⭕️رونمایی از عضو جدید خانواده اسپایک

⭕️شرکت رافائل رژیم صهیونیستی در نمایشگاه سالانه AUSA عضو جدید موشک‌های اسپایک با نام L-Spike 4X را به‌عنوان ششمین نسل خانواده اسپایک (پس از نسخه‌های SR / MR / LR-2 / ER-2 / NLOS) رونمایی کرد (لینک).

⭕️موشک L-Spike با قابلیت پرسه‌زنی در دماغه خود به سیکر EO/IR/IIR مجهز شده و به این ترتیب می‌تواند در محیط‌های تحت اخلال و بدون GPS اقدام به پرواز کند.

⭕️این موشک به عنوان یک موشک پرسه‌زن معرفی شده و امکان به‌کارگیری آن با استفاده از پلتفرم‌های زمین، دریا و هواپایه وجود دارد. این موشک می‌تواند برای مأموریت‌های متفاوت به سرجنگی Tandem HEAT (نفوذگر دو مرحله‌ای) و Multi-Purpose (کلاهک چندمظوره برای استفاده علیه طیف وسیع اهداف شامل ضدزره، استحکامات و...) مجهز شود.

⭕️موشک پرسه‌زن L-Spike 4X دارای یک پیشرانه جت است که در مود پروازی با حداکثر سرعت، می‌تواند حداکثر برد 40 کیلومتری خود را در مدت 5 دقیقه با سرعت حدود 500 کیلومتر طی کند (در این حالت می‌توان عملکردی مشابه یک موشک کروز مینیاتوری را داشت) و در حالت پرسه‌زنی نیز می‌تواند تا مدت زمان 25 دقیقه در یک محدوده معین اقدام به گشت‌زنی کند.

⭕️براساس اطلاعات شرکت رافائل این موشک از هوش مصنوعی برای تشخیص خودکار هدف و دریافت تصویر در کنار کنترل و نظارت اپراتور انسانی استفاده می‌کند و این امکان را فراهم می‌کند تا یک اپراتور بتواند تا حداکثر چهار موشک L-Spike 4X را به‌طور همزمان در یک مأموریت کنترل و هدایت کند.

⭕️@Projectmeshkat

⭕️اما خنداب چگونه حفاظت می‌شد؟

⭕️تصاویر ماهواره‌ای و میدانی نشان می‌دهد این تأسیسات به وسیله دو آتشبار MIM-23 هاوک/مرصاد، یک رادار کشف ارتفاع پست کاستا/کاوش و احتمالا یک رادار پیش اخطار مطلع‌الفجر در کنار تعداد بسیاری رینگ توپخانه‌ای تحت پوشش بوده است؛ همچنین در پروفایل پروازی احتمالی که برای موشک کروز پوپای ترسیم شده نیز یک سایت پدافندی متشکل از یک آتشبار از سامانه پدافندی MIM-23 هاوک در محدوده فوق مستقر بوده است. علاوه‌بر این طی تمرینات دوره‌ای نیز استقرار سامانه پانزده خرداد تمرین شده بود.

⭕️تصاویر نشان می‌دهد که پرتابه‌ها از جهت غربی ~ شمال غربی به گنبد راکتور خنداب برخورد می‌کنند (لینک). این پرتابه‌ها احتمالا از نوع موشک کروز هواپرتاب پوپای (با احتمال کمتر کروز دلیله) بودند که دستکم برد 300 کیلومتری داشته و باتوجه به برد کشف حدود 100 کیلومتری سامانه پدافندی هاوک (برای رادار AN/MPQ-50) و برد درگیری 45 الی 50 کیلومتری برای موشک MIM-23، می‌توان احتمال داد جنگنده یا جنگنده‌های متخاصم خارج از برد کشف و درگیری رینگ پدافند اقدام به شلیک تسلیحات خود کرده باشند.
2/4
⭕️@Projectmeshkat

⭕️بنابراین پرسش اصلی آنجاست که چرا پدافند هوایی ما نتوانسته است موشک‌هایی با تکتولوژی دهه 60 و 80 میلادی را سرنگون کند؟


⭕️موشک کروز دلیله موشکی با طراحی پنهان‌کار یا با تکنولوژی منحصر به‌فردی نیست و در اصل حاصل توسعه از پهپاد تاکتیکی BQM-74 بوده است؛ این مسئله حتی برای موشک کروز پوپای نیز صادق است و می‌توان آن را حاصل توسعه و اضافه شدن یک پیشران راکتی به بمب AGM-62 دانست که هر دو در دهه‌های 60 و 70 میلادی در اختیار اسرائیل بوده‌ و به بستری برای توسعه دلیله و پوپای تبدیل شدند.

⭕️حتی با فرض سرکوب شدید پدافند در این ناحیه، امکان دفاع در برابر تعداد انگشت شمار پرتابه‌های شلیک شده وجود داشته است. درحالی که عمده تجهیزات پدافندی این ناحیه سالم هستند و به‌جز انهدام یک لانچر هاوک و احتمالا یک رادار که منجر به شهادت دو تن از پرسنل شده است، آسیب ملموس دیگری قابل مشاهده نیست.

⭕️در میان ده‌ها سامانه توپخانه‌ای موجود در اطراف این تاسیسات، اگر سامانه‌ای مجهز به سیستم کشف، رهگیری و کنترل آتش الکترواپتیکی عملیاتی، استابلایزر مناسب و گلوله‌های ترکش‌شونده می‌بود (که کاملا با هزینه اندک در دسترس قرار دارد) امکان دفاع موثر به سادگی فراهم میشد. دستکم رژیم صهیونیستی ناچار به چند موج حمله با تسلیحات پیشرفته‌تر میبود.

3/4
⭕️ @Projectmeshkat

⭕️در بررسی پوشش راداری در محدوده خنداب اما نکات مهم‌تری نهفته است. براساس اطلاعات موجود از سیستم‌های راداری نام برده شده، می‌توان عمل‌کرد رادار AN/MPQ-50 (رادار کشف ارتفاع بالای هاوک)، رادار AN/MPQ-55 (رادار کشف ارتفاع پایین هاوک) و رادارهای کاستا/کاوش و مطلع‌الفجر را شبیه‌سازی نمود.

⭕️براساس گراف‌های موجود که برای یک هدف با ارتفاع پرواز میانگین 50 متر از سطح زمین شبیه‌سازی شده است (تقریبی مشابه با حداکثر ارتفاع پروازی موشک کروز BGM-109 تاماهاک) علاوه‌بر پدیده سایه رادار که به علت عوارض زمینی در این نواحی دیده می‌شود (لینک)، در حداکثر برد کشف سیستم‌های راداری شاهد افت سیگنال‌های بازگشتی به رادار هستیم (در گراف‌های فوق از رنگ قرمز تا آبی بازگشت سیگنال از شدت قوی تا ضعیف تقسیم‌بندی شده است).

⭕️به این ترتیب می‌توان بیان کرد اگرچه در حداکثر برد به علت وجود عوارض زمین + افت سیگنال احتمال کشف اهداف (به‌ویژه اهداف با RCS پایین) در بهترین حالت خیلی اندک و در بدترین حالت غیرممکن بوده اما در فواصل نزدیک درصورت کشف هدف توسط سیستم‌های راداری مستقر، می‌شد علیه پرتابه‌های شلیک شده اقدام و حتی با موفقیت آنها را دفع کرد!

⭕️در این میان لازم است تا اشاره کنیم که در حالت مشابه سامانه‌های پدافندی MIM-23 هاوک اهدایی اسپانیا به اوکراین که همانند نسخه در اختیار ایران نسخه Phase-I هاوک محسوب می‌شوند، طی جنگ اوکراین توانست اهداف مختلفی شامل پهپادهای خانواده شاهد-131/136، موشک‌های کروز خانواده کالیبر و موشک‌های هواپرتاب خانواده KH-59 را با موفقیت رهگیری و منهدم کند! (لینک اول - لینک دوم)

⭕️پیش از رسیدن به مرحله انهدام اهداف متخاصم، دو مرحله مهمِ کشف (مشاهده هدف توسط رادار) و رهگیری (محاسبه مختصات و تعیین مسیر هدف توسط رادار) نیز وجود دارد که اهمیت خود را در انهدام موفق یا ناموفق اهداف نشان می‌دهد. با شرایط موجود به‌نظر می‌رسد پدافند هوایی کشور پیش از رسیدن به مرحله نهایی انهدام، در فرایند کشف و رهگیری با مشکل جدی یا اخلال سنگین مواجه بوده و برطرف کردن این نقص (لینک) نیازمند توجه ویژه به مسئله هماهنگی سکوهای پدافندی زمین‌پایه و رهگیرهای هواپایه است.

4/4
⭕️ @Projectmeshkat

⭕️نکته حائز اهمیت در این بخش، تسلیحات مورد استفاده برای جنگنده‌های F-14A تامکت نیروی هوایی ارتش است که گویا در زمان جنگ تحمیلی هشت ساله فریز شده است!

⭕️براساس تصاویر منتشر شده در این مستند، تامکت‌های پایگاه هشتم شکاری برای رهگیری اهداف خود به موشک‌ میان‌برد هدایت نیم فعال AIM-7E-2 اسپارو و موشک کوتاه‌برد حرارتی AIM-9J/P (با سیکرهای منسوخ IR) مسلح شده‌اند و موشک AIM-54A فینیکس / AD-40A فکور (AIM-F90) نیز در تصاویر دیده نمی‌شود!

⭕️باید اشاره کنیم که موشک‌های اسپارو موجود در سازمان رزم نهاجا از نسخه E-2 است که پیش از انقلاب برای استفاده توسط جنگنده‌های F-4E فانتوم خریداری شد. نسخه E-4 این موشک که برای استفاده توسط جنگنده F-14A تامکت خریداری شده بود به کشور تحویل نگردید و ناچاراً نسخه E-2 (با برد موثر کمتر از 15 کیلومتر) برای تامکت مورد استفاده قرار گرفت.

⭕️رادار AN/AWG-9 برای کشف اهداف سریع و ارتفاع پایین، فرکانس رادار را تغییر داده و با پردازش داپلر اقدام به کشف اهداف و هدایت آتش می‌کرد؛ این مسئله هدایت نسخه E-2 اسپارو را که از CW ساده (امواج بازگشتی بدون تغییر فرکانس) پیروی می‌کرد، با مشکل مواجه می‌کرد. سیگنال بازگشتی از هدف به سیکر موشک به‌درستی پردازش نمی‌شد و درنهایت عمل قفل موشک با مشکل مواجه می‌شد. این مسئله‌ باعث شد تا پس ارائه اصلاح AWC-93، نسخه E-4 به‌عنوان موشک هماهنگ با رادار AN/AWG-9 عرضه شود که در اختیار ایران قرار نمی‌گیرد.

2/4

⭕️ @Projectmeshkat

⭕️این نسخه اسپارو درکنار عدم هماهنگی آن با رادار AN/AWG-9 در چنین دوره‌ای که جنگنده‌های F-15A/C ایگل رژیم صهیونیستی در نقش اسکورت و جنگنده‌های F16I سوفا و F-15I رام در نقش مولتی‌رول به موشک‌های هوا به هوای AIM-120B امرام با برد حدود 75 کیلومتر، AIM-120C-5/7 با برد 90 الی 105 کیلومتر و AIM-7M اسپارو با برد حدود 70 کیلومتر مجهز هستند، عملا منسوخ و از رده خارج محسوب می‌شود! باید اضافه کنیم که در آگوست 2024 درخواست رژیم صهیونیستی برای خرید حداقل 30 تیر موشک AIM-120C-8 با برد اعلامی 160 کیلومتر نیز توسط وزارت خارجه آمریکا تأیید شده است!

⭕️به عبارت ساده‌تر اگر خلبان جنگنده F-14A بخواهد با چنین لودی به مصاف جنگنده‌های حریف برود (حتی اگر فرض کنیم هدف خود را تحت جنگال دشمن به‌درستی کشف کرده باشد!)، پیش از اینکه هدف خود را در برد درگیری تسلیحات خود قرار دهد، خود در برد درگیری تسلیحات جنگنده حریف قرار خواهد گرفت!

⭕️در بخش تسلیحات کوتاه‌برد نیز موارد بیان شده صادق است و به‌طور خلاصه با فاجعه مواجه هستیم. موشک AIM-9J/P سایدوایندر در اختیار نهاجا در کنار مشکلاتی مثل حساسیت کم سیکر IR، برد موثر اندک در ارتفاع پایین، محدودیت زاویه درگیری، عدم تشخیص مناسب هدف و ضعف دربرابر پرتاب فلر، دارای برد موثر حداکثر 5 کیلومتر است؛ این در شرایطی است که جنگنده‌های رژیم صهیونیستی در نقش کوتاه‌برد به موشک‌های پایتون-5 (با سیکر تصویرساز حرارتی IIR با برد 15 الی 20 کیلومتر) و AIM-9M/L (با سیکر بهبودیافته و برد حدود 11 کیلومتر) مجهز هستند.

3/4

⭕️ @Projectmeshkat

⭕️در بخش دیگری از این مستند اما سخنان سرتیپ خلبان حمید واحدی فرمانده نیروی هوایی ارتش درباره توان‌مند بودن نیروی هوایی دشمن و ضعف ساختاری نیروی هوایی ایران به نمایش درآمده؛ همچنین سرتیپ دوم خلبان مسعود جعفری معاون هماهنگ‌کننده نهاجا نیز درباره تجهیزات‌محور بودن نهاجا و لزوم نوسازی تجهیزات آن به انجام رساند.

⭕️این مسئله نشان می‌دهد جنگ 12 روزه حداقل باعث شد تا مسئله لزوم نوسازی نهاجا و خریداری تجهیزات جدید به‌صورت علنی و جدی‌تر مطالبه شود که می‌توان آن را به فال نیک گرفت! اما سوال اصلی این است که چرا انقدر دیر؟ علاج واقعه را پیش از وقوع باید کرد!

⭕️به جهت یادآوری لازم است به برخی سخنان گذشته فرمانده نهاجا در اردیبهشت 1404 نیز اشاره شود. فرمانده نهاجا در مراسم سولویی خلبانان نهاجا بیان کرد که نهاجا در آمادگی صددرصدی قرار دارد و جنگنده‌های قدیمی نیز طی به‌روزرسانی توسط وزارت دفاع در اختیار نهاجا هستند اما با مشاهده وضعیت فعلی نهاجا، شرایط واقعی 180 درجه وارونه است! سوال اصلی از فرماندهان نهاجا این است که نوسازی‌های صورت گرفته در کدام بخش جنگنده‌ها صورت گرفته که ما همچنان شاهد به‌کارگیری تسلیحات منسوخ گذشته هستیم؟ جدیت فرماندهان نهاجا نه در سخنرانی‌ها و حضور در مراسمات بی‌فایده عقیدتی و سیاسی، بلکه باید در اعلام نیاز برای نوسازی نهاجا پیش از وقوع جنگ صورت می‌گرفت!

⭕️اگرچه انتظار نمی‌رود فرمانده نهاجا در تریبون و مصاحبه‌های رسمی به ضعف ساختاری نهاجا اشاره کند اما حداقلی‌ترین انتظار از فرماندهان نیروی هوایی این است که پیش انجام مصاحبه‌های متعدد و بی‌فایده، در پیگیری خریداری تجهیزات جدید و نوسازی نهاجا جدیت بیشتری نشان دهند! (لازم به ذکر است که فرماندهان اختیاری در خریداری مستقیم تجهیزات ندارند و پس از بررسی گزینه‌های دردسترس، موارد موردنیاز به ستادکل نیروهای مسلح ارجاع می‌شود).

⭕️اکنون از دوران انجام مصاحبه توسط فرماندهان برای قدرت‌نمایی و... عبور کرده‌ایم، جنگ 12 روزه سبب شد تا نقاط ضعف برای ما و دشمن آشکار شود و اکنون لازم است تا پیش از اینکه بیش از این دیر شود، فرماندهان مصرانه و دلسوزانه برای برطرف کردن مشکلات تلاش کنند!

⭕️نیاز برای نوسازی نهاجا اکنون باید به مسئله جدی نیروهای مسلح کشور تبدیل شود. نوسازی توان نهاجا نباید صرفا به خریداری چند اسکادران جنگنده محدود شود؛ استفاده از حداکثر ظرفیت جنگنده‌های خریداری شده نیازمند خریداری تسلیحات مناسب و کارآمد، زیرساخت‌های فنی و لجستیکی، استفاده از تانکرهای سوخت‌رسان برای حفظ مداومت پروازی، تجهیزات راداری زمین‌پایه و رادارهای هواپایه (در گام نخست AEW و یک پله بالاتر AEW&C) برای حفظ پوشش راداری در آسمان کشور و ایجاد لینک ارتباطی برای جنگنده‌ها و سیستم‌های راداری زمین و هواپایه است!

⭕️در پایان لازم است تا از تمام خلبانان (به‌طور خاص خلبانان شیفت آلرت) و همین‌طور پرسنل فنی نهاجا تشکر کنیم؛ شجاعت خلبانان در پرواز با جنگنده‌های پا به سن گذاشته با تسلیحاتی منسوخ در برابر جنگنده‌های رژیم صهیونیستی و همین‌طور تلاش خستگی‌ناپذیر خدمه فنی برای سرپا نگه‌داشتن ناوگان نهاجا موضوعی بسیار ارزشمند است و از یادها فراموش نخواهد شد!

4/4

⭕️ @Projectmeshkat