نوشته بود:
افسرده‌ها بیمار نیستن ،
فقط دنیارو بیشتر از همه فهمیدن !!

دارم به ی چیزایی حسودی میکنم ك
فکرشم نمیکنی...
به انگشترت ك همیشه انگشتتو بغل کرده،
به عطری ك میشینه رو لباست،
به بندِ کفشت ك بعضی وقتا دستشو می‌گیری،
دلم تنگ شده برات؛
نمیدونم این چیزا برات پیش اومده یا نه،
اما دلتنگی هی سینه‌تو فشار میده،
نفستو تنگ میکنه و مجبورت میکنه
ی چیزایی بگی ك حتی خیلیا بهش بخندن؛
دل‌تنگی ی وقتا حتی گدات میکنه،
مثل همین حرفا ك مثل یه دست
جلوت دراز شدنو داد میزنن:
" دارم می‌میرم لامصب، نمیای؟ :) "

چیشد فلانی؟
احساسات نداری؟
دلت تنگ نشد؟
قلب من از فراقت چون آتش می‌سوزد . . .

بین خودمان باشد؛
توانش نیست...
اگر باشد، تمایلش نیست...
اگر تمایلش هم باشد، دگر
حصله‌ای نیست :)

غرورم قانع نشد نام تو را عنوان کنم
نیستی جناب ِ نقطه‌چین آشفته‌ام.

یکی داشت بهم رز ِ آبی میفرساد، کنسل شد.

صد زبان بایدم از بھر بیان کردنِ حال . . .

شدی ی آدم بلاتکلیف ك باخته امّا هیچی از باخت نمیگه :)

کاش میشد حالی خوش بود و عمر بر باد نکرد .

شده ك عاشق او باشی و او عاشق او؟
با دل و عقل خودت یک تنه درگیر شوی؟

من کلی بهت پیام دادم؛
با تمام وجودم،
با کلی بغض با کلی دلتنگی،
ك شاید بتونم همه‌چیو درست کنم
تو هم خوندی؛
ولی مثل نمازی ك از وقتش گذشته،
فقط خوندی ک تموم شه :)

خدایا ما رو دلتنگ کسایی نکن ك غرورمون
اجازه نمیده بهشون بگیم دلمون تنگشونه.

تا میل نباشد به وصال از طرف دوست
سودی نکند حرص و تمنا که تو داری . .

این دو عزیز زندگی رو بردند :)

دگر هراس بی تو ماندنم کور شده جناب .

سهم ما در وسط معرکه‌یِ عشق چه بود؟
غم و دلتنگی و حسرت همه یك جا باهم :)

‏من کلا هیچوقت از اوناش نبودم.
تو هیچ زمینه‌ای.

درگیر ِفراقم، درمونم وصاله آقای اباعبدللھ :)

واقعا دلم نمیخواد تو این بازه‌ی زمانی زندگی کنم.
کاش ۷۰ سال پیش یا ۷۰ سال بعد زندگی می‌کردم.