Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آموزش صوتی و تصویری Campus LAB
مدرس: مهندس محمد طاهری
پارت: هشتم
زمان اموزش: 6 دقیقه
🔎 #Scenario
🆔 @Notrobit
💠Manager: @taheri1990
🔎 #Video
مدرس: مهندس محمد طاهری
پارت: هشتم
زمان اموزش: 6 دقیقه
🔎 #Scenario
🆔 @Notrobit
💠Manager: @taheri1990
🔎 #Video
دانلود کتاب CCNA Data Center DCICN 200-150 Official Cert Guide
🔎 #CCNA_Data_Center
Password : notrobit.com
🆔 @Notrobit
💠 Manager: @taheri1990
👇👇👇👇👇
🔎 #CCNA_Data_Center
Password : notrobit.com
🆔 @Notrobit
💠 Manager: @taheri1990
👇👇👇👇👇
@notrobit
رمز عبوری که مینویسید:
🍏 حداقل 8 کاراکتر باشد.
🍊 از UpperCase استفاده شود.
🍋 از LowerCase استفاده شود.
🍇 از ارقام استفاده شود.
🍌 حداقل از کاراکترهایی مانند، * - / + ! = @ $ و ... استفاده شود.
📝 فرض کنید، هکر اقلا میداند که رمز شما یک رمزی بین 8 تا 12 کاراکتری هست (این اطلاعات رو از جایی پیدا کرده). فرض کنیم از کل کاراترهای نوع 🍌 در تمام کیبوردها جمعا 6 تا هست. (مثلا * + ! = @ $). و فرض کنیم این رمز عبور شخص حمله شده (که طولی 8 یا 9 یا 10 یا 11 یا 12 دارد، و برای هکر معلوم نیست) حداقل از تمام این مواردی که در بالا ذکر شد، استفاده کرده است. تعداد رمزهای متفاوتی که میتواند برای هکر وجود داشته باشد برابر است با:
(طبق اصل جمع و اصل ضرب)
(68^12)
+
(68^11)
+
(68^10)
+
(68^9)
+
(68^8)
(علت 68 بخاطر 26 تا الفبا لاتين با حروف بزرگ، 26 تا با حروف كوچك، 10 تا رقم، 6 تا سمبل در كيبورد. و توان هاي ٨ تا ١٢ همان تعداد كاراكترهاست، یعنی ابتدا طبق اصل ضرب تک تک حالات ضرب میشوند و چون رمز يكي از اين هاست، پس بايد جمع اين ها را حساب كرد.)
9920671339261325541376
(حالت ممکن)
این هکر تکنولوژی دارد که میتواند در عرض 1 نانوثانیه (10 به توان منفی 9 ثانیه)، تک تک رمزهای احتمالی را بررسی کند. در این صورت با یک تناوب ساده، 314,374 سال طول میکشد تا رمز واقعی را پیدا کند.
🐂 البته اگر رمز شخص کنار میز، یا رمزی قابل حدس زدن باشد، نیازی به گفتن این همه ریاضیات نیست 😃
برای شکستن رمز، در ساده ترین حالت معمولا از خانواده الگوریتمهای Brute-Force استفاده میکنند (با داشتن کمی اطلاعات راجع به رمز شخص). سیستم تک تک خانه های یک آرایه را مقایسه میکند. (که از تمام منابع استفاده میکنند و هیچ گونه تکنیک عاقلانهای ندارند)، بنابراین پیچیدگی زمانی نمایی دارند. (از نوع 2 به توان n یا از نوع n به توان یک عدد صحیح بزرگتر از 1) و هرچقدر اندازه ورودی بیشتر باشد، امکان یافتن خروجی به زمان بیشتری نیاز دارد.
باتشکر از مهندس زیامنش🙏
@notrobit
رمز عبوری که مینویسید:
🍏 حداقل 8 کاراکتر باشد.
🍊 از UpperCase استفاده شود.
🍋 از LowerCase استفاده شود.
🍇 از ارقام استفاده شود.
🍌 حداقل از کاراکترهایی مانند، * - / + ! = @ $ و ... استفاده شود.
📝 فرض کنید، هکر اقلا میداند که رمز شما یک رمزی بین 8 تا 12 کاراکتری هست (این اطلاعات رو از جایی پیدا کرده). فرض کنیم از کل کاراترهای نوع 🍌 در تمام کیبوردها جمعا 6 تا هست. (مثلا * + ! = @ $). و فرض کنیم این رمز عبور شخص حمله شده (که طولی 8 یا 9 یا 10 یا 11 یا 12 دارد، و برای هکر معلوم نیست) حداقل از تمام این مواردی که در بالا ذکر شد، استفاده کرده است. تعداد رمزهای متفاوتی که میتواند برای هکر وجود داشته باشد برابر است با:
(طبق اصل جمع و اصل ضرب)
(68^12)
+
(68^11)
+
(68^10)
+
(68^9)
+
(68^8)
(علت 68 بخاطر 26 تا الفبا لاتين با حروف بزرگ، 26 تا با حروف كوچك، 10 تا رقم، 6 تا سمبل در كيبورد. و توان هاي ٨ تا ١٢ همان تعداد كاراكترهاست، یعنی ابتدا طبق اصل ضرب تک تک حالات ضرب میشوند و چون رمز يكي از اين هاست، پس بايد جمع اين ها را حساب كرد.)
9920671339261325541376
(حالت ممکن)
این هکر تکنولوژی دارد که میتواند در عرض 1 نانوثانیه (10 به توان منفی 9 ثانیه)، تک تک رمزهای احتمالی را بررسی کند. در این صورت با یک تناوب ساده، 314,374 سال طول میکشد تا رمز واقعی را پیدا کند.
🐂 البته اگر رمز شخص کنار میز، یا رمزی قابل حدس زدن باشد، نیازی به گفتن این همه ریاضیات نیست 😃
برای شکستن رمز، در ساده ترین حالت معمولا از خانواده الگوریتمهای Brute-Force استفاده میکنند (با داشتن کمی اطلاعات راجع به رمز شخص). سیستم تک تک خانه های یک آرایه را مقایسه میکند. (که از تمام منابع استفاده میکنند و هیچ گونه تکنیک عاقلانهای ندارند)، بنابراین پیچیدگی زمانی نمایی دارند. (از نوع 2 به توان n یا از نوع n به توان یک عدد صحیح بزرگتر از 1) و هرچقدر اندازه ورودی بیشتر باشد، امکان یافتن خروجی به زمان بیشتری نیاز دارد.
باتشکر از مهندس زیامنش🙏
@notrobit
@notrobit
🔴مقاله : مسیر موفقیت شغلی در زمینه ی سیسکو (Your Route to Cisco Career Success)
🔵نویسنده : Kevin Wallace (دارای 2 مدرک CCIE در R&SوCollaboration ، عضو رسمی CiscoPress ، مدرس دوره های Livelessons و نویسنده ی تعدادی از کتاب های رسمی سیسکو ، مثل CCNP Routing & Switching - Route , TSHOOT)
🔵لینک لینکدین نویسنده : https://www.linkedin.com/in/kwallaceccie/
🔵زبان : انگلیسی
🔸پارت اول (آدرس مسیر مقصد): https://kwallaceccie.mykajabi.com/blog/your-route-to-cisco-career-success-part-1-goals-your-destination-address
🔸پارت دوم (وقتی زندگی ، در مسیر قرار میگیرد):https://kwallaceccie.mykajabi.com/blog/your-route-to-cisco-career-success-part-2-when-life-gets-in-the-way
@notrobit
🔴مقاله : مسیر موفقیت شغلی در زمینه ی سیسکو (Your Route to Cisco Career Success)
🔵نویسنده : Kevin Wallace (دارای 2 مدرک CCIE در R&SوCollaboration ، عضو رسمی CiscoPress ، مدرس دوره های Livelessons و نویسنده ی تعدادی از کتاب های رسمی سیسکو ، مثل CCNP Routing & Switching - Route , TSHOOT)
🔵لینک لینکدین نویسنده : https://www.linkedin.com/in/kwallaceccie/
🔵زبان : انگلیسی
🔸پارت اول (آدرس مسیر مقصد): https://kwallaceccie.mykajabi.com/blog/your-route-to-cisco-career-success-part-1-goals-your-destination-address
🔸پارت دوم (وقتی زندگی ، در مسیر قرار میگیرد):https://kwallaceccie.mykajabi.com/blog/your-route-to-cisco-career-success-part-2-when-life-gets-in-the-way
@notrobit
Mykajabi
Your Route to Cisco Career Success – Part 1 Goals: Your Destination Address
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آموزش صوتی و تصویری Campus LAB
مدرس: مهندس محمد طاهری
پارت: نهم (پایانی)
زمان اموزش: 9 دقیقه
🔎 #Scenario
🆔 @Notrobit
💠Manager: @taheri1990
🔎 #Video
مدرس: مهندس محمد طاهری
پارت: نهم (پایانی)
زمان اموزش: 9 دقیقه
🔎 #Scenario
🆔 @Notrobit
💠Manager: @taheri1990
🔎 #Video
سلام دوستان امروز میخوایم در رابطه با یکی از ویژگی های روتینگ پروتکلEIGRP به اسم Unequal Path Load Balancing صحبت کنیم.
این رو میدونیم که هر روتینگ پروتکلی بر روی مسیرهایی با Metric های مساوی میتونه Load Balancing انجام بده اما پروتکل EIGRP پاشو فراتر از این میذاره :
بذارید برای درک بهتر به یک مثال نگاه کنیم :
پروتکل EIGRP میگه بر فرض مثال من دو مسیر دارم یکی با Metric 200 و دیگری با Metric 100 .
اصولا EIGRP کمترین Metric رو به عنوان بهترین مسیر انتخاب میکنه اما میگه اگه تو بخوای من میتونم از هردو مسیر برات Load کنم.
حال برای اینکه بتونیم Load را روی دو مسیر داشته باشیم باید Variance تعریف کنیم :
چگونگی ایجاد Load بر روی دو مسیر : باید Variance را یک عددی بگذاریم که ضرب آن با Metric مسیر Successor از Metric مسیر Feasible Successor بیشتر شود.
به مثال زیر توجه کنید :
Metric Successor = 50
Metric Feasible Successor = 60
حال اگر Variance را 2 قرار دهیم ضرب آن با 50 که Metric مسیر Successor هست میشه 100 در نتیجه از Metric مسیر Feasible Successor بیشتر میشه و میتونیم بر روی دو مسیر یعنی Successor و Feasible Successor ترافیک هایمان را Load کنیم.
نکته : مسیر هایی که نه Successor و نه Feasible Successor هستند به صرف نظر از Variance به هیچ وجه نمیتوانند به جدول Routing اضافه شن پس در نتیجه نمیتونن ترافیکی رو Load کنن.
خب دوستان تا اینجا یاد گرفتیم که چگونه میتونیم Unequal Load Balancing در روتینگ پروتکل EIGRP داشته باشیم و اما سوالی که پیش میاد اینه که آیا اصلا این Feature میتونه کارایی داشته باشه یا نه ؟؟
بسته به نوع شرایط هم میتونه خوب باشه هم نه بذارید با مثال بررسی کنیم :
فرض کنید دو خط اینترنت داریم یکی 10 مگ و دیگری 8 مگ. تویه EIGRP میاد تمامی ترافیک هارو بر روی مسیری که Metric کمتری داره Load میکنه پس خط اینترنتی که 10 مگ هستش به عنوان مسیر بهتر انتخاب میشه و ترافیک هارو ارسال میکنه و خط 8 مگ به عنوان Backup اون قرار میگیره. اما ممکنه ما نخوایم خط 8 مگی که داریم فقط به عنوان Backup اون یکی باشه چرا که داریم برای جفتشون پول پرداخت میکنیم اما از طرفی Metric های یکسان ندارن این دو مسیر پس نمیتونن Load Balancing داشته باشن تو این شرایط Unequal Load Balancing به کمکون میاد و نیاز مارو بر طرف میکنه.
همانطور که این Feature مزیت داره در شرایطی بدی های خودش رو هم داره :
در این مثال فرض کنید ما ترافیک های Voice و Video داریم یا به عبارت بهتر زمانی که ترافیک UDP داریم که به شدت به Delay و Jitter حساس هستند به هیچ عنوان این Feature پیشنهاد نمیشه نه تنها Unequal بلکه حتی لود بالانسینگ بر روی ترافیک های Equal هم پیشنهاد نمیشه چرا که ممکنه Metric ها یکسان باشه serialization delay خطوط متفاوت باشه و پکت اول از مسیر اول بره سپس پکت دوم از مسیر دوم اما بخاطر تاخیر پکت 3 زودتر برسه که ممکنه تویه بازی از دیوار رد شیم یهو😄😄😄.
امیدوارم مفید بوده باشه.
در ادامه میپردازیم به این چرا اصلا EIGRP میتونه لود بر روی مسیر هایی با متریک متفاوت داشته باشه اما پروتکل های دیگر نمیتونن.
#EIGRP
#Unequal_Path_Load_Balancing
🆔 : @notrobit
این رو میدونیم که هر روتینگ پروتکلی بر روی مسیرهایی با Metric های مساوی میتونه Load Balancing انجام بده اما پروتکل EIGRP پاشو فراتر از این میذاره :
بذارید برای درک بهتر به یک مثال نگاه کنیم :
پروتکل EIGRP میگه بر فرض مثال من دو مسیر دارم یکی با Metric 200 و دیگری با Metric 100 .
اصولا EIGRP کمترین Metric رو به عنوان بهترین مسیر انتخاب میکنه اما میگه اگه تو بخوای من میتونم از هردو مسیر برات Load کنم.
حال برای اینکه بتونیم Load را روی دو مسیر داشته باشیم باید Variance تعریف کنیم :
چگونگی ایجاد Load بر روی دو مسیر : باید Variance را یک عددی بگذاریم که ضرب آن با Metric مسیر Successor از Metric مسیر Feasible Successor بیشتر شود.
به مثال زیر توجه کنید :
Metric Successor = 50
Metric Feasible Successor = 60
حال اگر Variance را 2 قرار دهیم ضرب آن با 50 که Metric مسیر Successor هست میشه 100 در نتیجه از Metric مسیر Feasible Successor بیشتر میشه و میتونیم بر روی دو مسیر یعنی Successor و Feasible Successor ترافیک هایمان را Load کنیم.
نکته : مسیر هایی که نه Successor و نه Feasible Successor هستند به صرف نظر از Variance به هیچ وجه نمیتوانند به جدول Routing اضافه شن پس در نتیجه نمیتونن ترافیکی رو Load کنن.
خب دوستان تا اینجا یاد گرفتیم که چگونه میتونیم Unequal Load Balancing در روتینگ پروتکل EIGRP داشته باشیم و اما سوالی که پیش میاد اینه که آیا اصلا این Feature میتونه کارایی داشته باشه یا نه ؟؟
بسته به نوع شرایط هم میتونه خوب باشه هم نه بذارید با مثال بررسی کنیم :
فرض کنید دو خط اینترنت داریم یکی 10 مگ و دیگری 8 مگ. تویه EIGRP میاد تمامی ترافیک هارو بر روی مسیری که Metric کمتری داره Load میکنه پس خط اینترنتی که 10 مگ هستش به عنوان مسیر بهتر انتخاب میشه و ترافیک هارو ارسال میکنه و خط 8 مگ به عنوان Backup اون قرار میگیره. اما ممکنه ما نخوایم خط 8 مگی که داریم فقط به عنوان Backup اون یکی باشه چرا که داریم برای جفتشون پول پرداخت میکنیم اما از طرفی Metric های یکسان ندارن این دو مسیر پس نمیتونن Load Balancing داشته باشن تو این شرایط Unequal Load Balancing به کمکون میاد و نیاز مارو بر طرف میکنه.
همانطور که این Feature مزیت داره در شرایطی بدی های خودش رو هم داره :
در این مثال فرض کنید ما ترافیک های Voice و Video داریم یا به عبارت بهتر زمانی که ترافیک UDP داریم که به شدت به Delay و Jitter حساس هستند به هیچ عنوان این Feature پیشنهاد نمیشه نه تنها Unequal بلکه حتی لود بالانسینگ بر روی ترافیک های Equal هم پیشنهاد نمیشه چرا که ممکنه Metric ها یکسان باشه serialization delay خطوط متفاوت باشه و پکت اول از مسیر اول بره سپس پکت دوم از مسیر دوم اما بخاطر تاخیر پکت 3 زودتر برسه که ممکنه تویه بازی از دیوار رد شیم یهو😄😄😄.
امیدوارم مفید بوده باشه.
در ادامه میپردازیم به این چرا اصلا EIGRP میتونه لود بر روی مسیر هایی با متریک متفاوت داشته باشه اما پروتکل های دیگر نمیتونن.
#EIGRP
#Unequal_Path_Load_Balancing
🆔 : @notrobit
سلام دوستان امروز قصد داریم تا در رابطه با Routing بر روی سوییچ های لایه 3 یا به عبارت بهتر Multilayer Switches صحبت کنیم و ببینیم چه اتفاقی میوفته از زمانی که یک کلاینت یک دیتا رو ارسال میکنه تا به مقصد برسه :
هنگامی که یک بسته به سوییچ میرسه و میخواد اون Forwarding ها اتفاق بیفته و بسته ارسال شه.
بطور مثال چه اتفاقی میفته که از کلاینت A در VLAN 5 به کلاینت B در VLAN 10 یک بسته ارسال میشه بصورت کلی اون Routing چجوری انجام میشه ؟
هنگامی که کلاینت بسته رو ارسال میکنه این بسته میرسه به MLS ما پس MLS نگاه میکنه به Frame بسته و میبینه Destination Mac و Source Mac چیا هستن.
هنگامی که در Dest Mac مک آدرس خودش رو میبینه میفهمه بسته ماله خودشه پس Frame رو دور میریزه و از توش Packet رو بر میداره و Dest ip رو میبینه. حالا برای اینکه بفهمه اون ip متعلق به کجاست میره ARP Table روچک میکنه و مک آدرس اون ip رو از ARP Table پیدا میکنه و سپس در آخر میاد Mac Address Table رو چک میکنه و براساس اون مک آدرسی که از ip بدست آورده میفهمه که اون ip به کدوم پورت متصل هستش و باید از اون خارج شه و در نهایت میاد روی Packet ای که وجوده داره Frame میبنده و Source Mac رو میذاره مک آدرس خودش و Dest Mac رو میذاره مک آدرس مقصد (همون مک آدرسی که از Dest ip بدست آورده) و در آخر بسته رو تحویل مقصد میده.
در نتیجه در Routing معمولی سه تا Structure چک میشه تا در نهایت اون Routing اتفاق بیفته :
Routing Table > ARP Table > Mac Address Table
و اما دوستان تا به اینجا در رابطه با روتینگ بصورت عادی صحبت کردیم اما برای افزایش Performance و افزایش سرعت Routing یکسری مکانیزم ایجاد شده که اونهارو به عنوان انواع مختلف Multilayer Switching میشناسیم :
1.Route Caching
2.Topology Based
که در روز های آینده در مورد هرکدام صحبت میکنیم.
#Multilayer_Switching
🆔 : @notrobit
هنگامی که یک بسته به سوییچ میرسه و میخواد اون Forwarding ها اتفاق بیفته و بسته ارسال شه.
بطور مثال چه اتفاقی میفته که از کلاینت A در VLAN 5 به کلاینت B در VLAN 10 یک بسته ارسال میشه بصورت کلی اون Routing چجوری انجام میشه ؟
هنگامی که کلاینت بسته رو ارسال میکنه این بسته میرسه به MLS ما پس MLS نگاه میکنه به Frame بسته و میبینه Destination Mac و Source Mac چیا هستن.
هنگامی که در Dest Mac مک آدرس خودش رو میبینه میفهمه بسته ماله خودشه پس Frame رو دور میریزه و از توش Packet رو بر میداره و Dest ip رو میبینه. حالا برای اینکه بفهمه اون ip متعلق به کجاست میره ARP Table روچک میکنه و مک آدرس اون ip رو از ARP Table پیدا میکنه و سپس در آخر میاد Mac Address Table رو چک میکنه و براساس اون مک آدرسی که از ip بدست آورده میفهمه که اون ip به کدوم پورت متصل هستش و باید از اون خارج شه و در نهایت میاد روی Packet ای که وجوده داره Frame میبنده و Source Mac رو میذاره مک آدرس خودش و Dest Mac رو میذاره مک آدرس مقصد (همون مک آدرسی که از Dest ip بدست آورده) و در آخر بسته رو تحویل مقصد میده.
در نتیجه در Routing معمولی سه تا Structure چک میشه تا در نهایت اون Routing اتفاق بیفته :
Routing Table > ARP Table > Mac Address Table
و اما دوستان تا به اینجا در رابطه با روتینگ بصورت عادی صحبت کردیم اما برای افزایش Performance و افزایش سرعت Routing یکسری مکانیزم ایجاد شده که اونهارو به عنوان انواع مختلف Multilayer Switching میشناسیم :
1.Route Caching
2.Topology Based
که در روز های آینده در مورد هرکدام صحبت میکنیم.
#Multilayer_Switching
🆔 : @notrobit
سلام دوستان ،
در بخش قبل در رابطه با Normal Routing بر روی Multilayer Switch ها صحبت کردیم و در پایان اشاره کردیم برای اینکه بیان سرعت Routing و Performance رو افزایش بدن اومدن یکسری مکانیزم های دیگه ارائه دادن.
در این قسمت میپردازیم به یکی از اون مکانیزم ها یعنی Topology Based که در دیوایس های سیسکو از این روش استفاده میشه که با نام Cisco_Express_Forwarding یا به اختصار CEF شناخته میشه.
البته نه روی تمامی دیوایس ها بلکه دیوایس های زیر :
6500 Supervisor 720 (with an integrated MSFC3 RP)
6500 Supervisor 2/MSFC2 RP Combination
4500 Supervisor 111,1v,v and 6-E
Fixed-Configuration Switches,Such as the Catalyst 3750,3560,35,50,...
برای اینکه روتینگ با مکانیزم cef رخ بده سه تا structure وجود داره :
FIB Table
Adjacency Table
Rewrite Engin
و اما کاربرد هرکدوم :
Forward Inforation Base (FIB) Table :
یک جدول هستش که این جدول از روی جدول Routing Table ساخته میشه در نتیجه در مکانیزم های CEF تصمیم گیری بر اساس Routing Table اتفاق نمیفته و با استفاده از FIB Table اتفاق میفته.
اما مزایای FIB Table نسبت به Routing Table :
Hardware Lookup : لوک آپ FIB Table بصورت سخت افزای انجام میشه یعنی چیپ ست هایی جدا هستن برای FIB پس پرفومنس LOOKUP در FIB نسبت به Routing Table بیشتره.
از طرفی رکورد هایی که تو FIB قرار گرفته مرتب تر هستن پس در نتیجه لوک آپ بهینه تر انجام میشه.
در FIB ما HOST RECORD داریم که در Routing Table این رو نداریم :یعنی در Routing Table برای یک مسیر فقط نتورکش رو داریم مثلا 192.168.1.0/24 اما برای اون مسیر یک ip مشخص نداریم اما تو FIB دقیقا Host Record داریم پس بازم لوک آپ میتونه بهینه تر انجام شه.
در نهایت رکورد هایی که تو FIB Table هست Resolved میشه یعنی رکورد هایی که وجود داره رو هر مدت یکبار چک میکنه ببینه وجود داشته باشن و از بین نرفته باشن پس رکورد ها هر لحظه تو FIB هست و میتونیم مطمئن باشیم که این رکورد ها همیشه به روز و آپدیت هستن.
Adjacency Table :
از ترکیب ARP Table و MAC-Address Table جدول Adjacency بوجود میاد.
خصوصیت مفید Adjacency Table :
بعد از اینکه بسته از روتینگ گذشت Adjacency Table هدر های لایه 2 رو بصورت آماده داره در نتیجه بدون هیچ Process اضافه فوروارد میشه. پس Adjacency Table برا هر نتورک هدر لایه 2 رو بصورت اماده از قبل ایجاد میکنه که شامل source mac,dest mac, و ... هست رو داره.
Rewrite Engin :
گفتیم که در Adjacency Table هدر های لایه 2 بصورت آماده وجود دارن حالا برای اینکه اون هدر ها به بسته های دریافتی بایند بشن وظیفه ی بایند کردن هدرها در Adjacency Table به بسته ها رو Rewrite Engin به عهده داره.
#Multilayer_Switching
#Cisco_Express_Forwarding
🆔 : @notrobit
در بخش قبل در رابطه با Normal Routing بر روی Multilayer Switch ها صحبت کردیم و در پایان اشاره کردیم برای اینکه بیان سرعت Routing و Performance رو افزایش بدن اومدن یکسری مکانیزم های دیگه ارائه دادن.
در این قسمت میپردازیم به یکی از اون مکانیزم ها یعنی Topology Based که در دیوایس های سیسکو از این روش استفاده میشه که با نام Cisco_Express_Forwarding یا به اختصار CEF شناخته میشه.
البته نه روی تمامی دیوایس ها بلکه دیوایس های زیر :
6500 Supervisor 720 (with an integrated MSFC3 RP)
6500 Supervisor 2/MSFC2 RP Combination
4500 Supervisor 111,1v,v and 6-E
Fixed-Configuration Switches,Such as the Catalyst 3750,3560,35,50,...
برای اینکه روتینگ با مکانیزم cef رخ بده سه تا structure وجود داره :
FIB Table
Adjacency Table
Rewrite Engin
و اما کاربرد هرکدوم :
Forward Inforation Base (FIB) Table :
یک جدول هستش که این جدول از روی جدول Routing Table ساخته میشه در نتیجه در مکانیزم های CEF تصمیم گیری بر اساس Routing Table اتفاق نمیفته و با استفاده از FIB Table اتفاق میفته.
اما مزایای FIB Table نسبت به Routing Table :
Hardware Lookup : لوک آپ FIB Table بصورت سخت افزای انجام میشه یعنی چیپ ست هایی جدا هستن برای FIB پس پرفومنس LOOKUP در FIB نسبت به Routing Table بیشتره.
از طرفی رکورد هایی که تو FIB قرار گرفته مرتب تر هستن پس در نتیجه لوک آپ بهینه تر انجام میشه.
در FIB ما HOST RECORD داریم که در Routing Table این رو نداریم :یعنی در Routing Table برای یک مسیر فقط نتورکش رو داریم مثلا 192.168.1.0/24 اما برای اون مسیر یک ip مشخص نداریم اما تو FIB دقیقا Host Record داریم پس بازم لوک آپ میتونه بهینه تر انجام شه.
در نهایت رکورد هایی که تو FIB Table هست Resolved میشه یعنی رکورد هایی که وجود داره رو هر مدت یکبار چک میکنه ببینه وجود داشته باشن و از بین نرفته باشن پس رکورد ها هر لحظه تو FIB هست و میتونیم مطمئن باشیم که این رکورد ها همیشه به روز و آپدیت هستن.
Adjacency Table :
از ترکیب ARP Table و MAC-Address Table جدول Adjacency بوجود میاد.
خصوصیت مفید Adjacency Table :
بعد از اینکه بسته از روتینگ گذشت Adjacency Table هدر های لایه 2 رو بصورت آماده داره در نتیجه بدون هیچ Process اضافه فوروارد میشه. پس Adjacency Table برا هر نتورک هدر لایه 2 رو بصورت اماده از قبل ایجاد میکنه که شامل source mac,dest mac, و ... هست رو داره.
Rewrite Engin :
گفتیم که در Adjacency Table هدر های لایه 2 بصورت آماده وجود دارن حالا برای اینکه اون هدر ها به بسته های دریافتی بایند بشن وظیفه ی بایند کردن هدرها در Adjacency Table به بسته ها رو Rewrite Engin به عهده داره.
#Multilayer_Switching
#Cisco_Express_Forwarding
🆔 : @notrobit
سلام خدمت دوستان عزیز امروز قصد داریم تا در رابطه با پارامتر های Metric در روتینگ پروتکل EIGRP صحبتی داشته باشیم و به یک نکته ای بپردازیم که بعضا بهش توجه نمیشه.
در روتینگ پروتکل EIGRP برای انتخاب بهترین مسیر با استفاده از پارامترهای زیر بهترین Metric یا به عبارت بهتر کمترین Metric به عنوان بهترین مسیر شناخته میشود.
پارامترهای Metric برا انتخاب بهترین مسیر بصورت زیر می باشند :
EIGRP Metrics :
K1 = 1 (Bandwidth)
K2 = 0 (Load)
K3 = 1 (Delay)
K4 = 0 (Reliability)
K5 = 0 (MTU)
بصورت پیش فرض K1 و K3 فعال هستند و در فرمول محاسبه ی متریک نقش دارند اما میتوان دیگر پارامتر هارا نیز وارد بازیه متریک کرد.
نکته ای که وجود دارد این هست که بشدت سیسکو تاکید داره در لینک هامون Load و Reliability رو تو بازی متریک نیارید چرا که در مسیرهای بزرگ دیگر نمیتوان مسیر ترافیک را حدس زد.
و اما نکته ای که شاید خیلی از دوستان سر سری میگیرند و توجه چندانی بهش نمیکنن :
خیلی شده از یک متخصص شبکه میپرسیم پارامتر های دخیل در متریک رو نام ببر و آن شخص هم پنج پارامتر موجود رو نام برده اما باید توجه داشته باشیم که چهار پارامتر هستند که در انتخاب بهترین مسیر نقش دارند.
پارامتر MTU در فرمول محاسبه متریک EIGRP اصلا وجود ندارد تا بتوان با تغییر ضرایب آن را در محاسبه متریک دخالت داد. MTU می تواند در انتخاب بهترین مسیر EIGRP برای قرار گرفتن در جدول مسیریابی دخالت داشته باشد و این اتفاق زمانی رخ میدهد که برای یک مقصد مشخص چندین مسیر با متریک مشابه وجود داشته باشد در maximum-path اجازه نداده باشیم که همه این مسیرها در جدول بنشینند، در اینحالت اولویت با مسیرهایی است که MTU بیشتری داشته باشند. اگر MTU ها نیز مشابه باشند اولویت زمانی مطرح خواهد شد. بنابراین MTU در محاسبه متریک دخالت ندارد ولی در انتخاب مسیر برای قرار گرفتن در جدول مسیریابی می تواند دخالت داشته باشد.
همچنین اگر به فرمول محاسبه ی متریک نگاهی بی اندازید متوجه این موضوع خواهید شد :
EIGRP composite cost metric = 256*((K1*Scaled Bw) + (K2*Scaled Bw)/(256 – Load) + (K3*Scaled Delay)*(K5/(Reliability + K4)))
همانطور که مشاهده میکنید 4 پارامتر و 5 ضریب وجود دارد و برای MTU هیچ پارامتری موجود نیست.
#EIGRP
#Metric
🆔 : @notrobit
در روتینگ پروتکل EIGRP برای انتخاب بهترین مسیر با استفاده از پارامترهای زیر بهترین Metric یا به عبارت بهتر کمترین Metric به عنوان بهترین مسیر شناخته میشود.
پارامترهای Metric برا انتخاب بهترین مسیر بصورت زیر می باشند :
EIGRP Metrics :
K1 = 1 (Bandwidth)
K2 = 0 (Load)
K3 = 1 (Delay)
K4 = 0 (Reliability)
K5 = 0 (MTU)
بصورت پیش فرض K1 و K3 فعال هستند و در فرمول محاسبه ی متریک نقش دارند اما میتوان دیگر پارامتر هارا نیز وارد بازیه متریک کرد.
نکته ای که وجود دارد این هست که بشدت سیسکو تاکید داره در لینک هامون Load و Reliability رو تو بازی متریک نیارید چرا که در مسیرهای بزرگ دیگر نمیتوان مسیر ترافیک را حدس زد.
و اما نکته ای که شاید خیلی از دوستان سر سری میگیرند و توجه چندانی بهش نمیکنن :
خیلی شده از یک متخصص شبکه میپرسیم پارامتر های دخیل در متریک رو نام ببر و آن شخص هم پنج پارامتر موجود رو نام برده اما باید توجه داشته باشیم که چهار پارامتر هستند که در انتخاب بهترین مسیر نقش دارند.
پارامتر MTU در فرمول محاسبه متریک EIGRP اصلا وجود ندارد تا بتوان با تغییر ضرایب آن را در محاسبه متریک دخالت داد. MTU می تواند در انتخاب بهترین مسیر EIGRP برای قرار گرفتن در جدول مسیریابی دخالت داشته باشد و این اتفاق زمانی رخ میدهد که برای یک مقصد مشخص چندین مسیر با متریک مشابه وجود داشته باشد در maximum-path اجازه نداده باشیم که همه این مسیرها در جدول بنشینند، در اینحالت اولویت با مسیرهایی است که MTU بیشتری داشته باشند. اگر MTU ها نیز مشابه باشند اولویت زمانی مطرح خواهد شد. بنابراین MTU در محاسبه متریک دخالت ندارد ولی در انتخاب مسیر برای قرار گرفتن در جدول مسیریابی می تواند دخالت داشته باشد.
همچنین اگر به فرمول محاسبه ی متریک نگاهی بی اندازید متوجه این موضوع خواهید شد :
EIGRP composite cost metric = 256*((K1*Scaled Bw) + (K2*Scaled Bw)/(256 – Load) + (K3*Scaled Delay)*(K5/(Reliability + K4)))
همانطور که مشاهده میکنید 4 پارامتر و 5 ضریب وجود دارد و برای MTU هیچ پارامتری موجود نیست.
#EIGRP
#Metric
🆔 : @notrobit
سلامی گرم خدمت دوستان عزیز در طی این مقاله قصد داریم بصورت کلی به تفاوت های بین روتینگ پروتکل EIGRP و OSPF بپردازیم :
EIGRP Vs OSPF :
عمدتا در این بخش میپردازیم به Configuration هایی که میتونه باعث شه همسایگی بین دو روتر ایجاد نشه و در روز های آینده به دیگر تفاوت ها میپردازیم.
1. هر دو روتر چه در EIGRP و چه در OSPF باید بتوانند بهم پکت ارسال کنن.
2.جفت روتر ها در دو روتینگ پروتکل باید در یک Subnet باشند و یا به عبارت بهتر روتر با همسایش Connected باشه.
3.اینترفیس های روتر ها در جفت پروتکل نباید Passive باشند زیرا جریان ارسال و دریافت Hello قطع میشه.
4.در EIGRP الزما باید در دو روتر ASN ها یکی باشند تا همسایگی ایجاد شه اما در OSPF نیاز نیست که در دو روتر Process-ID ها یکسان باشند و اگر هم یکسان نباشند همسایگی ایجاد میشود.
5.تایم های Hello و Hold اگر در EIGRP عوض بشن و در دو طرف یکسان نباشن همسایگی باقی میمونه اما در OSPF اگر تایم های در دو روتر یکسان نباشند همسایگی Fail میشه.
6.در جفت روتینگ پروتکل ها در دو روتر الزما باید Authentication در دو طرف یکسان باشه.
7.در OSPF همسایه ها باید حتما در یک Area باشند که در EIGRP بحثی به نام Area وجود ندارد.
8. در OSPF الزما باید MTU در دو طرف یکسان باشند و اگر یکسان نباشند تشکیل همسایگی در فاز Exstart میماند و سپس Down میشود اما در EIGRP لزومی ندارد.
9.در OSPF الزما باید Router-ID (RID) بصورت یونیک باشد وگرنه همسایگی UP نمیشه اما در EIGRP اگر یونیک نباشد همسایگی UP میشه اما در Topology Exchange گیر میکنه.
10.در EIGRP باید K-Value ها یا همان پارامترهای Metric باید در دو طرف یکسان باشند و این مبحث در OSPF وجود ندارد.
خب دوستان بصورت کلی تفاوت و شباهت هایی که جلوی تشکیل همسایگی در دو روتینگ پروتکل EIGRP و OSPF رو میگرفت نام بردیم و توضیحی مختصری دادیم انشالله طی روز های آینده به بررسی جزئی تر در رابطه با هرکدام میپردازیم.
#EIGRP_VS_OSPF
#EIGRP
#OSPF
🆔 : @notrobit
EIGRP Vs OSPF :
عمدتا در این بخش میپردازیم به Configuration هایی که میتونه باعث شه همسایگی بین دو روتر ایجاد نشه و در روز های آینده به دیگر تفاوت ها میپردازیم.
1. هر دو روتر چه در EIGRP و چه در OSPF باید بتوانند بهم پکت ارسال کنن.
2.جفت روتر ها در دو روتینگ پروتکل باید در یک Subnet باشند و یا به عبارت بهتر روتر با همسایش Connected باشه.
3.اینترفیس های روتر ها در جفت پروتکل نباید Passive باشند زیرا جریان ارسال و دریافت Hello قطع میشه.
4.در EIGRP الزما باید در دو روتر ASN ها یکی باشند تا همسایگی ایجاد شه اما در OSPF نیاز نیست که در دو روتر Process-ID ها یکسان باشند و اگر هم یکسان نباشند همسایگی ایجاد میشود.
5.تایم های Hello و Hold اگر در EIGRP عوض بشن و در دو طرف یکسان نباشن همسایگی باقی میمونه اما در OSPF اگر تایم های در دو روتر یکسان نباشند همسایگی Fail میشه.
6.در جفت روتینگ پروتکل ها در دو روتر الزما باید Authentication در دو طرف یکسان باشه.
7.در OSPF همسایه ها باید حتما در یک Area باشند که در EIGRP بحثی به نام Area وجود ندارد.
8. در OSPF الزما باید MTU در دو طرف یکسان باشند و اگر یکسان نباشند تشکیل همسایگی در فاز Exstart میماند و سپس Down میشود اما در EIGRP لزومی ندارد.
9.در OSPF الزما باید Router-ID (RID) بصورت یونیک باشد وگرنه همسایگی UP نمیشه اما در EIGRP اگر یونیک نباشد همسایگی UP میشه اما در Topology Exchange گیر میکنه.
10.در EIGRP باید K-Value ها یا همان پارامترهای Metric باید در دو طرف یکسان باشند و این مبحث در OSPF وجود ندارد.
خب دوستان بصورت کلی تفاوت و شباهت هایی که جلوی تشکیل همسایگی در دو روتینگ پروتکل EIGRP و OSPF رو میگرفت نام بردیم و توضیحی مختصری دادیم انشالله طی روز های آینده به بررسی جزئی تر در رابطه با هرکدام میپردازیم.
#EIGRP_VS_OSPF
#EIGRP
#OSPF
🆔 : @notrobit
دانلود کتاب Implementing Cisco UCS Solutions - Second Edition
🔎 #DataCenter
#UCS
🆔 @Notrobit
💠 Manager: @taheri1990
👇👇👇👇👇
🔎 #DataCenter
#UCS
🆔 @Notrobit
💠 Manager: @taheri1990
👇👇👇👇👇