اگر نتوانم آزادی و عدالت را یک جا داشته باشم و من مجبور باشم میان این دو یکی را انتخاب کنم؛ آزادی را انتخاب می‌کنم تا بتوانم به بی‌عدالتی اعتراض کنم...

#آلبر_کامو

📚 @PDFsCom

خردسال بودم، بزرگ‌ترها زل زده بودند به صفحه چهارده اینچِ تلوزیون سیاه و سفید، عابدزاده سه پنالتی از کره شمالی گرفت، بعدها فهمیدم لباسش سبز بود، عابدزاده پنالتی‌ها را گرفت، پشتک زد، باقی تیم روی سرش ریختند، عابدزاده روی پیست تارتانِ پکن پرچم بزرگی را گرفته بود و دور افتخار می‌زد. آن آوردگاه برای من شروع چیزی بود به نام عشقِ به تیم ملی... عشقی که سالهاست به نبض و تمام سیستم عصبی من مانند ده‌ها میلیون نفر دیگر گره کور خورده... با تیم ملی گریسته‌ام، دیوانه‌ شده‌ام، با او فحش داده‌ام، دوباره آشتی کرده‌ام، با تیم ملی زندگی کرده‌ام تا همین اواخر... از تیم ملی چند صحنه هست که تا پیش از مرگ یا آلزایمر هرگز فراموش نخواهم کرد. بازی با ژاپن در آن سال عجیب که ماه و خورشید و فلک دست به یکی کرده بودند تا ما به جام جهانی برسیم. همان بازی که در کوالالامپور به ژاپن باختیم، عابدزاده شیرجه زد پهلویش به تیر عمودی دروازه خورد، ما هم جلوی تلوزیون درد کشیدیم، باختیم تا به استرالیا برسیم. کمی پیش‌تر در بازی‌های آسیایی هیروشیما دروازه‌بان بحرین به قفسه سینه علی ما لگد زد، پس از پایان بازی مشخص شد قفسه سینه علی در آن صحنه شکسته، طحالش پاره شده ولی خم به ابرو نیاورده بود مَرد حسابی... دوباره چند سال بعد وقتی کریم باقری از وسط زمین دروازه کره جنوبی را باز کرد علی دایی در دفع یک توپ اشتباه کرد، گل کریم پرپر شد و ما آن بازی را در لبنان باخیتم، گریه کردم... بازی صعود در برابر استرالیا، بازی تاریخی ما در برابر آمریکا، گل شیرجه‌ای علی دایی به کویت، دریبل زدن‌های دیوانه‌وار علی کریمی برابر کره جنوبی و صحنه‌های دیگری که هرگز فراموش نخواهم کرد... حالا چند قدم مانده به جام جهانی ۲۰۲۲ است و تیم ملی راهی قطر، چیزی درون من مُرده است. حتی یادم نیست گل صعود به جام جهانی را چه کسی زد. طلاق عاطفی اینگونه است. یک روز چشم‌ها را باز می‌کنی و کسی که جان و زندگی‌ات بود می‌شود هیچ، می‌شود کسی که بود و نبودش برای تو تفاوتی ندارد. فقط می‌دانی چنین کسی هست که زمانی با او روزگاری داشتی که حالا حتی اندیشیدن به آن روزگار هم آزارت می‌دهد... بلاتکلیف مانده‌ام با این عشق پیشین چه کنم، از باختش خوشحال شوم یا از بردش، اصلا بازی‌هایشان را نگاه کنم یا نه؟ این بلاتکلیفی واضح‌ترین شکل از یک طلاق عاطفیِ واقعی است...

#رسول_اسدزاده

📚 @PDFsCom

آنچه انسان‌ها را از پا در می‌آورد، رنج‌ها و سرنوشت نامطلوبشان نیست بلکه بی‌معنا شدنِ زندگی است که مصیبت بارتر است. و معنا تنها در لذت و شادمانی و خوشی نیست، بلکه در رنج و مرگ هم می توان معنایی یافت.

📕 انسان در جستجوی معنا
✍🏻 #ویکتور_فرانکل

📚 @PDFsCom

من به هیچ وجه چیزی را
مسخره نمی کنم؛
این قدرت را دارم که
به چیزی که نمی توانم درک کنم
احترام بگذارم...

📕 عقاید یک دلقک
✍🏻 #هاینریش_بل

📚 @PDFsCom

اگه از صحبت کردن تو جمع خجالت میکشی “هنر سخنرانی در جمع” رو بخون، اگه مدام کاراتو به بعد موکول میکنی کتاب “قانون ۵ ثانیه” رو بخون، اگه برنامه ریزی کردن برات سخته “برنامه ریزی به روش بولت ژورنال” رو بخون، اگه میخوای عزت نفست رو افزایش بدی “شش ستون عزت نفس” رو بخون، اگه صبح زود بیدار شدن برات سخته “باشگاه پنج صبحی ها” رو بخون، اگه عادت های بد داری کتاب “عادت های اتمی” رو بخون.

📚 @PDFsCom

به‌طور کلی صلاح در این است که آدمی شعور خویش را با نگفتن نشان دهد نه با گفتن، زیرا سکوت از هوشمندی است و گفتن از خودپسندی...!

📕 در باب حکمت زندگی
✍🏻 #آرتور_شوپنهاور

📚 @PDFsCom

- یکی از دوستانم تعریف می‌کرد: پدری داشتیم کاملا خودکامه و دیکتاتور، آنقدر که اجازه نمی‌داد از خانه خارج شویم، می‌گفت بیرون پر از گرگ است و درب خانه را بعد از رفتنش روی ما قفل می‌کرد. کمی بزرگتر که شدیم، علیه زورگویی پدر اعتراض کردیم، کتک خوردیم اما تعداد ما بیشتر بود و حریف ما نبود، سکوتی پر از خشم پیشه کرد و ما می‌دانستیم این سکوت چقدر خطرناک خواهدشد، از روی کلید پدر چند تا ساختیم و در را باز می‌کردیم و به بیرون می‌رفتیم. ما خوشحال بودیم از این استقلال و شبیه کودکان تازه متولد شده برای همه چیز ذوق داشتیم اما پدر عصبانی بود و نمی‌دانست چه کار کند، چند نفر را اجیر کرد کیف ما را در خیابان بزنند، به دخترها دست درازی کنند، از خانه سرقت کنند و تا می‌شد آزارمان بدهند، آن‌وقت با چهره‌ای مظلوم رو می‌کرد به ما و می‌گفت: دیدید گفتم بیرون امن نیست؟ دیدید گفتم درها باید روی شما قفل باشد؟ دیدید بدون من نمی‌توانید امنیت داشته‌باشید؟

📚 @PDFsCom

روزی به کریم خان زند گفتند، فردی میخواهد شما را ببیند و مدام گریه میکند. کریم خان گفت: "وقتی گریه هایش تمام شد بیاریدش نزد من". پس از ساعت ها گریه کردن شخص ساکت شد و گفت قربان من کور مادر زاد بودم به زیارت قبر پدر بزرگوار شما رفتم و شفایم را از او گرفتم .

کریم‌خان دستور داد چشم های این فرد را کور کنید! تا برود دوباره شفایش را بگیرد! اطرافیان به شاه گفتند قربان این شفا گرفته پدر شماست. ایشان را به پدرتان ببخشید.
وکیل الرعایا گفت: پدر من تا زنده بود در گردنه بید سرخ دزدی میکرد، من نمیدانم قبرش کجاست و من به زور این شمشیر حکمران شدم. پس از اینکه من به شاهی رسیدم عده‌ای چاپلوس برایش آرامگاه ساختند و آنجا را ابوالوکیل نامیدند. پدر من چگونه می تواند شفا دهنده باشد؟
اگر متملقین میدان پیدا کنند دین و دنیای مان را به تباهی میکشند!

📚 کتاب “کریم خان زند” از پناهی سمنانی

📚 @PDFsCom

هفت نشانه‌‌هایی که می‌گویند
کسی از شما خوشش آمده
حتی اگر خودتان اینطور فکر نمی‌کنید

1- اگر کسی سعی کند همه‌ی اجسامی که به صورت فیزیکی میان‌تان قرار دارند را از سر راه بردارد یعنی از شما خوشش می‌آید. این موانع می‌توانند هر شیئی مثل لیوان، بشقاب، کیف و بالش باشد.

2- اگر کسی با شخصی در حال صحبت باشد، اما پاهای او به سمت شما باشد، یعنی او به طور ناخودآگاه دوست دارد توجه شما را جلب کند

3- وقتی با کسی که از او خوش‌تان می‌آید سلام و احوالپرسی می‌کنید بی اختیار ابروهای خود را بالا می‌برید

4- اگر کسی در حالی که پشتش را به شکل اغراق آمیزی صاف نگه داشته کنار شما بشیند یا بایستد، یعنی احتمالاً سعی دارد توجه شما را به خود جلب کند

5- اگر کسی جلوی شما راه می‌رود، از نقطه نظر روانشناختی بدان معنی است که او به فقط به خودش اهمیت می دهد و علاقه ی چندانی به شما ندارد. اگر کسی پشت شما راه می رود، احتمالاً از شما خوش شان می‌آید

6- اگر کسی از شما خوشش بیاید کمتر پلک می زند.

7- مردها معمولاً سعی می‌کنند در مقابل زنی که از او خوششان می‌آید آسیب ناپذیر به نظر برسند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌📚 @PDFsCom

"پذیرش اینکه به کسی زخم زده‌ایم یا مورد حمله و زخمی شدن قرار گرفته‌ایم، ما را به شدت آزرده و غمگین می‌کند اما اگر از خودمان فرار نکنیم، احتمالا هویت قوی‌تری از خودمان پیدا خواهیم کرد و خودمان را بیشتر دوست خواهیم داشت."

📕 تکه‌هایی از یک کل منسجم
✍🏻 #پونه_مقیمی

📚 @PDFsCom

وقتی اين همه تلاش می‌كنی یک نفر را فراموش كنی، خودِ اين تلاش تبديل به خاطره می‌شود. بعد بايد فراموش كردن را فراموش كنی و خودِ اين فراموش كردن هم در خاطر می‌ماند !

📕 جزء از کل
✍🏻 #استیو_تولتز

📚 @PDFsCom

ببار ای بارون ببار
با دلم گریه کن خون ببار
بر کوه و دشت و هامون ببار
بهر لیلی، چو مجنون ببار ای بارون

📚 @PDFsCom

بچه ها نخندینا
دختر بلد نیست خط چشم بکشه
سلام مهرشاد شهیدی هستم
خواهر من اینجا غریبه
ندا نترس ندا بمون
مامان بخاطر من پاشو
سکوت شما یعنی حمایت از ظلم و ظالم
بچه ی گرسنه ی من رفت
بچه ها کمک ناموسا کمک
درو اینجا رو ما بستن
میخوام برم دادسرا
مگه من چقدر جون دارم
بخدا دارم خرید میکنم
بچه ها تیر خوردم ؟ نمیرم فقط
دارم میمیرم به مادرم چیزی نگید
برادر نمیخوام بمیرم
همیشه میگفتن سر بیگناه تا پای دار میره ولی بالای دار نمیره ، اما همش دروغ بوده
به نام خداوند رنگین کمان
اینا همشون فرزند کسی بودند
اینا همه سرشار از زندگی بودند ؛(((

📚 @PDFsCom

گیریم تا آخر عُمر تنها بمانی و شریکی برای زندگیت پیدا نکنی! تحمل این موضوع، بسیار آسان‌تر از آن است که شب و روز با کسی سر و کار داشته باشی، که حتی یکی از هزاران حرف تو را نمی‌فهمد.

📕 روزهای برمه
✍🏻 #جورج_اورول

📚 @PDFsCom

وضعیت روحی...

📚 @PDFsCom

اسکندر پس از حمله به ایران مستأصل بود.از مشاوران خود پرسید که چگونه بر مردمی که از مردم من بیشتر می‌فهمند حکومت کنم؟‌ یکی از مشاوران می گوید: کتاب هایشان را بسوزان، خردمندانشان را بکش.

اما او مشاور جوان و باهوشی داشت که پاسخ داد: نیازی به چنین کاری نیست. از میان مردم آن سرزمین، آنها را که نمی‌فهمند و کم سوادند به کارهای بزرگ بگمار. آنها که می‌فهمند و باسوادند به کارهای کوچک و پست بگمار.

بی‌سوادها و نفهم‌ها همیشه شکرگزار تو خواهند بود و هیچ‌گاه توانایی طغیان نخواهند داشت. فهمیده‌ها و با سوادها هم یا به سرزمین‌های دیگر کوچ می‌کنند یا خسته و سرخورده، عمر خود را تا لحظه مرگ، در گوشه‌ای از آن سرزمین در انزوا سپری خواهند کرد...

📚 @PDFsCom

الان که اینو مینویسم دستم میلرزه و بغض گلوم رو گرفته، برای خانواده حمیدرضا روحی که شاید با دیدن استوری‌های ملت فهمیدن بچه‌شون دیگه قرار نیست برگرده خونه، برای کیان پیرفلک که مادرش رفت از همسایه یخ گرفت تا بچه ۱۰ سالش وسط خونه بو نگیره... میگن صداها از بین نمیرن بلکه تو جهان هستی منعکس میشن و تا ابد تو دنیا سرگردونن، برای صداهایی که هشتگ شدن، برای صداهای که قراره تا ابد سرگردون باشن، به نام خدای رنگین‌کمان ؛(((

📚 @PDFsCom

به نام خداوند رنگین کمان
بیا دست به آسمان ببریم و کمی دعا کنیم
برای آرزوهایی که داریم ، برای حال خوبی که آرزو داریم و برای درد های که برای کشیدن شان طاقتی نداریم …
بیا دعا کنیم که آسمان دل این مردم میزبان رنگین کمان همدلی شود و لب هایشان همیشه بخندد،
پروانه های اعتماد روی گل های دوستی بنشیند و درختان تحول، جوانه بزنند.
بیا برای حال خوب جهانمان کمی دعا کنیم که خدا آماده است برای شنیدن، جهان آماده اس برای تغییر و انرژی های خوب آماده اند برای معجزه…

📚 @PDFsCom

ته‌خط کجاست؟ کجاست آن نقطه‌ای که آدم، هر آدمی، فکر می‌کند بیش‌تر از این نمی‌شود ادامه داد؟ بیش‌تر از این نباید ادامه داد. کجاست آن جا که آدم، هر آدمی، با خودش فکر می‌کند ایستگاه آخر همین‌جاست و باید از قطار زندگی پیاده شد؟ پیاده شدن از قطار زندگی فرق می‌کند با دست شستن از زندگی. آدمی که از قطار زندگی پیاده می‌شود، به رها کردن خود از زندگی فکر نمی‌کند، به کنار گذاشتنش فکر می‌کند. همان‌جا روی نیمکتی که در محوطه گذاشته‌اند می‌نشیند و آدم‌هایی را تماشا می‌کند که سوار قطار می‌شوند؛ قطاری که می‌رود؛ قطاری که مقصدی دارد. همان‌‌جا که نشسته، همان‌جا که از قطار زندگی پیاده شده، آدم‌هایی را می‌بیند که برای رسیدن به قطار بعدی می‌دوند. ساعت‌شان را به‌دقت نگاه می‌کنند و هر لحظه‌ای که قطار با تأخیر از راه برسد برای‌شان ساعتی است. ‌فرق آدمی مثل او با بقیه‌ی آدم‌ها همین است. آن‌ها از قطار پیاده می‌شوند که سوار قطار بعدی شوند. هنوز مقصدی دارند. به چشم او هیچ‌جا مقصد نیست. نمی‌تواند باشد. آدم، هر آدمی، چگونه مسیر زندگی‌اش عوض می‌شود؟ زندگی، هر زندگی‌ای، چگونه متوقف می‌شود؟ زمان، هر زمانی، چگونه در حافظه می‌ماند؟ بودن، هر بودنی، با هر کیفیتی، چگونه دود می‌شود و به هوا می‌رود؟

#محسن_آزرم

📚 @PDFsCom

زیباترین ترسیم تکثیر جوانه‌ها

📚 @PDFsCom

اگر بخواهید در زندگی به زور کسی یا چیزی را بدست بیاورید، نشانه ی آن است که آن شخص یا آن چیز موهبت شما نیست. آنچه را که به زور به چنگ آورید، برای نگاه داشتن اش نیز باید بجنگید.

📕 چشم دل بگشا
✍🏻 #کاترین_پاندر

📚 @PDFsCom