اصول و مبانی تصویر برداری در ام آر آی MRI:
بخش اول (brain MR)
بخش دوم (heart MR)
بخش سوم (joints MR)
بخش چهارم (bones and soft tissue MR)
بخش پنجم (thorax MR)
بخش ششم (hemorrage MR)
بخش هفتم (breast MR)
بخش هشتم (kidney MR)
بخش نهم (abdominal MR)
👇
@NuclearEngineering
بخش اول (brain MR)
بخش دوم (heart MR)
بخش سوم (joints MR)
بخش چهارم (bones and soft tissue MR)
بخش پنجم (thorax MR)
بخش ششم (hemorrage MR)
بخش هفتم (breast MR)
بخش هشتم (kidney MR)
بخش نهم (abdominal MR)
👇
@NuclearEngineering
امشب شب انتخـاب واحده!
خدا سایت سرنوشت همه رو تا صبح باز میزاره!
دو شب هم حذف و اضافه گذاشته..
حـــــواست باشه خواب نمونے !
التمـاس دعا
@NuclearEngineering
https://telegram.me/NuclearEngineering
خدا سایت سرنوشت همه رو تا صبح باز میزاره!
دو شب هم حذف و اضافه گذاشته..
حـــــواست باشه خواب نمونے !
التمـاس دعا
@NuclearEngineering
https://telegram.me/NuclearEngineering
✔️قرآن به جز از وصف علي آيه ندارد
✔️ايمان به جز ازعشق علي پايه ندارد
✔️گفتم بروم سايه لطفش بنشينم
✔️گفتا كه علي نور بود سايه ندارد
شهادت مولای متقیان علی (ع) تسلیت باد.
@NuclearEngineering
✔️ايمان به جز ازعشق علي پايه ندارد
✔️گفتم بروم سايه لطفش بنشينم
✔️گفتا كه علي نور بود سايه ندارد
شهادت مولای متقیان علی (ع) تسلیت باد.
@NuclearEngineering
در شب قدر
مهم تر از "بيدار ماندن"،
"بیدار شدن"است؛
دعا کنیم که بیدار شویم ...
ان شاء الله و التماس دعا
@NuclearEngineering
https://telegram.me/NuclearEngineering
مهم تر از "بيدار ماندن"،
"بیدار شدن"است؛
دعا کنیم که بیدار شویم ...
ان شاء الله و التماس دعا
@NuclearEngineering
https://telegram.me/NuclearEngineering
کتاب مرجع و البته کمیاب "مهندسی قابلیت اطمینان و تحلیل ریسک، راهنمای عملی"، نوشته پروفسور محمد مدرس، رئیس دانشگاه مریلند آمریکا به عنوان مرجع تحلیل قابلیت اطمینان و ایمنی سیستم های پیچیده از جمله هسته ای، هوافضا و... شناخته می شود.
پیش بینی خرابی شامل عدم قطعیت و مشکلات ناشی از خرابی ها ذاتاً احتمالاتی هستند. راه حل آن نیاز به ابزارهای بهینه برای تجزیه و تحلیل استحکام شواهد و فهم رویدادهای خرابی و فرآیندهایی برای ارزیابی اندازه اعتماد در طراحی قابلیت اطمینان دارد.
ویرایش اول این کتاب در سال 1999 نوشته شده است و در سال 2010 ویرایش دوم این کتاب با بروزرسانی هایی توسط انتشارات CRC منتشر گردیده است. هر دو ویرایش برای مهندسین هسته ای عزیز علاقمند به کار بر روی ایمنی راکتور در ادامه قرار داده شده است.
با ذکر این نکته که ویرایش سوم این کتاب نیز امسال منتشر می گردد.
"Reliability Engineering and Risk Analysis: A Practical Guide"،
Mohammad Modarres, Mark P. Kaminskiy, Vasiliy Krivtsov،
CRC Press
1st Edition (1999)
2nd Edition (2010) 👇
http://ecx.images-amazon.com/images/I/519s0PA-uZL._AC_UL320_SR208,320_.jpg
@NuclearEngineering
پیش بینی خرابی شامل عدم قطعیت و مشکلات ناشی از خرابی ها ذاتاً احتمالاتی هستند. راه حل آن نیاز به ابزارهای بهینه برای تجزیه و تحلیل استحکام شواهد و فهم رویدادهای خرابی و فرآیندهایی برای ارزیابی اندازه اعتماد در طراحی قابلیت اطمینان دارد.
ویرایش اول این کتاب در سال 1999 نوشته شده است و در سال 2010 ویرایش دوم این کتاب با بروزرسانی هایی توسط انتشارات CRC منتشر گردیده است. هر دو ویرایش برای مهندسین هسته ای عزیز علاقمند به کار بر روی ایمنی راکتور در ادامه قرار داده شده است.
با ذکر این نکته که ویرایش سوم این کتاب نیز امسال منتشر می گردد.
"Reliability Engineering and Risk Analysis: A Practical Guide"،
Mohammad Modarres, Mark P. Kaminskiy, Vasiliy Krivtsov،
CRC Press
1st Edition (1999)
2nd Edition (2010) 👇
http://ecx.images-amazon.com/images/I/519s0PA-uZL._AC_UL320_SR208,320_.jpg
@NuclearEngineering
1st_Edition_Reliability_Engineering.pdf
6.3 MB
ویرایش اول کتاب "مهندسی قابلیت اطمینان و تحلیل ریسک، راهنمای عملی"، نوشته پروفسور محمد مدرس، 1999
@NuclearEngineering
@NuclearEngineering
2nd_Edition_Reliability_Engineering.pdf
10.4 MB
ویرایش دوم کتاب "مهندسی قابلیت اطمینان و تحلیل ریسک، راهنمای عملی"، نوشته پروفسور محمد مدرس، 2010
@NuclearEngineering
@NuclearEngineering
☢بزرگان هسته ای:
"پروفسور محمد مدرس"
دکتر محمد مدرس دانش آموخته لیسانس مهندسی مکانیک دانشگاه پلی تکنیک تهران و 2 فوق لیسانس مهندسی مکانیک و مهندسی هسته ای و دکتری مهندسی هسته ای دانشگاه MIT آمریکا و در حال حاضر ریاست دانشگاه مریلند آمریکا هستند. ایشان در حال حاضر یکی از مطرح ترین افراد در دانش قابلیت اطمینان جهان به شمار می آیند، دارای کرسی نیکول کیم امیننت و مدرس دروس ایمنی هسته ای و تحلیل قابلیت اطمینان و ریسک و همچنین عضو IEEE و انجمن هسته ای آمریکاست.
با مطرح شدن خطر تأسیسات هسته ای در دهه 70 میلادی و ورود مباحث قابلیت اطمینان و روش های احتمالاتی از صنایع دیگر مانند هوافضا (شرکت بوئینگ و آزمایشگاه بل) به صنعت هسته ای، پروفسور "نورمن کارل راسموسن"، رئیس بخش مهندسی هسته ای دانشگاه MIT به همراه همکارانش مأمور تشکیل تیمی جهت انجام یک ارزیابی واقع بینانه و عمیق از مخاطرات ناشی از حوادث سخت نیروگاه های هسته ای شدند که منجر به پیدایش روش PSA در صنعت هسته ای شد. راسموسن در دانشگاه MIT یک دوره در سطح کارشناسی ارشد در قالب "قابلیت اطمینان و تحلیل ریسک” برگزار و چندین پایان نامه دکترا را هم در این زمینه هدایت کرد، او افرادی را در ضمینه PSA تربیت کرد که مشهورترین آنها دکتر مدرس است. در مقطع دکتری هم آقای مدرس به عنوان تز دکتری با عنوان “محاسبه احتمال خرابی سیستم با استفاده از تکنیک Modularization “ که یک تکنیک بهینه ی ساده سازی در محاسبات قابلیت اطمینان است تحصیلات خود را ادامه دادند. پس از پایان تحصیلات او به همراه چند تن از دیگر دانش آموخته ها بزرگترین مرکز ریسک و قابلیت اطمینان در دنیا را در دانشگاه مریلند تأسیس کردند و این دانشگاه به مهمترین مرکز علمی توسعه قابلیت اطمینان جهان تبدیل شد.
تحقیقات ایشان بیشتر در زمینه های:
"Probabilistic risk assessment"،
"Probabilistic physics of failure"،
"Reliability analysis of complex engineering systems"،
"Nuclear safety analysis"،
"Prognosis and health management"،
است. دکتر مدرس دارای بیش از 300 مقاله علمی و تألیفات در زمینه ایمنی و قابلیت اطمینان است که منبع درسی بسیاری از دانشاه های دنیا هستند، کتاب های تألیفی ایشان:
"Probabilstic Physics of Failure Approach to Reliability: Modeling, Accelerated Testing ,Prognosis and Reliability Assesment",
"Risk Analysis in Engineering: Probabilistic Techniques, Tools and Trends",
"Reliability Engineering and Risk Analysis: A Practical Guide",
"Commercial Nuclear Power: Assuring Safety for the Future",
"What Every Engineer Should Know About: Reliability and Risk Analysis",
است.
بدون شک پروفسور مدرس از افتخارات مردم ایران و نمونه کامل فردی است که همه عمر خود را صرف پیشرفت و ارتقای دانش بشر کرده اند اما ای کاش شرایطی فراهم می شد تا از علمشان در کشور مادری خود، که مسلماً زمینه پیشرفت ایشان را برای ادامه تحصیل در بهترین مرکز علمی جهان فراهم کرده و قائدتاً همه ما به آن بدهکاریم و همچنین در شرایطی که این صنعت در کشور ما به حضور چنین افرادی برای ارتقای علمی نیاز دارد، استفاده می شد...
گردآورنده: محسن یوسفی
"کانال مهندسی هسته ای"
http://www.enme.umd.edu/sites/default/files/modarres.png
@NuclearEngineering
👉🏿https://telegram.me/joinchat/BSrUKjvXofGnM9cvCYTuzw
"پروفسور محمد مدرس"
دکتر محمد مدرس دانش آموخته لیسانس مهندسی مکانیک دانشگاه پلی تکنیک تهران و 2 فوق لیسانس مهندسی مکانیک و مهندسی هسته ای و دکتری مهندسی هسته ای دانشگاه MIT آمریکا و در حال حاضر ریاست دانشگاه مریلند آمریکا هستند. ایشان در حال حاضر یکی از مطرح ترین افراد در دانش قابلیت اطمینان جهان به شمار می آیند، دارای کرسی نیکول کیم امیننت و مدرس دروس ایمنی هسته ای و تحلیل قابلیت اطمینان و ریسک و همچنین عضو IEEE و انجمن هسته ای آمریکاست.
با مطرح شدن خطر تأسیسات هسته ای در دهه 70 میلادی و ورود مباحث قابلیت اطمینان و روش های احتمالاتی از صنایع دیگر مانند هوافضا (شرکت بوئینگ و آزمایشگاه بل) به صنعت هسته ای، پروفسور "نورمن کارل راسموسن"، رئیس بخش مهندسی هسته ای دانشگاه MIT به همراه همکارانش مأمور تشکیل تیمی جهت انجام یک ارزیابی واقع بینانه و عمیق از مخاطرات ناشی از حوادث سخت نیروگاه های هسته ای شدند که منجر به پیدایش روش PSA در صنعت هسته ای شد. راسموسن در دانشگاه MIT یک دوره در سطح کارشناسی ارشد در قالب "قابلیت اطمینان و تحلیل ریسک” برگزار و چندین پایان نامه دکترا را هم در این زمینه هدایت کرد، او افرادی را در ضمینه PSA تربیت کرد که مشهورترین آنها دکتر مدرس است. در مقطع دکتری هم آقای مدرس به عنوان تز دکتری با عنوان “محاسبه احتمال خرابی سیستم با استفاده از تکنیک Modularization “ که یک تکنیک بهینه ی ساده سازی در محاسبات قابلیت اطمینان است تحصیلات خود را ادامه دادند. پس از پایان تحصیلات او به همراه چند تن از دیگر دانش آموخته ها بزرگترین مرکز ریسک و قابلیت اطمینان در دنیا را در دانشگاه مریلند تأسیس کردند و این دانشگاه به مهمترین مرکز علمی توسعه قابلیت اطمینان جهان تبدیل شد.
تحقیقات ایشان بیشتر در زمینه های:
"Probabilistic risk assessment"،
"Probabilistic physics of failure"،
"Reliability analysis of complex engineering systems"،
"Nuclear safety analysis"،
"Prognosis and health management"،
است. دکتر مدرس دارای بیش از 300 مقاله علمی و تألیفات در زمینه ایمنی و قابلیت اطمینان است که منبع درسی بسیاری از دانشاه های دنیا هستند، کتاب های تألیفی ایشان:
"Probabilstic Physics of Failure Approach to Reliability: Modeling, Accelerated Testing ,Prognosis and Reliability Assesment",
"Risk Analysis in Engineering: Probabilistic Techniques, Tools and Trends",
"Reliability Engineering and Risk Analysis: A Practical Guide",
"Commercial Nuclear Power: Assuring Safety for the Future",
"What Every Engineer Should Know About: Reliability and Risk Analysis",
است.
بدون شک پروفسور مدرس از افتخارات مردم ایران و نمونه کامل فردی است که همه عمر خود را صرف پیشرفت و ارتقای دانش بشر کرده اند اما ای کاش شرایطی فراهم می شد تا از علمشان در کشور مادری خود، که مسلماً زمینه پیشرفت ایشان را برای ادامه تحصیل در بهترین مرکز علمی جهان فراهم کرده و قائدتاً همه ما به آن بدهکاریم و همچنین در شرایطی که این صنعت در کشور ما به حضور چنین افرادی برای ارتقای علمی نیاز دارد، استفاده می شد...
گردآورنده: محسن یوسفی
"کانال مهندسی هسته ای"
http://www.enme.umd.edu/sites/default/files/modarres.png
@NuclearEngineering
👉🏿https://telegram.me/joinchat/BSrUKjvXofGnM9cvCYTuzw