و در نهایت قلب گفته های مغز را می‌پذیرد
و بازی برای همیشه به پایان می‌رسد.

اى لحظات خوش كه هنوز از راه نرسیده‌اید
آيا نمی‌شود راه كوتاه‌ترى در پیش بگیرید؟
قبل‌ از اینكه دل‌هایمان فرتوت شوند؟

راه در جنگل اوهام گم است
سینه بگشای چو دشت
اگرت پرتو خورشید حقیقت باید
وقتی از جنگل گم
پا نهادی بیرون
و رها گشتی
از آن گره کور گمار
ناگهان آبشاری از نور
بر سرت می‌ریزد
و آسمان
با همه پهناوری بی‌مرزش
در تو می‌آمیزد
ای فراز آمده از جنگل کور
هستی روشن دشت
آشکارا بادت
بر لب چشمه خورشید زلال
جرعه نور گوارا بادت

من بار ها از این همه خویشتن را داشتن و از این همه داشتنِ نداشتن های زیاد ترسیدم.
‌

‌‌‏شباهت ما به آینه‌ها اینه که وقتی می‌شکنیم، تیزتر می‌شیم.

«تو زیبایی؛
به اندازه غمی که
در چشمهایت پنهان کردی،
لبخندی که دربرابر سختی‌ها می‌زنی،
به اندازه تمام اسرار تاریک
و ناگفته درونت، زیبایی.»

‏اغلب درست تربیت شدگان در رنج‌اند!

‏احمق، ساده‌، طفلک و ناامیدم، اذیتم نکنید.

از تیغِ بی ملاحظه‌ی آهِ ما بترس...

در جوانی حقِ ما این مرگِ تدریجی نبود
مثل یک پروانه دائم، دورِ غم ها سوختیم

- زهراعسگری

با خودش گفت:
حتی اگر روزی این غم پایان یابد،
من دیگر شاد زیستن را از یاد برده‌ام.