جای ِ تسبیح است فقط در بین ِ دست او ولی
دست ِ من دارد به تسبیحش حسادت می‌کند ؛

تو نبودی و تب فاصله‌ها پیرم کرد
عاشق شعر شدم ، شعر زمین‌گیرم کرد

شب امتحانی بودن یه نوع سبک زندگیه.

رد پایت را بگیر از کوچه های این غزل
گرچه تو تنها دلیل شاعری های منی . .

و بالاخره 50😭🤍.
بمونیدا :)

ای ماه ِ شبم ، جان بر لبم آمد ، کجایی؟
دیدی چیشد؟ پایان گرفت این آشنایی
داد از جدایی ..

هنوز مضطربم ، او دوا نکرد مرا
و او که بود؟ ضمیری که 'ما' نکرد مرا :)

اَمَنْ یُجیب ِ قلب من ، چشمان بی‌همتای تو
فی‌کـُلّ حالٍ حاجَتی ، تنها دَمی دستان تو

دختربودن این‌طوریه ک ۱۰۰ نفرو رد می‌کنی
برای اون یه نفری ک قَدرت رو نمی‌دونه.

دیدی؟
ازهرچه ترسیدم همان شد، بهای عشق‌مان گران شد...

دنبال تیری سر در گم هستم
ك پایان دهد تمام دلتنگی‌ها را

نیمی از جان مرا بردی ، محبت داشتی
نیم باقی‌مانده هم هروقت فرصت داشتی

چیه این دلتنگی؟

شما خوبی،
برقراری،
ولی تا دلتنگ میشی، از کار میوفتی.
انگار دست‌و‌پاتو ازت می‌گیرن .

یا بھ قول نزار قبانی؛
که من احساس ناتوانی نمی‌کنم، مگر وقتی دلتنگ تو میشوم :)

³¹⁴

شباهت دارد عشق ما، به احوالات اين دوران
تويى يك عالمه تحريم بى‌پايان، منم ايران...

میدونستم باختم حتمیه، اما بازم بخاطرت همه‌کار کردم.

دی تموم شد
من تموم شدم
ولی امتحانا تموم نشد.

غم عظیم؟
‏-خاطرات مشترک و سرنوشت‌های جدا جدا:)