زندگی شبیه به یک سلف سرویس است!

میگویند "امت فاکس" نویسنده و فیلسوف معاصر ایرلندی در اولین سفر خود به آمریکا برای صرف غذا به رستورانی رفت. او در گوشه‌ای به انتظار پیشخدمت نشست، اما کسی به او توجه نمی‌کرد. از همه بدتر افرادی که بعد از او وارد شده بودند همگی مشغول خوردن بودند. پس از چند دقیقه با ناراحتی از مردی که بر سر میز مجاور نشسته بود پرسید: من ۲۰ دقیقه است که اینجا نشسته‌ام، چرا پیشخدمت به من توجه نمی‌کند؟ درحالی که همه مشغول خوردن هستند و من درانتظار نشسته‌ام؟ مرد پاسخ داد: اینجا "سلف سرویس"است؛ به انتهای رستوران بروید و هرچه می‌خواهید در سینی بگذارید، پول آن را بپردازید و غذایتان را میل کنید. "امت فاکس" بعدها دراین خصوص نوشت: "احساس حماقت می‌کردم؛ وقتی غذا را روی میز گذاشتم ناگهان به ذهنم رسید که زندگی هم در حکم سلف سرویس است. همه نوع رخداد، فرصت، موقعیت، شادی و غم در برابر ما قرار دارد. درحالی که اغلب ما بی‌حرکت روی صندلی خود چسبیده‌ایم و آنچنان محو این هستیم که دیگران در بشقاب خود چه دارند و دچار شگفتی شده‌ایم که او چرا سهم بیشتری دارد! ولی به ذهنمان نمی‌رسد از جای خود برخیزیم و ببینیم چه چیزهایی فراهم است و برداریم !

📚 @PDFsCom

کپشن رو بخون👇

راجع به فوتبال قرار نیست حرف بزنیم. اینجا یه قصه هست راجع به تنهایی های آدم. پس بذار نقش اول قصه رو دقیق معرفی کنم.
کسی که توی ویدیو میبینین آقای تونی کروس هست. یه مرد ۳۴ ساله ی آلمانی که واسه کشورش هم جام جهانی آورده هم تا دلتون بخواد افتخارات باشگاهی. اینکه چقدر طرفدار توی دنیا داره بماند. و اینکه چقدر آدم میشناسنش هم بماند. این جوون جنتلمن دو ماه قبل از یورو ۲۰۲۴ به همه گفت که بعد از مسابقات میخواد که از دنیای فوتبال خداحافظی کنه.
حالا میرسیم به همین ویدیو. وقتی تونی کروس توی آخرین دقیقه ی مسابقه با اسپانیا پشت این ضربه ایستگاهی وایساد دو تا اتفاق میتونست بیافته. یا به هر شکل ممکن آلمانی ها گل میزدن و بازی میرفت واسه پنالتی و امیدوار به برد میموندن
یا اینکه این میشد آخرین باری که به عنوان بازیکن پای نقش اول قصه ی ما به توپ میخورد.
از بد روزگار این توپ رفت و گل نشد و داور هم سوت رو زد و .... تمام.
حالا بعد از این "تمام" یه قصه ی دیگه واسه جناب کروس شروع میشه.
بعد از اون "تمام" ستاره ی فوتبال دیگه بازیکن فوتبال نیست.
خدا میدونه چند صد دفعه تو فکر و خیالات خودش از روز اول فوتبالیست شدنش، این لحظه رو تصور کرده که روز آخر فوتبالیش آدما میان و بغلش میکنن و همه خوشحالن و...

ولی نه. همه چی یه جور دیگه تموم شد. هیشکی حتی حواسش هم بهش نبود. وسط زمین راه رفت و همه جا رو نگاه کرد اما هیشکی حواسش بهش نبود.
چند بار دور خودش چرخید
اما بازم نه
خودش بود، تنهای تنها.

راستش این قصه ی زندگی همه ی ماست تازه هزار درجه بدتر از این. به این فکر کردیم که اینهمه رفتن و اومدن و دویدن واسه چیه؟

این ویدیو رو دوباره ببین. این قصه ی تنهایی ما آدماست. کاش میشد لاقل با هم خوب تر بودیم.
کاش♥️

📚 @PDFsCom

نوجوانی هفده ساله به نام «جولیت فرارس» بعد از سپری کردن 264 روز در زندان انفرادی، به سختی می تواند خاطره ای از ارتباط با یک انسان دیگر را به خاطر آورد. اما مدتی بعد، پسری در سلول او زندانی می شود و زندگی «جولیت» تغییر می کند. درست وقتی که «جولیت» احساس می کند که می تواند به «آدام» اعتماد کند، نگهبانان وارد سلول می شوند و آن ها را نزد فرمانده می برند. «جولیت» درمی یابد که «آدام» در واقع یک سرباز در خدمت حکومتی به نام «اسقرار مجدد» است: رژیمی دیکتاتوری که می خواهد از «جولیت» استفاده کند چون لمس هر چیزی توسط او می تواند مرگبار باشد. «جولیت» می خواهد از هر کسی که می تواند به او آسیب برساند یا از هر کسی که ممکن است توسط او صدمه ببیند، فرسنگ ها فاصله بگیرد—اگرچه او عمیقا امیدوار است که به طریقی، «آدام» جزو هیچ کدام از این دو دسته نباشد.

📕 خردم کن
✍️ #طاهره_مافی
📚 @PDFsCom

در کتاب «کوری» نوشته ژوزه ساراماگو آمده است که: حذف برخی آدم‌ها از زندگی، جا را برای حضور آدم‌های دیگر باز می‌کند.

📚 @PDFsCom

‏روز جهانی دختر رو تبریک بگیم به دخترایی که...
توی راه مستقل شدن و کار کردن بارها قلبش شکست اما جا نزد

به دختر بزرگ خونواده که پای درددل همه بود اما کسی نمی دونست چی داره توی دل  اون میگذره

به اون دختری که  وقتی بچه بود جای حمایت  با جمله‌ی "چون تو دختری" محدود شد اما پا پس نکشید

بیا روز جهانی دختر رو تبریک بگیم به اون دختری که بالشت زیر سرش بیشتر از خونواده و دوستاش حال واقعیش رو میدونست

تبریک به اون دختری که برای دوستاش هم مادری میکنه و همیشه الهام بخش و حامی اوناست

روز اونایی که بهشون گفتن نمیشه، از پسش بر نمیای، کار تو نیست، اما آخرش به همه نشون دادن چقد قوی و فوق العاده ان مبارک ❤️

💬Mohamad.vzs
📚 @PDFsCom

گاهی آدم باید اونقدر خوب باشه که ببخشه
اما اونقدر احمق نباشه که دوباره اعتماد کنه!

#جورج_برنارد_شاو

📚 @PDFsCom

مامانم زن خیلی خوبیه
از اون خوبایی که واسه خودش یه پا خانوم خونه‌ست.
از اونا که آشپزی و کدبانوییش بیسته.
از اون زنایی که با حرف زدن با مرد غریبه لپشون گل میندازه و چادرشو سفت می‌گیره
مامانم خیلی زن خوبیه
از اون خوبا که بابام دوست داره و هی قربون صدقش میره و هی دورش می‌گرده.

چند سال پیش یه روز داداش بزرگم اومد و گفت عاشق شده!
می‌گفت طرف دختر خیلی خوبیه!
از اوناست که تو دانشگاه جزء نمره اول‌هاست!
از اونا که تَهِ منطقن و میشه یه عمر زندگیو باهاشون ساخت!
از اونا که حرف نمی‌زنن هرجا، و هر چیزیو نمیگن!
خلاصه اینکه خیلی دختر خوبیه!
وقتی اینا رو تعریف می‌کرد داداش کوچیکم اخماش تو هم بود!
وقتی ازش پرسیدم چته، با حرص گفت خب آخه چه جوری میشه عاشق همچین دختری شد؟!
یه هفته پیش واسه همین داداش کوچیکم رفتیم خواستگاری...

دختری که با سینی چایی اومد داخل، شیطنت از چشاش می‌ریخت!
بوی عطرش کل اتاق رو گرفته بود...
از اون دختر حاضرجوابا بود که اگه تو یه جمع بود صدای قهقه‌اش همه‌جا پخش می‌شد!
که دل داداش کوچیکه منو با همون نگاه‌های دلرباش برده بود...
داداش کوچیکم می‌گفت خیلی دختر خوبیه!

می‌دونی...
خوبِ آدم‌ها با هم فرق میکنه!
مردم به خوب بابام میگن آپدیت نشده!
مردم به خوبِ داداش بزرگم میگن از دماغ فیل افتاده!
مردم به خوبِ داداش کوچیکم میگن قرتی!
از من می‌شنوین بگردین دنبال خوبِ خودتون...
با خوبِ خودتون زندگی بسازین و زندگی کنین، نه خوبِ مردم.
نه داداشِ من می‌تونه با یه زن مثل مامانم به تفاهم برسه،
نه بابام میتونه کنار دختر مورد علاقه‌ی داداشم آرامش داشته باشه!
بچسبین به خوبِ خودتون، حتی اگه از نظر بقیه خوب نباشه!

📚 @PDFsCom