#متوقف_كننده_ها
چون در قالبهاي برش مرحله اي بايستي نوار در ايستگاههاي متفاوت توقف كند،لذا بايد موقعيت نوار نسبت به اين ايستگاهها به راحتي تعيين شود و نوار در هر مرحله از برش دقيقا نسبت به سنبه در موقعيت اصلي خود قرار گيرد.براي اين كار از متوقف كننده ها استفاده مي كنند كه به دو دسته تقسيم مي شوند:
1- متوقف كننده دستي: اساس اين سيستم بسيار قديمي به اين صورت است كه مانعي را با دست به جلوي مسير حركت رانده ،نوار در امتداد مسير حركت خود با برخورد به اين مانع متوقف مي شود و عمل برش در اين حالت در اولين ايستگاه صورت مي گيرد و در ايستگاههاي بعد توقف توسط پين متوقف كننده مي باشد.

2- متوقف كننده هاي خود كار: از اين نوع در اكثر قالبهاي برشي جديد استفاده مي شود كه به دليل دقت زياد و هزينه و زمان كم و حالت خودكاري در هنگام كار ،مقرون به صرفه تر و تكنيكي تر از نوع دستي مي باشد و در انواع مختلف كه به ترتيب زير مي باشند طراحي مي شوند:
الف)متوقف كننده از نوع پاشنه اي :در اين نوع كه به طور خودكار با حركت قالب و مكانيزمهاي موجود، حركت نوار را كنترل مي كنند ؛قطعه پاشنه اي شكل نقش اصلي و اساسي دارد و براي كار با آن ،كارگر بايستي نوار را با دست به درون كانال تغذيه كرده ،فشاري را پشت آن اعمال كند .با نفوذ سنبه به داخل ورق قطعه پاشنه اي توسط اهرم مخصوصي كه به آن فشار مي آورد به طرف بالا رانده مي شود تا پس از پايان عمل برش راه عبور نوار باز باشد .به علت فشار مداوم دست،نواربه طرف جلو رانده مي شود و چون قالب در اين زمان در حال حركت بوده پاشنه مجددا به جلوي مسير حركت نوار مي آيد و آن را در تكيه گاهي مناسب كه بستگي به شكل قطعه دارد متوقف مي كند .البته براي برگشت قطعه پاشنه اي از نيروي فنر استفاده مي شود.در طراحي اين نوع متوقف كننده ها مي بايستي به نكات زير توجه كرد:
1- شكل عمومي متوقف كننده پاشنه اي: در شكل زير يك نمونه از اين نوع متوقف كننده ها ديده مي شود كه ذيلا به توضييح اجزاي آن مي پردازيم:

پایان قسمت نهم

#اصول‌طراحی‌قالبهای‌برش
قسمت دهم

بیرون انداز- میله راهنما

#بیرون_انداز

بیرون اندازها که در نوع ثابت و فنری موجود می باشد،جهت بیرون اندازی ورق پس از عمل برش از داخل سنبه و یا ماتریس طراحی می شوند.البته بیرون انداز فنری علاوه بر کار فوق ،قبل از عمل برش ،ورق را به ماتریس می فشارد تا از هر گونه حرکت احتمالی و یا موج دار شدن ورقهای نازک جلوگیری کنند.

۱- بیرون انداز ثابت: بیرون انداز ثابت عموما صفحه ای است روی ماتریس که در بیشتر اوقات کانال هدایت نوار نیز مستقیما روی آن تعبیه می شود.وظیفه این صفحه ،بیرون اندازی ورق از سنبه پس از عمل برش است.روی صفحه بیرون انداز سوراخهایی متناسب با شکل مقطع سنبه ها (در امتداد آنها ) وجود دارد که سنبه به راحتی از آنها عبور کرده و پس از بریدن ورق به هنگام بازگشت که ورق به اطراف سنبه چسبیده است. پس از طی کردن ارتفاع کانال ورق به سطح زیرین بیرون انداز را از فولاد نرم و مقاوم در مقابل ضربات احتمالی در نظر گرفته(فولاد ST37 ) و انرا توسط پیچ و پین به ماتریس متصل می کنند.
۲- بیرون انداز فنری: در مواردی که شرایط زیر در طراحی حاکم باشد.بایستی از بیرون انداز فنری استفاده کرد:
الف) وقتی که جنس ورق از پلاستیک و یا لاستیک و یا مواد مصنوعی دیگری باشد.
ب) مواردی که مقطع برش خیلی کوچک و ظریف باشد.
ج) در کلیه قطعاتی که حرکت در جهت بالای ورق باعث تغییر شکل و یا از دقت افتادن آن گردد.
د) در مواقعی که ضخامت ورق کم باشد( ورقهایی که ضخامت کمتر ۰٫۶ میلیمتر دارند)
۱-شکل عمومی بیرون اندازهای فنری:
ورق گیر: صفحه ای است که با کف هموار و سنگ خورده که روی سطح ورق می نشیند،جنس این قطعه از فولادST37 می باشد.
پیچ بازی گر: نقش پیچ بازی گر در بیرون انداز فنری مثل میل راهنما در قالبهای برش می باشد.این پیچ به کمک بوش مربوطه ،راستای صحیح حرکت صفحه ورق گیر را در هر بار رفت و برگشت تامین می کند،جنس این قطعه را همجنس میله راهنما انتخاب نموده و آنرا تا ۵۵ راکول سخت می کنند.(فولادMS60 ).
بوش: نقش بوش در سیستم بیرون انداز فنری شبیه بوش میله راهنما می باشد .جنس بوش را از فولادMS60 گرفته و آنرا ۱۰ راکول کمتر نسبت به میله راهنما سخت می کنند.(بوش را به صورت پرسی و قابل تعویض در کفشک جا می زنند.)
فنر: از فنر برای تامین نیروی بیرون اندازی استفاده می کنند،که در قالبهای برش رابطه مستقیمی با جنس و ضخامت ورق دارد.مقدار نیروی لازم برای بیرون اندازی با روش زیر تعیین می شود:
حالت اول: در این حالت ورق به اطراف (محیط) سنبه چسبیده است.نیروی لازم معادل ۳% نیروی برشی می باشد.

حالت دوم: در این حالت که پولک در داخل ماتریس می ماند نیروی لازم معادل ۷% نیروی برشی می باشد.

2- چگونگی تامین نیروی بیرون انداز: برای این منظور می توان از فنر فشاری واگر به دلایل مختلف از قبیل بالا بودن مقدار نیروی لازم نتوانیم از فنر فشاری استفاده کنیم ،لاستیکهای ارتجاعی معروف به رابرید توصیه می شوند و اگر نیروی لازم بسیار زیاد باشد می توانیم از جک های هیدرولیک استفاده نماییم .(شکل ۳۶).
پس از محاسبه نیروی بیرون انداز به آن عدد ثابتی اضافه می کنیم تا ضریب اطمینان کاری کل مجموعه افزایش یابدو معمولا ضریب اطمینان را برای نیروی بیرون اندازی ۷% نیروی برشی گرفته و به مقدار به دست آمده برای نیروی بیرون اندازی اضافه می کنیم.

#میله_راهنما
این قطعه جهت تامین راستای صحیح حرکت قالب طراحی می باشد و در کفشک پایین نصب می شود . بوش درطرف آزاد این قطعه با تلرانس سرشی بازی می کند.علاوه بر این قطعه فوق عامل موثری در خنثی کردن نیروهای جانبی حاصل از برش می باشد به طوری که باعث می شود،کلیه سنبه ها در راستای تعیین شده خود با لقی طراحی شده به راحتی بازی کنند .در طراحی میله راهنما می بایستی به نکات زیر توجه داشت:
۱- شکل عمومی و قسمت های مختلف میله راهنما: در شکل زیر نمای کلی یک میله راهنما مشاهده می شود که شامل قسمتهای مختلف زیر می باشد:

برای بالا بردن ضریب اطمینان مقدار به دست آمده از فرمول بالا در مقدار ثابتی که اغلب آنرا ۲/۳ می گیرند ضرب کرده تا قطر میله راهنما با ضریب اطمینان بالایی به دست آید.
۴- تعداد میله راهنما: هر چه دقت قطعه تولیدی و نیروهای جانبی بیشتر باشد تعداد میله های راهنما نیز بیشتر می شود و اغلب میله راهنما را دو تایی و در مواردی که نیروهای جانبی و دقت کار مطرح است آنرا چهارتایی در نظر گرفته و به صورت ضربدری نسبت به هم نصب می کنند.

۵- طول میله راهنما: طول این قطعه را می توان به روش زیر تعیین کرد:
طول میله راهنما=۵ میلیمتر + ضخامت کفشک بالا+ ضربه گیر+طول سنبه+ضخامت ماتریس+ضخامت کفشک پایین

پایان قسمت دهم