شب گذشته در بخش خبری 20:30 گزارشی از گفت‌وگوی سرتیپ دوم رضا خواجه معاون عملیات نپاجا منتشر شده است که بیش‌ از هرچیز یادآور تئاترهای گروتسک است؛ سبکی که در دنیای هنر به طنزآمیز بودن، خیال‌آمیزی و عجیب‌پردازی مشهور است.

نخست باید پرسید هدف از این نوع گزارش‌ها چیست؟ خط و نشان کشیدن برای دشمن یا اقناع‌سازی داخلی؟ اگر هدف مورد اول بوده است که طبیعتا انتشار لحظه انهدام سامانه‌های پدافندی، شلیک کور پدافند توپخانه‌ای و بمباران مراکز کنترل و فرماندهی نه‌تنها تصویری از اقتدار یا حتی جبران ضعف‌های گذشته ایجاد نمی‌کند بلکه نمادی از ضعف و ناتوانی را القا می‌کند!

اگر هدف از انتشار این دست گزارشات تأثیرگذاری بر مخاطب داخلی بوده است که باید بیان کرد بهتر است در آینده با طنزپردازان زبده‌تری مشورت شود چراکه نباید مخاطبین خود را افرادی با ضریب هوشی و دانشی اندک فرض کرد!

1/3
@Projectmeshkat

سرتیپ خواجه در بخشی از سخنان خود درباره توان‌مندی نپاجا در انهدام جنگنده‌های پیشرفته دشمن بیان می‌کند: «به‌زودی به موقعیت انهدام جنگنده‌های پیشرفته دشمن خواهیم رسید».

سوال اساسی از مجموعه قرارگاه پدافند هوایی و نپاجا آنجاست که تکلیف ادعاهای پیشین فرماندهان مربوطه - از کشف جنگنده‌های نسل پنجم گرفته تا انهدام جنگنده‌های پنهان‌کار - چه می‌شود؟

در نیرویی که تا یک سال پیش به استناد سرتیپ صباحی‌فرد - به مرحله‌ای رسیده بود که رادارگریزی برای آن معنایی نداشت و به راحتی اهداف پنهان‌کار را کشف می‌کرد و توان مقابله با آن را داشته - چطور امروزه حتی یارای مقابله با فناوری دهه‌های 60 الی 90 میلادی را ندارد؟

براساس گزارش‌های منتشر شده مانند گزارش مؤسسه جینسا، بار اصلی حملات عمیق دشمن برعهده جنگنده‌های نسل چهارم F-16C/I و F-15A/C/I بوده و جنگنده نسل پنجم F-35I نیز در نقش اسکورت، ضمن ایجاد پوشش هوایی برای دسته تهاجمی به‌عنوان یک پرنده شناسایی به کشف سیستم‌های پدافندی ایران پرداخته است؛ با این حال به‌نظر می‌رسد پدافند هوایی کشور حتی از مقابله با جنگنده‌های نسل چهارم نیز عاجز مانده است!

2/3
@Projectmeshkat

سرتیپ صباحی‌فرد در 1 آبان بیان کرده است: «ایجاد شبکه یکپارچه پدافندی امری حیاتی است». (لینک خبر مذکور)

سوال اساسی از فرماندهان فعلی و سابق نپاجا و قرارگاه پدافند این است که طی سالیان گذشته که با سرمایه‌گذاری برای توسعه پدافند هوایی کشور همراه بوده و از زمان تشکیل این قرارگاه در سال 1371 تاکنون چه می‌کردید؟ آیا درک نیاز ایجاد قرارگاه یکپارچه - که به‌نظر می‌رسد تاکنون ایجاد نشده است - اکنون کمی دیر نیست؟؟

هدف اصلی ایجاد این قرارگاه از ابتدا هماهنگی مابین نیروهای پدافند هوایی ارتش و سپاه و یکپارچه‌سازی شبکه پدافند کشور بوده است، با این حال اکنون به‌نظر می‌رسد این امر که وظیفه اصلی این قرارگاه بوده محقق نشده است.

ادعای انهدام 196 هواگرد مرتبط با رژیم از دیگر نکات این گزارش بود؛ ادعایی که صرفا شامل پهپادها بود و تکلیف فرندلی‌فایرهای پرتعداد قبلی مشخص نشده و البته بدون مستندات تصویری باقی ماند. تا جایی که حتی لاشه پهپاد شاهد-107 ایرانی به‌عنوان سند انهدام پهپاد دشمن نمایش داده می‌شود!

پی‌نوشت: تصویر چهارم مربوط به شاهد-107 در اختيار مقاومت عراق و تصویر پنجم شاهد-107 در اختیار هوافضای سپاه


3/3
@Projectmeshkat

سفارشات سه کارخانه KnAAZ یوری‌گاگارین، NPP-ZVEZDA و یاکولف به دومین کارخانه ابزارسازی مسکو و سپس به واحدهای نظامی برای کنترل کیفیت ارسال می‌شوند که همگی زیر نظر وزارت دفاع روسیه فعالیت می‌کنند؛ بنابراین بازرسان وزارت دفاع روسیه بر استانداردهای تولید نظارت دارند.

قطعات سفارش داده شده عمدتا مربوط به حسگرهای اندازه‌گیری فشار (احتمالا مورد استفاده در سیستم سوخت یا هیدرولیک) و اجزای صندلی اجکت K-36 هستند. نسخه K-36D-5 این صندلی اجکت در جنگنده Su-35 و نسخه K-36L-3 در جنگنده آموزشی-رزمی یاک-130 مورد استفاده قرار می‌گیرد.

قطعات سفارش داده شده با برچسب‌‌گذاری و دفترچه‌های فنی به زبان انگلیسی و با سیستم اندازه‌گیری انگلیسی هستند که نشان می‌دهد قطعات برای صادرات و ارائه برای یک مشتری خارجی خواهند بود.

2/3
@Projectmeshkat

اسناد منتشر شده به‌طور عمده مربوط به سال‌های 2024 و 2025 هستند که نشان می‌دهد دستورات درحال انجام و روند آن ادامه دارد. با وجود اینکه برخی گمان می‌کردند روسیه ممکن است سفارشات مشتریان خارجی را به دلیل جنگ اوکراین به تعویق انداخته یا لغو کند اما هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که روسیه بخواهد تولیدات سفارشات مشتریان خارجی را کاهش دهد.

طبق این اسناد سفارشات قرار است طی سال‌های 2025 تا 2027 تکمیل شوند. این به آن معناست که نیروی هوایی ایران طی دو سال آینده با جنگنده‌های جديد تقویت خواهد شد. برخی جنگنده‌های حاضر در خط تولید باید قطعات را اوایل امسال دریافت کرده باشند و ممکن است آماده تحویل باشند، همانطور که در اسناد قدیمی‌تر نشان داده شده است (لینک اول - لینک دوم).

نکته قابل توجه این است که اسناد نشان می‌دهد که مبلغ سفارش در تاریخ‌های 7 مارس 2024، 22 ژوئیه 2024 و 26 دسامبر 2024 کامل پرداخت شده است که نشان می‌دهد پرداخت‌ها پس از نهایی شدن سفارش اولیه جنگنده‌های Su-35 انجام شده است.

درمجموع با این موارد می‌توان نتیجه گرفت طی دو سال آینده این دسته 16 فروندی ساخته و در اختیار ایران خواهد بود.

3/3
@Projectmeshkat

🌹 14 آذر؛ سال‌روز شهادت سرتیپ دوم خلبان حمیدرضا رنجبر و سرتیپ دوم خلبان منوچهر پیرزاده در سانحه جنگنده آموزشی یاسین در ارتفاعات شیراز

پی‌نوشت: تصاویر مربوط به آخرین پرواز شهیدان رنجبر و پیرزاده - پایگاه هفتم شکاری شهید دوران شیراز

@Projectmeshkat

یکی از عوامل اصلی که در اقدام آبی علیه آبی (آتش خودی علیه خودی که عموما با رنگ آبی تعریف می‌شود) نقش داشته فقدان فرصت‌های آموزشی يکپارچه بین رزم‌ناو و ناوگروه تهاجمی بوده.

در حین درگیری آمریکا با یمن رزم‌ناو گتیسبورگ ناو هواپیمابر ترومن را ترک کرد و تنها 3 روز قبل از شلیک به سوپر هورنت‌ها به دریای سرخ بازگشت.

گتیسبورگ به‌عنوان فرماندهی پدافند هوایی ناوگروه تهاجمی ترومن نقش حیاتی در محافظت از کشتی‌ها ایفا کرد اما زمان محدودی برای هماهنگ‌سازی عملیات داشت و در برنامه‌ریزی پیش از ماموریت برای حمله 21 دسامبر به یمن شرکت نکرد.

این فاصله زمانی ایجاد شده به شناسایی اشتباه کمک کرد. این امر از طریق عدم پیروی از رویه‌ها، عدم پشتیبانی مناسب رزم‌ناو و عدم انسجام در واحدها مشخص شد. در طول 45 روز قبل از حادثه گتیسبورگ فقط هفت روز از 45 روز را با ناوگروه عملیات انجام می‌داد.

پی‌نوشت: تصویر اول مربوط به رزم‌ناو گتیسبورگ و تصویر دوم مربوط به رزم‌ناو رابرت اسمالز درحال شلیک موشک سطح به هوای SM-2 استاندارد؛ موشکی که گتیسبورگ به دو پرنده خودی شلیک کرد.

2/6
@Projectmeshkat

علاوه‌بر ناهماهنگی رزم‌ناو گتیسبورگ با ناوگروه تهاجمی ترومن، اعضای کلیدی پرسنل این رزم‌ناو (از جمله پرسنل کنترل اطلاعات رزمی / CIC) در اجرای اقدامات مناسب برای جلوگیری از شلیک به پرنده خودی موفق نبودند، چراکه در بین پرسنل سردرگمی وجود داشته است که از اطلاعات ناقصی ناشی می‌شد که ناو هواپیمابر و رزم‌ناو به خدمه پروازی داده بودند.

همزمان یک بالگرد MH-60R درحال فرود بر روی رزم‌ناو گتیسبورگ بود و لازم بود تا پوشش راداری رادار SPY-1 کاهش یابد.

علاوه‌بر این موارد هواپیمای کنترل هوابرد و هشدار زودهنگام E-2D نیز با رادار خود مشکل داشته است. براساس تحقیقات، خدمه با سیستم‌های معیوب درحال کار بودند.

همچنین مشکلاتی در سیستم لینک ارتباطی (Link-16) که برای تبادل اطلاعات مربوط به موقعیت‌یابی، نظارت، هماهنگی، کنترل تسلیحات و کنترل هوایی استفاده می‌شود وجود داشته است.

پی‌نوشت: تصویر اول مربوط به مرکز CIC ناوشکن کارنی از کلاس آرلی‌بروک و تصویر دوم مربوط به آواکس E-2D

3/6
@Projectmeshkat

علاوه‌بر کاهش قابلیت‌های لینک-16، سیستم تشخیص دوست از دشمن (IFF) نیز طی ماموریت با مشکلاتی مواجه شده است. ناظران مشکلات مکرر سیستم IFF رزم‌ناو گتیسبورگ را تأیید کردند.

اطلاعات مربوط به نقص این سیستم‌ها به درستی به سلسله مراتب فرماندهی گزارش نشده بود. برای مثال پرسنل فعال در زمان سرنگونی جنگنده نمی‌دانستند سیستم IFF که می‌توانست سوپر هورنت‌ها را به‌عنوان خودی شناسایی کند، به‌درستی کار نمی‌کند.

برخی از این مشکلات فنی در بسیاری از شناورهای رزمی وجود داشته؛ به ویژه درمورد سامانه تسلیحاتی ایجس به‌عنوان یک سامانه فرماندهی و کنترل (C2) تسلیحاتی متمرکز و خودکار که به شناورهای رزمی اجازه می‌دهد با حجم عظیم اهداف در محیط هوا و دریای پیرامون خود با طیف وسیعی از اهداف (از پهپاد تا بالستیک) مقابله کنند.

پی‌نوشت: تصویر اول مربوط به یک افسر جزء نیروی دریایی آمریکا در حال تنظیم و تراز کردن فرستنده IFF در ناو هواپیمابر روزولت و تصویر دوم مربوط به مرکز CIC یکی از ناوهای کلاس آرلی‌بروک

4/6
@Projectmeshkat