آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ بِمَا جِئْتَ بِهِ وَ دَلَلْتَ عَلَيْهِ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ...
تو ای بشر،حق نداری آن چنان در عشق کسی فرو روی که خدا تحت الشعاع قرار گیرد.اما ای خدا،این انسان های پاک تجلی تواند.من آن ها را می پرستم زیرا خلیفه تواند. من آن ها را دوست می دارم زیرا تو آن ها را دوست می داری.ای خدا،من می خواهم کسی را دوست بدارم که ملموس باشد، بتوانم با همه ابعاد وجودم،از روح و نفس و جسم آن معبود را حس کنم،با دستم لمس نمایم،با چشمام از زیبایی اش لذت ببرم،با قلبام از احساسات پاکش آگاه شوم و با روحام با او به معراج بروم،همهی ابعاد وجودم را قربانی وجودش کنم و از فنا شدنم بزرگ ترین لذت ابدیت را حس کنم.اما خدا نمیخواهد،خدا اجازه نمی دهد،معشوق را از ما می گیرد و آدمی را در گردابی از غم و حسرت فرو میبرد...
#شهید_چمران
#کتاب_نیایش_ها
#شهید_چمران
#کتاب_نیایش_ها
...اِرْحَمْ مَنْ رَأسَ مالِهِ الرَّجاءُ وَ سِلاحُهُ الْبُکاء...
ترحم فرما بر کسی که سرمایه اش امید و سلاحش گریه است...
ترحم فرما بر کسی که سرمایه اش امید و سلاحش گریه است...
به ذوق پایبوست هیچ جا خوابم نمیباشد...
همین در سایه ی برگ حنا آرام میگیرم...
#بیدل_دهلوی
پ. ن:
منظومه های شمسی,جفت گوشواره هاتن...
همین در سایه ی برگ حنا آرام میگیرم...
#بیدل_دهلوی
پ. ن:
منظومه های شمسی,جفت گوشواره هاتن...
در یک گفتگو به همان اندازه که سخن اهمیت دارد،شنیدن نیز نقش بنیادی و بی بدیل ایفا می نماید.سخن برای شنیده شدن است و در آنجا که استماع و شنیدن وجود نداشته باشد سخن نیز جایگاهی نخواهد داشت.به عبارت دیگر می توان گفت کسی که گوش ندارد سخن نیز نمی گوید.کسی که به گونه ای مادرزاد ناشنوا و کر متولد می گردد،لال و گنگ نیز خواهد بود.بزرگان اهل معرفت به این مساله توجه داشته اند و گفته اند:«آدمی فربه شود از راه گوش»...
کتاب فلسفه و ساحت سخن -دکتر ابراهیمی دینانی
کتاب فلسفه و ساحت سخن -دکتر ابراهیمی دینانی
امام علی(ع) :
در شگفتم از کسی که گمشده خود را می جوید در حالیکه«خود»را گم کرده و در پی یافتن آن نیست.
غررالحکم،ج۴ص۳۴۰
در شگفتم از کسی که گمشده خود را می جوید در حالیکه«خود»را گم کرده و در پی یافتن آن نیست.
غررالحکم،ج۴ص۳۴۰
مادرها،به وقتش بچه ها را از شیر می گیرند،ولی بچه ها مثل ابر بهار اشک می ریزند،مادرها اما هیچ اعتنایی نمی کنند،بیچاره بچه ها خبر ندارند که این مادر های مهربان می خواهند برابر شان سفره هایی از غذا پهن کنند.ای خوشا به حال آنها که گرفتن های خدا را از این دست بدانند.ای خوشا به احوال آنها که بدانند اگر خدا چیزی را از آدمی می گیرد،نمی گیرد جز انکه می خواهد بهتر و بیشترش را بدهد.