قدم چهارم: یادگیری

🔴 در ابتدا، پاسخ پرسپترون قر و قاطی و غلط و غلوط بود.

🔴 نصف مواقع، کاغذهای سوراخ‌راست را چپ تشخیص می‌داد و سوراخ‌چپ را راست.

✅️ اما، همانطور که حدس می‌زنید، یادگیری می‌توانست خیلی سریع عمل کند و خطا را پایین بیاورد.

✅️ یادگیری چطور صورت می‌گرفت؟ در هر گام اتصال نورون‌ رابط و نورون پاسخ تقویت می‌شد. می‌تونید فرض کنید سیم اتصالشون ضخیم‌تر می‌شه، هرچند دقیقش این نیست.

🔴 اما تقویت اتصال به دو شرط رخ می‌داده! نورون رابط باید:

یک - همراه با نورون پاسخ روشن شده باشد.
دو - روشن‌شدنش به پاسخ درست منجر شده باشد.

شرط اول مستقیما از هِب می‌آید و شرط دوم را رزنبلات اضافه کرده است.

۶/۷

تبریک می‌گم! شما با طرز کار پرسپترون آشنا شدید. 😎

پرسپترون تونست یاد بگیره کاغذهای راست‌سوراخ رو از چپ‌سوراخ تشخیص بده. بعد از دیدن حدود چند ده کاغذ. با دقت بالای نود و نه درصد.

پرسپترون ماشینی بود که دنیا رو عوض کرد و همچنان پایه و الهام‌بخش هوش مصنوعیه.

اما پرسپترون یه دشمن علمی (و شاید خونی) داشت که اثر مهمی بر تحولات این زمینه علمی گذاشت. 🕴

در جلسات بعد بهش می‌پردازیم.

۷/۷

این سه کتاب به تالیف مطالبی که در فضای مجازی می‌گذارم کمک زیادی می‌کنند. البته بازم هفتاد درصد مطالب رو از جاهای دیگه می‌گیرم.

جلسه ششم هوش مصنوعی رو خوندید؟ لینکش اینه

تا حدودی مطلب رو فهمیدید؟ سوالی دارید؟

لینک ناشناس

جواب‌ها رو هم اینجا می‌دم

دقیقا برعکس چیزی که حدس می‌زدم جواب دادید. 😁🔥

🧠 نورون‌‌های واقعی صفر و یک‌های ساده نیستند


✅️ با به هم بستن نورون‌ها می‌شه دروازه‌های منطقی مثل AND و OR ساخت و عملا هر محاسبه بولی ممکن رو انجام داد--- تاریخش.

✅️ برای همین معمولا فرض می‌کنیم نورون یه تابع نسبتا ساده ریاضیاتیه که ورودی‌ها رو جمع می‌زنه و اگه از یه آستانه بزرگتر بود روشن می‌شه.

✅️ در واقعیت نورون‌ها هزاران ورودی رو به صورت زمان‌مند بررسی می‌کنند و با وزن زمانی جمع می‌زنند. پاسخ نورون واقعی به ورودی‌هاش از معادلات غیر خطی پیچیده‌ میاد.

🔴 نورون مصنوعی ساده‌ترین اقتباس ممکن از نورون واقعیه، که همچنان می‌تونه عملکردهای مورد نظر مثل یادگیری رو نشون بده.

⚡️ تکنولوژی نورومورفیک سعی می‌کنه نورون‌های مصنوعی بسازه که به نورون‌های واقعی بسیار شبیه‌ترند. دوست دارید درباره نورومورفیک براتون بگم؟

@physics_daily

به مناسبت برگشت شکوهمندم گفتم یکم بریز و بپاش کنم شاباش بدم.

۵ تا پرمیوم تلگرام براتون خریدم. 😎

🥇 ۴۵ درصد "نظریه کانشسنس" رو انتخاب کردند.

🥈 ۳۵ درصد "رابط مغز و کامپیوتر" رو انتخاب کردند.

🥉 ۲۰ درصد "هوش مصنوعی عمومی" رو انتخاب کردند.


رای من؟ رابط مغز و کامپیوتر

🧠 چرا؟ کار رابط فقط حرکت دادن اندام‌های مصنوعی نیست. کارش اتصال هوش زیستی و مصنوعیه.

✅️ یه توانایی مغزی از دست رفته؟ رابط بهت برش می‌گردونه.

✅️ نیاز به هوش یا حافظه بیشتر داری؟ رابط بهت می‌ده.

✅️ به محض ورود رابط، هوش مصنوعی که به مغز وصل نباشه جذابیت خودش رو در بازار از دست می‌ده. حداقل تا حد زیادی.

✅️ هدف از انسان میاد. آداپته‌پذیری از انسان میاد. جنرال یا عمومی بودن از انسان میاد. هوش مصنوعی تخصصی تقویتش می‌کنه.

⚡️ در آخر، با اتصال زنده‌ای که با مغز می‌سازه امکان مشاهده فعالیت هزاران نورون به صورت زنده رو فراهم می‌کنه. پس کمک می‌کنه مغز رو هم بهتر بفهمیم.

چه کاربردی از این تکنولوژی آرزوتونه؟ توی لینک ناشناس برام بنویسید.

الن تورینگ:

ما فقط می‌توانیم مقابلمان را تا فاصله کوتاهی ببینیم. اما [در همین فاصله کوتاه] می‌بینیم که بسیاری کار برای انجام دادن وجود دارد.

امیدوارم امروز روی فاصله کوتاه پیش پاتون متمرکز باشید. ⚡️

@physics_daily

⚡️ طراحی نورومورفیک: چیپ‌هایی که مثل مغز کار می‌کنند

🔴 در کامیپوترهای معمولی حافظه و پردازشگر جدا هستند.

🧠 مغز اینطور نیست. مغز متشکل از شبکه غول‌آسایی از نورون‌هاست. هر نورون بخشی از پردازش را انجام می‌دهد و حافظه بین نورون‌ها، در اتصالات (سیناپس‌ها)، ذخیره می‌شود.

💊 طراحی نورومورفیک کامپیوتری شبیه‌تر به مغز می‌سازد. این کامپیوتر از تعداد زیادی واحد الکترونیکی تشکیل شده که شبیه به نورون‌های واقعی اطلاعات را جمع‌آوری، پردازش و ارسال می‌کنند.

1️⃣ به لحاظ انرژی بهینه‌ست. مغز هم شدیدا کم‌مصرفه.
2️⃣ رویدادها رو زمانی می‌فهمه، چون با توالی‌های روشن و خاموش شدن نورون‌هاش کار می‌کنه.
3️⃣ امکان مطالعه فرم‌هایی از یادگیری رو فراهم می‌کنه که اونقدرا بررسی نشده.
4️⃣ شاید بتونه بهتر با مغز ارتباط بگیره.

✅️ طراحی نورومورفیک به نظر آینده‌نگرانه میاد، درحالیکه در واقعیت برگشت به طرز محاسبات طبیعته.

🔴 اما کسی مثل ماروین مینسکی زیاد موافق این سبک برگشت به طبیعت نبود. مینسکی یه جورایی تحقیقات شبکه عصبی رو کُشت. بریم سراغش؟

هوش مصنوعی به عنوان پارتنر رمانتیک، بد یا صرفا جدید؟

⚡️ رای‌گیری دیروز شگفت‌انگیز بود. ۳۰٪ در اینستاگرام به "تا حالا با هوش مصنوعی عاطفی شدید" بله گفتند. و در تلگرام چیزی نزدیک به ۲۵٪ "تجربه رابطه رمانتیک با هوش مصنوعی رو داشته یا نسبت بهش باز بودند."

آیا این نوع رابطه چیز بدیه؟ بیاید با دقت بررسی کنیم.

1️⃣ ذهن دنبال اتصاله.
دیدید عرفانی‌ها می‌خوان با سنگ و کوه هم متصل باشند؟ نوروساینس نشون می‌ده که اتصال ذهنی ما، با هر چیزی، به ادراکمون از میزان تعامل اون چیز با ما بستگی داره. حالا اون چیز می‌تونه انسان باشه، حیوان باشه، یا چت بات.

2️⃣ تاریخ تکرار می‌شه.
یه زمان آدم‌ها نگران دل بستن به شخصیت‌های خیالی فیلم‌ها و رمان‌ها بودند. یه زمان نگران دل بستن به دوستان فضای مجازی بودند. مرز رابطه درست سال‌هاست در گسترش بوده.

3️⃣ ریسک و اخلاق.
برعکس سگ‌خانگی یا دوست مجازی، هوش مصنوعی امروزی درونیاتی نداره. درونیاتی داشته باشه هم از جنس احساس و هیجانات ما نیست. پس اون حس درک شدن مهندسی شده‌ست.

🔴 تهش، آیا این رابطه‌ها غلطه؟
نه. اما ناقصه. مثل دسر هست. کوتاه مدته. برنامه طولانی مدتی بین‌تون در کار نیست. برای حفظ یا بهتر کردن ارتباط نیازی نیست که رشد کنید. ضمنا شما صرفا دریافت‌کننده‌اید. چیزی ندارید به طرف مقابل بدید.

⚡️ اما سوالی همونقدر مهم: "ارتباطمون با هوش مصنوعی چه اثری بر ارتباطمون با آدم‌های دیگه داره؟" توی ناشناس برام بنویسید.

@physics_daily

این رو یادتون نره. به زودی درباره‌ش با یکی از دوستان روانشناسم صحبت می‌کنیم.