،

به واقعی ترین شکل ممکن ،‌ نمیتونم هیچی رو باور کنم ..
و این هم خودمو داره رنج میده و هم اطرافیانم .

مگه چند تا از من تو زندگیت داشتی که اینجوری ولم کردی ؟

رفتین کربلا منو یاد کنید ،
توی این چند ساله عمرم ..
نه کسی یادم کرد ، نه کسی چیزی آورد ..
نه کسی عکسی داد ، نه کسی تصویری گرفت ، نه کسی زنگ زد سلامی بدیم ..
نه خودش طلبید .
ما بدبختارو یاد کنید : ))))🤌🏻

از نشونه‌های احساس امنیت در حضور یک نفر ، پرحرف شدنه .

تو حتی‌ لیاقت‌ اینو نداری‌ که‌ بهت‌ بفهمونم‌ چقدر
سرت‌ اذیت شدم ، شکسته‌ شدم‌ و زارزدم‌ ، به غریبه ها پناه بردم ..
آدم‌ ِبی‌ لیاقت‌ همه‌ جوره‌ بی‌لیاقته .

ٰ

محبوبم ؛
با دوربین عکاسیم ، وقتی بخوام از عکس بگیرم میگم .
آماده ای ؟ یک ، دو ، دوست دارم : ) .
بعد از لبخند قشنگت عکس میگیرم .

یه دو دیقه اومده بودیم زندگی کنیم ، همش باید قوی‌تر می‌شدیم .

از رابطه‌های بی سر و تهی که امروز با یکی‌ای فردا با یکی دیگه و ارتباط‌های حاشیه دار و خاطره ساختن‌های الکی بیزارم ، یه چیز محکم برای ادامه‌ زندگیم میخوام .

:))))))))))))) .

،

اینایی که وقتی آفی هر چند دقیقه یک بار حتا شده چرت و پرتم توی پیویت میگن خیلی نانازن : )))))))))) ..

فقط کافیه تو بهم زنگ بزنی تا یادم بره از هرچی بدم میاد ، یادم بره برونگرام یا درونگرا ، یادم بره حرف زدن فقط تو حرف بزنی فقط تو : ))))

:)))

طبق تجربیات بنده لطف مکرر تبدیل می‌شه به وظیفۀ مقرر .

فهمیدی چقدر تنهایی یا نه ؟ فهمیدی هستی ؟

[ تنفر ]

خودتو دوست داشته باش ، اینجا کسی به فکر تو نیست .

کاش آدما مثل ِپست و استوری‌هاشون بودن .
همون‌قدر باوفا ، بادرک ، باشعور ، مهربون .