🔵🔴⚫️ کتاب مرجع و بسیار کاربردی "Flow of Fluids" شرکت CRANE جهت طراحی و محاسبات هیدرولیکی سیستم های PIPING ، سایزینگ لوله ها ،
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
🔵🔴⚫️ روش محاسبه #حجم_انباره چاه جذبی فاضلاب / نوشته مهندس فرشاد سرایی
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇روش محاسبه و طراحی #سپتیک تانک برای دفع فاضلاب انسانی (Septic Tank Design) :
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇روش محاسبه و طراحی #سپتیک تانک برای دفع فاضلاب انسانی (Septic Tank Design) :
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
خواص یک روغن توربین مناسب
در میان خواص فیزیکی و شیمیایی مناسب برای روغن مورد استفاده در توربین ها، سه خاصیت گرانروی، شاخص گرانروی و استحکام لایه روغن از مهمترین خواص می باشند.
گرانروی
در یاتاقان های دارای لایه روغن، مثل یاتاقان های تخت توربین ها و همچنین انواع خاصی از دنده های ساده و مارپیچی، روغن هایی که دارای گرانروی بیشتری هستند، لایه ضخیم تری ایجاد می کنند. بنابراین، توانایی جلوگیری از تماس فلز به فلز، بیشتر خواهد شد. به این دلیل، قطعاتی که بار بیشتری را تحمل می کنند، نیاز به روغن غلیظ تری نسبت به قطعاتی که بار کمتری را حمل می کنند، دارند. از طرف دیگر در روغن های خیلی غلیظ، با زیاد شدن سرعت، اصطکاک داخلی زیاد شده و در نتیجه درجه حرارت آن افزایش خواهد یافت.
شاخص گرانروی
برای این که توربین بتواند در درجه حرارت های پایین به راحتی روشن شود، باید روغن مورد استفاده در آن شاخص گرانروی بالایی داشته باشد.
استحکام لایه روغن
لایه های ضخیم روغن که سطوح را از یکدیگر جدا نگه می دارند، نمی توانند برای همیشه روی قطعات توربین باقی بمانند. برای مثال در زمانی که توربین خاموش است، لایه ضخیم روغن در یاتاقان تخت، در اثر نیروی وزن شفت، فشرده شده و از یاتاقان خارج می شود. در نتیجه در بعضی نواحی یاتاقان تماس فلز به فلز به وجود خواهد آمد. در هنگام روشن کردن نیز (در توربین هایی که دارای پمپ روغن برای یاتاقان ها نمی باشند)، اصطکاک زیاد است و این امر باعث ایجاد روانکاری شرایط مرزی می شود. روانکاری شرایط مرزی تا زمانی که سرعت توربین به حد کافی بالا رود و بتواند شرایط روانکاری هیدرودینامیک را فراهم کند، ادامه می یابد. روانکاری شرایط مرزی، در موقعیت های دیگری که هنوز سرعت آنها کم، بار روی آنها زیاد و مقدار روغنی نیز که به آنها می رسد کافی نباشد، ممکن است ادامه داشته باشد. یک روغن پایه نفتی که به خوبی پالایش شده باشد، به طور طبیعی دارای خاصیت ضدسایش و استحکام لایه قابل ملاحظه ای، تحت روانکاری شرایط مرزی می باشند.
به هر حال، استحکام لایه روغن، در روغن های با کیفیت عالی که امروز در توربین ها مورد استفاده قرار می گیرند، با استفاده از مواد افزودنی مناسب، بسیار افزایش یافته است. به وسیله واکنش شیمیایی این مواد افزودنی با سطح فلزات، یک لایه روی آنها ایجاد می شود. این لایه باعث جلوگیری از سایش سطوح فلزی می گردد.
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
روغن مورد استفاده در توربین، برای مدت زمان بسیار طولانی، بارها و بارها در سیستم گردش می کند و درجه حرارت آن به وسیله حرارت بخار و گرمای ایجاد شده توسط یاتاقان ها، دنده ها، پمپ ها و ... بالا می رود. این روغن با هوای گرم نیز در تماس بوده و در نتیجه مقداری هوا (که شامل مقدار زیادی اکسیژن است) در روغن حل می شود. در بعضی مناطق نیز حباب های هوا وارد روغن می شود. در محفظه یاتاقان ها، دنده ها و مخزن روغن، مقدار زیادی از روغن به صورت قطره یا مه در آمده، که فورا با هوا مخلوط می شود. تحت این شرایط، روغن تمایل زیادی به اکسیدشدن (ترکیب شیمیایی روغن با اکسیژن) دارد. نهایتا ذرات فلزی مثل آهن، مس یا سرب که ممکن است در اثر سایش قطعات در روغن وجود داشته باشند، به عنوان کاتالیزور عملکرده و سرعت اکسیداسیون را افزایش می دهند.
وجود آب در روغن نیز سرعت واکنش اکسیداسیون را زیاد می کند. سرعت اکسیداسیون و پیشرفت آن، بستگی به پایداری روغن در برابر اکسیداسیون دارد. همان طور که قبلا گفته شد، گرما تاثیر بسزایی در اکسیداسیون دارد. سرعت اکسیداسیون در درجه حرارت های پایین (حدود 54°C یا کمتر)، بسیار کم است. اما در دمای های بالاتر (حدود 82°C) با افزایش دما سرعت اکسیداسیون بسیار زیاد می شود، به طوری که به ازاء افزایش هر ده درجه سانتیگراد سرعت اکسیداسیون دو برابر می شود.
اکسیداسیون آهسته روغن ضرر چندانی ندارد، چون اگر مواد حاصل از اکسیداسیون کم باشند، به راحتی در روغن حل می شوند، در نتیجه تاثیر بسزایی در سیستم نخواهند داشت. اگر اکسیداسیون ادامه یابد، بعضی از مواد حاصل از اکسیداسیون دیگر قابل حل در روغن نبوده و رسوب می کنند. اکسیداسیون زیاد روغن تولید مواد قابل حل و همچنین غیر قابل حل در روغن کرده و به تدریج باعث سفت شدن روغن می شود.
مواد غیر قابل حل در روغن، ممکن است همراه روغن داخل سیستم چرخیده و به صورت صمغ، وارنیش و یا لجن از روغن جدا شده و روی قطعات مختلف از جمله گاورنر، مسیرهای یاتاقان، کولر، صافی ها و مخازن رسوب کنند. رسوب ایجاد شده روی بعضی از قطعات، باعث ایجاد یک لایه عایق می شود. این لایه باعث کاهش انتقال حرارت و در نتیجه بالا رفتن درجه حرارت سیستم می شود.
از آن جایی که گرانروی یک عامل بسیار مهم در روانکاری یاتاقان است، در نتیجه غلیظ شدن روغن در اثر اکسیداسیون عامل بسیار نامطلوبی در روانکاری خواهد بود. افزایش
در میان خواص فیزیکی و شیمیایی مناسب برای روغن مورد استفاده در توربین ها، سه خاصیت گرانروی، شاخص گرانروی و استحکام لایه روغن از مهمترین خواص می باشند.
گرانروی
در یاتاقان های دارای لایه روغن، مثل یاتاقان های تخت توربین ها و همچنین انواع خاصی از دنده های ساده و مارپیچی، روغن هایی که دارای گرانروی بیشتری هستند، لایه ضخیم تری ایجاد می کنند. بنابراین، توانایی جلوگیری از تماس فلز به فلز، بیشتر خواهد شد. به این دلیل، قطعاتی که بار بیشتری را تحمل می کنند، نیاز به روغن غلیظ تری نسبت به قطعاتی که بار کمتری را حمل می کنند، دارند. از طرف دیگر در روغن های خیلی غلیظ، با زیاد شدن سرعت، اصطکاک داخلی زیاد شده و در نتیجه درجه حرارت آن افزایش خواهد یافت.
شاخص گرانروی
برای این که توربین بتواند در درجه حرارت های پایین به راحتی روشن شود، باید روغن مورد استفاده در آن شاخص گرانروی بالایی داشته باشد.
استحکام لایه روغن
لایه های ضخیم روغن که سطوح را از یکدیگر جدا نگه می دارند، نمی توانند برای همیشه روی قطعات توربین باقی بمانند. برای مثال در زمانی که توربین خاموش است، لایه ضخیم روغن در یاتاقان تخت، در اثر نیروی وزن شفت، فشرده شده و از یاتاقان خارج می شود. در نتیجه در بعضی نواحی یاتاقان تماس فلز به فلز به وجود خواهد آمد. در هنگام روشن کردن نیز (در توربین هایی که دارای پمپ روغن برای یاتاقان ها نمی باشند)، اصطکاک زیاد است و این امر باعث ایجاد روانکاری شرایط مرزی می شود. روانکاری شرایط مرزی تا زمانی که سرعت توربین به حد کافی بالا رود و بتواند شرایط روانکاری هیدرودینامیک را فراهم کند، ادامه می یابد. روانکاری شرایط مرزی، در موقعیت های دیگری که هنوز سرعت آنها کم، بار روی آنها زیاد و مقدار روغنی نیز که به آنها می رسد کافی نباشد، ممکن است ادامه داشته باشد. یک روغن پایه نفتی که به خوبی پالایش شده باشد، به طور طبیعی دارای خاصیت ضدسایش و استحکام لایه قابل ملاحظه ای، تحت روانکاری شرایط مرزی می باشند.
به هر حال، استحکام لایه روغن، در روغن های با کیفیت عالی که امروز در توربین ها مورد استفاده قرار می گیرند، با استفاده از مواد افزودنی مناسب، بسیار افزایش یافته است. به وسیله واکنش شیمیایی این مواد افزودنی با سطح فلزات، یک لایه روی آنها ایجاد می شود. این لایه باعث جلوگیری از سایش سطوح فلزی می گردد.
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
روغن مورد استفاده در توربین، برای مدت زمان بسیار طولانی، بارها و بارها در سیستم گردش می کند و درجه حرارت آن به وسیله حرارت بخار و گرمای ایجاد شده توسط یاتاقان ها، دنده ها، پمپ ها و ... بالا می رود. این روغن با هوای گرم نیز در تماس بوده و در نتیجه مقداری هوا (که شامل مقدار زیادی اکسیژن است) در روغن حل می شود. در بعضی مناطق نیز حباب های هوا وارد روغن می شود. در محفظه یاتاقان ها، دنده ها و مخزن روغن، مقدار زیادی از روغن به صورت قطره یا مه در آمده، که فورا با هوا مخلوط می شود. تحت این شرایط، روغن تمایل زیادی به اکسیدشدن (ترکیب شیمیایی روغن با اکسیژن) دارد. نهایتا ذرات فلزی مثل آهن، مس یا سرب که ممکن است در اثر سایش قطعات در روغن وجود داشته باشند، به عنوان کاتالیزور عملکرده و سرعت اکسیداسیون را افزایش می دهند.
وجود آب در روغن نیز سرعت واکنش اکسیداسیون را زیاد می کند. سرعت اکسیداسیون و پیشرفت آن، بستگی به پایداری روغن در برابر اکسیداسیون دارد. همان طور که قبلا گفته شد، گرما تاثیر بسزایی در اکسیداسیون دارد. سرعت اکسیداسیون در درجه حرارت های پایین (حدود 54°C یا کمتر)، بسیار کم است. اما در دمای های بالاتر (حدود 82°C) با افزایش دما سرعت اکسیداسیون بسیار زیاد می شود، به طوری که به ازاء افزایش هر ده درجه سانتیگراد سرعت اکسیداسیون دو برابر می شود.
اکسیداسیون آهسته روغن ضرر چندانی ندارد، چون اگر مواد حاصل از اکسیداسیون کم باشند، به راحتی در روغن حل می شوند، در نتیجه تاثیر بسزایی در سیستم نخواهند داشت. اگر اکسیداسیون ادامه یابد، بعضی از مواد حاصل از اکسیداسیون دیگر قابل حل در روغن نبوده و رسوب می کنند. اکسیداسیون زیاد روغن تولید مواد قابل حل و همچنین غیر قابل حل در روغن کرده و به تدریج باعث سفت شدن روغن می شود.
مواد غیر قابل حل در روغن، ممکن است همراه روغن داخل سیستم چرخیده و به صورت صمغ، وارنیش و یا لجن از روغن جدا شده و روی قطعات مختلف از جمله گاورنر، مسیرهای یاتاقان، کولر، صافی ها و مخازن رسوب کنند. رسوب ایجاد شده روی بعضی از قطعات، باعث ایجاد یک لایه عایق می شود. این لایه باعث کاهش انتقال حرارت و در نتیجه بالا رفتن درجه حرارت سیستم می شود.
از آن جایی که گرانروی یک عامل بسیار مهم در روانکاری یاتاقان است، در نتیجه غلیظ شدن روغن در اثر اکسیداسیون عامل بسیار نامطلوبی در روانکاری خواهد بود. افزایش
بیش از حد گرانروی، همراه با تشکیل لجن در یاتاقان هایی که به وسیله
رینگ روغن کاری می شوند، ممکن است نهایتا به جلوگیری از چرخش رینگ منجر شود. عدم چرخش رینگ نیز سبب می شود که روغن کافی به یاتاقان نرسیده و در نتیجه منجر به خرابی یاتاقان می گردد.
مقاومت در برابر اکسیداسیون
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
روغن های با کیفیت پایین، مقاومت کمی در برابر اکسیداسیون داشته و تحت شرایط کارکرد سخت، ایجاد رسوب نموده و گرانروی آنها در مدت زمان کوتاهی بسیار افزایش خواهد یافت. در سیستم های توربین، روغن برای یک مدت زمان طولانی مورد استفاده قرار می گیرد. در نتیجه باید دارای مقاومت بسیار خوبی در برابر اکسیداسیون باشد تا بتواند از تشکیل لجن جلوگیری کند. در روغن های توربین با کیفیت عالی، که از روغن های پایه با کیفیت خوب تصفیه، تولید می شوند، علاوه بر مقاومت طبیعی روغن پایه در برابر اکسیداسیون، از مواد افزودنی مناسب جهت افزایش این خاصیت نیز استفاده می شود.
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
روغن توربین ممکن است به وسیله ناخالصی های جامد از قبیل، گرد و غبار، رسوبات داخل لوله ها، ذرات فلزی، خاکسترهای معلق در هوا و ذرات ذغال آلوده شود. تمام این ناخالصی ها در تشکیل رسوب یا لجن نقش داشته و بعضی از آنها مانند خاکسترهای معلق، توانایی روغن در جدا شدن سریع از آب را کاهش می دهند. بعضی از این ناخالصی ها ذرات فلزی ساییده شده هستند و ممکن است مستقیما باعث سایش بیش از حد قطعات سیستم شوند. این ذرات ممکن است به عنوان کاتالیزور، سرعت اکسیداسیون روغن را افزایش دهند.
بدون شک، آب یکی از معمول ترین ناخالصی هایی است که باعث آلودگی روغن توربین می شود. اصلی ترین منابعی که باعث آلودگی روغن با آب می شوند، عبارتند از: نشت بخار به داخل روغن، نشت هوای مرطوب به داخل مخزن روغن و نشت آب در کولرهای روغن.
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
برای جلوگیری از آلودگی هر چه بیشتر روغن با آب، تجزیه منظم و مراقبت های دائمی از آن لازم است. اگر روغن به آب آلوده شود، باید سریعا نسبت به حذف آب از روغن، به وسیله روش های مختلف اقدام کرد. آلوده شدن روغن به آب باعث ایجاد مشکلاتی از قبیل زنگ زدگی، تولید امولسیون و لجن خواهد شد. وجود هوا در روغن هم یک نوع آلودگی است. هوا در اکسیداسیون، زنگ زدگی و تولید کف در روغن نقش دارد.
حفاظت در برابر زنگ زدگی
روغن های توربینی که دارای مواد افزودنی ضدزنگ هستند، سطوح تر را در برابر زنگ زدگی به خوبی حفاظت می کنند. در عمل مواد ضدزنگ، یک لایه مقاوم روی سطح ایجاد کرده و در برابر جابجا شدن با آب مقاومت نموده و از رسیدن آب به سطوح فلزی جلوگیری می کنند. مواد افزودنی ضدزنگ باید به دقت انتخاب شوند، تا حفاظت کافی در برابر زنگ زدگی را بدون کاهش در خواص دیگر روغن، خصوصا خاصیت جدا شدن از آب، ایجاد کنند.
توانایی جدا شدن از آب
زمانی که آب با یک روغن توربین تمیز و اکسید نشده مخلوط شود، هر امولسیونی که تشکیل شود، به سرعت شکسته شده و سریعا آب و روغن از یکدیگر جدا می شوند. همچنین اکسیداسیون جزیی روغن نقش تعیین کننده ای در طول عمر آن ندارد. ولی اگر مقدار هیدروکربورهای اکسید شده در روغن زیاد شود، خاصیت توانایی روغن در جدا شدن از هر گونه آبی که در آن وجود دارد، به شدت کاهش می یابد. در نتیجه باعث تشکیل یک امولسیون دائمی نامطلوب خواهد شد. بنابراین، مقاومت در برابر اکسیداسیون به مقاومت آن در برابر تشکیل امولسیون کمک خواهد کرد.
همان طور که گفته شد، آلودگی های موجود در روغن و مواد غیر محلول حاصل از اکسیداسیون، در تشکیل امولسیون پایدار در روغن بسیار موثر هستند. امولسیون پایدار منجر به تولید لجن در سیستم خواهد شد. تجمع لجن در لوله های روغن، مسیرها و کولرها، ممکن است از گردش روغن در سیستم جلوگیری کرده و باعث بالا رفتن زیاد درجه حرارت روغن و یاتاقان ها شود. همچنین لجن ممکن است اثر بدی روی کارکرد شیرها، گاورنرها و فرمان هایی که توسط روغن صورت می گیرد، داشته و باعث کندی عملکرد گاورنر و در نتیجه عملکرد نامطلوب کل سیستم شود.
مقاومت در برابر کف کردن
کف ممکن است نتیجه وارد شدن هوا در روغن و هم خوردن با آن باشد. همیشه یک مقدار مشخصی کف در سیستم روغن گردشی توربین ایجاد می شود. ولی با انتخاب روغن مناسب، این کف ها به سرعت شکسته و از سیستم خارج می شوند. به طور معمول، اکثر مواقع یک لایه بسیار نازک کف روی سطح روغن داخل مخزن وجود دارد. وقتی که تجمع کف در یک قسمت از سیستم زیاد شود، ممکن است باعث سرریز شدن روغن و در نتیجه از دست رفتن مقداری روغن شود. در بعضی از مواقع فرار کف از سیستم و نفوذ آن به ژنراتور، ممکن است باعث کشیده شدن کف به داخل حلزونی ها و یا رینگ های جمع کننده شود. این پیش آمد ممکن است باعث شکستن عایق ها، قطع جریان و یا زدن جرقه در ژنراتور شود. همچنین مقدار زیاد هوا
مقاومت در برابر اکسیداسیون
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
روغن های با کیفیت پایین، مقاومت کمی در برابر اکسیداسیون داشته و تحت شرایط کارکرد سخت، ایجاد رسوب نموده و گرانروی آنها در مدت زمان کوتاهی بسیار افزایش خواهد یافت. در سیستم های توربین، روغن برای یک مدت زمان طولانی مورد استفاده قرار می گیرد. در نتیجه باید دارای مقاومت بسیار خوبی در برابر اکسیداسیون باشد تا بتواند از تشکیل لجن جلوگیری کند. در روغن های توربین با کیفیت عالی، که از روغن های پایه با کیفیت خوب تصفیه، تولید می شوند، علاوه بر مقاومت طبیعی روغن پایه در برابر اکسیداسیون، از مواد افزودنی مناسب جهت افزایش این خاصیت نیز استفاده می شود.
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
روغن توربین ممکن است به وسیله ناخالصی های جامد از قبیل، گرد و غبار، رسوبات داخل لوله ها، ذرات فلزی، خاکسترهای معلق در هوا و ذرات ذغال آلوده شود. تمام این ناخالصی ها در تشکیل رسوب یا لجن نقش داشته و بعضی از آنها مانند خاکسترهای معلق، توانایی روغن در جدا شدن سریع از آب را کاهش می دهند. بعضی از این ناخالصی ها ذرات فلزی ساییده شده هستند و ممکن است مستقیما باعث سایش بیش از حد قطعات سیستم شوند. این ذرات ممکن است به عنوان کاتالیزور، سرعت اکسیداسیون روغن را افزایش دهند.
بدون شک، آب یکی از معمول ترین ناخالصی هایی است که باعث آلودگی روغن توربین می شود. اصلی ترین منابعی که باعث آلودگی روغن با آب می شوند، عبارتند از: نشت بخار به داخل روغن، نشت هوای مرطوب به داخل مخزن روغن و نشت آب در کولرهای روغن.
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
برای جلوگیری از آلودگی هر چه بیشتر روغن با آب، تجزیه منظم و مراقبت های دائمی از آن لازم است. اگر روغن به آب آلوده شود، باید سریعا نسبت به حذف آب از روغن، به وسیله روش های مختلف اقدام کرد. آلوده شدن روغن به آب باعث ایجاد مشکلاتی از قبیل زنگ زدگی، تولید امولسیون و لجن خواهد شد. وجود هوا در روغن هم یک نوع آلودگی است. هوا در اکسیداسیون، زنگ زدگی و تولید کف در روغن نقش دارد.
حفاظت در برابر زنگ زدگی
روغن های توربینی که دارای مواد افزودنی ضدزنگ هستند، سطوح تر را در برابر زنگ زدگی به خوبی حفاظت می کنند. در عمل مواد ضدزنگ، یک لایه مقاوم روی سطح ایجاد کرده و در برابر جابجا شدن با آب مقاومت نموده و از رسیدن آب به سطوح فلزی جلوگیری می کنند. مواد افزودنی ضدزنگ باید به دقت انتخاب شوند، تا حفاظت کافی در برابر زنگ زدگی را بدون کاهش در خواص دیگر روغن، خصوصا خاصیت جدا شدن از آب، ایجاد کنند.
توانایی جدا شدن از آب
زمانی که آب با یک روغن توربین تمیز و اکسید نشده مخلوط شود، هر امولسیونی که تشکیل شود، به سرعت شکسته شده و سریعا آب و روغن از یکدیگر جدا می شوند. همچنین اکسیداسیون جزیی روغن نقش تعیین کننده ای در طول عمر آن ندارد. ولی اگر مقدار هیدروکربورهای اکسید شده در روغن زیاد شود، خاصیت توانایی روغن در جدا شدن از هر گونه آبی که در آن وجود دارد، به شدت کاهش می یابد. در نتیجه باعث تشکیل یک امولسیون دائمی نامطلوب خواهد شد. بنابراین، مقاومت در برابر اکسیداسیون به مقاومت آن در برابر تشکیل امولسیون کمک خواهد کرد.
همان طور که گفته شد، آلودگی های موجود در روغن و مواد غیر محلول حاصل از اکسیداسیون، در تشکیل امولسیون پایدار در روغن بسیار موثر هستند. امولسیون پایدار منجر به تولید لجن در سیستم خواهد شد. تجمع لجن در لوله های روغن، مسیرها و کولرها، ممکن است از گردش روغن در سیستم جلوگیری کرده و باعث بالا رفتن زیاد درجه حرارت روغن و یاتاقان ها شود. همچنین لجن ممکن است اثر بدی روی کارکرد شیرها، گاورنرها و فرمان هایی که توسط روغن صورت می گیرد، داشته و باعث کندی عملکرد گاورنر و در نتیجه عملکرد نامطلوب کل سیستم شود.
مقاومت در برابر کف کردن
کف ممکن است نتیجه وارد شدن هوا در روغن و هم خوردن با آن باشد. همیشه یک مقدار مشخصی کف در سیستم روغن گردشی توربین ایجاد می شود. ولی با انتخاب روغن مناسب، این کف ها به سرعت شکسته و از سیستم خارج می شوند. به طور معمول، اکثر مواقع یک لایه بسیار نازک کف روی سطح روغن داخل مخزن وجود دارد. وقتی که تجمع کف در یک قسمت از سیستم زیاد شود، ممکن است باعث سرریز شدن روغن و در نتیجه از دست رفتن مقداری روغن شود. در بعضی از مواقع فرار کف از سیستم و نفوذ آن به ژنراتور، ممکن است باعث کشیده شدن کف به داخل حلزونی ها و یا رینگ های جمع کننده شود. این پیش آمد ممکن است باعث شکستن عایق ها، قطع جریان و یا زدن جرقه در ژنراتور شود. همچنین مقدار زیاد هوا
که به وسیله کف منتقل می شود، باعث افزایش اکسیداسیون روغن گردد.
به طور کلی سیستم های گردش روغن توربین، طوری طراحی شده اند تا عواملی که باعث کف کردن می شوند را حذف کنند. این عوامل شامل نشت پمپ ها،
به هم خوردن زیاد روغن و یا جریان متلاطم روغن در مسیر برگشت روغن به مخزن می باشد. تهویه مناسب روی مخزن جمع آوری و تانک های روغن و همچنین محفظه دنده ها، شرایطی را فراهم می آورد تا کف های ایجاد شده به سرعت شکسته شوند.
روغن های با کیفیت خوب کار نکرده، باید دارای مقاومت خوب در برابر کف کردن باشند. به هر حال اکسیداسیون و آلودگی های ایجاد شده در روغن، باعث می شود که مقاومت آن در برابر کف کردن کم شود. محصولات خاصی از اکسیداسیون، ذرات بسیار ریز زنگ و گرد و خاک باعث پایداری کف می شوند. بنابراین، علاوه بر دقت در تمیز نگه داشتن روغن، لازم است که روغن مصرفی دارای مقاومت بسیار زیادی در برابر اکسیداسیون باشد. تا سال 1940، روغن های معدنی بدون ماده افزودنی، برای روغن کاری توربین ها مورد استفاده قرار می گرفتند. با پیشرفت تکنولوژی ساخت توربین و ژنراتور، بدون این که در اندازه فیزیکی توربین ها افزایش ایجاد شود، توربین ها و ژنراتورهایی با ظرفیت بالا و همچنین درجه حرارت و فشار کارکرد زیاد ساخته شدند. در نتیجه روغن مورد استفاده در این توربین ها، تحت تاثیر درجه حرارت های بیشتر قرار گرفت. نهایتا، شرایط کارکرد به حدی سخت شد که روغن های پایه دیگر دارای طول عمر کارکرد قابل قبول برای این توربین ها نبودند. این موضوع باعث شد تا با استفاده از مواد افزودنی شیمیایی، طول عمر روغن را بالا برده و خواص مورد نظر را در آن ایجاد کنند.
جهت استفاده از مواد افزودنی ضداکسیداسیون و ضدزنگ در روغن های توربین، باید از روغن پایه های با کیفیت بسیار خوب و سازگار با مواد افزودنی استفاده کرد. برای تهیه این روغن های پایه، نیاز به انتخاب دقیق نفت خام جهت تصفیه و روش های تصفیه مناسب می باشد.
مایعات ضدآتش که در سیستم های هیدرولیک توربین ها مورد استفاده قرار می گیرند، دارای پایه فسفات استر می باشند. این مایعات با مواد افزودنی که با دقت زیاد انتخاب شده اند، مخلوط شده و جایگزین روغن های نفتی در سیستم های هیدرولیک توربین که خطر آتش گیری دارند، شده اند.
اگر بتوانیم روغن های توربین را که دارای کیفیت عالی هستند، از آلودگی محافظت کنیم، این روغن ها قادر خواهند بود که برای مدت زمان بسیار طولانی مورد استفاده قرار گیرند. به این دلیل، سیستم های روغن کاری مجهز به وسایل حذف کننده آلودگی ها شده اند.
همان طور که قبلا گفته شد، آلودگی های روغن توربین ممکن است شامل آب و ناخالصی های جامد مثل ذرات ذغال، گرد و خاک، ذرات ریز فلزی و محصولات حاصل از اکسیداسیون روغن باشد. سیستم های نصب شده جهت حذف آلودگی های موجود در روغن، نباید مواد افزودنی ضداکسیداسیون، بازدارنده های زنگ زدگی و همچنین دیگر مواد افزودنی مورد استفاده را از روغن حذف کنند.
به طور کلی، برای حذف آلودگی ها، از دو سیستم استفاده می شود:
الف – سیستم های مسیر فرعی خالص سازی یا فیلتراسیون
ب – خالص سازی به روش منقطع1
خالص سازی مسیر فرعی
در این سیستم روغن به طور مداوم از پایین ترین نقطه مخزن روغن کشیده شده و به داخل سیستم خالص سازی فرستاده می شود. پس از خروج روغن از این سیستم، روغن مجددا به مخزن جمع آوری بر می گردد. سیستم خالص سازی ممکن است شامل فیلترها، سانتریفوژها و یا هر دوی این سیستم ها باشد. همچنین ممکن است این سیستم شامل ترکیبی از ته نشینی و فیلتراسیون باشد.
وسایل و خطوط لوله ای که برای این سیستم مورد استفاده قرار می گیرند، کاملا از مسیر سیستم گردشی روغن توربین جدا می باشد. این سیستم وقتی که توربین در حال کارکردن است، عمل نموده و طوری تنظیم می شود که حدود 20-10 درصد از حجم روغنی که در توربین وجود دارد، در هر ساعت خالص سازی شود. همچنین ممکن است این سیستم وقتی که توربین خاموش است نیز کار کند تا مقدار آلودگی های موجود در روغن را تا سر حد امکان کاهش دهد.
خالص سازی به روش منقطع
در این سیستم، پس از خاموش کردن توربین، کل روغن موجود در آن بلافاصله، قبل از آن که روغن این فرصت را داشته باشد تا سرد شود و آلودگی های موجود در آن رسوب کند، تخلیه می شود. روغن تخلیه شده از توربین، ممکن است به وسیله اجازه دادن به روغن جهت ته نشینی و سپس گذراندن تمام روغن از فیلترهای عمقی یا سانتریفوژ و یا هر دوی آنها، خالص سازی شود. سیستم خالص سازی مسیر فرعی که از فیلتر و سانتریفوژ استفاده می کند، بسیار موثرتر و مفیدتر از سیستم خالص سازی منقطع می باشد. توصیه می شود که همیشه از سیستم خالص سازی پیوسته مسیر فرعی استفاده شود و سیستم خالص سازی منقطع را به عنوان سیستم کمکی در نظر گرفت...
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
به طور کلی سیستم های گردش روغن توربین، طوری طراحی شده اند تا عواملی که باعث کف کردن می شوند را حذف کنند. این عوامل شامل نشت پمپ ها،
به هم خوردن زیاد روغن و یا جریان متلاطم روغن در مسیر برگشت روغن به مخزن می باشد. تهویه مناسب روی مخزن جمع آوری و تانک های روغن و همچنین محفظه دنده ها، شرایطی را فراهم می آورد تا کف های ایجاد شده به سرعت شکسته شوند.
روغن های با کیفیت خوب کار نکرده، باید دارای مقاومت خوب در برابر کف کردن باشند. به هر حال اکسیداسیون و آلودگی های ایجاد شده در روغن، باعث می شود که مقاومت آن در برابر کف کردن کم شود. محصولات خاصی از اکسیداسیون، ذرات بسیار ریز زنگ و گرد و خاک باعث پایداری کف می شوند. بنابراین، علاوه بر دقت در تمیز نگه داشتن روغن، لازم است که روغن مصرفی دارای مقاومت بسیار زیادی در برابر اکسیداسیون باشد. تا سال 1940، روغن های معدنی بدون ماده افزودنی، برای روغن کاری توربین ها مورد استفاده قرار می گرفتند. با پیشرفت تکنولوژی ساخت توربین و ژنراتور، بدون این که در اندازه فیزیکی توربین ها افزایش ایجاد شود، توربین ها و ژنراتورهایی با ظرفیت بالا و همچنین درجه حرارت و فشار کارکرد زیاد ساخته شدند. در نتیجه روغن مورد استفاده در این توربین ها، تحت تاثیر درجه حرارت های بیشتر قرار گرفت. نهایتا، شرایط کارکرد به حدی سخت شد که روغن های پایه دیگر دارای طول عمر کارکرد قابل قبول برای این توربین ها نبودند. این موضوع باعث شد تا با استفاده از مواد افزودنی شیمیایی، طول عمر روغن را بالا برده و خواص مورد نظر را در آن ایجاد کنند.
جهت استفاده از مواد افزودنی ضداکسیداسیون و ضدزنگ در روغن های توربین، باید از روغن پایه های با کیفیت بسیار خوب و سازگار با مواد افزودنی استفاده کرد. برای تهیه این روغن های پایه، نیاز به انتخاب دقیق نفت خام جهت تصفیه و روش های تصفیه مناسب می باشد.
مایعات ضدآتش که در سیستم های هیدرولیک توربین ها مورد استفاده قرار می گیرند، دارای پایه فسفات استر می باشند. این مایعات با مواد افزودنی که با دقت زیاد انتخاب شده اند، مخلوط شده و جایگزین روغن های نفتی در سیستم های هیدرولیک توربین که خطر آتش گیری دارند، شده اند.
اگر بتوانیم روغن های توربین را که دارای کیفیت عالی هستند، از آلودگی محافظت کنیم، این روغن ها قادر خواهند بود که برای مدت زمان بسیار طولانی مورد استفاده قرار گیرند. به این دلیل، سیستم های روغن کاری مجهز به وسایل حذف کننده آلودگی ها شده اند.
همان طور که قبلا گفته شد، آلودگی های روغن توربین ممکن است شامل آب و ناخالصی های جامد مثل ذرات ذغال، گرد و خاک، ذرات ریز فلزی و محصولات حاصل از اکسیداسیون روغن باشد. سیستم های نصب شده جهت حذف آلودگی های موجود در روغن، نباید مواد افزودنی ضداکسیداسیون، بازدارنده های زنگ زدگی و همچنین دیگر مواد افزودنی مورد استفاده را از روغن حذف کنند.
به طور کلی، برای حذف آلودگی ها، از دو سیستم استفاده می شود:
الف – سیستم های مسیر فرعی خالص سازی یا فیلتراسیون
ب – خالص سازی به روش منقطع1
خالص سازی مسیر فرعی
در این سیستم روغن به طور مداوم از پایین ترین نقطه مخزن روغن کشیده شده و به داخل سیستم خالص سازی فرستاده می شود. پس از خروج روغن از این سیستم، روغن مجددا به مخزن جمع آوری بر می گردد. سیستم خالص سازی ممکن است شامل فیلترها، سانتریفوژها و یا هر دوی این سیستم ها باشد. همچنین ممکن است این سیستم شامل ترکیبی از ته نشینی و فیلتراسیون باشد.
وسایل و خطوط لوله ای که برای این سیستم مورد استفاده قرار می گیرند، کاملا از مسیر سیستم گردشی روغن توربین جدا می باشد. این سیستم وقتی که توربین در حال کارکردن است، عمل نموده و طوری تنظیم می شود که حدود 20-10 درصد از حجم روغنی که در توربین وجود دارد، در هر ساعت خالص سازی شود. همچنین ممکن است این سیستم وقتی که توربین خاموش است نیز کار کند تا مقدار آلودگی های موجود در روغن را تا سر حد امکان کاهش دهد.
خالص سازی به روش منقطع
در این سیستم، پس از خاموش کردن توربین، کل روغن موجود در آن بلافاصله، قبل از آن که روغن این فرصت را داشته باشد تا سرد شود و آلودگی های موجود در آن رسوب کند، تخلیه می شود. روغن تخلیه شده از توربین، ممکن است به وسیله اجازه دادن به روغن جهت ته نشینی و سپس گذراندن تمام روغن از فیلترهای عمقی یا سانتریفوژ و یا هر دوی آنها، خالص سازی شود. سیستم خالص سازی مسیر فرعی که از فیلتر و سانتریفوژ استفاده می کند، بسیار موثرتر و مفیدتر از سیستم خالص سازی منقطع می باشد. توصیه می شود که همیشه از سیستم خالص سازی پیوسته مسیر فرعی استفاده شود و سیستم خالص سازی منقطع را به عنوان سیستم کمکی در نظر گرفت...
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
(چیلر 40 اسب یا 40 تن ؟ کدام صحیح است
دوستانی که کار چیلر میکنند برای مثال به چیلری که بر فرض 40 اسب کمپرسور روی آن نصب شده ، 40 تن میگویند.
دوستانی که کار کولرگازی میکنند برای مثال به کمپرسور یک کولر 24000 بی.تی.یو/ساعت ، 2 اسب میگویند.
اشتباه نکنید ، در جملات فوق زمانیکه "اسب" ذکر میشود منظور توان سیم پیچ است و زمانیکه از کلمات "تن (تبرید)" یا "بی تی یو" برای موتور استفاده شده منظور ظرفیت برودتی کمپرسور است. این دو 2 عبارت یعنی "توان سیم پیچ" و "ظرفیت برودتی" کمپرسور دو چیز کاملا متفاوت است.
ولی چه ارتباطی بین ایندو هست ؟
اجازه بدید در دمای کندانسور 30+ و دمای اواپراتور محدوده 5+ درجه (این دما "تقریبا" مخصوص سیستمهای تهویه مطبوع و ایرکاندیشن است) نگاهی به کاتالوگ کمپرسور بیتزر مربوط به سه کمپرسور 2 اسب ، 15 اسب و 40 اسب بیندازیم.
با نگاهی به عکس هاي قرارداده شده در زير متن مشخص میشود ، در شرایط کاری ذکر شده فوق ، ظرفیت برودتی سه کمپرسور فوق بر حسب وات برابر است با :
ظرفیت برودتی کمپرسور 2 اسب = 7690 وات = 2.1 تن تبرید
ظرفیت برودتی کمپرسور 15 اسب = 48700 وات = 13.8 تن تبرید
ظرفیت برودتی کمپرسور 40 اسب = 131900 وات = 37.4 تن تبرید
از طرفی هر 1 تن تبرید معادل 12000 بی.تی.یو/ساعت است.
پس بطور کاملا تقریبی میتوان گفت :
ظرفیت برودتی کمپرسور 2 اسب = 2 تن تبرید = 24000 بی.تی.یو/ساعت
ظرفیت برودتی کمپرسور 15 اسب = 15 تن تبرید = 180.000 بی.تی.یو/ساعت
ظرفیت برودتی کمپرسور 40 اسب = 40 تن تبرید = 480.000 بی.تی.یو/ساعت
در نهایت بطور کلی میتوان با تقریب گفت :
اگر X برابر توان سیم پیچ کمپرسور بر حسب اسب باشد :
ظرفیت برودتی کمپرسور X اسب = X تن تبرید یا X*12000 بی.تی.یو/ساعت
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
دوستانی که کار چیلر میکنند برای مثال به چیلری که بر فرض 40 اسب کمپرسور روی آن نصب شده ، 40 تن میگویند.
دوستانی که کار کولرگازی میکنند برای مثال به کمپرسور یک کولر 24000 بی.تی.یو/ساعت ، 2 اسب میگویند.
اشتباه نکنید ، در جملات فوق زمانیکه "اسب" ذکر میشود منظور توان سیم پیچ است و زمانیکه از کلمات "تن (تبرید)" یا "بی تی یو" برای موتور استفاده شده منظور ظرفیت برودتی کمپرسور است. این دو 2 عبارت یعنی "توان سیم پیچ" و "ظرفیت برودتی" کمپرسور دو چیز کاملا متفاوت است.
ولی چه ارتباطی بین ایندو هست ؟
اجازه بدید در دمای کندانسور 30+ و دمای اواپراتور محدوده 5+ درجه (این دما "تقریبا" مخصوص سیستمهای تهویه مطبوع و ایرکاندیشن است) نگاهی به کاتالوگ کمپرسور بیتزر مربوط به سه کمپرسور 2 اسب ، 15 اسب و 40 اسب بیندازیم.
با نگاهی به عکس هاي قرارداده شده در زير متن مشخص میشود ، در شرایط کاری ذکر شده فوق ، ظرفیت برودتی سه کمپرسور فوق بر حسب وات برابر است با :
ظرفیت برودتی کمپرسور 2 اسب = 7690 وات = 2.1 تن تبرید
ظرفیت برودتی کمپرسور 15 اسب = 48700 وات = 13.8 تن تبرید
ظرفیت برودتی کمپرسور 40 اسب = 131900 وات = 37.4 تن تبرید
از طرفی هر 1 تن تبرید معادل 12000 بی.تی.یو/ساعت است.
پس بطور کاملا تقریبی میتوان گفت :
ظرفیت برودتی کمپرسور 2 اسب = 2 تن تبرید = 24000 بی.تی.یو/ساعت
ظرفیت برودتی کمپرسور 15 اسب = 15 تن تبرید = 180.000 بی.تی.یو/ساعت
ظرفیت برودتی کمپرسور 40 اسب = 40 تن تبرید = 480.000 بی.تی.یو/ساعت
در نهایت بطور کلی میتوان با تقریب گفت :
اگر X برابر توان سیم پیچ کمپرسور بر حسب اسب باشد :
ظرفیت برودتی کمپرسور X اسب = X تن تبرید یا X*12000 بی.تی.یو/ساعت
🍂🍂🍂🍂🍂
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧