کفپوش اپوکسی مایع یکپارچه از رزین اپوکسی با ضخامت 0/5 الی 5 میلی‌متر و بیشتر با فام دلخواه و سطحی شیشه ای که از خواص آن مقاومت شیمیایی بالا به حلال‌ها، اسیدها، بازها و نمک‌ها، عدم جرم پذیری، ضد باکتری، طول عمر بالا، سرعت بالای اجرای عملیات، تنوع رنگ و طرح، عایق، نظافت آسان، مقاومت مکانیکی و عدم ترک خوردگی می‌باشد.

کفپوش اپوکسی از اختلاط رزین اپوکسی و‌هاردنر پلی آمینی بدست می‌آید . ساختار پلیمری روکش حاصله بدلیل عدم استعمال حلال پس از خشک شدن ثابت مانده و هیچ گونه کاهش خواص یا ضخامت در آن دیده نمی‌شود که اصطلاحا به آن (solvent free) اطلاق می‌شود. یکپارچگی و مقاومت بالای شیمیائی باعث کاربرد وسیع این روکش در صنایع مختلف شده است.از اپوکسی می‌توان در محیط‌هایی که نیاز به پوششهای نظیر :
کفپوش ضد اسید (Anti Acid)
کفپوش ضد الکتریسیته (Anti Static)
کفپوش ضد سایش (Anti scratch)
کفپوش ضد لغزش (Non Slip)
و … نیاز باشد استفاده نمود.

ویژگیهای کفپوش اپوکسی صنعتی
مقاومت شيميايي بالا در برابر انواع حلال‌ها و اسيد‌ها
مقاومت سايشي بالا
مقاومت مكانيكي بالا
سخت شدن سريع
تميز شوندگي بالا
مقاوم در برابر خوردگي
مقاوم در برابر تغييرات دمايي
چسبندگي خوب به سطوح
افزایش مقاومت بتن در برابر فرسایش، تخریب و اکثر مواد شیمیایی
روکش اپوکسی مطلقاً جذب اب ندارد و از نفوذ آب، روغن و سایر مایعات به جسم بتن جلوگیری می‌کند.
روکش اپوکسی، سبک و کم حجم بوده و از ایجاد هرگونه گرد و غبار جلوگیری می‌نماید.
روکش اپوکسی به صورت یکپارچه و در رنگ‌های متنوع اجرا می‌گردد.
روکش اپوکسی با ضخامت ۴ میلیمتر، افزایش مقاومت فشاری بتون را تا ۱۱۰۰ kg/cm2 را در بر دارد.
سهولت در شستشو، حداقل ۲۰ سال عمر مفید و سرعت در ترمیم آن، از سایر امتیازات این پوشش می‌باشد.

مهندسان مکانیک معروف
چند تن از مهندسان مکانیک معروف که پیش از این می‌زیسته‌اند، عبارت‌اند از:

جیمز وات (۱۷۳۶-۱۸۱۹): تکمیل کننده موتور بخار و پدر انقلاب صنعتی.
گوتلیب دایملر (۱۸۳۴-۱۹۰۰): مهندس و طراح صنعتی، به همراه می باخ مخترع اولین موتور سیکلت (دوچرخه موتور دار) و پیشرو در گسترش موتورهای احتراق داخلی، پدر بزرگ موتورهای احتراق داخلی.
کارل بنز (۱۸۴۴-۱۹۲۹): مخترع موتورهای دیزلی و بنیان‌گذار موتورهای احتراق داخلی (هم دوره با دایملر و می باخ) و سازنده اولین خودروی تجاری، مبدع پدال گاز در خودرو و سیستم جرقه زنی با استفاده از شمع و باتری، مخترع کلاچ و مکانیزم تعویض دنده، کاربراتور و رادیاتور نیز از اختراعات اوست.
ویلهلم می باخ(۱۸۴۶-۱۹۲۹): مهندس و طراح صنعتی، صاحب نشان میباخ، همکاری با دایملر در ساخت موتورهای احتراق داخلی و موتورهای چهار زمانه، دارنده دکترای افتخاری از دانشگاه اشتوتگارت، عضو افتخاری انجمن مهندسین آلمان.
فردیناند پورشه (۱۸۷۵-۱۹۵۱): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی پورشه.
فرانتس جوزف پوپ (۱۸۸۶-۱۹۵۴): یکی از سه بنیان‌گذار شرکت خودروسازی ب ام و.
آگوست هورش (۱۸۶۸-۱۹۵۱): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی آئودی.
آدام اوپل (۱۸۳۷-۱۸۹۵): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی اوپل.
انزو فراری (۱۸۹۸-۱۹۸۸): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی فراری.
فروچیو لامبورگینی (۱۹۱۶-۱۹۹۳): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی لامبورگینی.
اتوره بوگاتی (۱۸۸۱ -۱۹۴۷): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی بوگاتی.
آرماند پژو (۱۸۴۹-۱۹۱۵): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی پژو.
آندره سیتروئن (۱۸۷۸-۱۹۳۵): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی سیتروئن.
لوئی رنو (۱۸۷۷-۱۹۴۴): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی رنو.
ویلیام سی. دورانت (۱۸۶۱-۱۹۴۷): بنیان‌گذار شرکت جنرال موتورز.
هنری فورد (۱۸۶۳-۱۹۴۷): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی فورد.
لوئیس شورولت (۱۸۷۸-۱۹۴۱): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی شورولت.
دیوید دانبار بیوک (۱۸۵۴-۱۹۲۹): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی بیوک.
والتر کرایسلر (۱۸۷۵-۱۹۴۰): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی کرایسلر.
هنری ام. لیلند (۱۸۴۳-۱۹۳۲): بنیان‌گذار شرکتهای خودروسازی کادیلاک و لینکلن.
کیشیرو تویودا (۱۸۹۴-۱۹۵۲): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی تویوتا.
یوشیسوکه آیکاوا (۱۸۸۰-۱۹۶۷): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی نیسان.
جوجیرو ماتسودا (۱۸۷۵-۱۹۵۲): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی مزدا.
سوییشیرو هوندا (۱۹۰۶-۱۹۹۱): بنیان‌گذار شرکت خودروسازی هوندا.
چستر کارلسون (۱۹۰۶-۱۹۶۸): دستگاه زیراکس از نوآوری‌های اوست.
ساموئل کولت (۱۸۱۴-۱۸۶۲): سازندهٔ اسلحهٔ کولت.
آیزاک سینگر (۱۸۱۱-۱۸۷۵): سازندهٔ نخستین چرخ خیاطی خانگی.
آلفرد برنارد نوبل (۱۸۳۳-۱۸۹۶): پایه‌گذار اندیشهٔ جایزهٔ نوبل.
رودولف دیزل(۱۸۵۸-۱۹۱۳): سازندهٔ موتورهای معروف دیزل که با گازوئیل کار می‌کنند.
نیکلاس اتو(۱۸۳۲-۱۸۹۱): مهندس ومخترع اولین موتور احتراق داخلی با بازدهی مطلوب، تعمیم دهنده مفهوم چهار زمانه به موتورهای احتراق داخلی.
فلیکس وانکل(۱۹۰۲-۱۹۸۸): مخترع موتور دورانی وانکل.
ویلیس کریر(۱۸۷۶-۱۹۵۰): مخترع تهویه مطبوع

#علم_و_فناوری
💥 تایرهایی که پنچر نمی‌شوند

زمانی که تامسون ایده ساخت تایرهای بادی را مطرح کرد، ایده های دیگری مانند استفاده از اسفنج یا موی دم اسب برای پر کردن فضای داخل تایرها را نیز مطرح کرده بود که در نهایت از میان مجموعه ایده های پیشنهاد شده، مصرف کنندگان هوا را انتخاب کردند که سبک ترین ماده و آسان ترین راهکار مورد نظر برای ساخت تایر بود.
سال 2005 ایده ساخت تایرهایی موسوم به Tweel به جای تایرهای بادی از سوی شرکت تایرسازی میشلین مطرح شد.
این تایرها که در حقیقت ترکیبی هوشمندانه از تایر و چرخ است، از نظر ساختاری از یک لایه نازک تایر آج دار ساخته می شود که از طریق تسمه های کامپوزیت تقویت شده و پره هایV شکل انعطاف پذیر در این ساختار به چرخ ها متصل می شود. پره های انعطاف پذیر این تایر جایگزین هوا شده و این در حالی است که سطح بیرونی این تایرها مشابه لاستیک های معمولی عمل می کند. این تایر به باد کردن نیازی ندارد، پنچر نمی شود و در برابر ناهمواری ها و برآمدگی ها سطح جاده از مقاومت خوبی برخوردار است. گرچهTweel از نظر ظاهری تایر بسیار ظریفی به نظر می رسد، اما هرگز نمی ترکد؛ چراکه تیوب ندارد.

صنعت تولید تایر نیز در تولید این تایرها با محدودیت هایی مواجه است. یکی از این محدودیت ها این است که باید برای تولید این تایر در بسیاری از کارخانه ها تغییراتی ایجاد شود که این کار فقط از طریق ارتقای تجهیزات و امکانات قابل انجام خواهد بود.

علاوه بر این اگر تولید این محصول در مقایسه با تایرهای بادی گران تر باشد، بدون تردید با استقبال زیادی از سوی مصرف کنندگان مواجه نخواهد شد.

چند باور در مورد هواپیما و پرواز، درست یا غلط ؟

 

پرواز این روزهاخیلی عادی به شمار می آید ، معمولا همه ما تصور می کنیم که همه چیز را در مورد آن می دانیم اما آیا این تصور واقعا درست است یا خیر ؟ برخی از حقایق اثبات شده که علی رغم تصور حقیقی نیستند و می توانند در هنگام حادثه مرز بین مرگ و زندگی را مشخص کنند در حالی که برخی دیگر فقط تجربه داشتن سفری بهتر را به شما می دهند . با مطالعه مطالب زیر توانایی خود را در تشخیص درست یا غلط بسنجید .

 

1)اگر فرد بیماری در هواپیما حضور داشته باشد ، احتمال انتقال بیماری بیشتر است.

غلط .

ایرلاین ها به فیلتر HEPA مجهز هستند که قادر به از بین بردن حتی SARS و هر گونه میکروب می باشند . 95 % از کل ویروسها و جرم ها از این طریق از بین می برند و بدین صورت هوای درون کابین هواپیما از هر نقطه ای بر روی زمین پاکیزه تر و امن تر است. روشن است که اگر دقیقا کنار که فردی بیمار است بنشینید احتمال بروز بیماری بیشتر است اما این شرایط در هواپیما تشدید نمی شود .

  

2) صندلی های نزدیک بال امن ترین قسمت در هواپیما هستند.

غلط .

وسط هواپیما فقط در زمان آتش سوزی امن‌ترین قسمت هواپیما است چون با درب خروج 5 ردیف فاصله دارد. مهندسین خبره با بررسی اطلاعات مربوط به تصادفات هواپیمایی مسافربری بین سالهای 1971_2005 به این نتیجه رسیدند که افرادی که در انتهای هواپیما نشسته اند 41 % بیشتر از دیگر افراد شانس نجات پیدا کردن دارند .

 

3) صاعقه می تواند باعث سقوط هواپیما شود.

درست !

 با توجه به تغییرات مدرنی که در ساخت هواپیماها اعمال شده ، رخ دادن حوادث هوایی به دلیل وجود صاعقه تبدیل به اتفاقی نادر شده است ، چرا که بدنه هواپیماها به گونه ای طراحی شده که صاعقه را پس می زند با اینکه هنوز هم شانس اندکی برای برخورد صاعقه با هواپیما وجود دارد ولی آخرین باری که این اتفاق رخ داد در سال 1963 بود .

 

4 ) از اکثر تصادفات هواپیمایی نمی توان جان سالم به در برد.

غلط .

95 % از کل افرادی که در یک حادثه هواپیمایی حضور دارند ، نجات پیدا می کنند . بیشتر تصادفات در واقع بدون تلفات جانی هستند ، در حالی که در باقی تصادفات برای مثال حادثه شهر سیوکاسی در سال 1989 (هواپیمای آمریکایی،پرواز 232 ) در شرایطی که به نظر غیر ممکن می رسید نیمی از مسافرین نجات یافتند .

 

اطلاعاتی در مورد حوادث هوایی

اغلب اطلاعاتی که در مورد تصادفات هوایی داریم غلط هستند اغلب مردم تصور می کنند که نجات یافتن از یک سانحه هوایی غیر ممکن است در حالی که این فقط یک باور غلط است بزرگترین تراژدی های هوایی در ذهن ما باقی می مانند آنها فجایعی واقعی هستند . حوادثی که در آنها همه جان خود را از دست دادند : valajet 592  در فلوریدا 800 TWA  در آتلانتیکSwiss air 111 در نوا اسکاتیا Egypt Air 990  آتلانتیک pan Am 103 بر فراز لاکربی.

صرف نظر از این فجایع حقیقت این است که در بیشتر سوانح هوایی افراد نجات پیدا می کنند . در واقع ، طبق آمار 95.7% از مسافرین در یک تصادف هوایی جان سالم به در می برنند . زمانی که کمیته ایمنی حمل و نقل ملی آمار سوانح هوایی را بین سالهای 1983 تا 2005 را که شامل 53487 مسافر می شد مطالعه کرد به این نتیجه رسیدند که 51207 نفر از آنها نجات یافته اند .

 

5) سفرهای هوایی از مسافرت با ماشین امن تر است.

درست .

انستیتو تحقیقات حمل و نقل دانشگاه میشیگان اعلام کرد که رانندگی به مراتب خطرناک تر از پرواز است . طبق آمار ، رانندگی کردن در مسافتی برابر با یک پروازبا هواپیمای مسافربری، 65 درصد بیشتر ریسک آسیب دیدگی وجود دارد.

 

6) افزایش قابل توجهی در میزان برخورد پرندگان با هواپیما ها وجود داشته است.

درست .

همه ما واقعه شگفت انگیز هادسون رابه خاطر می آوریم ، زمانی که موتور هواپیما ایرباس 320 متعلق به یکی از خطوط هوایی آمریکا مورد اصابت غازهای کانادایی قرار گرفت و باعث خاموش شدن موتورها شد درست قبل از اینکه خلبان تصمیم به تغییر جهت بگیرد اما لازم به ذکر است که موتور هواپیما توانایی برخورد با پرندگان 4  پوندی را دارد ، و هر چیزی بزرگتر از آن می تواند فاجعه آفرین باشد .

 

7) ترس از پرواز به عنوان یک اختلال عصبی_ روانی شناخته شده است.

درست .

15_25 % از جمعیت دچار ترس از پرواز هستند . اما خبر خوشحال کننده این است که این اختلال قابل درمان است و افراد می توانند بر این اختلال خود غلبه کنند .

 

8) اگر افراد در طی 90 ثانیه اولیه یک حادثه بتوانند خونسردی خود را حفظ کنند شانس بیشتری برای نجات یافتن دارند.

درست .

90 ثانیه اولیه به دلیل اینکه در صورت نترسیدن و خونسرد ماندن افراد شانس نجات یافتن را برای آنها افزایش می دهد به "لحظات طلایی " معروف شده است . ترس حتی می تواند باعث شود که افراد فراموش کنند که چگونه می توانند کمربند ایمنی خود را باز کنند