها و هم رشد تمام جامعه، ساخته شده و همچنان ساخته میشود.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔸بخش 3 - یک ایماندار ارتدوکس خدا را پرستش میکند
🔆فصل 40 - مشارکت ايمانداران در حيات و فعالیتهاى کلیساى محلى
✅ ما ایمانداران معمولی چطور مىتوانيم كليساى محلى خود را حمايت كنيم؟
کلیسای محلى ما، خانواده روحانی ماست. كه برای انجام مأموریتی بزرگ مقرر شده است، نه تنها برای منافع اعضای خود یا افراد متعلق به حوزۀ مقدس اسقفی، زندگی و فعالیت میکند، بلکه در مجموع به جامعه منفعت و خیریت میرساند. هر ایمانداری مطابق با استعداد و قابلیتهای خود، و نیز عطایای مادی و معنوی که از خدا دریافت کرده است، میتواند در رشد کلیسا و تقویت زندگی حوزۀ کلیسایی مشارکت داشته باشد. داشتن نیات صادقانه و نیک و مطلع ساختن كاهن از نیات خود کافی است و خادم خدا قطعا روش بکارگیری عطایای شما را خواهد یافت و به شما چنین فرصتی را خواهد داد تا بیش از پیش، از عهدۀ این کار بر آیید. بهعنوان مثال:
اگر شما استعداد موسیقی و صدای خوبی داشته باشید، در آنصورت میتوانید به گروه کُر كليسا بپیوندید و بخوانید.
اعضای تحصیلکرده میتوانند در مدرسه کلیسایی یکشنبه تدریس و فعاليت کنند.
شما به اندازه درک کلیساییتان میتوانید کار تبشیر را برای دوستان و خویشاوندان انجام دهید تا آنها را با اصول ایمان ارتدوكس آشنا سازید.
اعضای خوشمشرب و اهل معاشرت میتوانند در کارهای خیریه و پرستاری کلیسا شرکت کنند. مانند: عیادت از بیماران، تسلی سوگواران، مراقبت از یتیمان و بیوهزنان، کمک به افراد تنها و مسن و غیره ...
در صورت ضرورت، یک عضو میتواند در کار کلیسا یا شورای کلیسا، بهعنوان عضو ثابت آن شرکت کند.
اعضای کلیسا میتوانند زمان آزاد خود را به فعالیتهای عمرانی کلیسا، خدمات فنی و تعمیر منازل و بناهای کلیسا و نیز حوزۀ اسقفی اختصاص دهند.
آنها میتوانند شخصاً در نظافت و دکوراسیون کلیسا شرکت نمایند. در پایان هر مراسم عشاء، برگزارکنندۀ این راز چنین دعا میکند: «آنان را که زیبایی خانهات را دوست میدارند، تقدیس فرما.»
اعضایی که مهارت آشپزی دارند، میتوانند نان مخصوص عشاء ربانی را بپزند.
هر عضوی میتواند مایحتاج ضروری و لوازمی را که هم برای عمران خود کلیسا و هم برای انجام عبادات نیاز است، هدیه دهد و یا خریداری کند، مانند: شراب برای عشاء ربانی، روغن برای چراغ، گل برای آراستن پارچه منقش به آيكون مقدس مسيح در مقبره و شمایل هاى مقدس در ایام اعیاد کلیسایی و دیگر اقلام مفید برای احتیاجات کلیسا.
همۀ اعضای جامعۀ کلیسایی، فارغ از توانایی و امکانات خود، برای تدارک و برگزاری مقدمات جشنها در زمان اعیاد میلاد، قیام و جشنهای کلیسای محلی، و نیز بزرگداشت رویدادهای باشکوه دیگر، میتوانند کمکهای خود را تقدیم کنند. همچنین آنها میتوانند در کار با کودکان کلیسا و برپایی اردوهای جوانان شرکت کنند.
✅ آیا مسیحیان ارتدوكس موظف به پرداخت ده يك هستند؟
ده يك که در کتابهای عهدقدیم تعلیم داده شده، متعلق به یهودیان است. تقریباً تمام جوامع بدعتگزار مسیحی این تعلیم را اجرا میکنند. اما کلیسای ارتدوكس چنین امری را بر کسی تحمیل نمیکند، زیرا با الهام از روح آزاد نمیخواهد فرزاندانش را با هرگونه اعمال اجباری آزردهخاطر سازد. خداوندگار مرتباً میفرمود «هرکه گوش شنوا دارد، بشنود» (یعنی مایل باشد)، و این اصل در این مورد نیز بهکار میرود. زمانی که پولس رسول از مسیحیان آسیای صغیر و کلیسای یونانی برای مسیحیان اورشلیم که در شرایط فلاکتبار و قحطی بسر میبردند، درخواست حمایت مالی میکرد، تأکید فرمود: «هرکس همانقدر بدهد که در دل قصد کرده است، نه با اکراه و اجبار، زیرا خدا بخشنده شادمان را دوست دارد» (دوم قرنتيان ٩: ٧). با وجود این، موارد متعددی هست که مسیحیان ارتدوكس با ایمان قوی و عشقی عظیم به کلیسا، نه تنها دهیک درآمدشان، بلکه تمام دارایی خود را میبخشند.
در نتیجۀ چنین کمک ایثارگرانهای، کلیساهای با شکوه، مدارس زیبا، بیمارستانهای مناسب و دیگر نهادهای کلیسایی و بناهای غیرکلیسایی مورد نیاز، هم برای تحکیم کلیساها و هم رشد تمام جامعه، ساخته شده و همچنان ساخته میشود.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ نیازهای مالی یک کلیسای محلی چیست؟
چند نیاز اصلی علاوه بر مواردی که ذکر شد، وجود دارد.
اولین نیاز اساسی که مستلزم هزینههای قابل توجهی میباشد، خدمات فنی و نگهداری ساختمانها و بناهای کلیساست. البته شرایط جوّی باعث خسارت شده و منجر به فرسودگی بنا میشود که در آینده نیاز به تعمیر، رنگکاری و مرمّت قسمتهای آسیبدیده میباشد.
سیستم تهویه و گرمایش کلیسا هزینههای سنگینی دارد. صرفنظر از اینکه هزینههای مربوط به گرمایش چقدر بالا باشد، گرمایش ضروری است، زیرا برای ایمانداران ماندن طولانیمدت و دعا کردن در سرمای کلیسا دشوار است. علاوه بر این، بودجه برای برق و انواع مختلف مواد مصرفی دیگر ضروری میباشد.
دومين نیازاساسى کلیسا، هزينه زندگى همه كسانى است که منحصرأ در کلیسا كار میکنند.
اگر كاهن كليساى محلى برای تأمین نیازهای خانوادۀ خود، مجبور باشد شغلی غیرکلیسایی در خارج از کلیسا داشته باشد، در آنصورت اعضا در شرایط دشواری قرار میگیرند و کلیسا ممکن است از هم فرو بپاشد، زیرا كاهن نه تنها در روزهای عادی، بلکه در ایام جشنها قادر به ارائه سرويسهاى مقدس نخواهد بود. به همین دلیل، خادمین باید تمام احتياجات خود را از کلیسا دریافت کنند که قادر به تأمین زندگی خود و خانواده خود باشند. این امر مطابق با رسوم کهنی است که از زمان رسولان توسط کلیسا پذیرفته شده است. همانطور که پولس رسول در این باره نوشته است: «کیست که با خرج خود سربازی کند؟ کیست که تاکستانی غرس نموده و از میوه اش نخورد؟ کیست که گلهای را شبانی کند و از شیر آن بهرهمند نشود؟ آیا نمیدانید آنان که خدمت معبد را میکنند، خوراکشان از معبد تأمین میشود؟ و نیز خادمان مذبح از مذبح نصیبی مى دارند؟» (اول قرنتیان ٩: ٧، ١٣-١٤). طبیعی است که كاهن و کسانی که همیشه در کلیسا کار میکنند، باید توسط هداياى داوطلبانه ايمانداران كليسا حمايت شوند.
نیازها و مخارج دیگری وجود دارد که توسط شوراهای کلیسایی هر کلیسا بررسی و مشخص میشود.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
✅ نیازهای مالی یک کلیسای محلی چیست؟
چند نیاز اصلی علاوه بر مواردی که ذکر شد، وجود دارد.
اولین نیاز اساسی که مستلزم هزینههای قابل توجهی میباشد، خدمات فنی و نگهداری ساختمانها و بناهای کلیساست. البته شرایط جوّی باعث خسارت شده و منجر به فرسودگی بنا میشود که در آینده نیاز به تعمیر، رنگکاری و مرمّت قسمتهای آسیبدیده میباشد.
سیستم تهویه و گرمایش کلیسا هزینههای سنگینی دارد. صرفنظر از اینکه هزینههای مربوط به گرمایش چقدر بالا باشد، گرمایش ضروری است، زیرا برای ایمانداران ماندن طولانیمدت و دعا کردن در سرمای کلیسا دشوار است. علاوه بر این، بودجه برای برق و انواع مختلف مواد مصرفی دیگر ضروری میباشد.
دومين نیازاساسى کلیسا، هزينه زندگى همه كسانى است که منحصرأ در کلیسا كار میکنند.
اگر كاهن كليساى محلى برای تأمین نیازهای خانوادۀ خود، مجبور باشد شغلی غیرکلیسایی در خارج از کلیسا داشته باشد، در آنصورت اعضا در شرایط دشواری قرار میگیرند و کلیسا ممکن است از هم فرو بپاشد، زیرا كاهن نه تنها در روزهای عادی، بلکه در ایام جشنها قادر به ارائه سرويسهاى مقدس نخواهد بود. به همین دلیل، خادمین باید تمام احتياجات خود را از کلیسا دریافت کنند که قادر به تأمین زندگی خود و خانواده خود باشند. این امر مطابق با رسوم کهنی است که از زمان رسولان توسط کلیسا پذیرفته شده است. همانطور که پولس رسول در این باره نوشته است: «کیست که با خرج خود سربازی کند؟ کیست که تاکستانی غرس نموده و از میوه اش نخورد؟ کیست که گلهای را شبانی کند و از شیر آن بهرهمند نشود؟ آیا نمیدانید آنان که خدمت معبد را میکنند، خوراکشان از معبد تأمین میشود؟ و نیز خادمان مذبح از مذبح نصیبی مى دارند؟» (اول قرنتیان ٩: ٧، ١٣-١٤). طبیعی است که كاهن و کسانی که همیشه در کلیسا کار میکنند، باید توسط هداياى داوطلبانه ايمانداران كليسا حمايت شوند.
نیازها و مخارج دیگری وجود دارد که توسط شوراهای کلیسایی هر کلیسا بررسی و مشخص میشود.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔸بخش 3 - یک ایماندار ارتدوکس خدا را پرستش میکند
🔆فصل 41 -کلیسای محلی به عنوان یک خانوادۀ بزرگ
✅ چطور باید رفتار کنیم تا کلیسای محلىمان را بهعنوان خانوادۀ روحانی خود احساس کنیم؟
کلیسای محلی برای تمام اعضای آن حقیقتاً خانوادۀ بزرگ روحانی به شمار میرود. اعضای این خانواده، در حوض تعمیدِ همان کلیسا تولد تازه مى يابند و نام آنها را در يك خانواده کلیسايى ثبت مى شود. آنها يك پدر روحانی يعنى كاهن خود را دارند. هر یکشنبه به کلیسا برای عشای ربانی میآیند تا با هم عبادت کنند. ایشان از یک جام مقدس عشاء ربانى را دريافت مى كنند، و با مسیح و با یکدیگر یکی میشوند.
آنها این امکان را دارند که بطور منظم با همۀ اعضای کلیسا ملاقات کرده، با یکدیگر معاشرت داشته باشند و در واقع، دیگر اعضای کلیسا را بهعنوان برادران و خواهران خود تلقی نمایند.
وقایع بسیاری از زندگی کلیسایی هست که مؤمنین را به هم پیوند میدهد و ارتباط معنوی بین آنها را تقویت میکند. مانند:
🔹* غسل تعمید. این رویداد مبارک، نه تنها برای خانوادۀ تعمیدگیرنده، بلکه برای تمام خانوادۀ بزرگ کلیسایی شادی به ارمغان میآورد، زیرا یک عضو دیگر به کلیسا پیوسته است. به همین دلیل، در زمان انجام این راز در کلیسا، فضای بزمی با مشارکت خویشاوندان، آشنایان و دوستان حکمفرما میشود که برای قسمت کردن شادی این واقعه و دعا برای مسیحی تازه متولدشده، گرد هم آمدهاند.
🔹* روز نام فرد. همانطور که گفته شد، مسیحیان ارتدوكس، تولد روحانی را جشن میگیرند، و در جریان راز تعمید، نامی را دریافت میکنند که نه تنها در دفاتر کلیساها، بلکه در کلیسای آسمانی مرقوم میگردد. خداوندگار چنین فرمود: «شاد باشید، زیرا نام شما در آسمان مرقوم است» (لوقا ۱۰:۲۰). روز نام ما، با روز یادبود آن قدیسی که نامش را بر خود میگذاریم، ارتباط دارد. ما این روز مهم را با شرکت در عشای ربانی گرامی میداریم و باید خود را به شکلی مناسب، آماده برگزاری آن بسازیم. ما به میهمانانى كه به خانه ما مى آيند، خوشامد مى گوييم و از ایشان پذيرايى مى كنيم. خویشاوندان، نزدیکان، دوستان و آشنایان به ما تبریک میگویند، و آرزوی برکت، سلامتی و طول عمر میکنند. بنابراین روز نامِ يك عضو کلیسا تنها محدود به اطرافیان نزدیک نمیشود، بلکه به سایر اعضای کلیسا بسط مییابد.
🔹* ازدواج. ازدواج برای مؤمنین ارتدوكس حقیقتاً رویدادی مسرتبخش و باشکوه به حساب میآید، نه تنها برای زوجین، خویشاوندان و دوستان ایشان، بلکه برای کل کلیسا. این امر را از «کانُن کلیسایی» استنباط میکنیم، که مطابق آن، مراسم نکاح با اجرای راز یا آیین عشای ربانی، و با مشارکت همۀ ایمانداران در آن، همراه میباشد. عروس و داماد نخست در عشای ربانی شرکت میکنند و از این طریق، اتحاد و پیوندشان با خدا و با یکدیگر و با بقیۀ ایمانداران تکمیل میشود. همۀ حاضرین، همراه با بقیه، از فضایی آکنده از عشقی خالص، وحدت و شادی، و در آغوش کلیسا، بهخاطر نوعروس و تازهداماد غرق شادی و سرور میشوند.
🔹* روز جشن کلیسای محلی. کلیسای ارتدوكس هر ساله با احساسات شاد ویژهای، روز یادبود قدیسی را جشن میگیرد که کلیسای محلی نام او را بر خود نهاده است. جشن از روز قبل، از شب بزرگ شروع میشود که در آن دعا برای برکت دادنِ پنج نان که معروف به «آرتوکلاسیا» هست، خوانده میشود. شمایل قدیس آن کلیسای محلی با گلها آذین میشود و در صورت امکان، در اطراف کلیسا در زمان راهپیمایی یا حرکت شکوهمند، صلیب را میگردانند. رویداد اصلی جشن، عشای ربانی است که در آن معمولاً نه تنها اعضای این کلیسای محلی، بلکه مسیحیان از کلیساها و حتی از شهرهای دیگر شرکت میکنند.
جشن کلیسای محلی با دیگر جشنها همراه میگردد که معمولاً در حیاط کلیسا و یا در مکانهای دیگر برگزار میشود. میهمانان، حضار و كاهنان در ضیافت و خوراک که معمولا اعضای کلیسا با همکاری یکدیگر برای جشن آماده میسازند، حضور مییابند.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔸بخش 3 - یک ایماندار ارتدوکس خدا را پرستش میکند
🔆فصل 41 -کلیسای محلی به عنوان یک خانوادۀ بزرگ
✅ چطور باید رفتار کنیم تا کلیسای محلىمان را بهعنوان خانوادۀ روحانی خود احساس کنیم؟
کلیسای محلی برای تمام اعضای آن حقیقتاً خانوادۀ بزرگ روحانی به شمار میرود. اعضای این خانواده، در حوض تعمیدِ همان کلیسا تولد تازه مى يابند و نام آنها را در يك خانواده کلیسايى ثبت مى شود. آنها يك پدر روحانی يعنى كاهن خود را دارند. هر یکشنبه به کلیسا برای عشای ربانی میآیند تا با هم عبادت کنند. ایشان از یک جام مقدس عشاء ربانى را دريافت مى كنند، و با مسیح و با یکدیگر یکی میشوند.
آنها این امکان را دارند که بطور منظم با همۀ اعضای کلیسا ملاقات کرده، با یکدیگر معاشرت داشته باشند و در واقع، دیگر اعضای کلیسا را بهعنوان برادران و خواهران خود تلقی نمایند.
وقایع بسیاری از زندگی کلیسایی هست که مؤمنین را به هم پیوند میدهد و ارتباط معنوی بین آنها را تقویت میکند. مانند:
🔹* غسل تعمید. این رویداد مبارک، نه تنها برای خانوادۀ تعمیدگیرنده، بلکه برای تمام خانوادۀ بزرگ کلیسایی شادی به ارمغان میآورد، زیرا یک عضو دیگر به کلیسا پیوسته است. به همین دلیل، در زمان انجام این راز در کلیسا، فضای بزمی با مشارکت خویشاوندان، آشنایان و دوستان حکمفرما میشود که برای قسمت کردن شادی این واقعه و دعا برای مسیحی تازه متولدشده، گرد هم آمدهاند.
🔹* روز نام فرد. همانطور که گفته شد، مسیحیان ارتدوكس، تولد روحانی را جشن میگیرند، و در جریان راز تعمید، نامی را دریافت میکنند که نه تنها در دفاتر کلیساها، بلکه در کلیسای آسمانی مرقوم میگردد. خداوندگار چنین فرمود: «شاد باشید، زیرا نام شما در آسمان مرقوم است» (لوقا ۱۰:۲۰). روز نام ما، با روز یادبود آن قدیسی که نامش را بر خود میگذاریم، ارتباط دارد. ما این روز مهم را با شرکت در عشای ربانی گرامی میداریم و باید خود را به شکلی مناسب، آماده برگزاری آن بسازیم. ما به میهمانانى كه به خانه ما مى آيند، خوشامد مى گوييم و از ایشان پذيرايى مى كنيم. خویشاوندان، نزدیکان، دوستان و آشنایان به ما تبریک میگویند، و آرزوی برکت، سلامتی و طول عمر میکنند. بنابراین روز نامِ يك عضو کلیسا تنها محدود به اطرافیان نزدیک نمیشود، بلکه به سایر اعضای کلیسا بسط مییابد.
🔹* ازدواج. ازدواج برای مؤمنین ارتدوكس حقیقتاً رویدادی مسرتبخش و باشکوه به حساب میآید، نه تنها برای زوجین، خویشاوندان و دوستان ایشان، بلکه برای کل کلیسا. این امر را از «کانُن کلیسایی» استنباط میکنیم، که مطابق آن، مراسم نکاح با اجرای راز یا آیین عشای ربانی، و با مشارکت همۀ ایمانداران در آن، همراه میباشد. عروس و داماد نخست در عشای ربانی شرکت میکنند و از این طریق، اتحاد و پیوندشان با خدا و با یکدیگر و با بقیۀ ایمانداران تکمیل میشود. همۀ حاضرین، همراه با بقیه، از فضایی آکنده از عشقی خالص، وحدت و شادی، و در آغوش کلیسا، بهخاطر نوعروس و تازهداماد غرق شادی و سرور میشوند.
🔹* روز جشن کلیسای محلی. کلیسای ارتدوكس هر ساله با احساسات شاد ویژهای، روز یادبود قدیسی را جشن میگیرد که کلیسای محلی نام او را بر خود نهاده است. جشن از روز قبل، از شب بزرگ شروع میشود که در آن دعا برای برکت دادنِ پنج نان که معروف به «آرتوکلاسیا» هست، خوانده میشود. شمایل قدیس آن کلیسای محلی با گلها آذین میشود و در صورت امکان، در اطراف کلیسا در زمان راهپیمایی یا حرکت شکوهمند، صلیب را میگردانند. رویداد اصلی جشن، عشای ربانی است که در آن معمولاً نه تنها اعضای این کلیسای محلی، بلکه مسیحیان از کلیساها و حتی از شهرهای دیگر شرکت میکنند.
جشن کلیسای محلی با دیگر جشنها همراه میگردد که معمولاً در حیاط کلیسا و یا در مکانهای دیگر برگزار میشود. میهمانان، حضار و كاهنان در ضیافت و خوراک که معمولا اعضای کلیسا با همکاری یکدیگر برای جشن آماده میسازند، حضور مییابند.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔹* بیماری. اعضای کلیسا، هم وقایع شاد و هم پیشامدهای اندوهبار زندگی را با هم متحمل میشوند. وقتی خبر بیماری جدی یکی از اعضای کلیسا به گوش سایر مؤمنین میرسد، ایشان بیتفاوت نمیمانند، زیرا همانطور که پولس رسول در نامه به قرنتیان نوشته است: «اگر یک عضو دردمند گردد، همه اعضا با او همدرد باشند» (اول قرنتیان ٢٦:١٢). همۀ اعضا تلاش میکنند آنچه را که ممکن است، برای کمک به بیمار انجام دهند تا آلام او را تسکین دهند. آنها برای بهبودی وی دعا میکنند و در راز تدهین که بالای سر بیمار انجام میشود، شرکت میکنند تا دعاهای خود را برای شفای او متحد سازند. از او در بیمارستان عیادت میکنند و اگر بیمار تنها باشد و کسی را نداشته باشد، شخصی دائما کنار او میماند، و اعضای کلیسا نیز بهنوبت، زحمت برآورده کردن نیازهای بیمار را بر عهده میگیرند و در همۀ امور به او کمک میکنند. آنها به فکر تهیه دارو هستند و هرآنچه را که ممکن است انجام میدهند تا بیمار هرچه سریعتر بهبود یابد.
🔹* خاکسپاری. جامعۀ کلیسایی با تأثری صادقانه و ویژه، اعضای خود را پس از زندگی زمینیشان، مشایعت میکند. جدایی از نزدیکان در تمامی ادوار، رویدادی بسیار غمبار به شمار میآید. به همین دلیل، ایماندارِ ارتدوكس از همدردی و حمایت خویشاوندان و اعضای کلیسای خود، در طول آخرین مرحله از زندگی خود و وفاتش بهرهمند میگردد. اعضایی که فرصتی دارند، تمام شب را در کنار متوفی برای حمایت از خانواده او میمانند و با قرائت مستمر مزامیر، اناجیل مقدس و دعاهای دیگر، باعث تسلی خاطر ایشان میشوند. در روز خاکسپاری، مؤمنین بسیاری، همراه با خویشاوندان، برای آمرزش متوفی در کلیسا دعا میکنند. کلیسا در زمان دعای آمرزش، فرزند تعمیدیافتۀ خود را در سفر آسمانیاش، با دعا و سرودهای زیبایی که بطور خاص برای این لحظات نوشته شده، بدرقه میکند: «ای برادران، بیایید آخرین بوسه را به خواهر یا برادرِ درگذشته تقدیم کنیم».
🔹*سرويس یادبود. ارتباط ما با همقطاری که «خفته است»، با مراسم بدرقه پایان نمییابد. ارتباط معنوی ما با او همانند دیگر اعضای کلیسای پیروزمند، همچنان ناگسستنی باقی خواهد ماند. برای متوفی در عشای ربانی دعا میخوانند و در آن زمان، کشیش نام او را برای آرامیدن ابدی با پارسایان و مقدسین به یاد میآورد. کلیسا در ایام مشخص، بطور خاص در سوم، نهم، چهلم، مجلس یادبودی برای متوفی برگزار میکند که اغلب، آنها را با عشای ربانی همراه میکند. پس از پایان مراسم یادبود، خویشاوندان «کولیوا» (دانه پختهشدۀ گندم و برنج که با عسل و کشمش طعمدار شده است) تقسیم میکنند تا بار دیگر برای متوفی دعا کرده، او را با این کلمات یاد کنند: «باشد که خدا او را ببخشاید و روح او را قرین آرامش سازد.» مراسم یادبود بعد از سه، شش، نه ماه و یکسال پس از وفات نیز برگزار میشود.
با وجود این، صرف نظر از زمان درگذشت یک مسیحی ارتدوكس، کلیسا یادآوری تمام اعضای «خفتۀ» خود را متوقف نمیکند و در شنبههای روحها («پسیخوساواتا»)، و پیش از شنبۀ «حذف گوشت» و پنطيكاست، در طى نيايش الهى، مراسم یادبود را برگزار میکند.
علاوه بر این، همانطور که میدانیم كاهن در نيايش الهى قسمت خاصی از نان مقدس را برمیدارد و آنها را به یاد زندگان و «خفتگان» در ظرف مخصوص قرار میدهد. بنابراین پیوند روحانی تمام اعضای کلیسا همیشه ناگسستنی باقی میماند، فارغ از اینکه ایشان بر روی زمین باشند یا در آسمان.
از این پس، وحدتی را که مسیحیان اولیه اورشلیم داشتند، درک خواهیم کرد، همان نکتهای که لوقا در خصوص آن در کتاب اعمال رسولان مینویسد: «همۀ ایمانداران را یک دل و یک جان بود و هیچ کس، چیزی از اموالش را از آن خود نمیدانست، بلکه در همه چیز با هم شریک بودند.» (اعمال رسولان ٣٢:٤). بدین ترتیب، با پرورش عشقی واقعی نسبت به یکدیگر، با ارادۀ آزاد و به دلخواه خود و با مشارکت در زندگی کلیسایی، بهواقع میتوانیم همه با هم زندگی کنیم و جامعۀ كليسايى خود را بهعنوان خانوادۀ روحانى بزرگ بپنداریم.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔹* بیماری. اعضای کلیسا، هم وقایع شاد و هم پیشامدهای اندوهبار زندگی را با هم متحمل میشوند. وقتی خبر بیماری جدی یکی از اعضای کلیسا به گوش سایر مؤمنین میرسد، ایشان بیتفاوت نمیمانند، زیرا همانطور که پولس رسول در نامه به قرنتیان نوشته است: «اگر یک عضو دردمند گردد، همه اعضا با او همدرد باشند» (اول قرنتیان ٢٦:١٢). همۀ اعضا تلاش میکنند آنچه را که ممکن است، برای کمک به بیمار انجام دهند تا آلام او را تسکین دهند. آنها برای بهبودی وی دعا میکنند و در راز تدهین که بالای سر بیمار انجام میشود، شرکت میکنند تا دعاهای خود را برای شفای او متحد سازند. از او در بیمارستان عیادت میکنند و اگر بیمار تنها باشد و کسی را نداشته باشد، شخصی دائما کنار او میماند، و اعضای کلیسا نیز بهنوبت، زحمت برآورده کردن نیازهای بیمار را بر عهده میگیرند و در همۀ امور به او کمک میکنند. آنها به فکر تهیه دارو هستند و هرآنچه را که ممکن است انجام میدهند تا بیمار هرچه سریعتر بهبود یابد.
🔹* خاکسپاری. جامعۀ کلیسایی با تأثری صادقانه و ویژه، اعضای خود را پس از زندگی زمینیشان، مشایعت میکند. جدایی از نزدیکان در تمامی ادوار، رویدادی بسیار غمبار به شمار میآید. به همین دلیل، ایماندارِ ارتدوكس از همدردی و حمایت خویشاوندان و اعضای کلیسای خود، در طول آخرین مرحله از زندگی خود و وفاتش بهرهمند میگردد. اعضایی که فرصتی دارند، تمام شب را در کنار متوفی برای حمایت از خانواده او میمانند و با قرائت مستمر مزامیر، اناجیل مقدس و دعاهای دیگر، باعث تسلی خاطر ایشان میشوند. در روز خاکسپاری، مؤمنین بسیاری، همراه با خویشاوندان، برای آمرزش متوفی در کلیسا دعا میکنند. کلیسا در زمان دعای آمرزش، فرزند تعمیدیافتۀ خود را در سفر آسمانیاش، با دعا و سرودهای زیبایی که بطور خاص برای این لحظات نوشته شده، بدرقه میکند: «ای برادران، بیایید آخرین بوسه را به خواهر یا برادرِ درگذشته تقدیم کنیم».
🔹*سرويس یادبود. ارتباط ما با همقطاری که «خفته است»، با مراسم بدرقه پایان نمییابد. ارتباط معنوی ما با او همانند دیگر اعضای کلیسای پیروزمند، همچنان ناگسستنی باقی خواهد ماند. برای متوفی در عشای ربانی دعا میخوانند و در آن زمان، کشیش نام او را برای آرامیدن ابدی با پارسایان و مقدسین به یاد میآورد. کلیسا در ایام مشخص، بطور خاص در سوم، نهم، چهلم، مجلس یادبودی برای متوفی برگزار میکند که اغلب، آنها را با عشای ربانی همراه میکند. پس از پایان مراسم یادبود، خویشاوندان «کولیوا» (دانه پختهشدۀ گندم و برنج که با عسل و کشمش طعمدار شده است) تقسیم میکنند تا بار دیگر برای متوفی دعا کرده، او را با این کلمات یاد کنند: «باشد که خدا او را ببخشاید و روح او را قرین آرامش سازد.» مراسم یادبود بعد از سه، شش، نه ماه و یکسال پس از وفات نیز برگزار میشود.
با وجود این، صرف نظر از زمان درگذشت یک مسیحی ارتدوكس، کلیسا یادآوری تمام اعضای «خفتۀ» خود را متوقف نمیکند و در شنبههای روحها («پسیخوساواتا»)، و پیش از شنبۀ «حذف گوشت» و پنطيكاست، در طى نيايش الهى، مراسم یادبود را برگزار میکند.
علاوه بر این، همانطور که میدانیم كاهن در نيايش الهى قسمت خاصی از نان مقدس را برمیدارد و آنها را به یاد زندگان و «خفتگان» در ظرف مخصوص قرار میدهد. بنابراین پیوند روحانی تمام اعضای کلیسا همیشه ناگسستنی باقی میماند، فارغ از اینکه ایشان بر روی زمین باشند یا در آسمان.
از این پس، وحدتی را که مسیحیان اولیه اورشلیم داشتند، درک خواهیم کرد، همان نکتهای که لوقا در خصوص آن در کتاب اعمال رسولان مینویسد: «همۀ ایمانداران را یک دل و یک جان بود و هیچ کس، چیزی از اموالش را از آن خود نمیدانست، بلکه در همه چیز با هم شریک بودند.» (اعمال رسولان ٣٢:٤). بدین ترتیب، با پرورش عشقی واقعی نسبت به یکدیگر، با ارادۀ آزاد و به دلخواه خود و با مشارکت در زندگی کلیسایی، بهواقع میتوانیم همه با هم زندگی کنیم و جامعۀ كليسايى خود را بهعنوان خانوادۀ روحانى بزرگ بپنداریم.
☦@LessonsOrthodox
🎗مختصری درباره قديس جان کرونستات
او در 19 اکتبر 1829 در كرونستات متولد شد - و در 20 دسامبر 1908 در خداوند آراميد.
از 1855 ، وی به عنوان كاهن در کلیسای جامع سنت آندرو در کرونستات روسیه خدمت کرد. در اینجا ، او کاملاً خود را به امور خیریه متعهد کرد ، مخصوصاً برای کسانی که از کلیسا دور بودند. وی کارخانه ای برای تأمین اشتغال فقرا تأسیس کرد و بی وقفه پول خود را به نیازمندان بخشید.
قديس جان یک سازمان امداد ویژه ایجاد کرد. این سازمان "خانه مجاهدت" نام داشت و در سال 1882 در کرونستات افتتاح شد. این دارای کلیسای اختصاصی ، یک مدرسه ابتدایی برای دختران و پسران ، یک یتیم خانه ، یک بیمارستان برای هر کسی بود که به آنجا می آمد ، یک پانسیون ، یک کتابخانه عمومی رایگان ، سرپناهی برای افراد بی خانمان که هر ساله 40000 نفر را در خود جای می داد ، کارگاه های متنوعی که در آن فقیران می توانستند مقداری پول بدست آورند ، یک غذاخوری عمومی ارزان که حدود 800 شام رایگان در روزهای تعطیل ارائه می داد و یک خوابگاه برای مسافران فراهم كرد.
وی در زمان وفات بسیار مورد احترام بود. او توسط کلیسای ارتدوكس روسیه در سال 1964 مورد تجلیل قرار گرفت.
بسیاری از کلیساها در سراسر جهان و صومعه لانووسكى ، دومین صومعه بزرگ در سن پترزبورگ به قديس جان كرونستات اختصاص یافته است.
روزهای جشن او در 20 دسامبر و 19 اکتبر گرامی داشته می شود.
☦@LessonsOrthodox
او در 19 اکتبر 1829 در كرونستات متولد شد - و در 20 دسامبر 1908 در خداوند آراميد.
از 1855 ، وی به عنوان كاهن در کلیسای جامع سنت آندرو در کرونستات روسیه خدمت کرد. در اینجا ، او کاملاً خود را به امور خیریه متعهد کرد ، مخصوصاً برای کسانی که از کلیسا دور بودند. وی کارخانه ای برای تأمین اشتغال فقرا تأسیس کرد و بی وقفه پول خود را به نیازمندان بخشید.
قديس جان یک سازمان امداد ویژه ایجاد کرد. این سازمان "خانه مجاهدت" نام داشت و در سال 1882 در کرونستات افتتاح شد. این دارای کلیسای اختصاصی ، یک مدرسه ابتدایی برای دختران و پسران ، یک یتیم خانه ، یک بیمارستان برای هر کسی بود که به آنجا می آمد ، یک پانسیون ، یک کتابخانه عمومی رایگان ، سرپناهی برای افراد بی خانمان که هر ساله 40000 نفر را در خود جای می داد ، کارگاه های متنوعی که در آن فقیران می توانستند مقداری پول بدست آورند ، یک غذاخوری عمومی ارزان که حدود 800 شام رایگان در روزهای تعطیل ارائه می داد و یک خوابگاه برای مسافران فراهم كرد.
وی در زمان وفات بسیار مورد احترام بود. او توسط کلیسای ارتدوكس روسیه در سال 1964 مورد تجلیل قرار گرفت.
بسیاری از کلیساها در سراسر جهان و صومعه لانووسكى ، دومین صومعه بزرگ در سن پترزبورگ به قديس جان كرونستات اختصاص یافته است.
روزهای جشن او در 20 دسامبر و 19 اکتبر گرامی داشته می شود.
☦@LessonsOrthodox
☀️زندگی من در مسیح ☀️
من کتاب خود را بدون هیچ مقدمه ای آغاز می کنم: بگذارید خودش صحبت کند. هر چیز موجود در آن چیزی جز روشنگری مهربانی که روح القدس روشنگر در لحظاتی از تمرکز عمیق و خودآزمایی ، مخصوصاً هنگام دعا به روح من بخشیده نیست. هنگامی که وقت داشتم ، افکار و احساساتی را که به ذهنم خطور کردند یادداشت کردم ، و از آن یادداشت ها که سالها ادامه داشتند ، اکنون این کتاب تدوین شده است. مطالب همانطور که توسط خوانندگان مشاهده خواهد شد، بسيار متنوع است. بگذارید آنها خودشان، خودشان را قضاوت کنند.
"شخص روحانی درباره ی همه چیز قضاوت می کند، ولی هیچ کس را یارای قضاوت درباره ی او نیست." ( اول قرنتیان 2: 15)
"قدیس جان کرونستات"
☦@LessonsOrthodox
من کتاب خود را بدون هیچ مقدمه ای آغاز می کنم: بگذارید خودش صحبت کند. هر چیز موجود در آن چیزی جز روشنگری مهربانی که روح القدس روشنگر در لحظاتی از تمرکز عمیق و خودآزمایی ، مخصوصاً هنگام دعا به روح من بخشیده نیست. هنگامی که وقت داشتم ، افکار و احساساتی را که به ذهنم خطور کردند یادداشت کردم ، و از آن یادداشت ها که سالها ادامه داشتند ، اکنون این کتاب تدوین شده است. مطالب همانطور که توسط خوانندگان مشاهده خواهد شد، بسيار متنوع است. بگذارید آنها خودشان، خودشان را قضاوت کنند.
"شخص روحانی درباره ی همه چیز قضاوت می کند، ولی هیچ کس را یارای قضاوت درباره ی او نیست." ( اول قرنتیان 2: 15)
"قدیس جان کرونستات"
☦@LessonsOrthodox
📚زندگی من در مسیح
🎗قدیس جان کرونستات
🔸بخش اول
"حيات جاودانى اين است که تو را خدای واحد حقیقی و عیسی مسیح را که فرستادى بشناسند." قديس يوحنا باب 17: 3
خدایا، تو راستى و حقیقت خود را به روی من گشوده ای. با آموزش من درعلوم ، تمام ثروت های ایمان ، طبیعت و درک بشر را به روی من باز کرده ای. من كلام تو - كلام خدا را- آموخته ام ، "که برنده است حتی جان و روح را به دو پاره تقسيم مى كند." 1 من قوانین ذهن انسان ، عشق به خرد ، شکل گیری و زیبایی گفتار را مطالعه کردم. من تا حدودی به اسرار طبیعت ، به قوانین او ، به پرتگاه ایجاد جهان و انقلاب آنها ، نفوذ کرده ام. من جمعیت کره زمین را می دانم؛ من خود با اقوام مختلف آن ، با افراد مشهور و آثارشان ، که به نوبه خود در این جهان گذر کرده اند ، آشنا شده ام. من تا حدودی علم بزرگ خودشناسی و چگونگی تقرب به تو را مطالعه کرده ام. با یک کلام ، من از چیزهای بسیار و بسیاری آگاه شدم - "زیرا چیزهای بیشتری به شما نشان داده می شود از آن که مردم درک کنند".2 و در آخر من هنوز چیزهای زیادی باید بیاموزم .من کتابهای زیادی با مطالب بسیار متنوع دارم؛ من آنها را خوانده ام و دوباره خوانده ام ، اما هنوز راضی نیستم. روح من هنوز آگاهی بیشتر می طلبد و قلبم راضی نیست، گرسنه است و از تمام دانشهایی که براى عقل دست يافتنى است، نمی تواند خوشبختی کامل کسب کند. چه موقع راضی خواهد شد؟ هنگامی راضی خواهد بود که "من چهره تو را در عدالت ببینم: راضی خواهم شد ، وقتی با شباهت به تو بیدار شوم."3 تا آن موقع گرسنگی خواهم کشید. خداوند گفت؛ "هرکه از این آب ( خرد دنیوی) بنوشد ، دوباره تشنه خواهد شد ؛ اما هر کس از آبی که من به او می دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد؛ اما آبی که من به او می دهم ، چاهی از آب است که به زندگی ابدی می رسد." 4
☦@LessonsOrthodox
🎗قدیس جان کرونستات
🔸بخش اول
"حيات جاودانى اين است که تو را خدای واحد حقیقی و عیسی مسیح را که فرستادى بشناسند." قديس يوحنا باب 17: 3
خدایا، تو راستى و حقیقت خود را به روی من گشوده ای. با آموزش من درعلوم ، تمام ثروت های ایمان ، طبیعت و درک بشر را به روی من باز کرده ای. من كلام تو - كلام خدا را- آموخته ام ، "که برنده است حتی جان و روح را به دو پاره تقسيم مى كند." 1 من قوانین ذهن انسان ، عشق به خرد ، شکل گیری و زیبایی گفتار را مطالعه کردم. من تا حدودی به اسرار طبیعت ، به قوانین او ، به پرتگاه ایجاد جهان و انقلاب آنها ، نفوذ کرده ام. من جمعیت کره زمین را می دانم؛ من خود با اقوام مختلف آن ، با افراد مشهور و آثارشان ، که به نوبه خود در این جهان گذر کرده اند ، آشنا شده ام. من تا حدودی علم بزرگ خودشناسی و چگونگی تقرب به تو را مطالعه کرده ام. با یک کلام ، من از چیزهای بسیار و بسیاری آگاه شدم - "زیرا چیزهای بیشتری به شما نشان داده می شود از آن که مردم درک کنند".2 و در آخر من هنوز چیزهای زیادی باید بیاموزم .من کتابهای زیادی با مطالب بسیار متنوع دارم؛ من آنها را خوانده ام و دوباره خوانده ام ، اما هنوز راضی نیستم. روح من هنوز آگاهی بیشتر می طلبد و قلبم راضی نیست، گرسنه است و از تمام دانشهایی که براى عقل دست يافتنى است، نمی تواند خوشبختی کامل کسب کند. چه موقع راضی خواهد شد؟ هنگامی راضی خواهد بود که "من چهره تو را در عدالت ببینم: راضی خواهم شد ، وقتی با شباهت به تو بیدار شوم."3 تا آن موقع گرسنگی خواهم کشید. خداوند گفت؛ "هرکه از این آب ( خرد دنیوی) بنوشد ، دوباره تشنه خواهد شد ؛ اما هر کس از آبی که من به او می دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد؛ اما آبی که من به او می دهم ، چاهی از آب است که به زندگی ابدی می رسد." 4
☦@LessonsOrthodox
📚زندگی من در مسیح
🎗قدیس جان کرونستات
چگونه است که قدسین، ما و نیازهای ما را می بینند و دعاهای ما را می شنوند؟
بگذارید این مقایسه را انجام دهیم: فرض کنید که شما به خورشید پیوند زده شده اید و با آن متحد شده اید. خورشید با پرتوهای خود تمام زمین را روشن می کند ، هر ذره زمین را می تاباند. در این پرتوها شما نیز زمین را مشاهده می کنید ، اما شما متناسب با خورشید آنقدر کوچک هستید که ، به بیانی، می توانید تنها یک پرتو را شکل دهید ، و تعداد بی نهایتی از این پرتوها وجود دارد. این پرتو توسط هویت خود با خورشید نقش مهمی در روشنایی کل جهان از طریق خورشید دارد. همچنین روح قدیسین ، با متحد شدن با خدا ، به عنوان خورشید روحانى خود ، از طریق واسطه ی خورشید روحانى خود، کل جهان و همه انسانها و نیازهای کسانی که دعا می کنند را می بیند.
آیا شما یاد گرفته اید که خدا را ببینید و از او برای خود - به عنوان حکمت حاضر در همه جا ، به عنوان کلام زنده و فعال ، به عنوان روح القدس زنده - یاد کنید؟ کتاب مقدس قلمرو حكمت ، کلام و روح خدا در تثلیث است: در آن او به وضوح خود را نشان می دهد، خداوند گفت: "کلماتی که من توسط آنها با شما صحبت می کنم ، روح و حیات هستند"5. نوشته های پدران مقدس بار دیگر بیان ذهن ، کلام و روح تثلیث است ، که در آن روح رده والاتر (از نظر روحانى) بشريت تا حد زیادی شراکت داشته است. نوشته های انسانهاى دنیوی معمولی ، بیانگر روح سقوط كرده انسانها است ، با همه دلبستگی ها ، عادت ها و احساسات گناه آورشان. در كتاب مقدس ، خدا را رو در رو می بینیم و خودمان را نیز همانطور كه هستیم. ای انسان ، خود را از طریق آنها بشناس ، و همیشه طوری قدم بردار که گویی در حضور خدا هستی.
☦@LessonsOrthodox
🎗قدیس جان کرونستات
چگونه است که قدسین، ما و نیازهای ما را می بینند و دعاهای ما را می شنوند؟
بگذارید این مقایسه را انجام دهیم: فرض کنید که شما به خورشید پیوند زده شده اید و با آن متحد شده اید. خورشید با پرتوهای خود تمام زمین را روشن می کند ، هر ذره زمین را می تاباند. در این پرتوها شما نیز زمین را مشاهده می کنید ، اما شما متناسب با خورشید آنقدر کوچک هستید که ، به بیانی، می توانید تنها یک پرتو را شکل دهید ، و تعداد بی نهایتی از این پرتوها وجود دارد. این پرتو توسط هویت خود با خورشید نقش مهمی در روشنایی کل جهان از طریق خورشید دارد. همچنین روح قدیسین ، با متحد شدن با خدا ، به عنوان خورشید روحانى خود ، از طریق واسطه ی خورشید روحانى خود، کل جهان و همه انسانها و نیازهای کسانی که دعا می کنند را می بیند.
آیا شما یاد گرفته اید که خدا را ببینید و از او برای خود - به عنوان حکمت حاضر در همه جا ، به عنوان کلام زنده و فعال ، به عنوان روح القدس زنده - یاد کنید؟ کتاب مقدس قلمرو حكمت ، کلام و روح خدا در تثلیث است: در آن او به وضوح خود را نشان می دهد، خداوند گفت: "کلماتی که من توسط آنها با شما صحبت می کنم ، روح و حیات هستند"5. نوشته های پدران مقدس بار دیگر بیان ذهن ، کلام و روح تثلیث است ، که در آن روح رده والاتر (از نظر روحانى) بشريت تا حد زیادی شراکت داشته است. نوشته های انسانهاى دنیوی معمولی ، بیانگر روح سقوط كرده انسانها است ، با همه دلبستگی ها ، عادت ها و احساسات گناه آورشان. در كتاب مقدس ، خدا را رو در رو می بینیم و خودمان را نیز همانطور كه هستیم. ای انسان ، خود را از طریق آنها بشناس ، و همیشه طوری قدم بردار که گویی در حضور خدا هستی.
☦@LessonsOrthodox
📚زندگی من در مسیح
🎗قدیس جان کرونستات
همانطور که می دانید ، انسان ، در کلام خود ، نمی میرد؛ او در آنها جاودانه است و آنها پس از مرگ او سخن خواهند گفت. من خواهم مرد ، اما حتی بعد از مرگم نیز سخن خواهم گفت. چند کلام جاودانه در میان زندگان مورد استفاده قرار دارد، که توسط کسانی که مدت ها پیش درگذشتند ، باقی مانده است و بعضی اوقات هنوز هم در دهان كل مردم زندگی می کند! حتی کلام یک مرد معمولی چقدر قدرتمند است! کلام خدا بازهم بیشتر از آن قدرتمند است: در تمام قرن ها زندگی خواهد کرد و همیشه زنده و فعال خواهد بود.
نظر به اينکه خدا خالق، زنده و حكمت حيات بخش است ، بنابراین كسانى که با تفكرات روح خود ، از حکمت تثلیث دور می شوند و خود را با چیزهای مادی و فناپذیر مشغول می کنند، بدین ترتیب روح خود را نیز مادی می کنند، گناه بزرگى مرتكب مى شوند. بخصوص انجام اين گناه در حین مراسم عبادى الهی در کلیسا یا در هنگام دعا در خانه ، كه کاملاً در افکار خود از خدا دور می شوند و به ذهنشان اجازه می دهند در جاهای مختلف خارج از کلیسا پرسه بزند. با این کار آنها به شدت به خدا توهین می کنند ، در چنین مواردی ذهن ما باید ثابت باشد.
☦@LessonsOrthodox
🎗قدیس جان کرونستات
همانطور که می دانید ، انسان ، در کلام خود ، نمی میرد؛ او در آنها جاودانه است و آنها پس از مرگ او سخن خواهند گفت. من خواهم مرد ، اما حتی بعد از مرگم نیز سخن خواهم گفت. چند کلام جاودانه در میان زندگان مورد استفاده قرار دارد، که توسط کسانی که مدت ها پیش درگذشتند ، باقی مانده است و بعضی اوقات هنوز هم در دهان كل مردم زندگی می کند! حتی کلام یک مرد معمولی چقدر قدرتمند است! کلام خدا بازهم بیشتر از آن قدرتمند است: در تمام قرن ها زندگی خواهد کرد و همیشه زنده و فعال خواهد بود.
نظر به اينکه خدا خالق، زنده و حكمت حيات بخش است ، بنابراین كسانى که با تفكرات روح خود ، از حکمت تثلیث دور می شوند و خود را با چیزهای مادی و فناپذیر مشغول می کنند، بدین ترتیب روح خود را نیز مادی می کنند، گناه بزرگى مرتكب مى شوند. بخصوص انجام اين گناه در حین مراسم عبادى الهی در کلیسا یا در هنگام دعا در خانه ، كه کاملاً در افکار خود از خدا دور می شوند و به ذهنشان اجازه می دهند در جاهای مختلف خارج از کلیسا پرسه بزند. با این کار آنها به شدت به خدا توهین می کنند ، در چنین مواردی ذهن ما باید ثابت باشد.
☦@LessonsOrthodox
📚زندگی من در مسیح
🎗قدیس جان کرونستات
روزه دارى و توبه به چه هدفى منجر می شوند؟ برای چه منظور این زحمت به دوش کشیده می شود ؟
آنها به پاکسازی روح از گناهان ، به آرامش قلب ، به اتحاد با خدا منجر می شوند. آنها ما را با سرسپردگى و فرزندى پر می کنند و نزد خدا به ما زنده دلى می بخشند. در واقع دلایل بسیار مهمی برای روزه دارى و اعتراف از صمیم قلب وجود دارد. پاداش گرانبهایی برای کارگرى با وجدان داده خواهد شد. آیا بسیاری از ما احساس محبت فرزندى اى به خدا داریم؟ آیا بسیاری از ما جرات می کنیم ، بدون محکومیت و با دليرى ، پدر را در آسمان فرا خوانیم و بگوییم: "پدر ما!" .... برعکس ، آيا هیچ صدای فرزندى ای در قلب ما ، که توسط بطالت هاى این دنيا و دلبستگی به اشیاء و لذت های آن مرده اند، شنیده مى شود ؟ آیا پدر آسمانی ما از قلب ما دور نیست؟ آیا این خداى دادگر نیست که خود را از او به سرزمینى دور دست كشيده ایم که باید خود را بنمايانيم؟ بله ، با گناهان مان همه ما شایسته خشم و مجازات عادلانه او هستیم ، و شگفت آور است که او چقدر تحمل و بردبارى نسبت به ما دارد- که او مانند درخت انجیر بی ثمر ما را نمی زند. بياييد با توبه و اشک براى فرو نشاندن خشم او بشتابیم. بياييد به درون خودمان نظر كنيم، بياييد قلبهای ناپاك خود را با تمام سختی در نظر بگیریم ، و وقتی می بینیم که چه ناخالصی های بسيارى آنها را از دسترسى به فيض الهی دور می کنند ، خودمان اذعان مى کنیم که از نظر روحى مرده ایم.
☦@LessonsOrthodox
🎗قدیس جان کرونستات
روزه دارى و توبه به چه هدفى منجر می شوند؟ برای چه منظور این زحمت به دوش کشیده می شود ؟
آنها به پاکسازی روح از گناهان ، به آرامش قلب ، به اتحاد با خدا منجر می شوند. آنها ما را با سرسپردگى و فرزندى پر می کنند و نزد خدا به ما زنده دلى می بخشند. در واقع دلایل بسیار مهمی برای روزه دارى و اعتراف از صمیم قلب وجود دارد. پاداش گرانبهایی برای کارگرى با وجدان داده خواهد شد. آیا بسیاری از ما احساس محبت فرزندى اى به خدا داریم؟ آیا بسیاری از ما جرات می کنیم ، بدون محکومیت و با دليرى ، پدر را در آسمان فرا خوانیم و بگوییم: "پدر ما!" .... برعکس ، آيا هیچ صدای فرزندى ای در قلب ما ، که توسط بطالت هاى این دنيا و دلبستگی به اشیاء و لذت های آن مرده اند، شنیده مى شود ؟ آیا پدر آسمانی ما از قلب ما دور نیست؟ آیا این خداى دادگر نیست که خود را از او به سرزمینى دور دست كشيده ایم که باید خود را بنمايانيم؟ بله ، با گناهان مان همه ما شایسته خشم و مجازات عادلانه او هستیم ، و شگفت آور است که او چقدر تحمل و بردبارى نسبت به ما دارد- که او مانند درخت انجیر بی ثمر ما را نمی زند. بياييد با توبه و اشک براى فرو نشاندن خشم او بشتابیم. بياييد به درون خودمان نظر كنيم، بياييد قلبهای ناپاك خود را با تمام سختی در نظر بگیریم ، و وقتی می بینیم که چه ناخالصی های بسيارى آنها را از دسترسى به فيض الهی دور می کنند ، خودمان اذعان مى کنیم که از نظر روحى مرده ایم.
☦@LessonsOrthodox
📌پیوست
۱) عبرانیان ۴: ۱۲
۲) سیراخ ۳: ۲۳
۳) مزمور ۱۷: ۱۵
۴) یوحنا ۴: ۱۳، ۱۴
۵) یوحنا ۶: ۶۳
☦@LessonsOrthodox
۱) عبرانیان ۴: ۱۲
۲) سیراخ ۳: ۲۳
۳) مزمور ۱۷: ۱۵
۴) یوحنا ۴: ۱۳، ۱۴
۵) یوحنا ۶: ۶۳
☦@LessonsOrthodox
🏵 جلسه بیست و دوم (پایان) / متروپولیتن سوتیریوس
☦@LessonsOrthodox
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔆بخش 3 - یک ایماندار ارتدوکس خدا را پرستش میکند
🔸 فصل 42 - ایام روزه
✅ دقيقا چه روزهايى براى روزه در طول سال وجود دارد و مسیحیان ارتدوكس در ایام روزهداری از خوردن چه خوراکیهایی باید پرهیز کنند؟
کلیسای ارتدوكس ایام روزهداری زیر را در طول سال برای مؤمنین مقرر کرده است. روزه برای راهبهها سختتر میباشد. (در پرانتز تاریخهایی ذکر شده است که کلیسای ارتدوكس روسی از آن متابعت میکند).
*چهارشنبه ها و جمعه ها.
* روزه عید میلاد مسیح (كريسمس). از ۱۵ نوامبر شروع و در ٢٤ دسامبر تمام میشود. از ١٥ نوامبر تا ١٧ دسامبر، خوردن ماهی برای تمام روزها، به جز چهارشنبه و جمعه مجاز میباشد.
*روزه بزرگ (چله مقدس). در «دوشنبه پاک» شروع و در شنبه بزرگ (مقدس) پایان مییابد. ٢٥ مارس در روز عید تبشیر و در یکشنبه، نخل خوردن ماهی مجاز است.
*روزه رسولان مقدس. در دوشنبه بعد ازيكشنبه همه قديسين شروع و در ٢٨ ژوئن، یعنی یک روز قبل از جشن رسولان مقدس، پطرس و پولس، به پایان میرسد.
*روزه مادر مقدس خدا. از اول اوت شروع و در ١٤ همان ماه، به پایان میرسد. در ٦ اوت، روز تبدیل هیئت خداوندگار، خوردن ماهی مجاز است.
کلیسا علاوه بر روزههای چندروزه که در بالا به آنها اشاره شد، روزه دیگری را در روزهای زیر تعیین کرده است، که روزههای یکروزه نامیده میشوند:
٢٤ دسامبر، شب عید میلاد مسیح.
٥ ژانویه: شب غسل تعمید خداوندگار (عید اپیفانی یا ظهور)
٢٩ اوت: جدا شدن سر یحیی تعمیددهنده، پيشرو و نبى باشكوه.
١٤ سپتامبر: برافراشتنِ صلیب گرانبها.
اگر این روزها با شنبه یا یکشنبه مصادف شوند، در آنصورت خوردن روغن زیتون مجاز است.
همچنین هفتههای خاصی در سال وجود دارد که در روزهای چهارشنبه و جمعه این هفته ها روزه گرفته نمیشود. نظیر:
هفتۀ بین یکشنبه «باجگیر و فریسی» و یکشنبه «پسر گمشده» (دو هفته قبل از روزۀ بزرگ).
هفتۀ قبل از روزۀ بزرگ، «يكشنبه حذف لبنيات»، زمانی که خوردن همه چیز به غیر از گوشت مجاز میباشد.
هفتۀ بعد از عید قیام (هفته مقدس).
هفتۀ بعد از پنطیکاست
روزهای بین جشن میلاد مسیح وغسل تعمید خداوندگار (اپیفانی)، به غیر از ٥ ژانویه یعنی شب تعمید خداوندگار، زمانی که روزۀ سختی گرفته میشود.
علاوه بر آن، خوردن ماهی در روزهای چهارشنبه و جمعه در اعیاد زیر مجاز میباشد:
٧ ژانویه. روز جشن پیشرو مقدس، یحیی تعمیددهنده.
٢ فوریه. ارائه خداوندگار به معبد اورشلیم.
٢٤ ژوئن. روز ولادت یحیی پيشرو و تعمید دهنده.
٢٩ ژوئن. روز جشن پطرس و پولس، رسولان مقدس.
٦ اوت. تبدیل هیئت نجات دهندهمان، عیسی مسیح.
١٥ اوت. قنودن مریم مقدس، مادر خدا.
٨ سپتامبر. ولادت مریم مقدس، مادر خدا.
١٤ نوامبر. روز جشن فیلیپس، رسول مقدس.
٢١ نوامبر. ورود مادر خدا به معبد.
در پایان، لازم است خاطر نشان شود که اگر یک روز روزهداری با شنبه، بهغیر از شنبۀ بزرگ قبل از عید قیام، مصادف شود، در آنصورت در این روز استفاده از روغن زیتون مجاز خواهد بود.
در صورتی که طبق قانون مقدس کلیسا، فرد مسیحی مشکلات جدی در رابطه با سلامتی داشته باشد که به او اجازۀ روزه گرفتن ندهد، این فرد در ابتدا، پس از گرفتن مشاوره از پزشک، باید دستورات کاهن کلیسای خود (یا همان پدر روحانی خود) را ملاک عمل قرار دهد، و رضایت او را برای روزه نگرفتن دریافت کند.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔆بخش 3 - یک ایماندار ارتدوکس خدا را پرستش میکند
🔸 فصل 42 - ایام روزه
✅ دقيقا چه روزهايى براى روزه در طول سال وجود دارد و مسیحیان ارتدوكس در ایام روزهداری از خوردن چه خوراکیهایی باید پرهیز کنند؟
کلیسای ارتدوكس ایام روزهداری زیر را در طول سال برای مؤمنین مقرر کرده است. روزه برای راهبهها سختتر میباشد. (در پرانتز تاریخهایی ذکر شده است که کلیسای ارتدوكس روسی از آن متابعت میکند).
*چهارشنبه ها و جمعه ها.
* روزه عید میلاد مسیح (كريسمس). از ۱۵ نوامبر شروع و در ٢٤ دسامبر تمام میشود. از ١٥ نوامبر تا ١٧ دسامبر، خوردن ماهی برای تمام روزها، به جز چهارشنبه و جمعه مجاز میباشد.
*روزه بزرگ (چله مقدس). در «دوشنبه پاک» شروع و در شنبه بزرگ (مقدس) پایان مییابد. ٢٥ مارس در روز عید تبشیر و در یکشنبه، نخل خوردن ماهی مجاز است.
*روزه رسولان مقدس. در دوشنبه بعد ازيكشنبه همه قديسين شروع و در ٢٨ ژوئن، یعنی یک روز قبل از جشن رسولان مقدس، پطرس و پولس، به پایان میرسد.
*روزه مادر مقدس خدا. از اول اوت شروع و در ١٤ همان ماه، به پایان میرسد. در ٦ اوت، روز تبدیل هیئت خداوندگار، خوردن ماهی مجاز است.
کلیسا علاوه بر روزههای چندروزه که در بالا به آنها اشاره شد، روزه دیگری را در روزهای زیر تعیین کرده است، که روزههای یکروزه نامیده میشوند:
٢٤ دسامبر، شب عید میلاد مسیح.
٥ ژانویه: شب غسل تعمید خداوندگار (عید اپیفانی یا ظهور)
٢٩ اوت: جدا شدن سر یحیی تعمیددهنده، پيشرو و نبى باشكوه.
١٤ سپتامبر: برافراشتنِ صلیب گرانبها.
اگر این روزها با شنبه یا یکشنبه مصادف شوند، در آنصورت خوردن روغن زیتون مجاز است.
همچنین هفتههای خاصی در سال وجود دارد که در روزهای چهارشنبه و جمعه این هفته ها روزه گرفته نمیشود. نظیر:
هفتۀ بین یکشنبه «باجگیر و فریسی» و یکشنبه «پسر گمشده» (دو هفته قبل از روزۀ بزرگ).
هفتۀ قبل از روزۀ بزرگ، «يكشنبه حذف لبنيات»، زمانی که خوردن همه چیز به غیر از گوشت مجاز میباشد.
هفتۀ بعد از عید قیام (هفته مقدس).
هفتۀ بعد از پنطیکاست
روزهای بین جشن میلاد مسیح وغسل تعمید خداوندگار (اپیفانی)، به غیر از ٥ ژانویه یعنی شب تعمید خداوندگار، زمانی که روزۀ سختی گرفته میشود.
علاوه بر آن، خوردن ماهی در روزهای چهارشنبه و جمعه در اعیاد زیر مجاز میباشد:
٧ ژانویه. روز جشن پیشرو مقدس، یحیی تعمیددهنده.
٢ فوریه. ارائه خداوندگار به معبد اورشلیم.
٢٤ ژوئن. روز ولادت یحیی پيشرو و تعمید دهنده.
٢٩ ژوئن. روز جشن پطرس و پولس، رسولان مقدس.
٦ اوت. تبدیل هیئت نجات دهندهمان، عیسی مسیح.
١٥ اوت. قنودن مریم مقدس، مادر خدا.
٨ سپتامبر. ولادت مریم مقدس، مادر خدا.
١٤ نوامبر. روز جشن فیلیپس، رسول مقدس.
٢١ نوامبر. ورود مادر خدا به معبد.
در پایان، لازم است خاطر نشان شود که اگر یک روز روزهداری با شنبه، بهغیر از شنبۀ بزرگ قبل از عید قیام، مصادف شود، در آنصورت در این روز استفاده از روغن زیتون مجاز خواهد بود.
در صورتی که طبق قانون مقدس کلیسا، فرد مسیحی مشکلات جدی در رابطه با سلامتی داشته باشد که به او اجازۀ روزه گرفتن ندهد، این فرد در ابتدا، پس از گرفتن مشاوره از پزشک، باید دستورات کاهن کلیسای خود (یا همان پدر روحانی خود) را ملاک عمل قرار دهد، و رضایت او را برای روزه نگرفتن دریافت کند.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔺خلاصه
✅ از تمام آنچه که در این کتاب گفته شد، چه چیزی مهمترین و اصلیترین موضوعی است که باید همیشه به خاطر داشته باشیم و دائما برای تحقق آن در زندگی روزانهمان، تلاش کنیم؟
همانطور که قبلاً از زبان خود خداوندگارمان، عیسی مسیح شنیدهایم، عشق به خدا و عشق به همسایهمان مقدم بر همه چیز است. و بهخاطر این عشقی که نثار میشود، ما خویشتن را فراموش میکنیم، و منافع شخصی، رفاه و همۀ چیزهای دیگر را که در نظر اول برایمان بسیار ضروری میباشد، قربانی میکنیم. قدیس آگوستین فرموده است: «خدا را دوست بدار و هرچه میخواهی انجام بده!» اگر چیزی بر اساس عشق واقعی و کامل که از خدا الهام گرفته شده است، انجام شود، در آنصورت قطعاً بر اساس اظهارات قديسين، مطابق ارادۀ خدا خواهد بود.
به منظور کمک به ما، و تعلیم دادن به ما در خصوص رفتارمان با دیگران، خداوندگارمان یک حکم طلایی به ما داده است: «پس با مردم همانگونه رفتار کنید که میخواهید با شما رفتار کنند.» (متی ١٢:٧). با این معیار میتوان بهراحتی روابط خود با دیگران را تنظیم کرد.
حفظ آموزههای ارتدوكس، ایمان پرشور که در اعتماد مطلق به مشیت الهی آشکار میشود، و مشارکت مداوم در جلسات عبادی همگانی، ما را در کشتی نجاتمان که کلیسای واحد مقدس مسیح است، حفظ خواهد نمود.
چه چیزی به ما مسیحیان عادی مربوط میشود؟ اگر با دعای صادقانه و بیوقفه، حضور دائمی خدا را در مقابل خود احساس کنیم، میتوانیم کاملاً اطمینان داشته باشیم که شیطان و سرسپردگانش نه میتوانند به ما صدمه بزنند و ما را آزرده خاطر کنند و نه خودمان جرأت میکنیم از ارادۀ او نااطاعتی نماییم. نمونه آن یوسف در مصر است. وقتی توسط گناهکار و اغواکننده وسوسه شد، در مقابل گناه، احساس حضور خدا را با این کلمات بیان کرد که: «چگونه مرتکب این شرارت بزرگ شوم و علیه خدا گناه ورزم». (پیدایش ٩:٣٩). این چنین حضور زنده خداوند در هر مرحله از زندگیمان، مسیر حقیقی و بدون اشتباه به سمت هدف نهایی خلقت را تضمین خواهد کرد. حتی اگر سقوط کنیم، باید با فروتنی و توبه برخیزیم و به مبارزۀ خود ادامه دهیم. «آیا اگر کسی بیفتد، دیگر بر نخواهد خاست؟» (ارمیا ۸:۴). در آیین پربرکت توبه، خداوندی که عاشق ماست، منتظر است تا با اعتراف صادقانه، هر روح زخمی را التیام بخشد و همچون برف سفید سازد. (اشعيا ١: ١٨)
آرامش و شادی که از خداوند نشأت میگیرد، روح ما را پر میکند. اگر گاهی هم این اتفاق نیفتاد، باید تلاش کرد تا علتش را یافت. حالت طبیعی یک مسیحی، شادی است که از مسیح سرچشمه میگیرد. و مهمتر اینکه همانگونه که خداوند فرموده است: «هیچ کس آن شادی را از شما نخواهد گرفت.» (یوحنا ٢٢:١٦).
هر سختی و مشکلی که در نبرد روحانی پیش آید، یک مسیحی باید فوراً از پدر روحانی خود تقاضای کمک کند، صادقانه قلبش را برای او باز کند و خادم مقدس، یعنی کشیش، با روشنگری روحالقدس، ما را تشویق میکند، ارادهمان را تقویت مینماید و به سمت پیروزی نهایی هدایت میکند.
این چنین نگرش به معلمین را در میان مدالآوران بازیهای المپیک میبینیم. آنها دستاوردها و پیروزیهای خود را در وهله نخست به مربیان و راهنمایان خود نسبت میدهند که همیشه در کنار آنها بودهاند، در حالی که آنها را هدایت و رهبری و در مسیرهای دشوار به سمت قلههای المپیک حفظ میکنند.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
🔺خلاصه
✅ از تمام آنچه که در این کتاب گفته شد، چه چیزی مهمترین و اصلیترین موضوعی است که باید همیشه به خاطر داشته باشیم و دائما برای تحقق آن در زندگی روزانهمان، تلاش کنیم؟
همانطور که قبلاً از زبان خود خداوندگارمان، عیسی مسیح شنیدهایم، عشق به خدا و عشق به همسایهمان مقدم بر همه چیز است. و بهخاطر این عشقی که نثار میشود، ما خویشتن را فراموش میکنیم، و منافع شخصی، رفاه و همۀ چیزهای دیگر را که در نظر اول برایمان بسیار ضروری میباشد، قربانی میکنیم. قدیس آگوستین فرموده است: «خدا را دوست بدار و هرچه میخواهی انجام بده!» اگر چیزی بر اساس عشق واقعی و کامل که از خدا الهام گرفته شده است، انجام شود، در آنصورت قطعاً بر اساس اظهارات قديسين، مطابق ارادۀ خدا خواهد بود.
به منظور کمک به ما، و تعلیم دادن به ما در خصوص رفتارمان با دیگران، خداوندگارمان یک حکم طلایی به ما داده است: «پس با مردم همانگونه رفتار کنید که میخواهید با شما رفتار کنند.» (متی ١٢:٧). با این معیار میتوان بهراحتی روابط خود با دیگران را تنظیم کرد.
حفظ آموزههای ارتدوكس، ایمان پرشور که در اعتماد مطلق به مشیت الهی آشکار میشود، و مشارکت مداوم در جلسات عبادی همگانی، ما را در کشتی نجاتمان که کلیسای واحد مقدس مسیح است، حفظ خواهد نمود.
چه چیزی به ما مسیحیان عادی مربوط میشود؟ اگر با دعای صادقانه و بیوقفه، حضور دائمی خدا را در مقابل خود احساس کنیم، میتوانیم کاملاً اطمینان داشته باشیم که شیطان و سرسپردگانش نه میتوانند به ما صدمه بزنند و ما را آزرده خاطر کنند و نه خودمان جرأت میکنیم از ارادۀ او نااطاعتی نماییم. نمونه آن یوسف در مصر است. وقتی توسط گناهکار و اغواکننده وسوسه شد، در مقابل گناه، احساس حضور خدا را با این کلمات بیان کرد که: «چگونه مرتکب این شرارت بزرگ شوم و علیه خدا گناه ورزم». (پیدایش ٩:٣٩). این چنین حضور زنده خداوند در هر مرحله از زندگیمان، مسیر حقیقی و بدون اشتباه به سمت هدف نهایی خلقت را تضمین خواهد کرد. حتی اگر سقوط کنیم، باید با فروتنی و توبه برخیزیم و به مبارزۀ خود ادامه دهیم. «آیا اگر کسی بیفتد، دیگر بر نخواهد خاست؟» (ارمیا ۸:۴). در آیین پربرکت توبه، خداوندی که عاشق ماست، منتظر است تا با اعتراف صادقانه، هر روح زخمی را التیام بخشد و همچون برف سفید سازد. (اشعيا ١: ١٨)
آرامش و شادی که از خداوند نشأت میگیرد، روح ما را پر میکند. اگر گاهی هم این اتفاق نیفتاد، باید تلاش کرد تا علتش را یافت. حالت طبیعی یک مسیحی، شادی است که از مسیح سرچشمه میگیرد. و مهمتر اینکه همانگونه که خداوند فرموده است: «هیچ کس آن شادی را از شما نخواهد گرفت.» (یوحنا ٢٢:١٦).
هر سختی و مشکلی که در نبرد روحانی پیش آید، یک مسیحی باید فوراً از پدر روحانی خود تقاضای کمک کند، صادقانه قلبش را برای او باز کند و خادم مقدس، یعنی کشیش، با روشنگری روحالقدس، ما را تشویق میکند، ارادهمان را تقویت مینماید و به سمت پیروزی نهایی هدایت میکند.
این چنین نگرش به معلمین را در میان مدالآوران بازیهای المپیک میبینیم. آنها دستاوردها و پیروزیهای خود را در وهله نخست به مربیان و راهنمایان خود نسبت میدهند که همیشه در کنار آنها بودهاند، در حالی که آنها را هدایت و رهبری و در مسیرهای دشوار به سمت قلههای المپیک حفظ میکنند.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
☀️آيات طلایی از کتابمقدس☀️
"حتی اگر در وادی سایه موت نيز راه روم، از بدی نخواهم ترسيد، زیرا تو با من هستى. عصا و چوب دستی تو مرا تسلى خواهد داد " (مزمور ٣٢: ٤)
"خدا أمين است و نمى گذارد شما فوق طاقت خود آزموده شوید، بلکه با وسوسه، مفرى نيزمی سازد تا ياراى تحمل آن را داشته باشید" (اول قرنتیان ١٣:١٠).
"هر آنچه با ایمان در دعا طلب کنید، خواهید یافت" (متی ٢٢:٢١ ).
"مغلوب بدی مشو، بلکه بدى را به نيكويى مغلوب ساز " (رومیان ٢١:١٢).
"حتیالامکان تا آنجا که به شما مربوط است با همه مردم در صلح بكوشيد" (رومیان ١٨:١٢).
"از شما استدعا دارم که به شایستگی آن دعوتی که به آن فرا خوانده شدهاید، رفتار کنید، با کمال فروتنی، ملایمت، بردباری، و یکدیگر را در محبت تحمل کنید" (افسسیان ٤: ١-٢).
"سلامتی خداوند، که فوق از تمامى عقل است، دلها و ذهنهاى شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد" (فیلیپیان ٤: ٧).
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس
☀️آيات طلایی از کتابمقدس☀️
"حتی اگر در وادی سایه موت نيز راه روم، از بدی نخواهم ترسيد، زیرا تو با من هستى. عصا و چوب دستی تو مرا تسلى خواهد داد " (مزمور ٣٢: ٤)
"خدا أمين است و نمى گذارد شما فوق طاقت خود آزموده شوید، بلکه با وسوسه، مفرى نيزمی سازد تا ياراى تحمل آن را داشته باشید" (اول قرنتیان ١٣:١٠).
"هر آنچه با ایمان در دعا طلب کنید، خواهید یافت" (متی ٢٢:٢١ ).
"مغلوب بدی مشو، بلکه بدى را به نيكويى مغلوب ساز " (رومیان ٢١:١٢).
"حتیالامکان تا آنجا که به شما مربوط است با همه مردم در صلح بكوشيد" (رومیان ١٨:١٢).
"از شما استدعا دارم که به شایستگی آن دعوتی که به آن فرا خوانده شدهاید، رفتار کنید، با کمال فروتنی، ملایمت، بردباری، و یکدیگر را در محبت تحمل کنید" (افسسیان ٤: ١-٢).
"سلامتی خداوند، که فوق از تمامى عقل است، دلها و ذهنهاى شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد" (فیلیپیان ٤: ٧).
☦@LessonsOrthodox
📣 عزیزان همراه به اطلاع می رسانیم که؛
به فیض خداوند از هفته آینده هر سه شنبه شب کتاب "راه"، نوشته پدر متالینوس استاد الهیات دانشگاههای آتن(که سال گذشته به نزد خداوند عروج کردند) را مطالعه می کنیم.
و هر پنجشنبه شب کتاب "زندگی من در مسیح"، که هفته قبل شروع کردیم، را دنبال می کنیم.
برای کسب فیض این مطالعات با ما همراه باشید.🌹
☦@LessonsOrthodox
به فیض خداوند از هفته آینده هر سه شنبه شب کتاب "راه"، نوشته پدر متالینوس استاد الهیات دانشگاههای آتن(که سال گذشته به نزد خداوند عروج کردند) را مطالعه می کنیم.
و هر پنجشنبه شب کتاب "زندگی من در مسیح"، که هفته قبل شروع کردیم، را دنبال می کنیم.
برای کسب فیض این مطالعات با ما همراه باشید.🌹
☦@LessonsOrthodox
📚زندگی من در مسیح
🎗قدیس جان کرونستات
پروردگار دوست داشتنی اینجاست: چگونه می توانم اجازه دهم حتی سایه شر وارد قلب من شود؟ بگذار تمام شر در درون من كاملا بمیرد، بگذار قلب من با رایحه شیرین نيكى مانند یک گل حنا مسح شود. بگذار عشق خدا تو را تسخیر کند ، تو شیطان شریر ، که ما را که از نظر طبیعت شر هستیم ، به شرارت تحریک می کنی. شر بيشتر به ذهن و بدن آسيب مى رساند. می سوزاند ، خرد می کند و شکنجه می کند. هیچ کس مقيد به شر جرات نزديك شدن به عرش خدای محبت را ندارد.
هنگام دعا ، ما باید قلب خود را کاملاً مطیع اراده خود قرار دهیم و آن را به سمت خدا سوق دهیم. اين بايد نه سرد باشد ، نه حیله گر ، نه دروغين و نه دو دل باشد ، در غیر این صورت فايده دعاهای ما به جهت آمادگی براى آيين مقدس چه خواهد بود؟ برای ما خوب است که صدای خشم خدا را بشنویم: "این قوم به زبان خود به من تقرب می جويند و به لبهاى خويش مرا تمجيد می نمايند ، ليكن دلشان از من دور است."6
بنابراین اجازه ندهید که در یک سجده روحانى در کلیسا بایستیم ، بلکه بگذارید روح هر یک از ما در چنین مواقعی در کار خود به سوى خدا بسوزد. حتی مردم نیز سرویس هایی را که ما به طور سرد و از روی عادت به آنها ارائه می دهیم ، ارزش زيادى نمی نهند. و خدا قلب ما را مى طلبد. "پسرم ، قلب خود را به من بده."7 زیرا قلب قسمت اصلی انسان است - زندگی اوست. بیش از این ، قلب خود انسان است. بنابراین کسی که دعا نمی کند یا با قلب خود به خدا خدمت نمی کند ، اصلاً دعا نمی کند ، زیرا در این صورت فقط بدن او دعا می کند ، و بدن بدون ذهن چیزی غیر از خاک نیست. به یاد داشته باشید که هنگام ایستادن در دعا ، در مقابل خود خدا ایستاده اید ، که دانش همه چیز را دارد. بنابراین ، دعای شما باید ، به اصطلاح ، با تمام روح ، با تمام درك باشد.
☦@LessonsOrthodox
🎗قدیس جان کرونستات
پروردگار دوست داشتنی اینجاست: چگونه می توانم اجازه دهم حتی سایه شر وارد قلب من شود؟ بگذار تمام شر در درون من كاملا بمیرد، بگذار قلب من با رایحه شیرین نيكى مانند یک گل حنا مسح شود. بگذار عشق خدا تو را تسخیر کند ، تو شیطان شریر ، که ما را که از نظر طبیعت شر هستیم ، به شرارت تحریک می کنی. شر بيشتر به ذهن و بدن آسيب مى رساند. می سوزاند ، خرد می کند و شکنجه می کند. هیچ کس مقيد به شر جرات نزديك شدن به عرش خدای محبت را ندارد.
هنگام دعا ، ما باید قلب خود را کاملاً مطیع اراده خود قرار دهیم و آن را به سمت خدا سوق دهیم. اين بايد نه سرد باشد ، نه حیله گر ، نه دروغين و نه دو دل باشد ، در غیر این صورت فايده دعاهای ما به جهت آمادگی براى آيين مقدس چه خواهد بود؟ برای ما خوب است که صدای خشم خدا را بشنویم: "این قوم به زبان خود به من تقرب می جويند و به لبهاى خويش مرا تمجيد می نمايند ، ليكن دلشان از من دور است."6
بنابراین اجازه ندهید که در یک سجده روحانى در کلیسا بایستیم ، بلکه بگذارید روح هر یک از ما در چنین مواقعی در کار خود به سوى خدا بسوزد. حتی مردم نیز سرویس هایی را که ما به طور سرد و از روی عادت به آنها ارائه می دهیم ، ارزش زيادى نمی نهند. و خدا قلب ما را مى طلبد. "پسرم ، قلب خود را به من بده."7 زیرا قلب قسمت اصلی انسان است - زندگی اوست. بیش از این ، قلب خود انسان است. بنابراین کسی که دعا نمی کند یا با قلب خود به خدا خدمت نمی کند ، اصلاً دعا نمی کند ، زیرا در این صورت فقط بدن او دعا می کند ، و بدن بدون ذهن چیزی غیر از خاک نیست. به یاد داشته باشید که هنگام ایستادن در دعا ، در مقابل خود خدا ایستاده اید ، که دانش همه چیز را دارد. بنابراین ، دعای شما باید ، به اصطلاح ، با تمام روح ، با تمام درك باشد.
☦@LessonsOrthodox