یه نکته خوب در مورد اورتینک‌هاش وجود داره و اونم اینه که دقیقا می‌دونی باید درباره چی اورتینک کنی. یعنی انقدر که امروز نفر n ام هستی و انقدر با خوب بودن یا بد بودن فاصله داری. می‌دونم مسخرست ولی اینکه یه سری عدد نماینده توعه باعث میشه حداقل بفهمی که باید راضی باشی یا نباشی یا درباره چی و چقدر فکر کنی. فکر کردن به ملاک‌های کیفی و مبهم برای سنجش خودت خیلی بیشتر انرژی می‌بره.

مثلا من الان می‌دونم توی مرحله کیری درجا زن سست عنصر قرار هستم. میدونم باید براش چه کاری انجام بدم. میدونم چطوری باید انجامش بدم. هیچ وظیفه‌ای هم جز این ندارم. حالا بیا فکر کنیم که آیا من باهوشم؟ یا آیا به اندازه کافی دوست داشتنی و غیره و غیره هستم؟ خب کیری من چمیدونم. معلومه که باید تا ابد همه اجزاش رو بسنجم و درباره تک‌تک چیزها فکر و خیال کس و شعر کنم.

هوا خوبه و دارم فکر می‌کنم زیر پتو از یوتیوب آهنگ جدید پیدا کردن چقدر کار آشنا و امنی به حساب میاد و چقدر حس می‌کنم خودمم. و چقدر به این فکر نمی‌کنم که دارم بدبخت و بیچاره می‌شم. خوبه. تموم میشه و دوباره این روزها رو به دست میارم بابا. همه چی تحت کنترله.

یه حال کثافتی‌ام که احتمالا در نتیجه خونه موندنه. خانه نمانید کسخل می‌شید.

هر کاری کنم و هر اتفاقی هم بیفته تهش یه لوزر حقیقی‌ام که قراره تا آخر عمرش به این فکر کنه که اگر فلان کار رو می‌کرد چی‌ می‌شد و خودش رو اینطوری دلگرم کنه. این موقعیت برام کیری‌ترین و دردناک‌ترین چیز ممکنه. نمی‌خوام دچارش بشم. اما انقدر هم عرضه ندارم که ازش جلوگیری کنم😂 چرا امسال تخمی فقط تموم نمیشه تا به زندگی نباتی جالب خودم برگردم؟

امروز یکی از بیشترین تجربه‌های شرم‌ نیابتی زندگیم بود😂

Drink up baby stay up all night with the things you could do you won't but you might