مطالعه، استرس و اضطراب
را تا 68% کاهش می‌دهد!

حتی بیشتر از گوش دادن به
موسیقی و پیاده روی ...

📚 @PDFsCom

اگر کسی در وقت سخن گفتنِ ما می‌خسبد، آن خواب از غفلت نباشد بلکه از امن باشد.

📕 فیه ما فیه
✍️ #مولانا

📚 @PDFsCom

یکی از ماندگارترین پاراگراف‌های رمان سقوط، نوشته آلبر کامو قطعاً این قطعه است:

من آنقدر بزرگوار نبودم که از اهانت‌ها بگذرم،
اما سرانجام فراموش می‌کردم.
و آن‌که گمان می‌برد از او بیزارم مبهوت‌ میشد،
آن‌گاه که می‌دید لبخند زنان به او سلام می‌کنم،
برحسب سرشتش عظمت روحم تحسینش را
برمی‌انگیخت یا خفت منشم را خوار می‌شمرد،
غافل از این‌که علت رفتارم ساده‌تر از این حرف‌ها بود: من حتی نامش را فراموش کرده بودم...

📚 @PDFsCom

"اجتماعى بودن"
با همه صحبت كردن و بگو بخند کردن نيست!

اجتماعى بودن يعنى:
بدونيد كجا و با چه كسى از چه كلام و لفظى استفاده كنيد!

📚 @PDFsCom

یکی از خطرناک‌ترین باورهای رایج در فرهنگ ما این است که: اگر ازدواج‌تان مسئله و مشکل دارد ، صاحب فرزند شدن مشکلات را حل می‌کند!

آلبرت الیس (یکی از بزرگترین روان‌شناسان و روان‌درمانگران قرن گذشته) در این‌باره در کتاب "راهنمای ازدواج موفق" می‌نویسد :

تنها زمانی وجود فرزند می تواند موجب افزایش نشاط فضای خانواده شود که :

زن و شوهر رابطه دلچسب و نشاط آوری داشته باشند.

زن و شوهر از بلوغ روانی بیش از حد متوسط زنان و مردان جامعه خود برخوردار باشند.

زن شوهر علاوه بر آن که باید اشتیاق زیادی به داشتن فرزند داشته باشند، باید مشتاق آن باشند که فرزندی تربیت کنند که بتواند در نیمۀ اول قرن حاضر به عنوان فردی موفق عمل کند. و بدانند که این کار نیاز به مطالعه و شرکت فراوان در کلاس های آموزشی در زمینۀ مربوط به تربیت فرزند دارد.

📚 @PDFsCom

از خود انسانیت به یادگار بگذارید،
نه انسان!
تولید مثل را هر جانوری بلد است!

#برتراند_راسل

📚 @PDFsCom

‏محمود دولت آبادی تو کتاب همه چیز از دست رفته نوشته "من تو زندگیم برای این روزا برنامه ریزی نکرده بودم و هیچوق فکرشو نمیکردم دنیا قراره این جوری پیش بره" خواستم بگم منم همینطور محمود جان چه میدونستم تو اوایل جوونی همچین احساساتی رو قراره تجربه کنم و ناامید از عالم و آدم بشم...

📚 @PDFsCom

حقيقت ساده‌ی پشت اين عكس:
ستيزه‌جو مادامى كه كتاب در دستانش است ناگزیر است كه اسلحه را بر زمين بگذارد.

📚 @PDFsCom

فراموش شده‌ام، نمی‌توانم با کسی دوستی برقرار کنم، تحمل یک رابطه دوستانه را ندارم، وقتی گروهی از آدم‌ها را می‌بینم که شادمانه دور هم جمع شده‌اند، در عمق سرشار از حیرت بی‌پایان می‌شوم،
یا بخصوص موقعی که پدر و مادرها را با بچه‌هایشان می‌بینم؛ به علاوه، از یاد رفته‌ام، نه فقط در اینجا بلکه بطور کُلی در خانه‌ام، و از این گذشته، از یاد رفته توسط آدم‌ها،
اما تا حدی توسط خودم در ارتباط با آدم‌ها،
با قدرتم در ارتباط با آدم‌ها، من از عاشق‌ها خوشم می‌آید اما خودم نمی‌توانم عاشق باشم،
بیش از اینها دورم،
رانده شده‌ام.

#فرانتس_کافکا

📚 @PDFsCom

ایمان بدون عشق شما را متعصب
وظیفه بدون عشق شما را بداخلاق
قدرت بدون عشق شما را خشن
عدالت بدون عشق شما را سخت
و زندگی بدون عشق شما را بیمار می‌کند.

#جبران_خلیل_جبران

📚 @PDFsCom

من همیشه بهشت را به شکل یک کتابخانه تصور می‌کردم.

#خورخه_لوئیس_بورخس

📚 @PDFsCom

چند سال پیش یه آبدارچی جدید برامون اومد. روز اول دیدم توی آبدارخونه داره ته مونده های غذای مارو جمع میکنه میخوره!
بهش گفتم آقا مجتبی چیکار می‌کنی برادر ؟ ما که برای خودمون غذا سفارش دادیم میگفتی برای شما هم یک پرس میگرفتیم
برگشت به من گفت : مهندس من عادت کردم به این وضع و هیچ اشکالی نداره....
چند روزی گذشت و متوجه شدم که لباس هاش هم همچین مرتب و سایز خودش نیست و مندرسه، ازش پرسیدم آقا مجتبی لباسات چرا اینقدر کهنه اس!!! جواب داد که اره این لباس ها از جایی که قبلا کار میکردم بهم دادن و لباس کهنه اس و فهمیدیم که اونجا هم ته مونده غذاها رو میخورده
تقریبا گفتگوی ما رو همه همکارا شنیدنو همه یه جورایی ناراحت شدن از این طرز برخورد توی شرکت قبلی
از فرداش با تصمیم همکارا موقع تهیه نهار یک پرس هم برای آقا مجتبی میگرفتیم و ته مونده غذاها رو هم خودمون میریختیم دور...
همکارا هم خودجوش هر چند وقت یکبار پول روی هم میزاشتن و برای آقا مجتبی لباس نو میخریدن و طوری وانمود میکردن که از قبل داشتن و الان لازم ندارن، حتی برای بچه های آقا مجتبی هم شب عید چند دست لباس گرفتن .

بعد از دوسال که این روند کمک به آقا مجتبی ادامه داشت بخاطر راه دور و ترافیک زیاد از شرکت ما رفت
چندماهی گذشت که به طور اتفاقی همکلاسیم محسن رو دیدم که توی شرکتی که آقا مجتبی کار میکرد بود و ازش حالشو پرسیدم؟! محسن گفت: چیکار کردین با این بنده خدا؟ میگه شما ازش ته مونده غذاهاتونم دریغ میکردین خودتون میریختین دور که یه وقت نخوره، حتی گفته برام لباس کهنه هاتونو بیارید و شماها ناراحت شدین و اینکارو نکردین...
جا خوردم و از دست آقا مجتبی ناراحت شدم و اصلا انتظار شنیدن این حرفها رو نداشتم ولی با خودم گفتم عیب نداره مقصر منو همکارام بودیم

آقا مجتبی درکی از محبت بیش از حد ما نداشت و انتهای درک و دریافت محبتش لباس کهنه و ته مونده غذا بود...

درست بود ما مقصر بودیم و نمیدونستیم که محبت ما بیشتر از درک و ظرفیت آقا مجتبی ست،ظرف آقا مجتبی اندازه یک لیوان بود و ما یک پارچ آب رو داشتیم داخل لیوان خالی میکردیم، نمیدونستیم که یک لیوان اندازه اش محدوده و محبت اضافه ازش سرریز میشه و باعث میشه جای دیگه رو خیس کنه و باعث ناراحتی میشه
توی زندگیمون بودن آدمهایی که بیشتر از حد و ظرفیتشون بهشون محبت کردیم و به جای قدرشناسی و یا جبران ازمون متنفر شدن و گاهی محبتمون شده وظیفه که یه روز اگر کم شد ازمون شاکی میشن!
مواظب مهربونیاتون باشید.

📚 @PDFsCom