تو اولی نبودی، آخری هم نیستی، همه‌ی ما یه جورایی احساس می‌کنیم یه گوشه از این جهان تنها افتادیم. گاهی با کوچیک‌ترین ضربه‌ای ممکنه از هم بپاشیم، توی سطحی‌ترین اتفاق اعتماد به نفسمون رو از دست بدیم، با داشتن کم‌ترین احساس خطری موقعیت رو ترک کنیم، با هر حرفی آشفته بشیم یا از هر چیزی متنفر. بالاخره انسانیم، چیکار می‌شه کرد؟

بالشم برعکس آدما اصلا اذیت‌کننده نیست.من بغلش میکنم و باهاش حرف میزنم اونم قضاوتم نمیکنه. رابطه‌ی خوبی‌عه.

حوصله‌ی همه‌چی هست جز آدما.

:)

پر قدرت🙂‍↔️💪🏻

داشتم فکر میکردم چرا توی این سن انقدر بی‌اعصابم، بعد فهمیدم همش تقصیر سرعت نت!

شاید بزرگترین اشتباه زندگی اینه که فکر کنی تایم زیاد داری.

امروز یه‌عالمه چیزای جدید یاد گرفتم.

همه‌ی ما ممکنه یه جاهایی توو زندگی خراب کنیم، اما تفاوت‌هامون توو‌ نحوه جبران کردن اشتباهاتمون مشخص میشه.

من جدی خیلی راحت بهم خوش میگذره، یکم وضعم بهتر بود،از خوشی میمردم:)

منتظرِ یه چیزی‌ام، اما نمیدونم چی!