هر احساسی که توی ما بوجود میاد کلا عمرش ۹۰ ثانیه‌ست، اون چیزی که باعث میشه تداوم پیدا کنه افکاریه که بهش گره می‌زنی و مدام تقویتش می‌کنی‌ . پس رها کن عزیزم رها کن .

مشکل از خودت بوده .
همه جوره پای یه عده موندی ،
همیشه با همه چیز ساختی ،
بی چشم داشت خوبی کردی ،
همه جوره بخشیدی ،
همه جوره جنگیدی ،
همه جوره برگشتی ،
در صورتی که باید می‌رفتی
و پشتتم نگاه نمی‌کردی .

؛

هر سربازی
در جیبهایش
در موهایش
و لای دکمه های یونیفورمش
زنی را به میدان جنگ می‌برد
آمار کشته های جنگ
همیشه غلط بوده است
هر گلوله
دونفر را از پا در می آورد
سرباز
و دختری که در سینه اش می‌تپد ؛

اینکه یه سری آدما ازم خوششون نمیاد
هم جزو اعتبارمه ، هم جزو افتخاراتم .

آرام بودنم از سر آسودگی نیست ؛ حوصله رنج کشیدن را هم ندارم .

سلامت روانم بین " مثل خودشون بد شو "
و " اونا بی ریشن تو انسان باش " گیر کرده .

این رو هم هندل میکنی و میگذرونی و بعدش میبینی انقدرها هم که تو ذهنت بزرگش کردی بزرگ نبود .

‌‏فکر میکنی فراموشش کردی اما پس از مدتی ، به‌ شکل گریه‌ی بی‌دلیل یا دلتنگی و اندوه و ترس گاه‌ و‌ بیگاه برمیگرده‌ .

چشمات همه زندگیم بود .
رسوندی به کجا زندگیمو ؟

دلم یه آغوش بی‌قضاوت می‌خواد‌ .

: )

روی هیچکس حساب باز نکنید ، وقتی که پا به تاریکی میگذارید حتی سایه خودتانه هم شما را ترک میکند .

‏همه‌ی ما قوانین خودمون رو برای یه نفر شکستیم‌ .

آدما زود عوض میشن ، بهشون عادت نکنید .

‏دیگه پیام نده ، دیگه دنبالش نرو ، دیگه براش نجنگ ، بسه دیگه به خودت رحم کن .

قطع ارتباط با بعضیا از خوابیدن بعد آلارم هم لذت بخش تره .

؛

نه پروای عبور دارم ، نه دلی برای حضور !

و اگر اندوهت آن‌قدر زیاد شد که حرف زدن برایت دشوار بود ،
به سمت من بیا تا کنار هم سکوت کنیم .

ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ٬
ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺸﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‌.