NetCoExpert
مجموعه درس های CCNA 200-301 8. فصل دوم - درس سوم : کابل کشی UTP بر اساس استاندارد های 10BASE-T و 100BASE-T تا به اینجای کار در رابطه با نحوه ی ارسال داده بر روی لینک ها آشنا شده اید اما نکته ی قابل توجهی که وجود دارد این می باشد که دستگاه های داخل شبکه باید…
مجموعه درس های CCNA 200-301
9. فصل دوم - درس چهارم : استاندارد 1000BASE-T و فیبرنوری
کابل کشی UTP بر اساس استاندارد 1000BASE-T
استاندارد 1000BASE-T (گیگابیت اترنت) در کابل کشی و پین های مورد استفاده برای ارسال و دریافت داده با استاندارد های 10BASE-T و 100BASE-T متفاوت می باشد. اولین تفاوت این می باشد که استاندارد های 10BASE-T و 100BASE-T دارای دو زوج سیم بودند اما استاندارد 1000BASE-T از چهار زوج سیم تشکیل شده است. دوم ، از نحوه ی انتقال و جریان الکتریکی پیشرفته تری استفاده می کند که به هر دو دستگاه انتهایی امکان انتقال و دریافت همزمان در هر جفت سیم را می دهد. با این حال ، پین ها در سیم کشی کابل برای 1000BASE-T تقریباً با استانداردهای قبلی مشابه می باشد و دو زوج سیم اضافی جزئیاتی بیشتری در این کابل اضافه می کنند.
کابل Straight-through برای استاندارد 1000BASE-T از چهار زوج سیم برای ایجاد چهار مدار استفاده می کند، اما همچنان پین ها باید در دو سمت کابل مطابقت داشته باشند. این کابل برای دو زوج از سیم ها از پین های مشابه استاندارد های 10BASE-T و 100BASE-T استفاده می کند و خود یک زوج سیم در پین های شماره ی 4 و 5 و یک زوج سیم دیگر در پین های شماره ی 7 و 8 همانند تصویر 1-4 اضافه می کند.
ادامه ی مقاله...
درس های قبل :
لینک درس اول (مقدمه ای بر شبکه های کامپیوتری)
لینک درس دوم (نگاهی بر مدل TCP/IP)
لینک درس سوم (آدرس دهی در پروتکل IP)
لینک درس چهارم (اصطلاحات مدل TCP/IP)
لینک فصل دوم - درس اول (مفاهیم پایه ای شبکه های Ethernet)
لینک فصل دوم - درس دوم (کابل های UTP)
لینک فصل دوم - درس سوم (استاندارد 10BASE-T و 100BASE-T)
🆔 @Netcoexpert
9. فصل دوم - درس چهارم : استاندارد 1000BASE-T و فیبرنوری
کابل کشی UTP بر اساس استاندارد 1000BASE-T
استاندارد 1000BASE-T (گیگابیت اترنت) در کابل کشی و پین های مورد استفاده برای ارسال و دریافت داده با استاندارد های 10BASE-T و 100BASE-T متفاوت می باشد. اولین تفاوت این می باشد که استاندارد های 10BASE-T و 100BASE-T دارای دو زوج سیم بودند اما استاندارد 1000BASE-T از چهار زوج سیم تشکیل شده است. دوم ، از نحوه ی انتقال و جریان الکتریکی پیشرفته تری استفاده می کند که به هر دو دستگاه انتهایی امکان انتقال و دریافت همزمان در هر جفت سیم را می دهد. با این حال ، پین ها در سیم کشی کابل برای 1000BASE-T تقریباً با استانداردهای قبلی مشابه می باشد و دو زوج سیم اضافی جزئیاتی بیشتری در این کابل اضافه می کنند.
کابل Straight-through برای استاندارد 1000BASE-T از چهار زوج سیم برای ایجاد چهار مدار استفاده می کند، اما همچنان پین ها باید در دو سمت کابل مطابقت داشته باشند. این کابل برای دو زوج از سیم ها از پین های مشابه استاندارد های 10BASE-T و 100BASE-T استفاده می کند و خود یک زوج سیم در پین های شماره ی 4 و 5 و یک زوج سیم دیگر در پین های شماره ی 7 و 8 همانند تصویر 1-4 اضافه می کند.
ادامه ی مقاله...
درس های قبل :
لینک درس اول (مقدمه ای بر شبکه های کامپیوتری)
لینک درس دوم (نگاهی بر مدل TCP/IP)
لینک درس سوم (آدرس دهی در پروتکل IP)
لینک درس چهارم (اصطلاحات مدل TCP/IP)
لینک فصل دوم - درس اول (مفاهیم پایه ای شبکه های Ethernet)
لینک فصل دوم - درس دوم (کابل های UTP)
لینک فصل دوم - درس سوم (استاندارد 10BASE-T و 100BASE-T)
🆔 @Netcoexpert
Netcoexpert
کتاب CCNA، CCNA 200-301، آموزش CCNA، استاندارد فیبرنوری، استاندارد 1000BASE-T
استاندارد 1000BASE-T (گیگابیت اترنت) در کابل کشی و پین های مورد استفاده برای ارسال و دریافت داده با استاندارد های 10BASE-T و 100BASE-T متفاوت می باشد. کابل فیبر نوری از شیشه به عنوان واسطه ای برای ارسال نور استفاده می کند که نور در اینجا برای ما مفهوم داده…
NetCoExpert
مجموعه درس های CCNA 200-301 9. فصل دوم - درس چهارم : استاندارد 1000BASE-T و فیبرنوری کابل کشی UTP بر اساس استاندارد 1000BASE-T استاندارد 1000BASE-T (گیگابیت اترنت) در کابل کشی و پین های مورد استفاده برای ارسال و دریافت داده با استاندارد های 10BASE-T و 100BASE…
مجموعه درس های CCNA 200-301
10. فصل دوم - درس پنجم : ارسال داده در شبکه های اترنت
ارسال داده در شبکه های اترنت
اگرچه لایه ی فیزیکال دارای استاندارد های متنوعی براساس لینک های متفاوت می باشد اما بخش های دیگر از استاندارد های اترنت با صرف نظر از نوع لینک، یکسان می باشند. آخرین بخش از این فصل می پردازد به بررسی سرویس و پروتکل هایی که در لایه ی دوم از مدل OSI یعنی لایه ی Data Link فعالیت می کنند. همچنین نگاهی به نحوه ی انتقال Frame ها توسط سوییچ و هاب ها خواهد داشت.
پروتکل های لایه ی Data Link
یکی از مهمترین نقات قوت پروتکل های مورد استفاده در شبکه های اترنت این می باشد که تمامی این پروتکل ها از استاندارد های یکسانی استفاده می کنند.
پروتکل های اترنت در لایه ی Data Link مفهومی تحت عنوان Frame را معرفی می کنند: یک سرآیند اترنت (Ethernet Header) در ابتدا، داده ی بسته بندی شده در وسط و یک تریلر اترنت در انتها. تابحال چندین فرمت از سرآیند های اترنت که ایجاد کننده ی Frame می باشند بوجود آمده که در تصویر 1-5 مدلی از Frame که امروزه مورد استفاده قرار میگیرد نمایش داده شده است.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک درس اول (مقدمه ای بر شبکه های کامپیوتری)
لینک درس دوم (نگاهی بر مدل TCP/IP)
لینک درس سوم (آدرس دهی در پروتکل IP)
لینک درس چهارم (اصطلاحات مدل TCP/IP)
لینک فصل دوم - درس اول (مفاهیم پایه ای شبکه های Ethernet)
لینک فصل دوم - درس دوم (کابل های UTP)
لینک فصل دوم - درس سوم (استاندارد 10BASE-T و 100BASE-T)
لینک فصل دوم - درس چهارم (استاندارد 1000BASE-T و فیبرنوری)
🆔 @Netcoexpert
10. فصل دوم - درس پنجم : ارسال داده در شبکه های اترنت
ارسال داده در شبکه های اترنت
اگرچه لایه ی فیزیکال دارای استاندارد های متنوعی براساس لینک های متفاوت می باشد اما بخش های دیگر از استاندارد های اترنت با صرف نظر از نوع لینک، یکسان می باشند. آخرین بخش از این فصل می پردازد به بررسی سرویس و پروتکل هایی که در لایه ی دوم از مدل OSI یعنی لایه ی Data Link فعالیت می کنند. همچنین نگاهی به نحوه ی انتقال Frame ها توسط سوییچ و هاب ها خواهد داشت.
پروتکل های لایه ی Data Link
یکی از مهمترین نقات قوت پروتکل های مورد استفاده در شبکه های اترنت این می باشد که تمامی این پروتکل ها از استاندارد های یکسانی استفاده می کنند.
پروتکل های اترنت در لایه ی Data Link مفهومی تحت عنوان Frame را معرفی می کنند: یک سرآیند اترنت (Ethernet Header) در ابتدا، داده ی بسته بندی شده در وسط و یک تریلر اترنت در انتها. تابحال چندین فرمت از سرآیند های اترنت که ایجاد کننده ی Frame می باشند بوجود آمده که در تصویر 1-5 مدلی از Frame که امروزه مورد استفاده قرار میگیرد نمایش داده شده است.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک درس اول (مقدمه ای بر شبکه های کامپیوتری)
لینک درس دوم (نگاهی بر مدل TCP/IP)
لینک درس سوم (آدرس دهی در پروتکل IP)
لینک درس چهارم (اصطلاحات مدل TCP/IP)
لینک فصل دوم - درس اول (مفاهیم پایه ای شبکه های Ethernet)
لینک فصل دوم - درس دوم (کابل های UTP)
لینک فصل دوم - درس سوم (استاندارد 10BASE-T و 100BASE-T)
لینک فصل دوم - درس چهارم (استاندارد 1000BASE-T و فیبرنوری)
🆔 @Netcoexpert
Netcoexpert
آموزش CCNA، ارسال داده در شبکه های اترنت، Frame
اگرچه لایه ی فیزیکال دارای استاندارد های متنوعی براساس لینک های متفاوت می باشد اما بخش های دیگر از استاندارد های اترنت با صرف نظر از نوع لینک، یکسان می باشند. آخرین بخش از این فصل می پردازد به بررسی سرویس و پروتکل هایی که در لایه ی دوم از مدل OSI یعنی لایه…
🔴 سلام خدمت دوستان و همراهان عزیز مجموعه آموزشی نتکواکسپرت.
مدتی کانال و وبسایت بروز نشده بود به دلایل برنامه ریزی و آماده سازی آموزش های کاملا متفاوت برای شما عزیزان.
پس از مدت ها تلاش و برنامه ریزی با تیم مجموعه آموزشی نتکواکسپرت فعالیت جدیدی در کانال استارت خواهد خورد که بی شک تاپ ترین آموزش ها اعم از آموزش های ویدئویی، متنی و ورک بوک های کاملا اختصاصی را در اختیار شما قرار می دهد.
تشکر از همراهی شما عزیزان
برای هرگونه انتقاد، نظر و پیشنهاد میتونید بصورت مستقیم با من در ارتباط باشید.
سینا رجائی موسس مجموعه آموزشی پژوهشی نتکواکسپرت.
@Rjsina
مدتی کانال و وبسایت بروز نشده بود به دلایل برنامه ریزی و آماده سازی آموزش های کاملا متفاوت برای شما عزیزان.
پس از مدت ها تلاش و برنامه ریزی با تیم مجموعه آموزشی نتکواکسپرت فعالیت جدیدی در کانال استارت خواهد خورد که بی شک تاپ ترین آموزش ها اعم از آموزش های ویدئویی، متنی و ورک بوک های کاملا اختصاصی را در اختیار شما قرار می دهد.
تشکر از همراهی شما عزیزان
برای هرگونه انتقاد، نظر و پیشنهاد میتونید بصورت مستقیم با من در ارتباط باشید.
سینا رجائی موسس مجموعه آموزشی پژوهشی نتکواکسپرت.
@Rjsina
NetCoExpert pinned «🔴 سلام خدمت دوستان و همراهان عزیز مجموعه آموزشی نتکواکسپرت. مدتی کانال و وبسایت بروز نشده بود به دلایل برنامه ریزی و آماده سازی آموزش های کاملا متفاوت برای شما عزیزان. پس از مدت ها تلاش و برنامه ریزی با تیم مجموعه آموزشی نتکواکسپرت فعالیت جدیدی در کانال استارت…»
NetCoExpert
مجموعه درس های CCNA 200-301 10. فصل دوم - درس پنجم : ارسال داده در شبکه های اترنت ارسال داده در شبکه های اترنت اگرچه لایه ی فیزیکال دارای استاندارد های متنوعی براساس لینک های متفاوت می باشد اما بخش های دیگر از استاندارد های اترنت با صرف نظر از نوع لینک،…
مجموعه درس های CCNA 200-301
11. فصل سوم - درس اول : شبکه های Leased-line WAN
شبکه های Wide-Area
یک روز کاری در شعبه ای از یک کمپانی را تصور کنید. یوزر در اتاق خود نشسته و توسط دستگاه خود: کامپیوتر،تبلت،موبایل و هرچیز دیگری، به شبکه ی LAN توسط کابل های اترنت و یا بدون استفاده از کابل و بصورت وایرلس/بی سیم متصل شده است. یوزر قصد دارد به وب سایتی که وب سرور آن در کمپانی اصلی قرار گرفته دسترسی پیدا کند و از اطلاعات وب سایت استفاده کند. برای چنین اتفاقی داده ها باید از یک یا چند لینک Wide-Area Network یا به اختصار (WAN) عبور کنند.
تکنولوژی WAN استاندارد های لایه ی Physical (لایه ی 1 از مدل OSI) و پروتکل های لایه ی Data Link (لایه ی 2 از مدل OSI) را برای برقراری ارتباط در مسافت های طولانی تعریف می کند. در بخش اول دو فناوری از مبحث WAN مورد بحث قرار گرفته اند: شبکه های leased-line WAN و ethernet WAN. شبکه های Leased-line WAN حدودا نزدیک به نیم قرن مورد استفاده قرار میگرفتند اما امروزه کمتر جایی از این شبکه ها استفاده می کند. شبکه های Ethernet WAN از همان پروتکل هایی که در شبکه های Ethernet LAN استفاده می شود استفاده می کنند اما با ویژگی های بیشتری که این ویژگی ها باعث شده اند تا بتوانیم از شبکه های Ethernet WAN در مسافت های بسیار طولانی برای برقراری ارتباط WAN استفاده کنیم. چند صفحه ی بعدی به توضیح مختصری در رابطه با شبکه های Leased-line WAN پرداخته است و بعد از آن بصورت جزئی در رابطه با شبکه های Ethernet WAN.
شبکه های Leased-line WAN
برای اتصال دو یا چند شبکه ی LAN به یکدیگر توسط WAN سرویس دهنده ی اینترنتی از یک روتر متصل به هر شبکه ی LAN و ایجاد یک لینک WAN بین روتر ها استفاده می کند. در ابتدا مهندس شبکه ی کمپانی یا شرکت در خواست لینک WAN به سرویس دهنده ی اینترنتی می دهد. روتر های موجود در هر شعبه به لینک های LAN و WAN همانند تصویر 1-11 متصل می شوند. توجه داشته باشید که خط کج بین لینک دو روتر معمولا برای نشان دادن لینک Leased-line می باشد و در تصاویر نیازی نیست تمامی جزئیات لینک ها گفته شود.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک درس اول (مقدمه ای بر شبکه های کامپیوتری)
لینک درس دوم (نگاهی بر مدل TCP/IP)
لینک درس سوم (آدرس دهی در پروتکل IP)
لینک درس چهارم (اصطلاحات مدل TCP/IP)
لینک فصل دوم - درس اول (مفاهیم پایه ای شبکه های Ethernet)
لینک فصل دوم - درس دوم (کابل های UTP)
لینک فصل دوم - درس سوم (استاندارد 10BASE-T و 100BASE-T)
لینک فصل دوم - درس چهارم (استاندارد 1000BASE-T و فیبرنوری)
لینک فصل دوم - درس پنجم (ارسال داده در شبکه های اترنت)
🆔 @Netcoexpert
11. فصل سوم - درس اول : شبکه های Leased-line WAN
شبکه های Wide-Area
یک روز کاری در شعبه ای از یک کمپانی را تصور کنید. یوزر در اتاق خود نشسته و توسط دستگاه خود: کامپیوتر،تبلت،موبایل و هرچیز دیگری، به شبکه ی LAN توسط کابل های اترنت و یا بدون استفاده از کابل و بصورت وایرلس/بی سیم متصل شده است. یوزر قصد دارد به وب سایتی که وب سرور آن در کمپانی اصلی قرار گرفته دسترسی پیدا کند و از اطلاعات وب سایت استفاده کند. برای چنین اتفاقی داده ها باید از یک یا چند لینک Wide-Area Network یا به اختصار (WAN) عبور کنند.
تکنولوژی WAN استاندارد های لایه ی Physical (لایه ی 1 از مدل OSI) و پروتکل های لایه ی Data Link (لایه ی 2 از مدل OSI) را برای برقراری ارتباط در مسافت های طولانی تعریف می کند. در بخش اول دو فناوری از مبحث WAN مورد بحث قرار گرفته اند: شبکه های leased-line WAN و ethernet WAN. شبکه های Leased-line WAN حدودا نزدیک به نیم قرن مورد استفاده قرار میگرفتند اما امروزه کمتر جایی از این شبکه ها استفاده می کند. شبکه های Ethernet WAN از همان پروتکل هایی که در شبکه های Ethernet LAN استفاده می شود استفاده می کنند اما با ویژگی های بیشتری که این ویژگی ها باعث شده اند تا بتوانیم از شبکه های Ethernet WAN در مسافت های بسیار طولانی برای برقراری ارتباط WAN استفاده کنیم. چند صفحه ی بعدی به توضیح مختصری در رابطه با شبکه های Leased-line WAN پرداخته است و بعد از آن بصورت جزئی در رابطه با شبکه های Ethernet WAN.
شبکه های Leased-line WAN
برای اتصال دو یا چند شبکه ی LAN به یکدیگر توسط WAN سرویس دهنده ی اینترنتی از یک روتر متصل به هر شبکه ی LAN و ایجاد یک لینک WAN بین روتر ها استفاده می کند. در ابتدا مهندس شبکه ی کمپانی یا شرکت در خواست لینک WAN به سرویس دهنده ی اینترنتی می دهد. روتر های موجود در هر شعبه به لینک های LAN و WAN همانند تصویر 1-11 متصل می شوند. توجه داشته باشید که خط کج بین لینک دو روتر معمولا برای نشان دادن لینک Leased-line می باشد و در تصاویر نیازی نیست تمامی جزئیات لینک ها گفته شود.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک درس اول (مقدمه ای بر شبکه های کامپیوتری)
لینک درس دوم (نگاهی بر مدل TCP/IP)
لینک درس سوم (آدرس دهی در پروتکل IP)
لینک درس چهارم (اصطلاحات مدل TCP/IP)
لینک فصل دوم - درس اول (مفاهیم پایه ای شبکه های Ethernet)
لینک فصل دوم - درس دوم (کابل های UTP)
لینک فصل دوم - درس سوم (استاندارد 10BASE-T و 100BASE-T)
لینک فصل دوم - درس چهارم (استاندارد 1000BASE-T و فیبرنوری)
لینک فصل دوم - درس پنجم (ارسال داده در شبکه های اترنت)
🆔 @Netcoexpert
Netcoexpert
کتاب CCNA، CCNA 200-301، آموزش CCNA، شبکه های Wide-area، شبکه های Leased-line
تکنولوژی WAN استاندارد های لایه ی Physical (لایه ی 1 از مدل OSI) و پروتکل های لایه ی Data Link (لایه ی 2 از مدل OSI) را برای برقراری ارتباط در مسافت های طولانی تعریف می کند. در بخش اول دو فناوری از مبحث WAN مورد بحث قرار گرفته اند: شبکه های leased-line WAN…
NetCoExpert
مجموعه درس های CCNA 200-301 11. فصل سوم - درس اول : شبکه های Leased-line WAN شبکه های Wide-Area یک روز کاری در شعبه ای از یک کمپانی را تصور کنید. یوزر در اتاق خود نشسته و توسط دستگاه خود: کامپیوتر،تبلت،موبایل و هرچیز دیگری، به شبکه ی LAN توسط کابل های…
مجموعه درس های CCNA 200-301
فصل سوم - درس دوم : مفاهیم ابتدایی مسیریابی IP
منطق IP Routing (مسیریابی IP)
در طول این سالها مدل ها و پروتکل های زیادی بوجود آمده اند اما امروزه مدل TCP/IP به عنوان مدل مرجع شبکه حاکم است. در لایه ی Network از مدل TCP/IP دو پروتکل اصلی وجود دارد که تمامی عملکرد های شبکه بر پایه ی این دو پروتکل می باشند: پروتکل IP Version 4 (IPv4) و پروتکل IP Version 6 (IPv6). هر دو پروتکل IPv4 و IPv6 عملکرد های یکسانی در لایه ی نتورک را تعریف می کنند اما در جزئیات با یکدیگر متفاوت می باشند. بنابراین تمامی عملکرد های شبکه برای پایه ی یکی از این دو پروتکل می باشد. این فصل می پردازد به نحوه ی عملکرد پروتکل IPv4 در لایه ی Network.
پروتکل Internet Protocol (IP) ، بر روی مسیریابی داده ها در فرمت پکت های IP از یک فرستنده یا مبدا (Source) به سمت یک دریافت کننده یا مقصد (Destination) تمرکز دارد. IP هیچگونه نگرانی در رابطه با نحوه ی انتقال داده ها بصورت فیزیکی ندارد چرا که می داند وظیفه ی انتقال فیزیکی داده ها بر عهده ی لایه های پایینتر از مدل TCP/IP می باشد. در عوض IP نگرانی هایی در رابطه با انتقال و تحویل داده ها بصورت منطقی دارد به جای فیزیکی. در واقع لایه ی Network چگونگی ارسال داده ها از یک نقطه به نقطه ی دیگر در مدل TCP/IP را بر عهده دارد با اینحال که ممکن است در بین دو نقطه چندین لینک LAN و WAN قرار داشته باشد.
این بخش از این فصل می پردازد به نحوه ی مسیریابی پکت های IP یا همان IP Routing بصورت جزئی. ابتدا، IP نحوه ی ارسال پکت های IP از یک مبدا به یک مقصد با کمک پروتکل های لایه ی Data link را تعریف می کند. همچنین این بخش می پردازد به چگونگی قوانین آدرس دهی IP با استفاده از گروه بندی آدرس ها که تحت عنوان Subnetting شناخته می شود که به کمک این قوانین مسیریابی IP بسیار کارآمد تر خواهد شد. در نهایت این بخش با نگاهی بر پروتکل های مسیریابی (Routing Protocols) که به عنوان ابزاری برای یادگیری مسیر ها و تمام Subnet های موجود در شبکه های IP می باشند پایان می یابد.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک فصل سوم - درس اول (شبکه های Leased-line WAN)
🆔 @Netcoexpert
فصل سوم - درس دوم : مفاهیم ابتدایی مسیریابی IP
منطق IP Routing (مسیریابی IP)
در طول این سالها مدل ها و پروتکل های زیادی بوجود آمده اند اما امروزه مدل TCP/IP به عنوان مدل مرجع شبکه حاکم است. در لایه ی Network از مدل TCP/IP دو پروتکل اصلی وجود دارد که تمامی عملکرد های شبکه بر پایه ی این دو پروتکل می باشند: پروتکل IP Version 4 (IPv4) و پروتکل IP Version 6 (IPv6). هر دو پروتکل IPv4 و IPv6 عملکرد های یکسانی در لایه ی نتورک را تعریف می کنند اما در جزئیات با یکدیگر متفاوت می باشند. بنابراین تمامی عملکرد های شبکه برای پایه ی یکی از این دو پروتکل می باشد. این فصل می پردازد به نحوه ی عملکرد پروتکل IPv4 در لایه ی Network.
پروتکل Internet Protocol (IP) ، بر روی مسیریابی داده ها در فرمت پکت های IP از یک فرستنده یا مبدا (Source) به سمت یک دریافت کننده یا مقصد (Destination) تمرکز دارد. IP هیچگونه نگرانی در رابطه با نحوه ی انتقال داده ها بصورت فیزیکی ندارد چرا که می داند وظیفه ی انتقال فیزیکی داده ها بر عهده ی لایه های پایینتر از مدل TCP/IP می باشد. در عوض IP نگرانی هایی در رابطه با انتقال و تحویل داده ها بصورت منطقی دارد به جای فیزیکی. در واقع لایه ی Network چگونگی ارسال داده ها از یک نقطه به نقطه ی دیگر در مدل TCP/IP را بر عهده دارد با اینحال که ممکن است در بین دو نقطه چندین لینک LAN و WAN قرار داشته باشد.
این بخش از این فصل می پردازد به نحوه ی مسیریابی پکت های IP یا همان IP Routing بصورت جزئی. ابتدا، IP نحوه ی ارسال پکت های IP از یک مبدا به یک مقصد با کمک پروتکل های لایه ی Data link را تعریف می کند. همچنین این بخش می پردازد به چگونگی قوانین آدرس دهی IP با استفاده از گروه بندی آدرس ها که تحت عنوان Subnetting شناخته می شود که به کمک این قوانین مسیریابی IP بسیار کارآمد تر خواهد شد. در نهایت این بخش با نگاهی بر پروتکل های مسیریابی (Routing Protocols) که به عنوان ابزاری برای یادگیری مسیر ها و تمام Subnet های موجود در شبکه های IP می باشند پایان می یابد.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک فصل سوم - درس اول (شبکه های Leased-line WAN)
🆔 @Netcoexpert
Netcoexpert
آموزش CCNA، مقاله CCNA 200-301، کتاب CCNA، منطق مسیریابی IP، روتینگ
این بخش از این فصل می پردازد به نحوه ی مسیریابی پکت های IP یا همان IP Routing بصورت جزئی. ابتدا، IP نحوه ی ارسال پکت های IP از یک مبدا به یک مقصد با کمک پروتکل های لایه ی Data link را تعریف می کند. همچنین این بخش می پردازد به چگونگی قوانین آدرس دهی IP با…
آموزش تصویری مدل OSI و TCP/IP پارت 1
مدرس : مهندس سینا رجائی
https://www.aparat.com/v/aNyIC
برای آموزش های بیشتر کانال آپارات نتکواکسپرت را دنبال کنید.
مدرس : مهندس سینا رجائی
https://www.aparat.com/v/aNyIC
برای آموزش های بیشتر کانال آپارات نتکواکسپرت را دنبال کنید.
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
آموزش تصویری مدل OSI و TCP/IP (پارت 1)
از آنجایی که در شبکه مفاهیم یکی از مهمترین ترین مباحث می باشند برای اینکه بتوانید یک مهندس خوب باشید ابتدا باید دانش کاملی از اینکه در شبکه چه اتفاقی در حال رخ دادن است داشته باشید. برای درک عملکرد دستگاه های شبکه و اینکه دیتا ها چگونه از یک دستگاه به دستگاه…
csc_optc.pdf
2 MB
Global MPLS Design Using
Carrier Supporting Carrier (CSC)
جزوه advanced MPLS design white Paper نوشته Nick russo هست که به تازگی منتشر شده و برای دوستانی CCIE SP یا CCDE میخوان امتحان بدن بسیار ارزشمند است.
@netcoexpert
Carrier Supporting Carrier (CSC)
جزوه advanced MPLS design white Paper نوشته Nick russo هست که به تازگی منتشر شده و برای دوستانی CCIE SP یا CCDE میخوان امتحان بدن بسیار ارزشمند است.
@netcoexpert
NetCoExpert
مجموعه درس های CCNA 200-301 فصل سوم - درس دوم : مفاهیم ابتدایی مسیریابی IP منطق IP Routing (مسیریابی IP) در طول این سالها مدل ها و پروتکل های زیادی بوجود آمده اند اما امروزه مدل TCP/IP به عنوان مدل مرجع شبکه حاکم است. در لایه ی Network از مدل TCP/IP دو…
مجموعه درس های CCNA 200-301
فصل سوم - درس سوم : مفاهیم ابتدایی مسیریابی IP (بخش 2)
چگونه مسیریابی لایه ی شبکه از LAN و WAN استفاده می کند؟
درحالی که منطق مسیریابی در لایه ی Network از جزئیات انتقال فیزیکی چشم پوشی می کند، اما در هرصورت بیت ها باید منتقل شوند. بنابراین برای انجام کار منطق لایه ی Network در یک Host یا یک روتر باید پکت ها را به لایه ی پایینتر یعنی لایه ی Data Link واگذار کند تا از این طریق داده ها بتوانند بصورت فیزیکی منتقل شوند. لایه ی Data Link قبل از ارسال پکت ها به آنها Header و Trailer مناسب اضافه کرده و Frame را ایجاد می کند.
در فرایند مسیریابی از ابتدا تا انتهای مسیر اطلاعات لایه 3 داده ثابت باقی می ماند، درحالیکه اطلاعات لایه 2 هر Frame تنها بخش کوچیکی از مسیر را در بر میگیرد و از ابتدا تا انتهای مسیر ممکن است این اطلاعات تغییر کنند. به عبارتی ساده در لایه ی Data Link که داده تبدیل به Frame شده است به دستگاه بعدی که اطلاعات لایه 3 ای را می شناسد ارسال می شود، هر دستگاهی که Frame را دریافت کند Frame مورد نظر را دور ریخته از داخل آن داده را بر می دارداما هیچگونه تغییری در اطلاعات مربوط به لایه ی 3 داده نمی دهد و تنها اطلاعات مربوط به لایه ی Data Link موجود در داده را تغییر داده و دوباره داده را به Frame تبدیل می کند. مراحل زیر خلاصه ای از رفتار یک روتر با یک Frame را نشان می دهد. اینکه زمانی که یک Frame به روتر می رسد روتر چگونه Frame مورد نظر را به دستگاه بعدی ارسال می کند:
مرحله 1. زمانیکه یک Frame بر روی اینترفیس روتر دریافت می شود، روتر فیلد Frame Check Sequence (FCS) را بررسی می کند تا مطمئن شود خطایی در هنگام انتقال داده رخ نداده است و اگر خطایی رخ داده باشد Frame را دور می ریزد.
مرحله 2. فرض را بر این میگیریم که در مرحله ی 1 هیچگونه خطایی رخ نداده بنابراین روتر Header و Trailer قدیمیه لایه ی Data Link را دور انداخته و از داخل Frame پکت IP را خارج می کند.
مرحله 3. آدرس IP مقصد را با آدرس IP موجود در جدول مسیریابی خود مقایسه می کند و بهترین مسیر برای رسیدن به مقصد مورد نظر را پیدا می کند. این مسیر به اینترفیس خروجی روتر و احتمالا آدرس IP روتر بعدی یعنی Next-Hop اشاره می کند.
مرحله 4. پکت IP را در داخل یک Frame جدید با Header و Trailer جدید بسته بندی کرده و Frame را بر روی اینترفیس خروجی به سمت مقصد ارسال می کند.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک فصل سوم - درس اول (شبکه های Leased-line WAN)
لینک فصل سوم - درس دوم (مفاهیم مسیریابی IP)
🆔 @Netcoexpert
فصل سوم - درس سوم : مفاهیم ابتدایی مسیریابی IP (بخش 2)
چگونه مسیریابی لایه ی شبکه از LAN و WAN استفاده می کند؟
درحالی که منطق مسیریابی در لایه ی Network از جزئیات انتقال فیزیکی چشم پوشی می کند، اما در هرصورت بیت ها باید منتقل شوند. بنابراین برای انجام کار منطق لایه ی Network در یک Host یا یک روتر باید پکت ها را به لایه ی پایینتر یعنی لایه ی Data Link واگذار کند تا از این طریق داده ها بتوانند بصورت فیزیکی منتقل شوند. لایه ی Data Link قبل از ارسال پکت ها به آنها Header و Trailer مناسب اضافه کرده و Frame را ایجاد می کند.
در فرایند مسیریابی از ابتدا تا انتهای مسیر اطلاعات لایه 3 داده ثابت باقی می ماند، درحالیکه اطلاعات لایه 2 هر Frame تنها بخش کوچیکی از مسیر را در بر میگیرد و از ابتدا تا انتهای مسیر ممکن است این اطلاعات تغییر کنند. به عبارتی ساده در لایه ی Data Link که داده تبدیل به Frame شده است به دستگاه بعدی که اطلاعات لایه 3 ای را می شناسد ارسال می شود، هر دستگاهی که Frame را دریافت کند Frame مورد نظر را دور ریخته از داخل آن داده را بر می دارداما هیچگونه تغییری در اطلاعات مربوط به لایه ی 3 داده نمی دهد و تنها اطلاعات مربوط به لایه ی Data Link موجود در داده را تغییر داده و دوباره داده را به Frame تبدیل می کند. مراحل زیر خلاصه ای از رفتار یک روتر با یک Frame را نشان می دهد. اینکه زمانی که یک Frame به روتر می رسد روتر چگونه Frame مورد نظر را به دستگاه بعدی ارسال می کند:
مرحله 1. زمانیکه یک Frame بر روی اینترفیس روتر دریافت می شود، روتر فیلد Frame Check Sequence (FCS) را بررسی می کند تا مطمئن شود خطایی در هنگام انتقال داده رخ نداده است و اگر خطایی رخ داده باشد Frame را دور می ریزد.
مرحله 2. فرض را بر این میگیریم که در مرحله ی 1 هیچگونه خطایی رخ نداده بنابراین روتر Header و Trailer قدیمیه لایه ی Data Link را دور انداخته و از داخل Frame پکت IP را خارج می کند.
مرحله 3. آدرس IP مقصد را با آدرس IP موجود در جدول مسیریابی خود مقایسه می کند و بهترین مسیر برای رسیدن به مقصد مورد نظر را پیدا می کند. این مسیر به اینترفیس خروجی روتر و احتمالا آدرس IP روتر بعدی یعنی Next-Hop اشاره می کند.
مرحله 4. پکت IP را در داخل یک Frame جدید با Header و Trailer جدید بسته بندی کرده و Frame را بر روی اینترفیس خروجی به سمت مقصد ارسال می کند.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک فصل سوم - درس اول (شبکه های Leased-line WAN)
لینک فصل سوم - درس دوم (مفاهیم مسیریابی IP)
🆔 @Netcoexpert
Netcoexpert
آموزش CCNA،کتاب CCNA، مقاله CCNA 200-301، مسیریابی در شبکه، آدرس دهی IP
درحالی که منطق مسیریابی در لایه ی Network از جزئیات انتقال فیزیکی چشم پوشی می کند، اما در هرصورت بیت ها باید منتقل شوند. بنابراین برای انجام کار منطق لایه ی Network در یک Host یا یک روتر باید پکت ها را به لایه ی پایینتر یعنی لایه ی Data Link واگذار کند تا…
سلام خدمت اعضای محترم. برای بهرمندی از آموزش های کوتاه و کاربردی صفحه ی اینستاگرام نتکواکسپرت را دنبال کنید.
❗️آموزش های صفحه ی اینستاگرام کاملا متفاوت از مطالب کانال تلگرام می باشند.
آدرس صفحه اینستاگرام نتکواکسپرت :
🆔 Instagram.com/netcoexpert
❗️آموزش های صفحه ی اینستاگرام کاملا متفاوت از مطالب کانال تلگرام می باشند.
آدرس صفحه اینستاگرام نتکواکسپرت :
🆔 Instagram.com/netcoexpert
آموزش تصویری مدل OSI و TCP/IP پارت 3 - پارت پایانی
مدرس : مهندس سینا رجائی
https://www.aparat.com/v/EBrSQ
مدرس : مهندس سینا رجائی
https://www.aparat.com/v/EBrSQ
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
آموزش تصویری مدل OSI و TCP/IP (پارت 3 - پارت پایانی)
از آنجایی که در شبکه مفاهیم یکی از مهمترین ترین مباحث می باشند برای اینکه بتوانید یک مهندس خوب باشید ابتدا باید دانش کاملی از اینکه در شبکه چه اتفاقی در حال رخ دادن است داشته باشید. برای درک عملکرد دستگاه های شبکه و اینکه دیتا ها چگونه از یک دستگاه به دستگاه…
سلام بچه ها لایو داریم چه لایوی 😉
لایو اورهان ارگون، شفق زندی 😎 و جف تانتسورا
فردا (چهارشنبه ۱۰:۳۰ شب به وقت ایران)
موضوع: طراحی دیتاسنتر لینکدین
https://youtu.be/vtnubKBEQ9k
🆔 @Netcoexpert
لایو اورهان ارگون، شفق زندی 😎 و جف تانتسورا
فردا (چهارشنبه ۱۰:۳۰ شب به وقت ایران)
موضوع: طراحی دیتاسنتر لینکدین
https://youtu.be/vtnubKBEQ9k
🆔 @Netcoexpert
YouTube
Inside the Next Level of LinkedIn Networking
In this video, Orhan Ergun is discussing Linkedin's Datacenter Network Design with Head of Network Engineering of Linkedin, Shawn Zandi.
Jeff Tantsura is a co-host of Orhan Ergun in the discussion and physical, logical DC network design , architectural choices…
Jeff Tantsura is a co-host of Orhan Ergun in the discussion and physical, logical DC network design , architectural choices…
NetCoExpert
مجموعه درس های CCNA 200-301 فصل سوم - درس سوم : مفاهیم ابتدایی مسیریابی IP (بخش 2) چگونه مسیریابی لایه ی شبکه از LAN و WAN استفاده می کند؟ درحالی که منطق مسیریابی در لایه ی Network از جزئیات انتقال فیزیکی چشم پوشی می کند، اما در هرصورت بیت ها باید منتقل…
مجموعه درس های CCNA 200-301
فصل سوم - درس چهارم : استفاده از نام و DNS
می توانید دنیایی را تصور کنید که هر زمان که نیاز داشتید در اینترنت از یک اپلیکیشن یا سایت استفاده کنید نیاز به آدرس IP آن اپلیکیشن یا سایت داشته باشید؟ به عبارتی ساده به جای استفاده از نام ها از آدرس های IP استفاده کنید. شما روزانه چندین بار به گوگل با نام google.com مراجعه می کنید. حال تصور کنید این بار به جای اینکه بوسیله ی google.com وارد سایت گوگل شوید باید آدرس 64.233.177.100 را در مروگر خود وارد کنید تا بتوانید به سایت گوگل دسترسی پیدا کنید. در حقیقت الزما شما باید به وسیله ی آدرس IP به تمامی سایت ها دسترسی پیدا کنید و این کار چقدر مشکل خواهد بود...! چرا که حفظ کردن آدرس ها به مراتب سخت تر از حفظ کردن نام ها می باشد. اما چرا اینگونه نیست و ما به جای وارد کردن آدرس IP هر سایت تنها نام آن سایت را در مرورگر خود وارد می کنیم؟
مدل TCP/IP راهی را بوجود آورده است تا به جای اینکه کامپیوتر ها با استفاده از آدرس IP خود بایکدیگر ارتباط برقرار کنند بتوانند از طریق نام نیز با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. همچنین کاربرها دیگر هیچ نیازی ندارند که آدرس های IP هر کامپیوتر را حفظ کنند و تنها کافیست نام هر کامپیوتر را بدانند، سرویسی که TCP/IP ارائه می دهد به راحتی و بصورت اتوماتیک هر نام را به آدرس مربوطه اش ترجمه می کند.
برای مثال زمانی که شما مرورگر خود را باز می کنید و تایپ می کنید www.google.com کامپیوتر شما یک بسته یک پکت IP که در فیلد Destination IP آن www.google.com قرار گرفته است به سمت سرویس دهنده ی اینترنتی ارسال نمی کند. در واقع کامپیوتر در فیلد destination IP آدرس IP سرور گوگل را قرار می دهد و این کار بصورت اتومات انجام می شود به همین علت شما متوجه این موضوع نمی شوید.
در واقع این راحتی و سادگی را مدیون یک پروتکل در مدل TCP/IP می باشیم و آن پروتکل چیزی نیست جز پروتکل Domain Name System یا بصورت اختصار DNS. وظیفه ی اصلی DNS ترجمه ی یک نام به یک آدرس IP می باشد. شبکه های بزرگ از پروتکل DNS استفاده می کنند تا نام ها را به آدرس های IP مربوطه ترجمه کنند همانطور که در تصویر 1-4 مشاهده می کنید. در این مثال PC11 در سمت چپ نیاز دارد تا به سروری که نام آن Server1 می باشد متصل شود. کاربر برای اتصال به سرور نام سرور یعنی Server1 را تایپ می کند یا ممکن است اپلیکیشنی که کاربر از آن استفاده می کند بصورت اتومات نام سرور را تایپ کند. در مرحله ی اول PC11 یک پیام DNS، DNS Query به سمت سرور DNS ارسال می کند.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک فصل سوم - درس اول (شبکه های Leased-line WAN)
لینک فصل سوم - درس دوم (مفاهیم مسیریابی IP)
لینک فصل سوم - درس سوم (مفاهیم مسیریابی 2)
🆔 @Netcoexpert
فصل سوم - درس چهارم : استفاده از نام و DNS
می توانید دنیایی را تصور کنید که هر زمان که نیاز داشتید در اینترنت از یک اپلیکیشن یا سایت استفاده کنید نیاز به آدرس IP آن اپلیکیشن یا سایت داشته باشید؟ به عبارتی ساده به جای استفاده از نام ها از آدرس های IP استفاده کنید. شما روزانه چندین بار به گوگل با نام google.com مراجعه می کنید. حال تصور کنید این بار به جای اینکه بوسیله ی google.com وارد سایت گوگل شوید باید آدرس 64.233.177.100 را در مروگر خود وارد کنید تا بتوانید به سایت گوگل دسترسی پیدا کنید. در حقیقت الزما شما باید به وسیله ی آدرس IP به تمامی سایت ها دسترسی پیدا کنید و این کار چقدر مشکل خواهد بود...! چرا که حفظ کردن آدرس ها به مراتب سخت تر از حفظ کردن نام ها می باشد. اما چرا اینگونه نیست و ما به جای وارد کردن آدرس IP هر سایت تنها نام آن سایت را در مرورگر خود وارد می کنیم؟
مدل TCP/IP راهی را بوجود آورده است تا به جای اینکه کامپیوتر ها با استفاده از آدرس IP خود بایکدیگر ارتباط برقرار کنند بتوانند از طریق نام نیز با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. همچنین کاربرها دیگر هیچ نیازی ندارند که آدرس های IP هر کامپیوتر را حفظ کنند و تنها کافیست نام هر کامپیوتر را بدانند، سرویسی که TCP/IP ارائه می دهد به راحتی و بصورت اتوماتیک هر نام را به آدرس مربوطه اش ترجمه می کند.
برای مثال زمانی که شما مرورگر خود را باز می کنید و تایپ می کنید www.google.com کامپیوتر شما یک بسته یک پکت IP که در فیلد Destination IP آن www.google.com قرار گرفته است به سمت سرویس دهنده ی اینترنتی ارسال نمی کند. در واقع کامپیوتر در فیلد destination IP آدرس IP سرور گوگل را قرار می دهد و این کار بصورت اتومات انجام می شود به همین علت شما متوجه این موضوع نمی شوید.
در واقع این راحتی و سادگی را مدیون یک پروتکل در مدل TCP/IP می باشیم و آن پروتکل چیزی نیست جز پروتکل Domain Name System یا بصورت اختصار DNS. وظیفه ی اصلی DNS ترجمه ی یک نام به یک آدرس IP می باشد. شبکه های بزرگ از پروتکل DNS استفاده می کنند تا نام ها را به آدرس های IP مربوطه ترجمه کنند همانطور که در تصویر 1-4 مشاهده می کنید. در این مثال PC11 در سمت چپ نیاز دارد تا به سروری که نام آن Server1 می باشد متصل شود. کاربر برای اتصال به سرور نام سرور یعنی Server1 را تایپ می کند یا ممکن است اپلیکیشنی که کاربر از آن استفاده می کند بصورت اتومات نام سرور را تایپ کند. در مرحله ی اول PC11 یک پیام DNS، DNS Query به سمت سرور DNS ارسال می کند.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک فصل سوم - درس اول (شبکه های Leased-line WAN)
لینک فصل سوم - درس دوم (مفاهیم مسیریابی IP)
لینک فصل سوم - درس سوم (مفاهیم مسیریابی 2)
🆔 @Netcoexpert
Netcoexpert
آشنایی با DNS، مقاله DNS، آموزش CCNA، کتاب CCNA
DNS یک پروتکل استاندارد می باشد که وظیفه ی ترجمه ی نام ها به آدرس های IP را بر عهده دارد. در سراسر دنیا تعداد بسیار زیادی سرور DNS برای ترجمه ی نام ها به آدرس های IP واقعیشان وجود دارد. به عنوان مثال زمانیکه شما در مرورگر خود وارد می کنید www.example.com…
📣📣 آموزش تصویری CCNA Security بالغ بر 32 ساعت آموزش
همین حالا میتونید با تخفیف این دوره رو تهیه کنید.
https://b2n.ir/121152
همین حالا میتونید با تخفیف این دوره رو تهیه کنید.
https://b2n.ir/121152
📣📣📣سری آموزش های کوتاه ویدئویی رو میتونید از اینستاگرام نتکواکسپرت دنبال کنید.
آموزش هایی کاملا متفاوت از آموزش های موجود در کانال تلگرام.
https://www.instagram.com/tv/CH7f3zAg3JP/?igshid=ruuja6i14s63
🆔 @Netcoexpert
آموزش هایی کاملا متفاوت از آموزش های موجود در کانال تلگرام.
https://www.instagram.com/tv/CH7f3zAg3JP/?igshid=ruuja6i14s63
🆔 @Netcoexpert
مقاله آشنایی با شبکه های اترنت
اترنت یک خانواده از فناوری های لایه ی Physical و Data Link است که برای انتقال جریان داده ها استفاده می شود. ایده ی اترنت در اصل بر اساس برقرار کردن ارتباط بین دستگاه های مختلف بر روی یک سیم مشترک (کابل های Coaxial) شکل گرفت.
تاریخچه
- در یک زمان مشترک تنها یک دستگاه می تواند دیتایی را بر روی سیم ارسال کند و دیگر دستگاه ها باید صبر کنند تا ارسال دیتا توسط دستگاه اول پایان یابد در غیر این صورت Collision رخ می دهد.
- مبحث Collision به معنای برخورد دو دیتا به یکدیگر و از بین رفتن دیتا ها می باشد. زمانی که دو دستگاه بصورت همزمان دیتایی را بر روی یک سیم مشترک ارسال کنند، دیتاها باهم برخورد کرده و از بین می روند که اصطلاحا می گوییم کالیژن رخ داده است.
- بنابراین یک دستگاه می تواند دیتا را دریافت کند اما نمی تواند همزمان دیتا ارسال انتقال ندهد ، مگر اینکه هیچ دیتایی بر روی سیم در حال ارسال نباشد. این مبحث تحت عنوان Half-duplex یا ارتباط یک طرفه شناخته می شود.
- اترنت در طول تاریخ از شبکه هایی تحت عنوان Local Area Network (LAN) استفاده کرده و می کند.
- شبکه ی LAN دستگاه هایی را تعریف می کند که در یک Broadcast Domain قرار می گیرند.
مروری بر اترنت
- اترنت با تقسیم دیتاها به فریم ها ، امکان انتقال ارتباط را از طریق سیم فراهم می کند.
- ساختار قالب فریم های اترنت بصورت زیر می باشد:
- 16 بیت فیلد EtherType
- 48 بیت فیلد Destination MAC Address (آدرس مک مقصد)
- 48 بیت فیلد Source MAC Address (آدرس مک مبدا)
- 64-1500 بایت فیلد Payload Data (دیتای واقعی)
- 32 بیت فیلد FCS با استفاده از الگوریتم CRC برای تشخیص خطا
- قسمت Ethertype برای نشان دادن نوع پروتکل استفاده شده در دیتا به دستگاه مقصد استفاده می شود.
- برخی از مقادیر معروف و شناخته شده ی EtherType عبارتند از: (توجه داشته باشید این مقادیر در راهنمای دستور IOS ذکر نشده است ، بنابراین آنها را بخاطر بسپارید).
- مقدار 0x0806 0x0 – معادل پروتکل ARP می باشد.
- مقدار 0x0800 0x0 – معادل پروتکل IPv4 می باشد.
- مقدار 0x86DD 0x0 – معادل پروکل IPv6 می باشد.
- مقدار 0x8847 0x0 – معادل پروتکل MPLS Unicast می باشد.
- مقدار 0x8848 0x0 – معادل پروتکل MPLS Multicast می باشد.
- مقدار 0x4242 0x0 – معادل پروتکل CST می باشد.
- مقدار 0xAAAA 0x0 – معادل پروتلکهای سیسکو (PAgP،VTP،PVST+،CDP،DTP و UDLD) می باشد.
MAC Address
- یک آدرس 48 بیتی (6 بایت) منحصر به فرد است که NIC (کارت رابط شبکه) را شناسایی می کند.
- آدرس MAC برای شناسایی مبدا ارسال کننده فریم و مقصد فریم در یک Segment لایه 2 استفاده می شود.
- 3 بایت اول از آدرس مک تحت عنوان Organization Unit Identifier (OUI) شناخته می شود که به طور منحصر به فرد سازنده ی NIC یا همان کارت شبکه را شناسایی می کند.
- 3 بایت آخر توسط سازنده ی کارت شبکه به دلخواه تعیین می شود.
- مبحث CRC الگوریتمی است که امکان شناسایی داده های خراب را در کل فریم فراهم می کند.
HUBs
- هاب ها تکرار کننده های سیگنال می باشند که چندین دستگاه را به یکدیگر متصل می کنند. هاب شبیه به یک سیم عمل کرده و زمانیکه یک سیگنال بر روی یکی از پورت های دریافت کند آن سیگنال را بر روی تمامی پورت های دیگر خود ارسال می کند.
- تمامی پورت های یک هاب عضو یک Collision Domain می باشند.
- هاب پکت ها را بر روی تمامی اینترفیس های خود ارسال می کند.
Switches
- سوییچ ها شبیه به هاب ها می باشند با این تفاوت که نسبت به هاب ها هوشمند تر بوده و می توانند بر اساس آدرس های مک انتقال فریم ها را انجام دهند.
- سوییچ ها در لایه ی دو یعنی لایه ی Data Link از مدل OSI فعالیت دارند.
- اگر سوییچ فریمی دریافت کند از روی فیلد Source MAC Address آدرس مک فرستنده را یاد گرفته و در جدولی تحت عنوان MAC Address Table ذخیره می کند.
- سوییچ انتقال فریم ها را بر اساس رکورد هایی که در داخل جدول خود دارد انجام می دهد.
- اگر سوییچ فریمی دریافت کند که آدرس مک مقصد را در داخل جدول خود نداشته باشد، آن فریم را Flood می کند.
- مبحث Flood به این معنی می باشد که سوییچ فریمی که دریافت کرده است برا بر روی تمامی پورت های خود به غیر از پورتی که از آن فریم را دریافت کرده ارسال می کند.
- در سوییچ بر خلاف هاب، هر پورت محدود به Collision Domain می باشد، بنابراین زمانی که می گوییم یک سوییچ 24 پورت داریم یعنی 24 Collision Domain داریم.
ادامه مقاله...
🆔 @Netcoexpert
www.instagram.com/netcoexpert
مارا به دوستان و همکاران خود معرفی نمایید .
اترنت یک خانواده از فناوری های لایه ی Physical و Data Link است که برای انتقال جریان داده ها استفاده می شود. ایده ی اترنت در اصل بر اساس برقرار کردن ارتباط بین دستگاه های مختلف بر روی یک سیم مشترک (کابل های Coaxial) شکل گرفت.
تاریخچه
- در یک زمان مشترک تنها یک دستگاه می تواند دیتایی را بر روی سیم ارسال کند و دیگر دستگاه ها باید صبر کنند تا ارسال دیتا توسط دستگاه اول پایان یابد در غیر این صورت Collision رخ می دهد.
- مبحث Collision به معنای برخورد دو دیتا به یکدیگر و از بین رفتن دیتا ها می باشد. زمانی که دو دستگاه بصورت همزمان دیتایی را بر روی یک سیم مشترک ارسال کنند، دیتاها باهم برخورد کرده و از بین می روند که اصطلاحا می گوییم کالیژن رخ داده است.
- بنابراین یک دستگاه می تواند دیتا را دریافت کند اما نمی تواند همزمان دیتا ارسال انتقال ندهد ، مگر اینکه هیچ دیتایی بر روی سیم در حال ارسال نباشد. این مبحث تحت عنوان Half-duplex یا ارتباط یک طرفه شناخته می شود.
- اترنت در طول تاریخ از شبکه هایی تحت عنوان Local Area Network (LAN) استفاده کرده و می کند.
- شبکه ی LAN دستگاه هایی را تعریف می کند که در یک Broadcast Domain قرار می گیرند.
مروری بر اترنت
- اترنت با تقسیم دیتاها به فریم ها ، امکان انتقال ارتباط را از طریق سیم فراهم می کند.
- ساختار قالب فریم های اترنت بصورت زیر می باشد:
- 16 بیت فیلد EtherType
- 48 بیت فیلد Destination MAC Address (آدرس مک مقصد)
- 48 بیت فیلد Source MAC Address (آدرس مک مبدا)
- 64-1500 بایت فیلد Payload Data (دیتای واقعی)
- 32 بیت فیلد FCS با استفاده از الگوریتم CRC برای تشخیص خطا
- قسمت Ethertype برای نشان دادن نوع پروتکل استفاده شده در دیتا به دستگاه مقصد استفاده می شود.
- برخی از مقادیر معروف و شناخته شده ی EtherType عبارتند از: (توجه داشته باشید این مقادیر در راهنمای دستور IOS ذکر نشده است ، بنابراین آنها را بخاطر بسپارید).
- مقدار 0x0806 0x0 – معادل پروتکل ARP می باشد.
- مقدار 0x0800 0x0 – معادل پروتکل IPv4 می باشد.
- مقدار 0x86DD 0x0 – معادل پروکل IPv6 می باشد.
- مقدار 0x8847 0x0 – معادل پروتکل MPLS Unicast می باشد.
- مقدار 0x8848 0x0 – معادل پروتکل MPLS Multicast می باشد.
- مقدار 0x4242 0x0 – معادل پروتکل CST می باشد.
- مقدار 0xAAAA 0x0 – معادل پروتلکهای سیسکو (PAgP،VTP،PVST+،CDP،DTP و UDLD) می باشد.
MAC Address
- یک آدرس 48 بیتی (6 بایت) منحصر به فرد است که NIC (کارت رابط شبکه) را شناسایی می کند.
- آدرس MAC برای شناسایی مبدا ارسال کننده فریم و مقصد فریم در یک Segment لایه 2 استفاده می شود.
- 3 بایت اول از آدرس مک تحت عنوان Organization Unit Identifier (OUI) شناخته می شود که به طور منحصر به فرد سازنده ی NIC یا همان کارت شبکه را شناسایی می کند.
- 3 بایت آخر توسط سازنده ی کارت شبکه به دلخواه تعیین می شود.
- مبحث CRC الگوریتمی است که امکان شناسایی داده های خراب را در کل فریم فراهم می کند.
HUBs
- هاب ها تکرار کننده های سیگنال می باشند که چندین دستگاه را به یکدیگر متصل می کنند. هاب شبیه به یک سیم عمل کرده و زمانیکه یک سیگنال بر روی یکی از پورت های دریافت کند آن سیگنال را بر روی تمامی پورت های دیگر خود ارسال می کند.
- تمامی پورت های یک هاب عضو یک Collision Domain می باشند.
- هاب پکت ها را بر روی تمامی اینترفیس های خود ارسال می کند.
Switches
- سوییچ ها شبیه به هاب ها می باشند با این تفاوت که نسبت به هاب ها هوشمند تر بوده و می توانند بر اساس آدرس های مک انتقال فریم ها را انجام دهند.
- سوییچ ها در لایه ی دو یعنی لایه ی Data Link از مدل OSI فعالیت دارند.
- اگر سوییچ فریمی دریافت کند از روی فیلد Source MAC Address آدرس مک فرستنده را یاد گرفته و در جدولی تحت عنوان MAC Address Table ذخیره می کند.
- سوییچ انتقال فریم ها را بر اساس رکورد هایی که در داخل جدول خود دارد انجام می دهد.
- اگر سوییچ فریمی دریافت کند که آدرس مک مقصد را در داخل جدول خود نداشته باشد، آن فریم را Flood می کند.
- مبحث Flood به این معنی می باشد که سوییچ فریمی که دریافت کرده است برا بر روی تمامی پورت های خود به غیر از پورتی که از آن فریم را دریافت کرده ارسال می کند.
- در سوییچ بر خلاف هاب، هر پورت محدود به Collision Domain می باشد، بنابراین زمانی که می گوییم یک سوییچ 24 پورت داریم یعنی 24 Collision Domain داریم.
ادامه مقاله...
🆔 @Netcoexpert
www.instagram.com/netcoexpert
مارا به دوستان و همکاران خود معرفی نمایید .
Netcoexpert
شبکه های اترنت، شبکه های Ethernet، آشنایی با شبکه های اترنت، unicast broadcast multicast
اترنت یک خانواده از فناوری های لایه ی Physical و Data Link است که برای انتقال جریان داده ها استفاده می شود. ایده ی اترنت در اصل بر اساس برقرار کردن ارتباط بین دستگاه های مختلف بر روی یک سیم مشترک (کابل های Coaxial) شکل گرفت.
NetCoExpert
مجموعه درس های CCNA 200-301 فصل سوم - درس چهارم : استفاده از نام و DNS می توانید دنیایی را تصور کنید که هر زمان که نیاز داشتید در اینترنت از یک اپلیکیشن یا سایت استفاده کنید نیاز به آدرس IP آن اپلیکیشن یا سایت داشته باشید؟ به عبارتی ساده به جای استفاده از…
مجموعه درس های CCNA 200-301
Address Resolution Protocol (ARP)
همانطور که بصورت عمیق در این فصل خواندید، در منطق IP کامپیوتر ها و روتر ها باید بسته های IP یا همان IP Packet ها را در داخل Frame های لایه ی Data link بسته بندی کنند. در اینترفیس های Ethernet روتر از کجا بفهمد که در قسمت Destination MAC چه آدرسی را باید قرار دهد؟ برای اینکه روتر بتواند آدرس MAC صحیح را پیدا کند از پروتکل ARP استفاده می کند.
بر روی اینترفیس های Ethernet زمانیکه یک کامپیوتر یا روتر قصد دارد بسته ی IP را در داخل یک فریم data link بسته بندی کند، روتر یا کامپیوتر تمامی مباحث و فیلد هایی که برای ساخت هدر و بسته بندی بسته مورد نیاز می باشد را می داند به جز آدرسی که باید در قسمت Destination MAC قرار دهد. کامپیوتر آدرس روتر بعدی یا همان آدرس Default Router را می داند. روتر این را می داند برای اینکه بتواند بسته ی IP را انتقال دهد باید از IP Route که مشخص کننده ی آدرس روتر بعدی یعنی Next-hop می باشد استفاده کند. با اینحال کامپیوتر و روتر از قبل آدرس MAC دستگاه بعدی خود را نمی دانند.
مدل TCP/IP برای حل مسئله ی آدرس MAC در داخل یک شبکه Address Resolution Protocol (ARP) مطرح می کند. ARP روشی را ایجاد می کند که بوسیله ی آن هر کامپیوتر و یا روتر در یک شبکه ی LAN می تواند بصورت اتومات آدرس MAC یک کامپیوتر یا روتر دیگر در همان شبکه ی LAN را یاد بگیرد. ARP پروتکلی می باشد که خود شامل پیامی تحت عنوان ARP Request می باشد که این پیام بیان کننده ی مفهوم " اگر آدرس IP قرار گرفته در پیام برای تو می باشد، لطفا آدرس MAC خود را برای من ارسال کن" است. ARP همچنین شامل پیام دیگری تحت عنوان ARP Reply می باشد که زمانی که یک کامپیوتر یا روتر پیام ARP Request دریافت می کند و قرار است آدرس MAC خود را به عنوان پاسخ ارسال کند، آدرس MAC خود را در داخل پیام ARP Reply قرار داده و سپس به سمت فرستنده ی ARP Request ارسال می کند.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک فصل سوم - درس اول (شبکه های Leased-line WAN)
لینک فصل سوم - درس دوم (مفاهیم مسیریابی IP)
لینک فصل سوم - درس سوم (مفاهیم مسیریابی 2)
لینک فصل سوم - درس چهارم (استفاده از نام و DNS)
🆔 @Netcoexpert
Address Resolution Protocol (ARP)
همانطور که بصورت عمیق در این فصل خواندید، در منطق IP کامپیوتر ها و روتر ها باید بسته های IP یا همان IP Packet ها را در داخل Frame های لایه ی Data link بسته بندی کنند. در اینترفیس های Ethernet روتر از کجا بفهمد که در قسمت Destination MAC چه آدرسی را باید قرار دهد؟ برای اینکه روتر بتواند آدرس MAC صحیح را پیدا کند از پروتکل ARP استفاده می کند.
بر روی اینترفیس های Ethernet زمانیکه یک کامپیوتر یا روتر قصد دارد بسته ی IP را در داخل یک فریم data link بسته بندی کند، روتر یا کامپیوتر تمامی مباحث و فیلد هایی که برای ساخت هدر و بسته بندی بسته مورد نیاز می باشد را می داند به جز آدرسی که باید در قسمت Destination MAC قرار دهد. کامپیوتر آدرس روتر بعدی یا همان آدرس Default Router را می داند. روتر این را می داند برای اینکه بتواند بسته ی IP را انتقال دهد باید از IP Route که مشخص کننده ی آدرس روتر بعدی یعنی Next-hop می باشد استفاده کند. با اینحال کامپیوتر و روتر از قبل آدرس MAC دستگاه بعدی خود را نمی دانند.
مدل TCP/IP برای حل مسئله ی آدرس MAC در داخل یک شبکه Address Resolution Protocol (ARP) مطرح می کند. ARP روشی را ایجاد می کند که بوسیله ی آن هر کامپیوتر و یا روتر در یک شبکه ی LAN می تواند بصورت اتومات آدرس MAC یک کامپیوتر یا روتر دیگر در همان شبکه ی LAN را یاد بگیرد. ARP پروتکلی می باشد که خود شامل پیامی تحت عنوان ARP Request می باشد که این پیام بیان کننده ی مفهوم " اگر آدرس IP قرار گرفته در پیام برای تو می باشد، لطفا آدرس MAC خود را برای من ارسال کن" است. ARP همچنین شامل پیام دیگری تحت عنوان ARP Reply می باشد که زمانی که یک کامپیوتر یا روتر پیام ARP Request دریافت می کند و قرار است آدرس MAC خود را به عنوان پاسخ ارسال کند، آدرس MAC خود را در داخل پیام ARP Reply قرار داده و سپس به سمت فرستنده ی ARP Request ارسال می کند.
ادامه ی مقاله ...
درس های قبل :
لینک فصل سوم - درس اول (شبکه های Leased-line WAN)
لینک فصل سوم - درس دوم (مفاهیم مسیریابی IP)
لینک فصل سوم - درس سوم (مفاهیم مسیریابی 2)
لینک فصل سوم - درس چهارم (استفاده از نام و DNS)
🆔 @Netcoexpert
Netcoexpert
پروتکل ARP، مقاله ARP، کتاب CCNA 200-301، آموزش CCNA
ARP روشی را ایجاد می کند که بوسیله ی آن هر کامپیوتر و یا روتر در یک شبکه ی LAN می تواند بصورت اتومات آدرس MAC یک کامپیوتر یا روتر دیگر در همان شبکه ی LAN را یاد بگیرد. ARP پروتکلی می باشد که خود شامل پیامی تحت عنوان ARP Request می باشد که این پیام بیان کننده…
سری آموزش های کوتاه ویدئویی در اینستاگرام نتکواکسپرت
https://www.instagram.com/tv/CIAXv-EAq_h/?igshid=1hht6wl4fp3dd
https://www.instagram.com/tv/CIAXv-EAq_h/?igshid=1hht6wl4fp3dd
مقاله آشنایی با VLAN، ترانک و تانل dot1Q
Virtual LANs (VLANs)
ویلن یک تکنولوژی لایه 2 می باشد که با استفاده از آن می توان یک Broadcast Domain بزرگ را به دو یا چند Broadcast Domain کوچکتر تقسیم کرد. با این کار می توان حجم پیام های برادکست در داخل شبکه را به مقدار قابل توجهی کاهش داد.
- مبحث IEEE 802.1Q استاندارد شبکه ای برای شبکه های VLAN است که جدیدترین نسخه آن IEEE 802.1Q-2011 است.
- ویلن این امکان را فراهم می کند تا بتوان در توپولوژی لایه 2 شبکه تقسیم بندی ایجاد کرد و یک شبکه ی بزرگ لایه 2 را به دو یا چند شبکه ی کوچکتر تقسیم کرد. به عبارتی ساده می توان با استفاده از ویلن ها اقدام به تقسیم یک Broadcast Domain بزرگ به Broadcast Domain های کوچکتری کرد.
- این تقسیم بندی شبکه کنترل پیام های برادکست، سطح خاصی از امنیت و مدیریت جریان ترافیک را ارائه می دهد.
- مبحث VLAN ها همچنین امکان گسترش Scalability یا همان مقیاس پذیری را هنگام گسترش در چندین سوییچ برای اتصال چندین دستگاه فراهم می کنند.
- زمانیکه در شبکه چندین سوییچ به یکدیگر متصل شده اند و بر روی تمامی سوییچ ها چندین ویلن وجود دارد ترافیک های مربوط به ویلن هایی که بر روی سوییچ های دیگر قرار دارند تنها بر روی لینک های ترانک ارسال می شوند و این ترافیک ها بر روی لینک های Access که عموما به آنها دستگاه های پایانی متصل می باشد ارسال نمی شوند.
- زمانیکه یک دستگاه پیام برادکستی ارسال کند، تنها دستگاه هایی در ویلن مشابه با فرستنده ی پیام باشند آن پیام را دریافت می کنند و دیگر دستگاه هایی که در ویلن متفاوتی قرار دارند آن پیام را دریافت نمی کنند. به عبارت ساده هر ویلن یک Broadcast Domain می باشد.
- بصورت پیش فرض دستگاه هایی که در داخل یک ویلن مشابه قرار دارند می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند اما دستگاه هایی که در دو ویلن متفاوت قرار داشته باشند نمی توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
- VLAN Range
- ویلن ها در دو دسته تقسیم بندی می شوند:
- Standard VLANs
- از ویلن شماره ی 1 تا ویلن شماره ی 1005 در دسته ی Standard VLAN ها قرار می گیرند.
- بصورت پیش فرض تمامی سوییچ ها از Standard VLAN ها پشتیبانی می کنند.
- Extended VLANs
- از ویلن شماره ی 1006 تا 4094 در دسته ی Extended VLAN ها قرار می گیرند.
- دسته Extended VLAN در پاسخ به کمبود تعداد ویلن ها بوجود آمدند.
- تنها سوییچ هایی که در مود VTP Transparent یا VTP version 3 قرار داشته باشند می توانند از این دسته ویلن ها استفاده کنند.
- ویلن ها بصورت پیش فرض بر روی تمامی سوییچ ها فعال می باشند.
- یک VLAN می تواند شامل هر یک از موارد زیر باشد:
- میزبان Hosts – هر دستگاهی که به سوییچ دیتا ارسال و یا دریافت می کند.
- سوییچ Switches – دستگاه هایی که به کلاینت ها و یا سوییچ های دیگر متصل می شوند.
- سوییچ پورت Switchports – پورت های فیزیکی بر روی سوییچ که کلاینت ها و یا سوییچ های دیگر از طریق آنها به سوییچ متصل می شوند.
- پروتکل VLAN Protocol – پروتکلی که قابلیت انتقال فریم های ویلن های مختلف بر روی لینک های یک سوییچ را فراهم می کنند. این پروتکل می توان Dot1Q و یا ISL باشد.
- مبحث Switchport های لایه 2 را می توان در یکی از حالت های زیر پیکربندی کرد:
- Access
- Trunk
- Dynamic Trunk
- Tunnel (به قسمت تانل های 802.1Q مراجعه کنید)
- پورت های Access لایه 2
- پورت هایی لایه 2 که دستگاه ها از طریق آن به سوییچ متصل می شوند و فریم های اترنت را بر روی آن ارسال می کنند.
- دستگاه هایی که به پورت های Access متصل می شوند از بسته بندی VLAN ها که در سمت سوییچ اتفاق می افتد بی خبر می باشند.
ادامه ی مقاله ....
🆔 @Netcoexpert
www.instagram.com/netcoexpert
مارا به دوستان و همکاران خود معرفی نمایید .
Virtual LANs (VLANs)
ویلن یک تکنولوژی لایه 2 می باشد که با استفاده از آن می توان یک Broadcast Domain بزرگ را به دو یا چند Broadcast Domain کوچکتر تقسیم کرد. با این کار می توان حجم پیام های برادکست در داخل شبکه را به مقدار قابل توجهی کاهش داد.
- مبحث IEEE 802.1Q استاندارد شبکه ای برای شبکه های VLAN است که جدیدترین نسخه آن IEEE 802.1Q-2011 است.
- ویلن این امکان را فراهم می کند تا بتوان در توپولوژی لایه 2 شبکه تقسیم بندی ایجاد کرد و یک شبکه ی بزرگ لایه 2 را به دو یا چند شبکه ی کوچکتر تقسیم کرد. به عبارتی ساده می توان با استفاده از ویلن ها اقدام به تقسیم یک Broadcast Domain بزرگ به Broadcast Domain های کوچکتری کرد.
- این تقسیم بندی شبکه کنترل پیام های برادکست، سطح خاصی از امنیت و مدیریت جریان ترافیک را ارائه می دهد.
- مبحث VLAN ها همچنین امکان گسترش Scalability یا همان مقیاس پذیری را هنگام گسترش در چندین سوییچ برای اتصال چندین دستگاه فراهم می کنند.
- زمانیکه در شبکه چندین سوییچ به یکدیگر متصل شده اند و بر روی تمامی سوییچ ها چندین ویلن وجود دارد ترافیک های مربوط به ویلن هایی که بر روی سوییچ های دیگر قرار دارند تنها بر روی لینک های ترانک ارسال می شوند و این ترافیک ها بر روی لینک های Access که عموما به آنها دستگاه های پایانی متصل می باشد ارسال نمی شوند.
- زمانیکه یک دستگاه پیام برادکستی ارسال کند، تنها دستگاه هایی در ویلن مشابه با فرستنده ی پیام باشند آن پیام را دریافت می کنند و دیگر دستگاه هایی که در ویلن متفاوتی قرار دارند آن پیام را دریافت نمی کنند. به عبارت ساده هر ویلن یک Broadcast Domain می باشد.
- بصورت پیش فرض دستگاه هایی که در داخل یک ویلن مشابه قرار دارند می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند اما دستگاه هایی که در دو ویلن متفاوت قرار داشته باشند نمی توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
- VLAN Range
- ویلن ها در دو دسته تقسیم بندی می شوند:
- Standard VLANs
- از ویلن شماره ی 1 تا ویلن شماره ی 1005 در دسته ی Standard VLAN ها قرار می گیرند.
- بصورت پیش فرض تمامی سوییچ ها از Standard VLAN ها پشتیبانی می کنند.
- Extended VLANs
- از ویلن شماره ی 1006 تا 4094 در دسته ی Extended VLAN ها قرار می گیرند.
- دسته Extended VLAN در پاسخ به کمبود تعداد ویلن ها بوجود آمدند.
- تنها سوییچ هایی که در مود VTP Transparent یا VTP version 3 قرار داشته باشند می توانند از این دسته ویلن ها استفاده کنند.
- ویلن ها بصورت پیش فرض بر روی تمامی سوییچ ها فعال می باشند.
- یک VLAN می تواند شامل هر یک از موارد زیر باشد:
- میزبان Hosts – هر دستگاهی که به سوییچ دیتا ارسال و یا دریافت می کند.
- سوییچ Switches – دستگاه هایی که به کلاینت ها و یا سوییچ های دیگر متصل می شوند.
- سوییچ پورت Switchports – پورت های فیزیکی بر روی سوییچ که کلاینت ها و یا سوییچ های دیگر از طریق آنها به سوییچ متصل می شوند.
- پروتکل VLAN Protocol – پروتکلی که قابلیت انتقال فریم های ویلن های مختلف بر روی لینک های یک سوییچ را فراهم می کنند. این پروتکل می توان Dot1Q و یا ISL باشد.
- مبحث Switchport های لایه 2 را می توان در یکی از حالت های زیر پیکربندی کرد:
- Access
- Trunk
- Dynamic Trunk
- Tunnel (به قسمت تانل های 802.1Q مراجعه کنید)
- پورت های Access لایه 2
- پورت هایی لایه 2 که دستگاه ها از طریق آن به سوییچ متصل می شوند و فریم های اترنت را بر روی آن ارسال می کنند.
- دستگاه هایی که به پورت های Access متصل می شوند از بسته بندی VLAN ها که در سمت سوییچ اتفاق می افتد بی خبر می باشند.
ادامه ی مقاله ....
🆔 @Netcoexpert
www.instagram.com/netcoexpert
مارا به دوستان و همکاران خود معرفی نمایید .
Netcoexpert
آشنایی با ویلن، آموزش VLAN، تانل DOT1Q، آموزش ترانک، 802.1q tunnel
ویلن یک تکنولوژی لایه 2 می باشد که با استفاده از آن می توان یک Broadcast Domain بزرگ را به دو یا چند Broadcast Domain کوچکتر تقسیم کرد. با این کار می توان حجم پیام های برادکست در داخل شبکه را به مقدار قابل توجهی کاهش داد.