چندی ست که روحم افتاده توی بستر ناخوشی. تمام شب ها تب دارم. با هر نفس آه می کشم. تاب از کف داده ام. من مریضم، ولی به هر مطبی که رفتم، منشی ها دفترچه درمانی روحم را تحویلم نگرفتند. از هر طبیبی درباره بیماری ام سوال کردم، جوابم کرد! همه جواب سر بالا می دادند، اما یکبار توی یکی از همین مطب ها شنیدم که کسی خطاب به من گفت تنها راه درمان تو «طب الرضا»ست. حالا می خواهم نوبت بگیرم. آقا نمی شود در دارالشفای خود، یک وقت معاینه به ما بدهی...؟
#دل_آباد

دنیا غم تو نیست که
نتوان از آن گذشت
#بیدل_دهلوی

بجز وصال تو هیچ از خدا نخواسته‌ایم
که حاجتی نتوان خواست از خدا جز تو...
#فروغی_بسطامی

قرار بر این بود که تولیدات کانال در زمینه های مختلف مانند عکس و پوستر و پادکست و... قالب مذهبی داشته باشد، لذا دلیلی بر ارائه فایل با کیفیت عکس نبود، اما اگر عزیزدلی خواهان فایل باشد، بر روی چشمانم...

چنان طوطی صفت حیران آن آیینه ی رویم
که می گویم سخن اما نمی دانم چه می گویم
#حیدر_کلیچه_پز

جایتان خالی، با ادمین ها آمدیم مشهدالرضا...
آمدیم سلام ها برسانیم، آمدیم تا درمان شویم...
پ. ن:
برای حضرت دلنوشته بنویسید...
اینجا نشرش می دهیم و عزیزان می خوانند و زائر میشوند.
#اشک #زیارت #نامه_های_شما

#پیام_ناشناس / #نامه_های_شما
نشسته ام چو غباری به شوق اذن دخول بیا بگو نتکانند پادری ها را...
یا ضامن آهو تو غم انگیزترین دوریِ دنیای منی...
فقط یه بار دیگه قسمتم کن بیام پابوسی...
یا علی بن موسی الرضا قبل از مرگم حتی یه روز شده بذار خادمت بشم...

حال گدایت #هیچ تعریفی ندارد...

#پیام_ناشناس / #نامه_های_شما
اینکه می گویند دلت تنگ بشود برای شیعیانت ، دعوتشان می کنی مشهد ، جا باز می کنی برایشان در صحن انقلاب ، همان گوشه ی فرش ، می آیند می نشینند و گلایه می کنند از زندگی و تو بغض هایشان را ، درد هایشان را می بینی و بغض می کنی و درد می کشی، بیشتر از خودشان ...
اینکه می گویند هر کسی هر جایی دلش شکست سلام بدهد می شنوید و سلامش را علیک می گویید و غمش را از دل می شویید ...
اینکه به شما می گویند قریب الغربا ...
نزدیک ترین دوست آدم های غریب این ها یعنی منِ شیعه ، حق غمگین ماندن ، حق ناامید شدن ندارم ایها الرؤف...

#امام_رضا #مشهد_الرضا

#پیام_ناشناس #نامه_های_شما
سلام سلطان جانها، سلام آقا جانم...
گناهان، زبانم را لال کرده اند، نمیدانم چه و چطور برایت بگویم ،
فقط اینکه حال گدایت، #هـیـچ تعریفی ندارد.
فرط گناه از پا در آورده اش...
راستش را بخواهی ، به حال خودش باشد باز هم آدم نمیشود، اما فدایتان بشوم، اگر شما گوشه چشمی به این گدا نظر کنی کار تمام است، لطف بفرما، رحم کن، دستم گیر و خوب کن،
حال ِ متعفن ِ گدایت را!
آقا جان منتظرم، منتظر اعجازت!

به قطع ايمان دارم كه وجود يخ زده ام فقط از عطش عشقِ شما هنوز نفس دارد...
#موبایلی

این مریم رجویست!
و امروز، خیلی ها اگر شرافتی حداقلی داشته باشند، شرم میکنند!
#فتنه88 #ولایت #شهید #جلاد
@Nothingmann

اگر کوهها متزلزل شوند، تو پایدار بمان. دندانها را به هم بفشر و سرت را عاریت خداوند بسپار و پایها، چونان میخ در زمین استوار کن!
نهج البلاغه خطبه 124

پیش ترها گفته بودم غریبی فقط در تنهایی نیست، غریبی فقط در وسط بیابان های خراسان در به در شدن نیست، غریبی تنها گیر کردن در فلان ایالت فلان جای غرب نیست، غریبی تنهایی قدم زدم در خیابان های شمال کشور نیست، غریبی فقط آنجا که در جمع باشی و هرکه دلش به سمتی، غریبی فقط آنجا که در جای جای خانه ات نشسته اند و ندانی به سمت کدامشان بروی و کجا بنشینی و با کدامشان میتوانی چیزی بگویی، و آنجاست که دقیقا به این میرسی و در این مسیر قدم میگذارید که به به چه غربت خوبیست قدم زدن در خیابان های منتهی به حرم تو، آقای من، رئوف من، جان من، من اهل حرف های تقلبی نبودم، حواست که هست، ببخشید حواستان که هست؟
این همان بی ادبی من است، مرا ببخشید، آقا، مولا، حضرت، دردانه و خورشید پرنور ایرانم، دیروزی که آمدم حرمتان، روبروی پنجره فولادت، به این فکر می کردم که چطور می شود، شمارا آقا و حضرت و هرچه که برای شماست، صدا کنم و امام بخوانمتان و سلطان و رعیت زاده درگاه پربرکت شما و گدای خانه زاد شما باشم، اما براستی، کدام گدا و رعیت را دیده اید که اینقدر بی ادب باشد و بازهم بی ادب؟
اصلا مگر می شود شما امام من باشید و من اینطور برخلاف جهت حکیمانه دریای پرکرامت آستان پرنور شما حرکت کنم؟
میدانید سخت ترین شبهه و سوال زندگی من این بود که یا شما امام من نیستید، یا من گدای خانه زادتان!
اما مرحله غمگین تر این سوال آنجاست که هردو به شما برنمیگردد، در واقع این منم که ناتوانم از بودن در کنار شما.
آقا من غریبم، کنارتان جای خالی میکنید؟
می ترسم، دوست ندارم غربت را، عرق سرد بی امامی را...
راستی آقا شماهم غریبید؟

امروز هرکس با جمهوری اسلامی سرسنگین باشد، کافر به نعمت الله است. البته کافر به نعمت الله، به معنای کافر بالله نیست. کافر نعمت است و کفر نعمت در مقابل ذات مقدّس باری‌تعالی، یکی از گناهان بزرگ است. خدا کند که ما دچار چنین گناهی نشویم.
#امام_خامنه_ای
1372/05/5