وقایع‌نگاری قتل عمدی کارگران توسط سرمایه
نگاهی به ایمنی و «حوادث» کار

@ManjanighCollective

🔴 فلاخن شماره‌ی دویست و هشتاد و سوم. علیه دورکین، برای رهایی
در حاشیه‌ی ترجمه‌ی فارسی "مارکس و گاندی لیبرال بودند"

در دویست و هشتاد و سومین فلاخن رفقای «کمیته‌ی کوئیرهای کمونیست» در حاشیه‌ی انتشار ترجمه‌ی متنی از آندریا دورکین به فارسی و استقبال بخشی از فمینیست‌های چپ و رادیکال از آن، به نقد مقاله‌ی منتشرشده از دورکین، نظریات فمینیستی او به‌طور خاص و به‌طور عام آنچه به‌عنوان «فمینیسم رادیکال» شناخته می‌شود، پرداخته‌اند. در این فلاخن نشان داده می‌شود محدودیت‌های نظری دورکین از کجا ناشی شده، دلیل کنار گذاشته شدن او از جانب فمینیست‌ها و کوئیرها چه بوده و بازگشت به دورکین و ترویج نظریات او چه مخاطراتی را به دنبال دارد. در فلاخن دویست و هشتاد و سوم از این می‌خوانیم که دورکین نقد اخلاقی را جایگزین تحلیل مادی می‌کند، ساختار را به ذات تقلیل می‌دهد و به ناچار با دگرجنس‌گرایی به مثابه نفرین و با کار جنسی و پورنوگرافی به عنوان جرم برخورد می‌کند. روندی که به ناگزیر و در جهان واقعی او را به همکاری با راستگرایان مذهبی و محافظه‌کاران می‌کشاند. در این فلاخن هم‌چنین از افق فمینیسم مارکسیستی-کوئیر در مورد بازتولید و خانواده می‌خوانیم، از این‌که چگونه سرمایه‌داری جنسیت را تولید می‌کند، از چشم‌اندازی برای الغای جنسیت به‌مثابه رابطه‌ای تولیدی و از اجتماعی‌سازی رهایی‌بخش ساختار خانواده. در فلاخن دویست و هشتاد و سوم هم‌چنین از این می‌خوانیم که چگونه درک دورکین از تضاد جنسیتی به‌عنوان تضاد اصلی نظریه‌ی او را در بن‌بست قرار می‌دهد، چگونه تلقی او از رابطه‌ی جنسی او را به طرفداری از سیاست‌های انتظامی علیه کار جنسی و هم‌گرایی با راست مذهبی می‌رساند و چگونه ذات‌گرایی او منطقن به انکار ترنس‌ها منتهی می‌شود. دویست و هشتاد و سومین فلاخن متنی است برای دفاع از فمینیسمی که چشم‌انداز آن اجتماعی‌کردن کار مراقبتی، کنترل جمعی بر بازتولید و الغای هر ساختاری که بدن را به ابزار بدل می‌کند، باشد در مقابل آنچه که نه توان گذر از ساختارهای موجود را دارد و نه امکان جلوگیری از بازتولید آنها را.
‎
‎آذر ۱۴۰۴

فلاخن دویست و هشتاد و سوم را بخوانید:


🚩 برای تماس با «منجنیق» یا «کمیته‌ی کوئیرهای کمونیست» در تلگرام می‌توانید به اکانت زیر پیغام بدهید:
@ManjanighContact

#فلاخن
#منجنیق
#کمیته_کوئیرهای_کمونیست
@ManjanighCollective

علیه دورکین، برای رهایی
در حاشیه‌ی ترجمه‌ی فارسی "مارکس و گاندی لیبرال بودند"
کمیته‌ی کوئیرهای کمونیست

@ManjanighCollective

🔴 Revolution and Political Power: Lessons from Sudan, Egypt and Iran
Speakers: Marwan Osman from Sudan Uprising Organization
Omnia from Egypt Solidarity Movement
Leila from Slingers Collective (Manjanigh)

In this session, we will explore the pivotal moments in Iran (1979), Egypt (2011), and Sudan (2018), when, amid and as a result of mass popular uprisings, the authoritarian regimes of Mohammad Reza Shah Pahlavi, Hosni Mubarak, and Omar al-Bashir collapsed. Yet, through trajectories marked by notable differences and striking parallels, the forces of “counterrevolution” ultimately succeeded in consolidating political power.
We will ask why communists and revolutionary leftists either could not or did not seek to seize political power, and through this inquiry illuminate the real nature of the struggle between revolution and counterrevolution. Drawing on the experiences of Iran, Egypt, and Sudan, we will also engage with the broader question of “revolution and political power”, a question that, in recent decades, has become a central crisis for the communist movement on one side, and for the many unfinished or defeated revolutions on the other.

As part of the event, we will also collect donations in support of emergency rooms in Sudan, specifically the Tawila emergency room in Darfur. Further details will be shared during the session.

Time: Saturday |13.12.2025 | 6 PM
Location: Cafe Karanfil
Weisestraße 3
12049 Berlin

@ManjanighCollective

🔴 در برلین برگزار می‌شود:

انقلاب و قدرت سیاسی
آموزه‌هایی از سودان، مصر و ایران
سخنرانان:
مروان عثمان از سازمان «طغیان سودان»
اُمنیا از «جنبش همسبتگی مصر»
لیلا از «منجنیق»

در این جلسه می‌خواهیم در مورد لحظه‌ای گفتگو کنیم که در ایران (۱۹۷۹)، مصر (۲۰۱۱) و سودان (۲۰۱۸) در نتیجه و در روند قیام گسترده‌ی توده‌های مردم، رژیم‌های استبدادی پیشین (محمدرضاشاه پهلوی، حسنی مبارک، عمر البشیر) فرو ریختند اما در روندهایی با تفاوت‌های جدی و مشابهت‌های شگفت‌انگیز، در نهایت نیروهای «ضدانقلاب» قدرت سیاسی را از آن خود کردند. در این جلسه به این پرسش خواهیم پرداخت که چرا کمونیست‌ها و چپ‌های انقلابی نتوانستند یا نخواستند قدرت سیاسی را به دست بگیرند تا از این طریق سیمای حقیقی نبرد میان انقلاب و ضدانقلاب را نمایان کنیم. در پرتو تجربه‌ی ایران، مصر و سودان البته به پرسش عام‌تر «انقلاب و قدرت سیاسی» نیز خواهیم پرداخت، که به‌ویژه در دهه‌های اخیر به یکی از بحران‌های اساسی جنبش کمونیستی از سویی و انقلاب‌های بی‌فرجام و نافرجام از سوی دیگر تبدیل شده است.
(سخنرانی‌ها به زبان انگلیسی ارائه خواهند شد)
زمان: شنبه | ۱۳ دسامبر | ساعت ۱۸
مکان:
Cafe Karanfil
Weisestraße 3
12049 Berlin

🚩 برای تماس با منجنیق در تلگرام می‌توانید به اکانت زیر پیغام بدهید:
@ManjanighContact

#منجنیق
#گفتگو
@ManjanighCollective

🔴 دستورالعمل غارت بازنشستگان در بنگاه حقوق بشر

چندی پیش در ماهنامه‌ی «خط صلح» از توابع مجموعه‌ی «فعالان حقوق بشر در ایران (هرانا)» در پرونده‌‌ی ویژه‌ی‌ «اقتصاد بازنشستگی»، گفتگویی با مهدی پازوکی در مورد صندوق‌های بازنشستگی منتشر شد.
این‌که یک سازمان حقوق بشری (یا سازمانی که به هر حال تحت این عنوان شناخته می‌شود) هنگام ورود به مسئله‌ی بازنشستگی سراغ کسی می‌رود که در مقام دولتی «مشاور اقتصادی معاونت زیربنایی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور» و «مدیرکل پیشین مرکز مدارک اقتصاد، اجتماعی و انتشارات سازمان برنامه و بودجه» در تدوین سیاست‌هایی که بازنشستگان را به خاک سیاه نشانده، نقش ایفا کرده است و در این گفتگو نیز صریحا از تداوم همین سیاست‌ها و تشدید آنها دفاع می‌کند، نشان می‌دهد چگونه اجرای سیاست‌های ضدطبقاتی تنها با اتکا به مجموعه‌ی گسترده‌ای از سازوکارهای تبلیغاتی و گفتارسازی پوزیسیون و اپوزیسیون تا بنگاه‌های حقوق بشری و استادان دانشگاه و کارشناسان اقتصادی «مستقل» ممکن می‌شود.
پازوکی، که او را اقتصاددان و استاد دانشگاه هم می‌خوانند، در این مصاحبه بیان می‌کند که سازمان تأمین‌اجتماعی باید دست از ولخرجی بردارد؛ وقتی قرار است حقوق ۲۰درصد افزایش پیدا بکند، چرا افزایش مستمری تأمین‌اجتماعی باید ۳۵درصد باشد، و این سیاستی نابخردانه است چرا که باعث افزایش هزینه‌ی‌ صندوق‌ تأمین‌اجتماعی می‌شود؛ سن بازنشستگی باید افزایش یابد تا هزینه‌های صندوق کاهش پیدا کند؛ و راه‌حل «استاد» اقتصاددان اصلاح ساختار برای جلوگیری از ورشکستگی کامل، فروش تمام دارایی‌های صندوق‌ها به بخش خصوصی، سیاست‌گذاری علمی و شایسته‌سالاری و الگوبرداری از دولت‌های رفاه (که در آن‌ها پول مفت به کسی نمی‌دهند!) است.
‎آذر ۱۴۰۴

#منجنیق
#یادداشت_کارگری
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://bit.ly/3XMShIY

🚩 برای تماس با «منجنیق» در تلگرام می‌توانید به اکانت زیر پیغام بدهید:
@ManjanighContact

@ManjanighCollective

🔴 دشمن در خانه است
نگاهی به بیانیه‌ی حمایتی انجمن‌های علمی از محمود سریع‌القلم

چندی از اظهارنظرهای فاشیستی محمود سریع‌القلم -عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه بهشتی- می‌گذرد و این گفته‌ها در این مدت از نظرگاه‌های مختلف مورد نقد قرار گرفته است. اما آن چیزی که ما را به ضرورت انتشار متن حاضر رساند، نه صرف گفته‌های او که بر اساس نظرات پیشینش به‌هیچ‌وجه مایه‌ی تعجب نبود، بلکه بیانیه‌ی حمایتی جمعی از انجمن‌های علمی علوم سیاسی بود که زنگ خطری دوباره را به صدا درآورده است. زنگ خطر اشغال دانشگاه توسط دشمنانمان؛ نه در مقام مامور و مسئول، بلکه به عنوان همکلاسی و هم‌دانشگاهی.
چندی پیش محمود سریع‌القلم در برنامه‌ی «معماری توسعه‌ی ایران» شرکت کرد و در اواخر سخنرانی یک‌ساعته‌ی خود «هایلات» مباحثش را می‌گوید که به گفته‌ی خودش تا به‌حال شجاعت نداشته صراحتا و عمومی آن را مطرح کند: «افرادی که در کودکی اتاق شخصی نداشته‌اند» یا همان فقرا، نباید در سیاست و سطوح بالای اقتصادی نقشی داشته باشند و عرصه‌ی تصمیم‌گیری سیاسی و اقتصادی متعلق به افراد داراست؛ چراکه وقتی فقرا به عرصه‌ی تصمیم‌گیری راه پیدا می‌کنند، به دنبال جبران محرومیت‌های گذشته هستند و نمی‌توانند «شوکت ایران» را برقرار کنند یا «فکر بکنند که چگونه ثروت ایران زیاد شود». به دنبال اعتراض افراد مختلف به این صحبت‌ها بیانیه‌ای از سوی هشت مرکز و انجمن علمی علوم سیاسی در حمایت از «اظهارنظرهای علمی و پژوهشی» سریع‌القلم منتشر شد. بیانیه‌ای که واکنش‌ها را «ناصواب و فاقد مبنای پژوهشی» خواند، صحبت‌های استاد را «در ادبیات علمی» به‌عنوان «مفهوم الیت توسعه‌گرا» معرفی کرد که منظور افراد «نخبه‌ی چشم‌و‌دل‌سیر» است و تصریح کرد خودشان هم مانند استادشان علت‌العلل مشکلات کنونی را حکمرانی «طبقه‌ی خاصی» می‌دانند «که از حیث تربیت اجتماعی و تجربه‌ی زیست فردی دچار انواع فقر بوده‌اند».
‎آذر ۱۴۰۴‎
‎کمیته دانشجویی اول اردیبهشت

🚩 برای تماس با «منجنیق» یا «کمیته‌ دانشجویی اول اردیبهشت» در تلگرام می‌توانید به اکانت زیر پیغام بدهید:
@ManjanighContact
#کمیته_دانشجویی_اول_اردیبهشت
#منجنیق
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://bit.ly/491S1Ly

@ManjanighCollective

🔴 خشمی بر حق و وحشتی واقعی
یا
وقتی «چه باید کرد» سوال غلطی است


اگر به لحظه‌ی اعتراضات جاری بازگردیم فوری‌ترین دستور کار جاری تلاش برای ارتباط گرفتن و سازماندهی نیروهایی است که با محتوای طبقاتی اعتراضات جاری همدلی دارند اما به دلیل برآمد فاشیستی درون آن بلاتکلیف مانده‌اند یا از آن دوری می‌گزینند و هم‌چنین تهی‌دستانی که هیچ‌چیزی برای از دست دادن ندارند و این در شکل اعتراضی رادیکال آنان و رزمندگی سازش‌ناپذیرشان با نیروی سرکوب نمود دارد اما بنا بر برآمد فاشیستی موجود، شعارهایی را به زبان می‌آورند که با منافع طبقاتی آنان در تضاد است. این ارتباط‌سازی‌ها را با افق تشکیلاتی نباید به فردای بعد از اعتراضات موکول کرد، بلکه باید آن را همین امروز در دستور کار گذاشت و برای آنها تمهیداتی عملی نیز فراهم کرد. تهمیداتی عملی که هم این خشم بر حق طبقاتی را به رسمیت بشناسد و با آن همراه شود و هم آن وحشت واقعی از برآمدن فاشیسم را به‌عنوان یک دستور عمل تشکیلاتی در درون تمهیدات عملی‌اش تعبیه کند و به این‌معنا مقهور خیابان نشود.
‎دی ۱۴۰۴

#یادداشت_سیاسی
#منجنیق
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://bit.ly/4qJtbY5

🚩 برای تماس با «منجنیق» در تلگرام می‌توانید به اکانت زیر پیغام بدهید:
@ManjanighContact

@ManjanighCollective