در حمله بامداد امروز به سوریه راکت‌انداز چندمنظوره هایمارس نیز مورد استفاده قرار گرفت؛ اقدامی که از منظر دیگر برای ما هشداردهنده خواهد بود!

هایمارس از دو پرتابگر M270A1 و M142 بهره می‌گیرد که براساس تصویر منتشر شده توسط خبرگزاری رویترز (لینک) پرتابگر M142 این سامانه با استفاده از هواپیمای C-17 در خاک سوریه مستقر شده است!

هایمارس می‌تواند با حمل راکت‌های MLRS (راکت‌های 227 میلی‌متری M26) تا فاصله 45 کیلومتر، با حمل راکت‌های GMLRS (راکت‌های 227 میلی‌متری M30/31) تا فاصله 92 و در ورژن ER تا فاصله 150 کیلومتر، با حمل موشک‌های 610 میلی‌متری ATACMS تا فاصله 300 کیلومتر و با استفاده از موشک‌های PrSM به اهدافی در فاصله 500 کیلومتری حمله کند.

به‌طور خلاصه هایمارس مستقر در پایگاه الشدادی سوریه درصورت استفاده از موشک PrSM می‌تواند بخشی از نیمه شمال‌غرب کشور را در برد خود قرار دهد اما این مسئله صرفا به هایمارس خلاصه نمی‌شود!

پی‌نوشت اول: ویدئوها مربوط به حملات انجام شده بامداد امروز با راکت‌های هایمارس

پی‌نوشت دوم: تصویر سوم مربوط به لانچر M142 درحال جابه‌جایی برای حضور در حمله آمریکا به سوریه

2/5
@Projectmeshkat

ارتش آمریکا در سال 2023 اولین آتشبار از سامانه موشکی تایفون را دریافت کرد و بناست تا سال مالی 2026 سه آتشبار دیگر از این سامانه را تحویل بگیرد.

سامانه موشکی تایفون با استفاده از یک مجموعه چهارتایی از سیستم لانچر عمودپرتاب MK-41 در قالب لانچرهای کانتینری می‌تواند برای حمل و پرتاب موشک پدافندی SM-6 استاندارد و موشک کروز BGM-109 تاماهاوک استفاده شود.

این سامانه در قالب یک آتشبار از یک خودروی کنترل و فرماندهی و چهار خودروی تل (هر تل دارای چهار لانچر عمودی برای حمل و شلیک موشک‌های پدافندی SM-6 استاندارد یا موشک‌های کروز تهاجم زمینی BGM-109 تاماهاوک) تشکیل شده است.

به این ترتیب آمریکا در کنار استقرار هایمارس در سوریه می‌تواند با استقرار سامانه موشکی تایفون در سوریه علاوه‌بر تقویت رینگ پدافندی زمین‌پایه خود با استفاده از موشک پدافندی SM-6 که قابلیت رهگیری موشک بالستیک در فاز ترمینال را دارد، موشک‌های کروز تاماهاوک را نیز در خاک سوریه مستقر کند تا با برد 1500 الی 2500 کیلومتر محدوده وسیعی از عمق کشور را در برد موشک‌های کروز تهاجم زمینی خود داشته باشد!

3/5
@Projectmeshkat

علاوه‌بر موشک تاماهاوک و PrSM، دسته جدیدی از تهدیدات بالستیک نیز علیه ایران وجود دارد!

سلاح هایپرسونیک بردبلند (LRHW) که اکنون با نام موشک هایپرسونیک دارک ایگل شناخته می‌شود، از جمله تهدیداتی است که با استقرار در پایگاه‌های آمریکا در منطقه از جمله سوریه می‌تواند علیه ایران به‌کارگیری شود.

این موشک در قالب آتشبارهایی در استعداد چهار خودروی تل (هر تل با امکان حمل و شلیک دو موشک دارک ایگل) فعال خواهد بود. در فوریه سال 2023 اولین آتشبار به گردان پنجم هنگ سوم توپخانه صحرایی ارتش آمریکا تحویل شد و براساس سال مالی 2026 آتشبار دوم نیز در اواخر 2026 تحویل می‌شود.

این موشک دو مرحله‌ای کلاهک هایپرسونیک گلایدر خود را تا پیش از رسیدن به مرحله رهاسازی به سرعت و ارتفاع بهینه رهاسازی رسانده و پس از آن کلاهک HGV در رژیم سرعت هایپرسونیک در امتداد یک مسیر کم ارتفاع در جو زمین به سمت هدف حرکت کرده و در مسیر پرواز خود به مانوردهی می‌پردازد.

براساس اطلاعات موجود این موشک با حداقل سرعت 17 ماخ دارای برد حدود 3500 کیلومتر است.

4/5
@Projectmeshkat

تحویل اولین سامانه پدافند لیزری به ارتش رژیم صهیونیستی

شرکت رافائل با انتشار تصاویری اعلام کرد (لینک) صبح امروز اولین سیستم لیزری پرتو آهنین (Iron Beam که در عبری Or Eitan خطاب می‌شود) را طی مراسمی در دفتر مرکزی رافائل در شمال سرزمین‌های اشغالی به ارتش این رژیم تحویل داده است.

این سیستم در سپتامبر امسال (لینک / ویدئوی آخر مربوط به تست مذکور) تست‌های عملیاتی خود را به پایان رسانده بود. براساس اطلاعات منتشر شده این سیستم در رهگیری و انهدام پهپاد، راکت، خمپاره و موشک کروز دقت بالایی از خود به نمایش گذاشته است.

براساس مشخصات اعلام شده توسط شرکت رافائل، این سامانه در کلاس لیزرهای پرتوان دسته‌بندی شده و با توان 50 تا 100 کیلووات برای رهگیری و انهدام اهداف مختلف شامل پهپاد، خمپاره، راکت و موشک‌های کروز استفاده خواهد شد.

دقت این سیستم در تثبیت نقطه هدف (Aim-point stabilization accuracy) و برد موثر آن برای رهگیری و انهدام اهداف از جمله مشخصاتی است که بنابر اعلام شرکت رافائل طبقه‌بندی بوده و اطلاعات دقیقی درباره آن منتشر نکرده است، با این حال تخمین زده شده که بردی حدود 10 کیلومتر خواهد داشت.

@Projectmeshkat

تزریق موفق؛ سیگنال ماهواره‌ها دریافت شد.

شب گذشته سازمان فضایی دولتی روسیه با انتشار خبری ضمن تزریق موفق محموله اصلی ماهواره‌بر سایوز اعلام کرد یک ساعت پس از پرتاب ماهواره‌بر، دو ماهواره Aist-2T از فرگات (Fregat / آخرین مرحله سایوز که با استفاده از پیشرانه سوخت مایع S5.92 وظیفه تزریق محموله در مدار را دارد) جدا و 50 ماهواره دیگر نیز به‌صورت گروهی از فرگات جدا شده و در مدار مقصد تزریق شدند. کل مدت زمان طی شده برای تزریق تمام محموله‌ها در این پرتاب حدود 5 ساعت بوده است.

بنابر اعلام وزیر ارتباطات نخستین سیگنال‌های هر سه ماهواره ظفر-2، پایا و کوثر-1.5 با موفقیت توسط ایستگاه زمینی دریافت شده است.

پی‌نوشت اول: تصویر اول تا سوم مربوط به استقرار و آماده‌سازی ماهواره‌بر سایوز-2.1B در سکوی پرتاب وستوچنی

پی‌نوشت دوم: تصویر چهارم مربوط به مراحل پرتاب سایوز تا تزریق ماهواره‌ها در مدار

پی‌نوشت سوم: تصویر پنجم و ششم اینفوگرافی‌هایی مربوط به ماهواره‌بر سایوز و فرگات به‌عنوان آخرین مرحله سایوز که وظیفه خطیر تزریق محموله‌ها را به‌عهده دارد.

@Projectmeshkat