دارم فکر میکنم
واقعا همراه و وابسته بودن بده
ولی وابسته ی خودت باشی>‌>‌>‌>‌>
اینجوری که کار نداشته باشم کی داره چیکار میکنه
خودم کار و زندگیم رو پیش ببرم
نه اینکه منتظر باشم یکی دیگه منو هل بده
البته اینم هست که شروعش مثل کوه کندنه

ولی اخیرا خیلی دارم فکر میکنم
یه مغز نامنظم که پرش داره
خیلی دارم کلنجار میرم با خودم
رسما رو خودم نفت ریختم و فقط منتظر یه جرقه‌ام

هی فکر میکنم چیکار میتونم بکنم که مفید باشه
یه کاری که هفته ی پیش کردم و یه جورایی راضیم این بود که قفس پرنده هارو اپدیت کردم
از خرید یه قفس 700 تومنی جدید خودمو نجات دادم
ازونجایی که زیاد شدن قفس واسشون کوچیک شده بود
یه قفس قدیمیه وصل کردم به مال خودشون
خوبه دارن خوش میگذرونن

همینجوری مغزم داره کار میکنه
چیکار کنم که میزم مناسب نشستن پشتش باشه
چی بگیرم که پوستمو ازین بدبختی نجات بدم
چی بخورم که وزنمو یکم کم کنم
باید برنامه ریزی روزانه کنم ولی پلن های یهویی نمیذاره

دیروز همش مغزم درگیر بود که نیاز دارم کارایی که میخوام بکنم رو یادداشت کنم چون یادم میره
نیاز به یه دفترچه ی کوچیک داشتم که همیشه همراهم باشه
بعد یادم اومد که دارم
یه دفترچه ی سیمی 3 سانتی
یه زنجیر بهش وصل کردم و اویزونش کردم به گردنم
راستش خیلی تاثیر گذار بود
الانم فهمیدم زنجیرش یه جورایی اذیت کنندس
باید بند ببندم

به همین صورت مغزم درگیر میشه
هی فکر میکنم
و کاری از پیش نمیبرم
و میشه گفت 99 درصد دلیلشم اینه که مغزم اصا اورگنایزد نیس که بتونم کاری کنم
به یه برنامه ریزی سختگیرانه نیاز دارم که بشینم پاش و حداقل به بعضی از کارام برسم

شاید باید ارتباطاتمو کم کنم
تفریحا و سرگرمیامو کم کنم
تا مدتی که یه سری کارا رو پیش ببرم و یه چیزایی واسم ثابت بشه

خیلییییی کارا بودن که میخواستم بکنم
کتابای نخونده زیاد دارم
یه دفتر و ست جوهر قلم بهم هدیه داده بودن که دوست داشتم تو اون دفتر بنویسم
فیلم و سریال و انیمه های لیستمو تموم کنم
فلاتر و دارت بخونم
پروژه های دانشگاه رو برسم
دوباره ورزش کنم
واسه ارشد درس بخونم
خیلییی بودن

راستش با این وضعیتی که دارم باید بگم به هیچچ کدومشون تو طول روز نمیرسم
صرفا یوتیوب گردی
تیک تاک گردی
گیم و گیم و گیم

مامانم هی دعوام میکنه چرا همش نشستی تو خونه
با دوستات بیرون نمیری حداقل خودت برو پیاده روی
برو پارک بدو
برو شهرکتاب و سرو و نشر چشمه بگرد
برو تو شهر راه برو یکم هوا بخوری شهر و ببینی

خودم همیشه دوست داشتم برم شیرینی سرا
بشینم یه چیزی بخرم و کتاب بخونم
برم مزرعه گل کنارش
تو گل و گیاها بشینم

میتونم بگم هیچوقت تنهایی از پس اینکارا بر نمیام
چون راحت نیست
کسی ندارم که باهام همراه باشه
مجبورم خودم همش رو انجام بدم

کسی نیست که بتونم همههههههه ی وجودمو
حتی دارک ترین قسمتای ذهنم رو واسش بریزم زمین
خیلی چیزا درون خودم دفن میشن
و هیچوقت بیرون نمیان
شاید اینم تو بی نظمی ذهنم دخیل باشه

شاید یکم دیگه همه ی اینارو پاک کنم
میتونستم تو ژورنال بنویسمشون😂

احتمالا این کارو بکنم

وقت چیپس و ماسته