حالا چرا داشتم به این فکر میکردم؟
داشتم با کشور خودمون مقایسه میکردم، خیلی قسمت هاش خراب شده، ضعف ساختاری داره، آیا شما اون کسی هستید که سعی میکنه کار خودش رو درست انجام بده؟ آیا شما هم از یه جایی به بعد خسته میشید؟

یک فرد، یک گروه، یک نسل باید بپذیره که کار غلط رو ببینه ولی کار درست رو انجام بده تا این چرخه درست بشه

عاشق وقتایی هستم که رفقا برای یه مورد پیش اومده برای یکیمون درخواست بسیج عمومی میدن
هرکی بتونه خودش رو میرسونه

Avengers, Assemble😎🔥

یادگیری هرگز متوقف نمیشه

وقتی پیش بینی های ماهانه ات جوریه که اول ماه موجودی به این صورت در میاد😂
امیدوارم زودتر حقوق رو بریزند

به امید چند تا صفر جلوی همین عدد 😎🔥

از کجا بفهمیم دختری که برا ازدواج انتخاب میکنیم اهل زندگی هست و میشه باهاش یه عمر زندگی کرد کسی نظری داره ؟
———————
میگن از دو نقطه فقط یک خط راست میگذره
1.گذشته ی تقریبا مشابه
2.نگاه مشابه به زندگی و فرهنگ خانوادگی هماهنگ
3.آینده و هدف همسو

این سه تا باعث میشه بفهمی احتمالا اوکیه
البته اون بحث جذابیت های ظاهری و باطنی که دیگه توضیح بدیهیات هست و باید تا حدقابل قبولی برقرار باشه

#آدم_عادی

🔹 ریچل و راس بچه رو برده بودن خونه‌ی اینها و به مونیکا میگفتن اگه ما چیزیمون شد تو مادرخوانده‌ی این شو. بعد که چندلر ذوق کرد گفتن نه! تو نه! آخر شب چندلر افسرده تو راهرو بود که مونیکا رفت پیشش و چندلر با ناراحتی گفت راست میگن، من آدم مسئولیت پذیر و قابل اعتمادی نیستم! مونیکا/
🔹 برگشت گفت واقعا افرادی که تو مستی با هم خوابیدن و حامله شدن بهتره از مسئولیت‌پذیری حرف نزنن!
تو خیلی هم خوبی.
گریه‌م گرفت. خیلی چندلر رو درک میکردم.
چقدر آدم‌های خوب بیخودی واسه تیکه‌ها و چرت و پرتهایی که افراد بعضا لوزر و بی‌لیاقت بارشون میکنن به خودشون میگیرن و میشکنن!

‏یه دیالوگ قشنگی تو سریال ‎لوسیفر بود که میگفت: "باخت و ناراحتیی که باعث بشه آدمارو بشناسی خودش یه برگ برندس!"
همینو بفهمیم واقعا زندگی ساده تر‌میشه.

در کار تیمی، به خصوص کارهای اقتصادی، خیلی مهمه که شما تبدیل به یک تیم بشید

یکی از دوستان بنده به نکته ی جالبی اشاره کردند.

پریودی در انسان به مراتب از فحل شدن در حیوانات بهتره
البته من که دختر نیستم و به نظرم اکثر پسرها هم از فحل شدن استقبال می‌کردند ولی به نظرم فحل شدن در انسان به مراتب مشکلات بزرگتری رو در جامعه به وجود می آورد تا پریودی.

عه من

یکی از تعجب کرده از اینکه طوطی چطور حرف میزنه؟ و چرا براتون شگفت آور نیست که طوطی میتونه حرف بزنه؟

شگفت آور هست ولی چیزهای خیلی جالب تری در مورد حیوانات هست و اون درک از خویشتن هست

طوطی مثل مرغ مینا میتونه صداها رو تقلید کنه و مثل یه سگ در مورد آموزش و آواها فرمان پذیر و حافظه داره، خب ترکیب این دوتا میشه شگفت آور
ولی همین طوطی اگر جلوی یه آیینه قرار بگیره، فکر میکنه یه طوطی دیگه رو دیده و هی حرف میزنه، سر و صدا میکنه و وقتی طوطی مقابل بهش جواب نمیده، افسرده میشه

حالا همین تست رو با فیل انجام بده، یه آیینه جلوش بگذار
َمیفهمه چیزی که توی آیینه هست در حقیقت خودشه، حتی نسبت به تمیز کردن و مرتب کردن خودش و بقیه جلوی آیینه اقدام میکنه، گاهی دیده شده رفتاری شبیه قربون صدقه رفتن جلوی آیینه دارند

این واقعا شگفت انگیز تره، درک از خود و خودآگاهی

به تشخیص تراپیستم اضطراب از اضطراب، افسردگی از افسردگی دارم 🫂

وقتی دیگه افسردگی هم بهت حس کافی بودن نمیده

البته که تو همه چی باید متفاوت باشم وا
فک کردی کمالگرای مجنون افراطی ای مث من با تشخیصای معمول و پیش پا افتاده راضی میشه؟

قصد داری با گل و ماشروم و زول، یکم چیز های دیگه بهش اضافه کنی؟

داشتم فکر میکردم که چرا فکر میکنم زندگی با حیوانات برام راحت تره؟

در حقیقت نه فقط برای خودم بلکه حس میکنم برای اکثریت مردم، زندگی با حیوانات (نگهداری پت) راحت تر زندگی با انسان ها(خانواده و رابطه) است

اولش به نظرم اومد شاید به خاطر پیچیدگی باشه، به هرحال انسان پیچیده تر هستند و تعامل باهاشون ظرافت بیشتری رو میخواد، بعد دیدم این نمیتونه دلیل اصلی باشه چون خودمون انسان هستیم و پیچیدگی رو درک میکنیم و نباید اینقدر این پیچیدگی برامون سخت باشه

چیزی که بعدش به ذهنم اومد این بود که نحوه ی تعامل مهمه، حیوانات به خاطر غریزه ی قوی که میل به بقا رو پررنگ تر از بقیه ی ویژگی هاشون میکنه، میل به یادگیری دارند. عادات شما و رفتارتون رو یاد می‌گیرند.
در صورتی که انسان ها توقع درک شدن دارند، یه دیدگاه خودمحوری که انگار جهان به دور اونها میچرخه. همه باید من رو درک کنند، همه باید من رو یادبگیرند، همه باید من رو دوست داشته باشند.
و این حس یکطرفه تعامل با انسان ها رو سخت تر میکنه

نظر شما چیه؟
واقعا حس میکنید که تعامل با حیوانات کوچه و خیابون براتون راحت تر از تعامل با 90 درصد جامعه ی انسانی اطرافتونه؟
دلیل تایید یا رد این صحبت از نظر شما چیه؟

https://news.1rj.ru/str/PrometheusDiary/2411

خب نه صددرصد موافقم نه مخالف
ولی بنظرم دلیل اینکه اینطوری حس می‌کنی اینه که ما از حیوانات توقعی نداریم. به حیوون خونگی‌مون بدون قید و شرط عشق می‌دیم براش یه جای گرم و نرم در نظر می‌گیریم. حواسمون هست تنها نمونه، باهاش بازی کنیم و ببریمش گردش. غذای مورد علاقشو می‌دیم بهش، نوازشش می‌کنیم، سروقت دکتر می‌بریمش و خیلی تایم براش می‌ذاریم و حتی خیلی هزینه می‌کنیم براش. جالب اینه که در عوضش انتظاری نداریم. همین که باشه کافیه. همین که اونم عشقشو به نحوی نشون بده کافیه برامون. حالا سوال اینجاست: آیا ما با انسان‌ها هم همین رفتارو داریم؟ ازشون انتظاری نداریم؟ یا اگه کوچکترین کاری براشون کردیم توقع جبران داریم؟ توقع تشکر و قدردانی داریم؟ به قول تو توقع درک شدن داریم؟ توقع داریم حرفامونو بی چون و چرا قبول کنن و نظر خودشون مهم نباشه
و تلخ تر این که ما حتی این‌قدر که برا پتمون وقت می‌ذاریم برای پارتنر‌مون، مادر پدرمون، خواهر برادرمون و دوستامون وقت نمی‌ذاریم، یادمون می‌ره اونا هم احساس دارن اونا هم نیاز دارن در آغوش کشیده بشن نیاز دارن بهشون عشق بدیم
می‌دونی.. من فکر می‌کنم هر موقع رفتاری که با حیوون خونگی‌مون داشتیم دقیقاً همونو با آدما هم داشته باشیم اون موقع میشه نظر داد