⭕️این پدیده باعث می‌شود تا یک رادار که طبق مشخصات فنی درج شده در کاتالوگ، توان کشف و رهگیری اهداف تا برد فرضی 300 کیلومتر را دارد، در برخی نواحی و در حداکثر برد کشف خود و به‌خصوص در ارتفاعات پایین اصطلاحا کور شود؛ مسئله‌ای که اگر در شرایط نبرد واقعی جنگال شدید دشمن نیز به آن اضافه شود می‌تواند عمل‌کرد شبکه پدافند کشور را نه با یک مشکل بلکه با بحران جدی مواجه کند!

⭕️عوارض زمینی که برای سیستم‌های راداری با ایجاد پدیده سایه به معضل تبدیل می‌شود، برای جنگنده‌های متخاصم و تسلیحات هواپرتاب می‌تواند به یک فرصت مناسب برای حملات تهاجمی بدل شده و برای موشک‌های کروز که در ارتفاع پایین (ارتفاع کمتر از 100 متر!) پرواز می‌کنند، به‌عنوان یک پوشش در برابر سیستم‌های راداری عمل کند.

⭕️جنگنده مهاجم می‌تواند با استفاده از عوارض زمینی + جنگال + سرکوب پدافند، یک مسیر مناسب برای حمله به عمق برای خود ایجاد کرده و خود را به محدوده‌های مناسب برای پرتاب تسلیحات هواپرتاب برساند؛ در نقطه مناسب تسلیحات خود را پرتاب کند و درنهایت خود را از کریدوری که باز کرده، خارج کند؛ موضوعی که پیش از این نیز مورد اشاره قرار گرفته بود (لینک).

⭕️گاهاً در برخی تحلیل‌ها، سخنان و... بیان می‌شود درصورت ورود سامانه پدافندی S-400 و یا سامانه‌های پدافندی زمین‌پایه چینی به کشور، می‌توان به عمل‌کرد بهتری در مقابله با اهداف هوایی دست یافت اما حقیقت این است که در شرایط واقعی این‌طور نخواهد بود، چراکه مشکلات عوارض زمینی همچنان پابرجاست!

⭕️اگرچه سامانه S-400 و نسخه‌های مشابه چینی در بخش سیستم راداری و موشکی بر روی کاغذ نسبت به S-300 بهبود قابل توجه‌ای پیدا کرده‌اند اما لازم به‌ذکر است که یک سیستم پدافندی پیش از رسیدن به مرحله درگیری و مقابله با اهداف، باید آنها را به‌درستی کشف و رهگیری کند؛ فرایندی که با وجود عوارض زمینی در بردهای بالا و ارتفاعات پایین با مشکل مواجه خواهد شد و به این ترتیب حتی سامانه S-400 و هر رادار با هر توانی نیز می‌تواند در امر مقابله با اهداف هوایی با سرنوشتی مشابه سامانه S-300 مواجه شود!

⭕️بنابراین اگر گمان می‌کنید با ورود سامانه‌های پدافندی S-400 و HQ-16 و HQ-22 و... قرار است تا تحول بی‌سابقه و درخشانی در عملکرد پدافند کشور رخ دهد، بهتر است دیدگاه خود را اندکی اصلاح کرده و منطقی نگاه کنید! چراکه پدافند زمین‌پایه درکنار عوارض زمینی و حملات حجیم و وسیع دشمن حتی اگر عمل‌کرد 100% نیز داشته باشد درنهایت با خطر اوت‌نامبر شدن مواجه خواهد شد (ضمن اینکه همچنان خطر سرکوب پدافند از طریق کماندوهای مجهز به اسپایک نیز وجود دارد!).

⭕️پی‌نوشت اول: تصویر مربوط به شبیه‌سازی رادار 64N6E2 در تهران که با توجه به وضعیت هدف شبیه‌سازی در ارتفاع متوسط، آثار مخرب عوارض زمینی در عمل‌کرد رادار به‌ویژه در کوه‌های شمال تهران (محدوده‌های تیره رنگ)، مشهود است.

⭕️پی‌نوشت دوم: با اضافه کردن کریدورهای احتمالی که پیش از این بررسی شده بود می‌توان دید عمده مسیر پرواز و محدوده‌های احتمالی پرتاب تسلیحات در نقاط کور راداری ناشی از عوارض زمینی نسبت به محدوده پدافند تهران صورت گرفته است.

⭕️پی‌نوشت سوم: لازم به یادآوری است که پدافند کشور شامل رینگ‌های متعددی است و موارد شبیه‌سازی شده صرفا جهت ارائه مثال برای توضیح مشکلات عوارض زمینی مطرح شده است.

4/7
⭕️@Projectmeshkat

⭕️درحال‌حاضر بهترین راه برای رفع مشکل شناسایی اهداف در بردهای بالا و ارتفاعات پایین، استفاده از پلتفرم‌های هواپایه است.

⭕️به‌عنوان اولین راه‌حل می‌توان نوسازی نیروی هوایی با استفاده از جنگنده‌های به‌روز را در اولویت قرار داد و با افزایش پروازهای CAP و برقراری لینک ارتباطی مابین جنگنده و سامانه‌های پدافندی زمین‌پایه ضمن کاهش بار کاری، خلاء موجود در شبکه پدافندی را از بین برد و مسیرهای کور راداری را مشابه آنچه که در جنگ هشت ساله انجام می‌شد، پر کرد. این راه اگرچه پرهزینه است و به تعداد بالای جنگنده‌های عملیاتی، حضور تانکرهای سوخت‌رسان برای افزایش مداومت پروازی و پشتیبانی فنی برای سرپانگه‌داشتن ناوگان هوایی نیاز دارد اما باتوجه به محدودیت زمانی کشور در تهیه تجهیزات، درحال‌حاضر تنها راه دردسترس و زودبازده است تا با ورود جنگنده‌های به‌روز به کشور، از دچار شدن دوباره آسمان کشور به سرنوشت جنگ 12 روزه جلوگیری شود!

⭕️لازم به‌ذکر است که نيروی هوایی از گذشته تاکنون از تاکتیک GCI (مخفف عبارت Ground Controlled Interception) برای رهگیری هوایی استفاده کرده و می‌کند. به‌عبارت ساده‌تر جنگنده پس از برخاست برای مأموریت رهگیری هوایی با استفاده از یک یا چند ایستگاه رادار زمینی یا مرکز کنترل زمینی که اطلاعات آن با استفاده از رادارهای زمین‌پایه تأمین می‌شود، به سمت هدف متخاصم هدایت می‌شود که امروزه عموما با عنوان کنترل شکاری شناخته می‌شود (مشابه مأموریتی که برعهده سایت راداری سوباشی و سایر سایت‌های راداری قرار داشته و دارد).

⭕️به این ترتیب علاوه‌بر شبکه پدافندی کشور، نیروی هوایی نیز به رادارهای زمین‌پایه و مراکز کنترل شکاری زمینی وابسته است و درصورتی که هر یک از اعضای این زنجیره به هر علت از چرخه عملیاتی خارج شود فرایند کشف، رهگیری و انهدام اهداف متخاصم توسط جنگنده‌های نیروی هوایی نیز با مشکل مواجه خواهد شد!

⭕️در این مرحله است که نیاز به رادارهای هواپایه و پس از آن هواپیماهای آواکس شدیدا احساس خواهد شد!

⭕️پی‌نوشت اول: تصویر اول مربوط به گرافی از مأموریت رهگیری پرنده متخاصم با استفاده از جنگنده‌های نیروی هوایی تحت هدایت رادار زمینی (GCI) و آواکس

⭕️پی‌نوشت دوم: تصویر دوم مربوط به شبیه‌سازی ایستگاه‌های زمینی نیمه خودکار (SAGE) که طی دهه 50 الی 60 میلادی در نقش شبکه یکپارچه پدافند هوایی وظیفه کنترل حریم هوایی آمریکا را به‌عهده داشت.

5/7
⭕️@Projectmeshkat

⭕️در وهله دوم به‌عنوان یک راه‌حل میان یا بلند مدت (بسته به میزان بودجه و همت مقامات مربوطه!)، می‌توان توسعه رادارهای هواپایه بر پایه پهپاد یا پلتفرم‌های سنگین‌تر با سرنشین را در دستورکار قرار داد.

⭕️باتوجه به امکانات فنی کشور، نبود پلتفرم داخلی مناسب برای توسعه رادار هواپایه داخلی و ناهموار بودن مسیر توسعه هواپیماهای آواکس که به قابلیت شبکه محوری مابین سامانه‌های زمین‌پایه با هواپایه و نرم‌افزارهای مناسب برای استفاده عملیاتی نیاز دارد (که فاصله زیادی تا رسیدن به آن داریم)، می‌توان با الگوی کره شمالی از پرنده‌های موجود در کشور شامل پرنده‌های ترابری ایلوشین IL-76 به‌عنوان پرنده پایه برای تبدیل آن به یک رادار هواپایه استفاده کرد و به مرور زمان و با توسعه امکانات جنگ شبکه محور با خرید خارجی (چین یا روسیه) در کنار توسعه داخلی، به حیطه پرنده‌های هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد نیز ورود کرد‌.

⭕️انتخاب ارزان‌تر در این بخش استفاده از پلتفرم‌های بدون سرنشین است تا با نصب و حمل رادارهای کشف و رهگیری و با اشتراک‌گذاری اطلاعات خود، به یک پرنده حامل رادار هواپایه سبک تبدیل شوند؛ این گزینه اگرچه ارزان و رسیدن به آن ساده‌تر است اما واضحاً محصول نهایی بازدهی و عملکردی درحد یک پرنده سنگین را نخواهد داشت؛ چراکه پهپادها توان حمل محموله محدودی دارند و این مسئله حمل سیستم‌های راداری قدرت‌مند در پهپادها را با مشکل مواجه می‌کند؛ همچنین به‌علت توان مصرفی عمدتا بالای رادارها لازم است تا راداری با توان مصرفی کمتر توسعه داد تا امکان به‌کارگیری آن در پهپادها فراهم شود.

⭕️پی‌نوشت اول: تصویر اول مربوط به پهپاد MQ-9B که براساس آخرین اخبار منتشر شده قرار است تا به‌صورت مشترک توسط شرکت ساب (لینک) و جنرال اتمیکس (لینک) به یک پرنده آواکس سبک ارتفاع متوسط به‌عنوان مکملی برای پرنده آواکس گلوبال‌آی تبدیل شود (لینک). این پهپاد در نقش آواکس دو رادار در قالب غلاف در زیر بال و یک مجموعه تولید برق در زیر شکم حمل خواهد کرد (در شرایطی که وزن محموله بیش از 2.1 تن نشود).

⭕️پی‌نوشت دوم: هواپیمای آواکس نیروی هوایی کره شمالی که برپایه هواپیمای ترابری IL-76 به آواکس تغییر کاربری پیدا کرده است.

6/7
⭕️@Projectmeshkat

⭕️آثار جنگ بر پیکر نهاجا؛ نیاز به آغاز تحول یا تداوم نمایش؟

⭕️حدود شش ساعت پس از آغاز حمله هوایی رژیم صهیونیستی به ایران در بامداد 23 خرداد، گستردگی حملات هوایی به پایگاه‌های دوم شکاری شهید فکوری تبریز و سوم شکاری شهید نوژه همدان رسید؛ پایگاه‌هایی که ناوگان موجود در آن برای گشت هوایی در نواحی غرب و شمال غرب کشور مورد استفاده قرار می‌گرفت و با هدف قرار گرفتن شیلترها، مسیرهای دسترسی به باند و باند پروازی، درنهایت هر دو پایگاه به‌طور کامل از مدار عملیاتی خارج شدند.

⭕️براساس تصاویر ماهواره‌ای دردسترس از پایگاه سوم شکاری همدان، می‌توان مشاهده کرد که از 20 شیلتر + 2 شیلتر آلرت که برای نگهداری جنگنده‌های F-4E اسکادران-32 شکاری و RF-4E اسکادران-31 شناسایی این پایگاه مورد استفاده قرار می‌گرفت، حداقل 11 شیلتر با استفاده از بمب‌های سنگرشکن (GBU-31 / GBU-39B / SPICE-1000) مورد هدف قرار گرفتند که آثار سوختگی درون شیلترها نشان می‌دهد موجودی درون شیلترها را نیز باید از دست رفته فرض کرد.

⭕️با مشاهده وضعیت در پایگاه دوم شکاری تبریز در تصاویر ماهواره‌ای منتشر شده، شرایط این پایگاه نیز جالب به‌نظر نمی‌رسد. از 20 شیلتر + 2 شیلتر آلرت این پایگاه که برای نگهداری جنگنده‌های Mig-29A/UB اسکادران-23 و جنگنده‌های F-5E/F تایگر/صاعقه اسکادران-21 و 22 مورد استفاده قرار می‌گیرد، 10 الی 12 شیلتر با ترکیبی از بمب‌های سنگرشکن و مهمات سبک پرتاب شده توسط پهپادهای هرمس-900 و هرون هدف قرار گرفتند که در سه مورد آثار سوختگی در آنها مشهود است.

⭕️علاوه‌بر این موارد باید پایگاه‌های یکم شکاری-ترابری شهید لشکری تهران (انهدام مستند دو F-14A انبار قطعه در 26 خرداد)، چهارم شکاری شهید وحدتی دزفول (انهدام مستند حداقل یک فروند F-5E در 31 خرداد)، هشتم شکاری شهید بابایی اصفهان (انهدام مستند سه فروند F-14A در 31 خرداد) و چهاردهم شکاری شهید حبیبی مشهد (انهدام مستند یک هواپیمای سوخت‌رسان KC-707 در 25 خرداد) را نیز به لیست فوق اضافه کرد.

⭕️در این شرایط که نهاجا پس از گذراندن 12 روز جنگ سنگین که به حملات پیاپی به پایگاه‌های این نیرو و از دست دادن بخشی از توان عملیاتی آن انجامید (10 الی 30 فروند هواگرد تخمین زده می‌شود) باید به بازیابی توان و نوسازی تجهیزات خود بپردازد، فرماندهی آن از هجوم به دسته‌های پنج فروندی جنگنده‌های دشمن مصاحبه کرده و فرمانده پایگاه سوم شکاری همدان نیز از قهرمان سنگین وزن مردان آهنین کشور تقدیر و تشکر به‌عمل می‌آورد، گویی فرماندهان ارشد نهاجا در یک دنیای موازی درحال گذران زندگی روزمره خود هستند و گاهی ضمن قبول زحمت به جهان حقیقی قدم رنجه می‌کنند و تصاویر پرواز پهپادهای هرمس و هرون بر فراز پایگاه‌های تبریز و اصفهان را از خاطر برده‌اند!

⭕️لازم است تا از فرمانده نیروی هوایی و سایر فرماندهان ارشد ستادی و میانی نهاجا سوال شود که آیا با وظیفه اصلی خود برای فرماندهی و مدیریت نیروی تحت امر خود آشنایی دارند یا صرفا به‌علت علاقه به فعالیت‌های فرهنگی، ورزشی و عقیدتی-سیاسی به نیروی هوایی ارتش ملحق شده‌اند؟

⭕️در وضعیت کنونی نقشه راه کاملا مشخص است و نیاز به توضیحات موشکافانه ندارد. کشور به فرماندهان، مدیران و نیروهای فعال، متفکر و مسئولیت‌پذیر جهت نوسازی تجهیزات و رفع مشکلات نیاز دارد. بنابراین اگر ذره‌ای احساس می‌کنید در راستای توسعه و ارتقای توان ارگانی که راهبری آن به شما محول شده کارایی ندارید و یا کهولت سن باعث کاهش بازدهی شما و ارگان تحت امرتان شده است، بر خود و مردم شریف ایران منت گذاشته و به‌صورت شرافت‌مندانه صندلی مدیریت و فرماندهی را برای حضور افراد لایق‌تر ترک کنید!

⭕️پی‌نوشت: تصویر اول مربوط به نقاط هدف قرار گرفته از پایگاه سوم شکاری همدان، تصویر دوم مربوط به نقاط هدف قرار گرفته از پایگاه دوم شکاری تبریز و تصویر سوم نمایی از وضعیت دایورت جنگنده‌های عملیاتی نهاجا به سایر پایگاه‌ها و تعداد جنگنده‌های از دست رفته براساس اطلاعات غیررسمی و تأییدنشده مربوط به مجله airforce monthly

⭕️@Projectmeshkat

⭕️نمایش تسلیحات جدید در رژه روز پیروزی

⭕️ارتش باکو به مناسبت روز 8 نوامبر (رژه روز پیروزی به‌مناسبت پیروزی در جنگ دوم قره‌باغ در سال 2020) درحال تدارک و برگزاری تمرین برای برگزاری رژه نظامی با حضور پرسنل نظامی تجهیزات و تسلیحات جدید در باکو است.

⭕️براساس تصاویر تازه منتشر شده ارتش باکو تسلیحات جدیدی را به خدمت گرفته که در تمرین این رژه نیز حاضر هستند، تجهیزاتی که به خدمت گرفتن آن توسط باکو نکاتی برای تفکر دارد!!

⭕️موشک کروز هواپرتاب Ice Breaker محصول شرکت رافائل رژیم صهیونیستی با برد 300 کیلومتر در پروفایل پروازی کم ارتفاع و قابلیت پرتاب توسط سکوهای هوا، دریا و زمین‌پایه از ویژگی‌های آن است (تصویر اول) از جمله تسلیحاتی است که برای اولین‌بار تصویری از آن در خدمت ارتش باکو منتشر شده است. ارتفاع پروازی پایین، استفاده از سیستم هدایت INS + GPS + TERCOM درکنار سیکر EO/IR/IIR برای فاز نهایی، آن را به موشکی برای هدف قرار دادن اهداف حساس و مستحکم تبدیل می‌کند.

⭕️در بخش تسلیحات توپخانه‌ای خودکششی و راکت‌های توپخانه‌ای نیز تجهیزات گسترده‌ای به نمایش درآمده و در بخش موشک بالستیک نیز ارتش باکو موشک بالستیک کوتاه‌برد لورا ساخت صنایع هوافضای رژیم صهیونیستی با برد 430 کیلومتر را به نمایش گذاشته است (تصویر دوم).

⭕️در بخش سامانه‌های پدافند هوایی باکو پیش از این سامانه پدافندی S-300PMU-2 و باراک-8 (ورژن ER با برد 150 کیلومتر در استعداد 12 لانچر هشت فروندی و 75 تیر موشک) را در اختیار داشت و اکنون سامانه پدافندی HQ-9BE را به‌عنوان عضو تازه‌وارد تجهیزات پدافندی خود به نمایش گذاشته است (تصویر سوم و چهارم به ترتیب S-300PMU-2 و HQ-9BE).

⭕️سامانه پدافندی HQ-9BE که می‌توان آن را نسخه بهینه S-300 دانست، از رادار Type-120 برای کشف اهداف در ارتفاع پایین، رادار Type-305A/B برای کشف هدف در ارتفاع بالا و رادار درگیری HT-233 برای کنترل آتش در سطح آتشبار استفاده می‌کند.

⭕️از استعداد خریداری شده سامانه HQ-9BE توسط آذربایجان اطلاعاتی منتشر نشده اما هر آتشبار از این سامانه در استاندارد ارتش چین از شش خودروی لانچر چهار فروندی در کنار خودروهای فرماندهی و کنترل، رادارهای کشف و درگیری تشکیل شده است.

1/2

⭕️@Projectmeshkat

⭕️رژه 8 نوامبر باکو برخلاف رژه‌های برگزار شده توسط نیروهای مسلح ایران که متأسفانه مدت‌های زیادی است رژه هوایی در آن رنگ باخته و تقریبا به فراموشی سپرده شده است، با حضور جنگنده‌های JF-17 بلاک-3 تاندر نیروی هوایی باکو برگزار خواهد شد!!

⭕️باکو طی قراردادی به ارزش نهایی 4.2 میلیارد دلار که تعداد آن را از 16 به 40 فروند افزایش داده است، به بزرگ‌ترین مشتری خارجی جنگنده JF-17 تاندر تبدیل شد و اولین دسته بلاک-3 این جنگنده را نیز طی ماه‌های اخیر دریافت کرده و براساس تصاویر، اکنون به‌نظر می‌رسد جنگنده‌های فوق به وضعیت عملیاتی رسیده‌اند.

⭕️درکنار ناوگان پهپادی باکو شامل پهپادهای بیرقدار TB-2، آکینجی، هرمس، هاروپ و اوربیتر-4، جنگنده‌های F-16C/D/DM نیروی هوایی ترکیه نیز در این رژه حاضر خواهند بود!!

⭕️از جمله نکاتی که در نگاه اول به چشم می‌خورد کیفیت برگزاری این رژه است. مدت‌های زیادی است که کیفیت برگزاری و نحوه پوشش رسانه‌ای رژه نیروهای مسلح مورد انتقاد فعالین حوزه نظامی بوده و نیازمند توجه و اصلاحات بسیاری است. در این زمینه حتی می‌توان راه دوری نرفت و از نیروهای مسلح یمن نیز در برگزاری رژه نیروهای مسلح آموخت!!

⭕️دومین و مهم‌ترین مسئله پس از مشاهده تصاویر مربوط به تمرینات این رزمایش، سطح خریداری تجهیزات تهاجمی و تدافعی توسط ارتش باکو است که بخش وسیعی از آن ساخته صنایع نظامی رژیم صهیونیستی است.

⭕️این مسئله واضح است که تسلیحات تهاجمی مانند موشک‌های کروز و بالستیک با بردهای بیش از 300 کیلومتر، صرفا برای استفاده علیه کشوری مانند ارمنستان (که دوردست‌ترین نقطه آن در فاصله حدود 200 کیلومتری نسبت به مرز باکو قرار دارد) نخواهد بود!!

⭕️گسترش تسلیحات پدافندی و راداری که پوشش‌دهی آنان تا محدوده شمال غرب کشور را شامل می‌شود، درکنار به‌کارگیری جنگنده‌های JF-17 تاندر توسط نیروی هوایی باکو و سرعت بالای گسترش تسلیحات تهاجمی و تدافعی در ارتش باکو می‌تواند یک زنگ خطر جدی برای نیروهای مسلح کشور باشد و نباید از نظرها پنهان بماند تا در آینده از آن با عبارت‌های «برآورد نمی‌کردیم»، «احتمال نمی‌دادیم» و... یاد نشود!!

2/2

⭕️@Projectmeshkat