Forwarded from مــهنــدســی هســتــهای (MoHsEn YOüsefï)
✔️لینک سوپرگروه تخصصی 'مهندسیهستهای' و 'فیزیک':
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEGR6TCAP4fb9qBjmg
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEGR6TCAP4fb9qBjmg
ویرایش دوم جلد ۱ کتاب انگلیسی:
'Nuclear Systems I,
Thermal Hydraulic Fundamentals'
نویسنده:
Mujid S. Kazimi,
Neil E. Todreas
CRC Press (2011)
@NuclearEngineering
'Nuclear Systems I,
Thermal Hydraulic Fundamentals'
نویسنده:
Mujid S. Kazimi,
Neil E. Todreas
CRC Press (2011)
@NuclearEngineering
Kazimi_Mujid_S__Todreas_Neil_E_N.pdf
85.7 MB
ویرایش دوم جلد ۱ کتاب انگلیسی:
'Nuclear Systems I,
Thermal Hydraulic Fundamentals'
نویسنده:
Mujid S. Kazimi,
Neil E. Todreas
CRC Press (2011)
@NuclearEngineering
'Nuclear Systems I,
Thermal Hydraulic Fundamentals'
نویسنده:
Mujid S. Kazimi,
Neil E. Todreas
CRC Press (2011)
@NuclearEngineering
کتاب انگلیسی:
'Maxillofacial Cone Beam Computed Tomography: Principles, Techniques and Clinical Applications'
نویسنده:
William C.Scarfe, C. Angelopoulos
Springer (2018)👇
@NuclearEngineering
'Maxillofacial Cone Beam Computed Tomography: Principles, Techniques and Clinical Applications'
نویسنده:
William C.Scarfe, C. Angelopoulos
Springer (2018)👇
@NuclearEngineering
William_C__Scarfe_Christos_Angelopoulos_eds.pdf
148.1 MB
کتاب انگلیسی:
'Maxillofacial Cone Beam Computed Tomography: Principles, Techniques and Clinical Applications'
نویسنده:
William C.Scarfe, C. Angelopoulos
Springer (2018)
@NuclearEngineering
'Maxillofacial Cone Beam Computed Tomography: Principles, Techniques and Clinical Applications'
نویسنده:
William C.Scarfe, C. Angelopoulos
Springer (2018)
@NuclearEngineering
کتاب انگلیسی:
'Computed Tomography of the Lung: A Pattern Approach'
نویسنده:
Johny A. Verschakelen, Walter De Wever
Springer-Verlag Berlin Heidelberg (2018)👇
@NuclearEngineering
'Computed Tomography of the Lung: A Pattern Approach'
نویسنده:
Johny A. Verschakelen, Walter De Wever
Springer-Verlag Berlin Heidelberg (2018)👇
@NuclearEngineering
Diagnostic_Imaging_Johny_A__Vers.pdf
23.6 MB
کتاب انگلیسی:
'Computed Tomography of the Lung: A Pattern Approach'
نویسنده:
Johny A. Verschakelen, Walter De Wever
Springer-Verlag Berlin Heidelberg (2018)
@NuclearEngineering
'Computed Tomography of the Lung: A Pattern Approach'
نویسنده:
Johny A. Verschakelen, Walter De Wever
Springer-Verlag Berlin Heidelberg (2018)
@NuclearEngineering
کتاب انگلیسی:
'Image Guidance in Radiation Therapy: Techniques, Accuracy, and Limitations'
Chapter 1
نویسنده:
Parham Alaei, George X. Ding👇
@NuclearEngineering
'Image Guidance in Radiation Therapy: Techniques, Accuracy, and Limitations'
Chapter 1
نویسنده:
Parham Alaei, George X. Ding👇
@NuclearEngineering
aapm_mono39_ch01.pdf
5.7 MB
کتاب انگلیسی:
'Image Guidance in Radiation Therapy: Techniques, Accuracy, and Limitations'
Chapter 1
نویسنده:
Parham Alaei, George X. Ding
@NuclearEngineering
'Image Guidance in Radiation Therapy: Techniques, Accuracy, and Limitations'
Chapter 1
نویسنده:
Parham Alaei, George X. Ding
@NuclearEngineering
کتاب انگلیسی:
'Steam Generators for Nuclear Power Plants'
نویسنده:
Riznic, Jovica
Woodhead Pub Ltd (2017)👇
@NuclearEngineering
'Steam Generators for Nuclear Power Plants'
نویسنده:
Riznic, Jovica
Woodhead Pub Ltd (2017)👇
@NuclearEngineering
Steam_Generators_for_Nuclear_Pow.pdf
35.2 MB
کتاب انگلیسی:
'Steam Generators for Nuclear Power Plants'
نویسنده:
Riznic, Jovica
Woodhead Pub Ltd (2017)
@NuclearEngineering
'Steam Generators for Nuclear Power Plants'
نویسنده:
Riznic, Jovica
Woodhead Pub Ltd (2017)
@NuclearEngineering
مــهنــدســی هســتــهای
face transplant: The Miracle of Medicine، An American fire Brigade @NuclearEngineering
معجزه جراحی پلاستیک: پیوند کامل صورت برای یک آتش نشان حادثه دیده آمریکایی جراحی اول حدود 60 ساعت و جراحی تکمیلی دوم چندین ساعت طول کشیده و فرد به زندگی عادی برگشت.
@NuclearEngineering
@NuclearEngineering
مــهنــدســی هســتــهای
🔴همکاری بیل گیتس با وزارت انرژی امریکا در ساخت راکتورهای هستهای کوچک و ارزان @NuclearEngineering
🔴همکاری بیل گیتس با وزارت انرژی امریکا در ساخت راکتورهای هستهای کوچک و ارزان
وزارت انرژی ایالات متحده با همکاری بیل گیتس در صدد ساخت راکتورهای هستهای کوچک و ارزانقیمت هستند.
وزارت انرژی ایالات متحده، وارد همکاری جدیدی با شرکت ساترن(Southern) و شرکت تراپاور، از شرکتهای تاسیسشده توسط بیل گیتس برای ساخت راکتورهای هستهای کوچک و ارزانقیمت شده است.
وزارت انرژی آمریکا در توییتی اعلام کرد در حال ساخت راکتورهای نمک مذاب جدیدی است. ظاهرا راکتورهای جدید نسبت به راکتورهای فعلی، ارزانقیمتتر و البته کوچکتر هستند و شبیه به باتری طراحی شدهاند تا برق موردنیاز امریکا را تامین کنند. در همین راستا و بعد از انتشار این خبر، بخش مربوط به صنعت راکتورهای هستهای، حمایت خود را از این تلاش نشان داد. با توجه به اینکه شرکتهایی همچون تراپاور (TerraPower) با مدیریت بیل گیتس، در ساخت راکتورهای هستهای جدید دخیل هستند، میتوانیم انتظار داشته بشیم که این راکتورهای جدید سیستمهایی تامین انرژی نسل بعدی را شکل دهند.
وزارت انرژی امریکا در مورد چگونگی نحوهی همکاری آزمایشگاه ملی اوکریج و سایر آزمایشگاههای دولت فدرال، همچنین همکاری شرکت ساترن با شرکت بزرگ زغال سنگ با چندین نیروگاه هستهای و شرکت تراپاور بیل گیتس برای آزمایش و توسعهی توضیح داد. این راکتور جدید از مایع سدیم هم بهعنوان خنککننده و هم بهعنوان سوخت استفاده میکند. باتوجه به کوچک بودن راکتورهای مایع فلزی، گاهی اوقات، تحت عنوان باتریهای هستهای شناخته میشوند؛ و از نظر تئوری میتوانند در هر مکانی مستقر شوند. البته نسخهای که آزمایشگاه ملی اوکریج در حال بررسی آن است، نیاز به ساختار و موقعیت قرارگیری مشخصی دارد.
شرکت تراپاور برای پیشبرد این پروژه، در سال ۲۰۱۶ میلادی در حدود ۴۰ میلیون دلار از وزارت انرژی ایالات متحده دریافت کرد. گفتنی است اولین طراحی مربوط به چنین راکتوری، به حدود ۶۰ سال قبل بازمیگردد. ولی ظاهرا با توجه به همکاری شرکتهای مختلف، انتظار میرود که راکتورهای هستهای جدید بتوانند عملا در قالب سیستمهای انرژی آینده مورد استفاده قرار گیرند.
تاکنون، وزارت انرژی امریکا، بیش از ۲۸ میلیون دلار برای شناسایی و آزمایش مواد مورد استفاده در راکتورهای جدید، سرمایهگذاری کرده است. شرکتهای تراپاور و ساترن، مرحلهی طراحی اولیه و آزمایشی راکتورهای هستهای جدید را طی میکنند و آزمایشگاه اوکریج، آزمایشگاه ملی آیداهو، دانشگاه وندربیلت و موسسه تحقیقات برق، بههمراه یک گروه تحقیقاتی تأمینکنندهی برق برای ارزیابی قابلیتهای راکتور سدیم مایع در این پروژه همکاری میکنند.
این شرکتها انتظار دارند که در سال ۲۰۱۹ میلادی بتوانند آزمایش ۲۰ میلیون دلاری راکتورهای هستهای جدید را آغاز کنند. با این رویکرد، سیستمهای ایمنی راکتور برای صدور مجوز توسط کمیسیون تنظیم مقررات هستهای NRC، مورد بررسی قرار میگیرند. پس از آزمایش، شرکت ساترن و تراپاور قصد دارند پیش از سال ۲۰۳۰ و توسعهی راکتور ۱۱۰۰ مگاواتی، راکتور هستهای آزمایشی را توسعه داده و مجوز آن را دریافت کنند.
@NuclearEngineering
وزارت انرژی ایالات متحده با همکاری بیل گیتس در صدد ساخت راکتورهای هستهای کوچک و ارزانقیمت هستند.
وزارت انرژی ایالات متحده، وارد همکاری جدیدی با شرکت ساترن(Southern) و شرکت تراپاور، از شرکتهای تاسیسشده توسط بیل گیتس برای ساخت راکتورهای هستهای کوچک و ارزانقیمت شده است.
وزارت انرژی آمریکا در توییتی اعلام کرد در حال ساخت راکتورهای نمک مذاب جدیدی است. ظاهرا راکتورهای جدید نسبت به راکتورهای فعلی، ارزانقیمتتر و البته کوچکتر هستند و شبیه به باتری طراحی شدهاند تا برق موردنیاز امریکا را تامین کنند. در همین راستا و بعد از انتشار این خبر، بخش مربوط به صنعت راکتورهای هستهای، حمایت خود را از این تلاش نشان داد. با توجه به اینکه شرکتهایی همچون تراپاور (TerraPower) با مدیریت بیل گیتس، در ساخت راکتورهای هستهای جدید دخیل هستند، میتوانیم انتظار داشته بشیم که این راکتورهای جدید سیستمهایی تامین انرژی نسل بعدی را شکل دهند.
وزارت انرژی امریکا در مورد چگونگی نحوهی همکاری آزمایشگاه ملی اوکریج و سایر آزمایشگاههای دولت فدرال، همچنین همکاری شرکت ساترن با شرکت بزرگ زغال سنگ با چندین نیروگاه هستهای و شرکت تراپاور بیل گیتس برای آزمایش و توسعهی توضیح داد. این راکتور جدید از مایع سدیم هم بهعنوان خنککننده و هم بهعنوان سوخت استفاده میکند. باتوجه به کوچک بودن راکتورهای مایع فلزی، گاهی اوقات، تحت عنوان باتریهای هستهای شناخته میشوند؛ و از نظر تئوری میتوانند در هر مکانی مستقر شوند. البته نسخهای که آزمایشگاه ملی اوکریج در حال بررسی آن است، نیاز به ساختار و موقعیت قرارگیری مشخصی دارد.
شرکت تراپاور برای پیشبرد این پروژه، در سال ۲۰۱۶ میلادی در حدود ۴۰ میلیون دلار از وزارت انرژی ایالات متحده دریافت کرد. گفتنی است اولین طراحی مربوط به چنین راکتوری، به حدود ۶۰ سال قبل بازمیگردد. ولی ظاهرا با توجه به همکاری شرکتهای مختلف، انتظار میرود که راکتورهای هستهای جدید بتوانند عملا در قالب سیستمهای انرژی آینده مورد استفاده قرار گیرند.
تاکنون، وزارت انرژی امریکا، بیش از ۲۸ میلیون دلار برای شناسایی و آزمایش مواد مورد استفاده در راکتورهای جدید، سرمایهگذاری کرده است. شرکتهای تراپاور و ساترن، مرحلهی طراحی اولیه و آزمایشی راکتورهای هستهای جدید را طی میکنند و آزمایشگاه اوکریج، آزمایشگاه ملی آیداهو، دانشگاه وندربیلت و موسسه تحقیقات برق، بههمراه یک گروه تحقیقاتی تأمینکنندهی برق برای ارزیابی قابلیتهای راکتور سدیم مایع در این پروژه همکاری میکنند.
این شرکتها انتظار دارند که در سال ۲۰۱۹ میلادی بتوانند آزمایش ۲۰ میلیون دلاری راکتورهای هستهای جدید را آغاز کنند. با این رویکرد، سیستمهای ایمنی راکتور برای صدور مجوز توسط کمیسیون تنظیم مقررات هستهای NRC، مورد بررسی قرار میگیرند. پس از آزمایش، شرکت ساترن و تراپاور قصد دارند پیش از سال ۲۰۳۰ و توسعهی راکتور ۱۱۰۰ مگاواتی، راکتور هستهای آزمایشی را توسعه داده و مجوز آن را دریافت کنند.
@NuclearEngineering
مــهنــدســی هســتــهای
🔴طرح ناسا برای ارسال راکتور اتمی کوچک و بهینه به فضا @NuclearEngineering
🔴ناسا در نظر دارد راکتور شکافت اتمی کوچک و پرتوانی موسوم به کیلوپاور را به فضا ارسال کند.
برای امیدوار ساختن انسانها در هر سطحی از استعمار یا مسکونیسازی طولانیمدت مریخ، ما باید سیستمهای تولید توانی توسعه دهیم که بتوانیم از طریق آنها نیازهای انرژی خود را در آن دنیای جدید برآورده کنیم. در راستای همین نیازها، ناسا، وزارت انرژی ایالات متحده (DOE) و آزمایشگاه ملی لسآلاموس (LANL) با جدیت روی طرحی موسوم به کیلوپاور Kilopower کار کردهاند. کیلوپاور یک راکتور انرژی هستهای جمعوجور است که میتواند روی سیارهی سرخ و جاهایی فراتر از آن کار کند.
نمونهی اولیهی راکتور کیلوپاور تقریبا بهاندازهی یک ظرف قهوه است و از اورانیوم برای تأمین برق بین یک و ۱۰ کیلووات تا مدت ۱۰ سال استفاده میکند. ۱۰ کیلووات در هر روز برای یک خانوادهی معمولی روی کرهی زمین بیش از اندازه کافی است؛ اما اگر هدف نهایی ناسا اسکان مردم در مریخ و فراسوی آن باشد، نیاز به مقادیر بیشتری خواهد داشت. پت مککلور، مدیر پروژهی کیلوپاور در LANL، میگوید:
یک دستگاه توستر معمولی در حدود یک کیلووات توان استفاده میکند. در یک خانوادهی معمولی شما، بهطور متوسط روزانه حدود ۵ کیلووات استفاده میکنید. این مقدار انرژی برای ناسا هم قابل توجه است. در ناسا، از دهها تا صدها وات برق استفاده میشود؛ بنابراین یک کیلووات یا ۱۰ کیلووات برق، اساسا مقدار زیادی است.
لی مسیان، تکنسین اصلی ناسا در زمینهی ذخیرهی انرژی و توان، به رویترز گفته است که یک مأموریت انسانی به احتمال زیاد نیاز به ۴۰ تا ۵۰ کیلو وات الکتریسیته دارد؛ بهنحوی که بتواند همهی انرژی مورد نیاز برای فعالیتهای فضانوردان را تأمین کند. ممکن است این پرسش برای برخی پیش آید که چرا ناسا تصمیم به تولید راکتوری کوچکتر گرفته است که برق کمتری نسبت به همتایان بزرگتر خود تولید میکند؟
با وجود اینکه ما اذعان میکنیم راکتورهای سنتی مسئلهی انرژی را حل میکنند؛ ولی مککلور اشاره میگوید که اندازهی کوچکتر نمونهی اولیه، پیشبینی عملکرد و همچنین کارکرد آن را آسانتر میکند. راکتور چندگانهی کیلوپاور میتواند بهطور همزمان استفاده شود و حتی خود را کنترل کند؛ بدین معنی که شانس کمتری برای فروگداخت هستهای (گدازش استوانههاى سوخت اتمي در اثر خرابی دستگاههاى سردكن و رها شدن تابش خطرناک) وجود دارد. مککلور میگوید:
سوخت مذاب حتی اگر غیر ممکن نباشد، میتواند برای کاربردهایی که ما مد نظر داریم، بسیار دشوار باشد؛ برپایهی روشی که ما فیزیک مسئله را مبتنی بر آن طراحی کردهایم، راکتور اساسا گرما را بههمان میزانی که از آن درخواست میشود، تحویل میدهد. بنابراین اگر ما خنککننده را از دست بدهیم و میزان انرژی حرارتی تغییر کند، توان راکتور با همان میزان جدید تطبیق پیدا میکند و به خروجی متناسب با آن میرسد.
آماده برای فضا
هر راکتوری که برای مأموریتهای ماه و مریخ مورد استفاده قرار میگیرد، باید کاملا بادوام باشد و بتواند در برابر محیطها و عناصر آسیبزننده یا سخت عملکرد مناسبی ارائه دهد. در مریخ، توان رسیده از خورشید در طول فصلها تغییر میکند و طوفان گردوغبار میتواند برای چندین ماه طول در جریان باشد. در کرهی ماه، یک شب سرد مرطوب به مدت ۱۴ روز زمینی ادامه دارد. راکتور کیلوپاور بهطور خاص با در نظر گرفتن این موانع طراحی شده است. میسون در نشریهی خبری ناسا میگوید:
ما یک منبع توان میخواهیم که بتواند محیطهای با شرایط دشوار را اداره کند. کیلوپاور میتواند با سراسر سطح مریخ سازگار شود؛ از جمله پهنههای شمالی سیاره که ممکن است آب در آنجا وجود داشته باشد. کیلوپاور میتواند در ماه هم برای کمک به جستجوی منابعی در گودالهای تاریک به کار گرفته شود.
بهگفتهی مککلور، برنامهی فعلی این است که از مدل یک کیلوواتی کیلوپاور برای مأموریتهای فضایی استفاده کنیم. نسخهی ۱۰ کیلواتی برای مأموریتهای فضایی یا مأموریتهای عمیق به سطح مریخ استفاده خواهد شد. ناسا برای مورد دوم، پنج راکتور كیلوپاور را به فضا ارسال میكند.
به آزمایشهای بیشتری پیش از راهاندازی و استفاده از کیلوپاور نیاز است. ناسا قصد دارد در هفتههای پیش رو، سیستم تأمین توان کیلوپاور را به هستهی راکتور خود برای بررسیهای نهایی متصل کند. این بررسیها باید تا اواخر ماه مارس ادامه یابد و پس از آن یک آزمایش توان کامل آغاز خواهد شد که انتظار میرود حدود ۲۸ ساعت طول بکشد.
اگر کیلوپاور بتواند مراحل لازم برای راهاندازی و ارسال به فضا را سپری کند، باید آن را بهعنوان دومین راکتور هستهای ارسالشده به فضا توسط ایالات متحده به شمار آورد. مورد نخست SNAP 10A که در سال ۱۹۶۵ به فضا ارسال شد. باید امیدوار باشیم که مدت عملکرد راکتور دوم، بیشتر از عملکرد ۴۳ روزهی راکتور اول باشد.
@NuclearEngineering
برای امیدوار ساختن انسانها در هر سطحی از استعمار یا مسکونیسازی طولانیمدت مریخ، ما باید سیستمهای تولید توانی توسعه دهیم که بتوانیم از طریق آنها نیازهای انرژی خود را در آن دنیای جدید برآورده کنیم. در راستای همین نیازها، ناسا، وزارت انرژی ایالات متحده (DOE) و آزمایشگاه ملی لسآلاموس (LANL) با جدیت روی طرحی موسوم به کیلوپاور Kilopower کار کردهاند. کیلوپاور یک راکتور انرژی هستهای جمعوجور است که میتواند روی سیارهی سرخ و جاهایی فراتر از آن کار کند.
نمونهی اولیهی راکتور کیلوپاور تقریبا بهاندازهی یک ظرف قهوه است و از اورانیوم برای تأمین برق بین یک و ۱۰ کیلووات تا مدت ۱۰ سال استفاده میکند. ۱۰ کیلووات در هر روز برای یک خانوادهی معمولی روی کرهی زمین بیش از اندازه کافی است؛ اما اگر هدف نهایی ناسا اسکان مردم در مریخ و فراسوی آن باشد، نیاز به مقادیر بیشتری خواهد داشت. پت مککلور، مدیر پروژهی کیلوپاور در LANL، میگوید:
یک دستگاه توستر معمولی در حدود یک کیلووات توان استفاده میکند. در یک خانوادهی معمولی شما، بهطور متوسط روزانه حدود ۵ کیلووات استفاده میکنید. این مقدار انرژی برای ناسا هم قابل توجه است. در ناسا، از دهها تا صدها وات برق استفاده میشود؛ بنابراین یک کیلووات یا ۱۰ کیلووات برق، اساسا مقدار زیادی است.
لی مسیان، تکنسین اصلی ناسا در زمینهی ذخیرهی انرژی و توان، به رویترز گفته است که یک مأموریت انسانی به احتمال زیاد نیاز به ۴۰ تا ۵۰ کیلو وات الکتریسیته دارد؛ بهنحوی که بتواند همهی انرژی مورد نیاز برای فعالیتهای فضانوردان را تأمین کند. ممکن است این پرسش برای برخی پیش آید که چرا ناسا تصمیم به تولید راکتوری کوچکتر گرفته است که برق کمتری نسبت به همتایان بزرگتر خود تولید میکند؟
با وجود اینکه ما اذعان میکنیم راکتورهای سنتی مسئلهی انرژی را حل میکنند؛ ولی مککلور اشاره میگوید که اندازهی کوچکتر نمونهی اولیه، پیشبینی عملکرد و همچنین کارکرد آن را آسانتر میکند. راکتور چندگانهی کیلوپاور میتواند بهطور همزمان استفاده شود و حتی خود را کنترل کند؛ بدین معنی که شانس کمتری برای فروگداخت هستهای (گدازش استوانههاى سوخت اتمي در اثر خرابی دستگاههاى سردكن و رها شدن تابش خطرناک) وجود دارد. مککلور میگوید:
سوخت مذاب حتی اگر غیر ممکن نباشد، میتواند برای کاربردهایی که ما مد نظر داریم، بسیار دشوار باشد؛ برپایهی روشی که ما فیزیک مسئله را مبتنی بر آن طراحی کردهایم، راکتور اساسا گرما را بههمان میزانی که از آن درخواست میشود، تحویل میدهد. بنابراین اگر ما خنککننده را از دست بدهیم و میزان انرژی حرارتی تغییر کند، توان راکتور با همان میزان جدید تطبیق پیدا میکند و به خروجی متناسب با آن میرسد.
آماده برای فضا
هر راکتوری که برای مأموریتهای ماه و مریخ مورد استفاده قرار میگیرد، باید کاملا بادوام باشد و بتواند در برابر محیطها و عناصر آسیبزننده یا سخت عملکرد مناسبی ارائه دهد. در مریخ، توان رسیده از خورشید در طول فصلها تغییر میکند و طوفان گردوغبار میتواند برای چندین ماه طول در جریان باشد. در کرهی ماه، یک شب سرد مرطوب به مدت ۱۴ روز زمینی ادامه دارد. راکتور کیلوپاور بهطور خاص با در نظر گرفتن این موانع طراحی شده است. میسون در نشریهی خبری ناسا میگوید:
ما یک منبع توان میخواهیم که بتواند محیطهای با شرایط دشوار را اداره کند. کیلوپاور میتواند با سراسر سطح مریخ سازگار شود؛ از جمله پهنههای شمالی سیاره که ممکن است آب در آنجا وجود داشته باشد. کیلوپاور میتواند در ماه هم برای کمک به جستجوی منابعی در گودالهای تاریک به کار گرفته شود.
بهگفتهی مککلور، برنامهی فعلی این است که از مدل یک کیلوواتی کیلوپاور برای مأموریتهای فضایی استفاده کنیم. نسخهی ۱۰ کیلواتی برای مأموریتهای فضایی یا مأموریتهای عمیق به سطح مریخ استفاده خواهد شد. ناسا برای مورد دوم، پنج راکتور كیلوپاور را به فضا ارسال میكند.
به آزمایشهای بیشتری پیش از راهاندازی و استفاده از کیلوپاور نیاز است. ناسا قصد دارد در هفتههای پیش رو، سیستم تأمین توان کیلوپاور را به هستهی راکتور خود برای بررسیهای نهایی متصل کند. این بررسیها باید تا اواخر ماه مارس ادامه یابد و پس از آن یک آزمایش توان کامل آغاز خواهد شد که انتظار میرود حدود ۲۸ ساعت طول بکشد.
اگر کیلوپاور بتواند مراحل لازم برای راهاندازی و ارسال به فضا را سپری کند، باید آن را بهعنوان دومین راکتور هستهای ارسالشده به فضا توسط ایالات متحده به شمار آورد. مورد نخست SNAP 10A که در سال ۱۹۶۵ به فضا ارسال شد. باید امیدوار باشیم که مدت عملکرد راکتور دوم، بیشتر از عملکرد ۴۳ روزهی راکتور اول باشد.
@NuclearEngineering