قسمت دوم و پایانی

حال چه باید کرد؟
1. پدافند از نان شب واجبتر است: بدون فوت وقت سریعا باید سامانه‌های پدافندی ایران تجهیز و نصب شود. از روسیه یا چین به هر قیمتی که شده باید پدافند کامل به علاوه نیروی هوایی روزآمد خریداری شود. این از نان شب برای ایران واجبتر است. چینی‌ها ادعا کردند در سال ۲۰۲۱ این پیشنهاد را به ایران داده‌اند اما پاسخی از ایران نگرفته‌اند! شک نکنید که نفوذی‌ها نگذاشتند آن مذاکرات به نتیجه برسد. سریعا ورق را برگردانید. اگر پدافند ایران سریعا درست نشود اسراییل بارها و بارها باز به ما حمله خواهد کرد.
2. پاک کردن نفوذ: یک فرد قابل اعتماد و مسلط و باهوش و جا افتاده که اکنون هیچ مسئولیتی هم ندارد با اختیارات تام مسئول پروژه ردیابی نفوذ در ایران شود. این پروژه‌ای نیست که توسط سیستم فعلی قابل انجام باشد. تندروهایی که روی افزایش شکافهای بین مردم و حکومت (شکاف معیشت، شکاف حجاب و شکاف فیلترینگ) در این مدت پافشاری کردند خدمت بزرگی به دور شدن مردم از نظام سیاسی کردند آنها را کامل بررسی کنید.
3. انجام اصلاحات اقتصاد و سیاسی بزرگ: بعلت تنهایی استراتژیک ایران، مردم پاشنه آشیل امنیت ایرانند. مردم میخواهند اقتصاد خوبی داشته باشند و زندگی کنند. به هر ترتیب که شده باید با اصلاحات پردامنه و سریع اقتصادی، ریل اقتصاد ایران را عوض کنید. اصلاحات انرژی و ارزی و تجاری را با تمرکز بر دادن کل این رانتها که نون در اختیار عده معدودی است، بصورت مساوی به همه مردم کلید بزنید که مردم را قدرتمند کنید و اصلاحات را ممکن سازید. همچنین سریعا با اصلاحات در روندهای سیاسی کشور، گروه‌های ناراضی اصلی جامعه ایران (زنان، جوانان و فقرا) را با دادن نمایندگی موثر به آنها در روند سیاسی به خود نزدیک کنید و اجازه دهید شکافها با سیاست و نه با خون و خیانت پر شوند. خط قرمز ایران باید این باشد که در هیچ انتخاباتی نباید کمتر از ۷۰٪ مردم بصورت واقعی شرکت کنند که اگر چنین شد یعنی اشتباه بزرگی کرده‌ایم که البته امنیت کشور را هم دچار خدشه خواهد کرد.
4. شکایت علیه اسراییل: از صبح امروز، بهترین تیم حقوقی ممکن در جهان را پیدا منید و این تهاجم را در دادگاه‌های بین‌المللی بصورت جدی پیگیری حقوقی بکنید. اصلا نباید این امکان فشار را دستکم گرفت. همچنین خسارات مادی تمام افرادی که در این مدت خسارت دیدند را بدون فوت وقت و با دست و دلبازی جبران کنید. اسراییل باید متجاوز شناخته شده و محکوم شود.
5. استراتژی ابهام: در ‌سرنوشت ذخایر غنی‌شده باید استراتژی ابهام را پیش گرفت و از فرصت باقیمانده تا اسنپ بک برای بازی با این ذخایر استفاده کرد. مشت خود را براحتی برای آژانس باز نکنید. از این امتیاز برای جلوگیری از اسنپ‌بک و برای مذاکره با امریکا استفاده کنید.
6. بنیان سیاست خارجی جدید: باید امنیت و توسعه در یک بستر به عنوان اهداف کلیدی ایران در دو دهه آتی تعریف شده و هر اقدامی که خلاف این دو باشد نباید انجام شود. نمیشود با سیاست خارجی منزوی و با عدم انجام اصلاحات اقتصادی و سیاسی توسعه و امنیت را برقرار کرد. حال که به خوبی میدانیم تنها نیم درصد بودجه نظامی کشورهای روبروی خودمان هستیم اولا پیمان نظامی و دفاعی با کشوری هسته‌ای باید ببندیم که در لحظه بحران به ما کمک کند. ثانیا بودجه نظامی ایران را باید افزایش دهیم. ثالثا سیاست خارجی خود را از مقابله مستقیم با آمریکا باید به سیاست هوشمندانه‌تری ارتقا دهیم. سیاستی که بارها بر آن پافشاری کرده‌ام. سیاستی که سعدی در مواجهه با دشمن بزرگتر توصیه میکند و آن صبر استراتژیک است که در کوتاه مدت تا زمانی که به اندازه کافی قوی نشده‌ای حتی با دشمنی که بزرگتر از توست باید دوستی کنی تا آسیبی به تو نرسد، فرصت دشمنی همیشه وجود دارد: «عدو را به فرصت توان کند پوست/پس او را مدارا چنان کن که دوست» بنابراین سیاست خارجی ایران از این پس به جز موازنه مثبت نمیتواند باشد. باید منافع کشورهای خارجی در ایران را تعریف کرده و بصورت انبوه ایجاد کنیم. عدم حمله به نیروگاه بوشهر که روسها در آنجا مشغول بودند بهترین مثال در این زمینه است که حضور نیروهای خارجی دست دشمن را می‌بندد.

امیدوارم این بحران سبب تغییر جهت اساسی و جدی گرفتن موارد پیش گفته یا مواردی که اندیشمندان حوزه‌های مختلف خواهند گشت و نوشت بشود و هیچ‌گاه مصداق این شعر ملک‌الشعرای بهار نشویم که میگوید:
«روزگارت چنان بمالد گوش
که زند مغز استخوانت جوش
شوی از کوب آسمان شیدا
درد پیدا و زخم ناپیدا»
@sadegh_alhosseini

کسی میگفت: زندگی مشترک موفق نتیجه ی یه تلاش 60/40 هست که در اون هردو تلاش می‌کنند اون 60 باشند.

میگم که کسی الان از ما انتظار نداره یکی دو روزه برگردیم به روال عادی زندگی؟
چون من یکی دو ماهی وقت لازم دارم تا این آسیب روحی جسمی که جنگ بهم وارد کرده رو درمان کنم.

بستگی داره
اگر رئیس نداری، راحت باش و به مرور برگرد

رئیس ما که انتظار داشت حتی در زمان جنگ کاملا عادی کار کنیم و بهره وری خودمون رو حفظ کنیم.

از غم‌انگیزترین تصاویر ثبت‌شده در طی 7 سال جنگ در سوریه، تصویر دخترک 4 ساله‌ای‌ست که از لنز دوربین ترسید و گمان کرد عکاس اسلحه به سوی او گرفته‌ و دست‌ها را از ترس بالا برد

متن و عکس کپی هست

خیلی ها دارند توی توییتر و اینستاگرام از فروپاشی روانی و افسردگی و اینها میگن

میدونم دوستان، ناراحتی تون رو درک میکنم
و به نظرم شما هم الان میتونید درصدی از غم و ناراحتی مردم سوریه و لبنان و غزه رو درک کنید.

یه دختر چهارساله که حتی دوربین رو اسلحه میبینه. یه دختر که میدونه خودش هم از آسیب در امان نیست

متاسفم که اینقدر جدی و رک این قضیه رو میگم.
ما آتش بس بی توافق کردیم. یعنی عملا استراحت بین دو راند هست.

این اصلا به معنی صلح نیست.

متاسفانه کاری از دست خیلی هامون برنمیاد ولی اگر کاری از دستتون بر میاد، در جهت سلامت جسم و روان خودتون و خانواده تون انجام بدید.

خودم حس میکنم اسرائیل حداکثر 1 تا 2 ماه دیگه دوباره حمله میکنه اگر توافق صورت نگیره.

و این بار، حمایت و دخالت آمریکا بیشتر خواهد بود.

مثلا آموزش کمک های اولیه ببینید، هلال احمر، خوندن جزوات، دیدن آموزش ها در یوتیوب و ....

شما هم دلتون کلاس تابستونی میخواد؟
من دلم برای کلاس تابستونی زمان دبستان و راهنمایی تنگ شده.

همه جای دنیا مهندسی شغل سختیه

وقتی میگم قصدتون از رابطه رو مشخص کنید یعنی همین
حواستون باشه اصلا دنبال چی هستید و برای چه جور ماهی قلاب میندازید.

دنیا گذران و کار دنیا گذران

#Bio

نظر نامحبوب:
پوشش و ظاهر ، انتخاب شماست پس باهاش قضاوتتون میکنم.

پ.ن: منظورم برند بودن نیست منظورم تمیزی و آراستگیه. باز یا بسته بودنشه. مناسب موقعیت بودنشه

پرومتئوس جان
حس میکنم این نظر دیگه خیلی رادیکاله
راستش حس میکنم استثنا هایی در در این زمینه هست.
آشنایی های بلند مدت میتونه خیلی از سوء تفاهم ها در مورد ظاهر یا رفتار دیگه رو کمرنگ کنه.

ببین سید
خیلی از این استثناهایی که میگی با هم کنار میان گاهی به خاطر مشکلات شخصیتی فرده یعنی بعضی افراد هستند که اصلا از نگاه هیز بقیه به پارتنر خودشون (چه زن و چه مرد) لذت می‌برند.
این افراد رو نمیتونی داخل آمار خودت بیاری.
درحقیقت من میگم هر انسان سالمی دوست نداره که رابطه ی خاص خودش رو با بقیه قسمت کنه و به دنباله ی اون قطعا اون رابطه ی خاص شامل رفتار های خاص و حتی ظاهر خاص میشه
شک دارم همکارت تا حالا تو رو با پیژامه ی راه راه دیده باشه
این لباس بخشی از رابطه ی صمیمانه ی تو با دوستات و خانواده ی تو هست.
پس وقتی یه آدم سالم دنبال یه رابطه ی خاص و بلند مدت و جدی میگرده نمیاد فرد مورد نظرش رو از بین آدم هایی انتخاب کنه که همین الان هم 90 درصد شخصیت و ظاهرش رو برای همه آزاد کرده.

خود تو هم قطعا قسمتی از شخصیت، رفتار و ظاهر خودت رو قراره فقط به یه نفر نشون بدی و هرچقدر سهم این قسمت از کل شخصیت تو بیشتر باشه ، رابطه خاص تره و فاصله اش از بقیه ی روابطت بیشتره
در نتیجه محکم تره

و بازم میگم، استثناها رو بی خیال شو. هیچ آدم عاقلی عمر خودش رو برای پیدا کردن استثناها هدر نمیده
همینجوری هم پیدا کردن آدم مناسب سخته.

این مینی سریال باعث شد اولا خوشحال باشم که هنوز خانواده در ایران خیلی مهمه و رسانه اینقدر زیاد قدرتمند نیست
ادامه اش ممکنه بخشی از داستان رو لو بده پس اسپویلر میگذارم:
راستش جرم های خشونت بار زیر سن قانونی حس میکنم که بیشتر شده و متاسفانه این یعنی ما هم داریم به این سمت میریم
آزادی دادن به اینکه بچه ها هر کاری دلشون میخواد بکنند باعث سردرگمی اونها میشه و از طرفی باعث میشه شما از دنیای اونها فاصله بگیرید
بچه های کوچیک میتونند در فضای مجازی قلدر های بزرگی باشند، به خصوص دخترا که معمولا دنبال کننده های بیشتری در فضاهای مجازی دارند.

#watchlist

بله و متاسفانه چون ارزش های جامعه همسو با این رفتار هست، فرد معمولا به تراپیست مراجعه نمیکنه

دوتا راه هم به ذهنم میرسه
1. پدر و مادرها به شکل صحیح به بچه هاشون عزت نفس و حس ارزشمندی بدن (دیگه لوس و نُنُر و حق به جانب هم نشن)
2. ارزش های جامعه همسو با شکل های ناسالم توجه نباشه

متاسفانه با توجه به فرهنگ غربی اصلا حس نمیکنم که مورد دوم امکان پذیر باشه

این مینی سریال خیلی این نکته رو نشون میده که در فرهنگ غربی فاصله ی احساسی زیادی بین والدین و فرزندان وجود داره.