رولینگ صندوق حقوقی ۱.۲ میلیارد دلاری برای حمایت از نقض حقوق افراد ترنس راه‌اندازی کرد🚨

جی‌کی رولینگ سازمان جدیدی به نام (JKRWF) راه‌اندازی کرده است تا از تلاش‌های قانونی برای حذف زنان ترنس از زندگی عمومی، حذف از محل‌های کار و فضاهای زنانه حمایت مالی کند. این ابتکار که کاملاً توسط خود رولینگ، که دارایی خالص بیش از ۱ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود، تأمین مالی می‌شود، نشان‌دهنده تشدید خطرناک مبارزات او علیه حقوق افراد ترنس‌ است.

رولینگ در ۲۴ می در توییتر اعلام کرد صندوق خصوصی را صرف نقض حقوق افراد ترنس می‌کند. تلاشی نه چندان آشکار برای تضعیف حمایت‌های قانونی از افراد ترنسجندر.

این صندوق از افراد و سازمان‌هایی که برای لغو قوانین برابری و بیرون راندن زنان ترنس از فضاهای عمومی و سازمانی تلاش می‌کنند، حمایت خواهد کرد.

این اقدام پس از حمایت مالی او از گروه ضد ترنس «برای زنان اسکاتلند» صورت می‌گیرد که اخیراً حکمی از دیوان عالی بریتانیا دریافت کرده است که «زن» را فقط بر اساس جنسیت هنگام تولد تعریف می‌کند تصمیمی که به طور گسترده توسط سازمان‌های حقوق بشری محکوم شده است. رولینگ همچنین اشاره کرده است که این صندوق ممکن است از دعاوی علیه سیستم‌های زندان که زنان ترنس را در کنار زنان سیس‌ نگهداری می‌کنند، حمایت کند، با وجود اینکه زنان ترنس به احتمال زیاد بیشتر در معرض خشونت و سوءاستفاده در پشت میله‌های زندان قرار دارند.

سابقه رولینگ واضح است:
-او مرکز Beira's Place را تأسیس کرد که دریافت کمک به زنان ترنس را ممنوع می‌کند.
-او در جریان المپیک ۲۰۲۴ به اشتباه ایمان خلیف، بوکسور، را به مرد بودن متهم کرد و این منجر به آزار و اذیت شد.
-او پیوسته از جایگاه خود برای غیرانسانی جلوه دادن افراد ترنس تحت عنوان «حمایت از زنان» استفاده کرده است. بدون اینکه حمایتی از زنان کرده باشد. تنها روی نفرت به افراد ترنس سرمایه گذاری کرده است.

او یک میلیاردر است که از ثروت خود برای هدف قرار دادن و آسیب رساندن به جامعه‌ای که از قبل به حاشیه رانده شده است، استفاده می‌کند. صندوق جدید رولینگ، آزادی‌ها، امنیت و کرامتی را که به سختی به دست آمده است، از افراد ترنس، به ویژه زنان ترنس، سلب خواهد کرد.

این هدفمند، عمدی و خطرناک است و باید با آن مقابله شود.
﹙#TransNews﹚

برای تهیه بایندر با سایز خودتون می‌تونید از اینجا سفارش بدید:
https://transbinder.ir/

( پارت هشتم )
ورزشکاران اینترسکس

بسیاری از بحث‌های مربوط به ورزشکاران ترنس از یک باور افسانه‌ای ناشی می‌شود که دو جنس کاملاً مجزا وجود دارد و افراد ترنس به‌طور مصنوعی از این تمایز تجاوز می‌کنند. اما در واقع اینطور نیست. همانطور که در ویدیوی افراد ترنس‌ و جنسیت بیولوژیکی: آنچه که علم می‌گوید (به ویژه بخش های "جنسیت چند وجهی است" و "جنسیت متغیر است") توضیح می‌دهم، جنسیت یک موجود ساده منفرد نیست، بلکه مجموعه‌ای از ویژگی‌های دوشکل جنسی است که هر دو به طور طبیعی متفاوت هستند و ممکن است همه در یک جهت در یک شخص قرار نگیرند. افرادی که به طور طبیعی خارج از آنچه برای مرد یا زن "استاندارد" در نظر گرفته می‌شود خواه کروموزوم های جنسی، هورمون‌ها، آناتومی یا فیزیولوژی باشد، 1 تا 2٪ از جمعیت را تشکیل می‌دهند و در مجموع به عنوان "اینترسکس" یا داشتن "تفاوت در رشد جنسی" توصیف می‌شوند.

سابقه طولانی وجود دارد که نهادهای حاکم بر ورزش در تأیید جنسیت به منظور جلوگیری از نفوذ مردان سیس به ورزش زنان (که در واقع هرگز اتفاق نیفتاده است) درگیر می‌شوند، اما نتیجه نهایی اجتناب‌ناپذیر حذف زنان اینترسکس (که ممکن است دارای مزایای قابل‌توجهی باشند یا نداشته باشند) است. رژیم‌های گذشته شامل بازرسی دستگاه تناسلی و غربالگری کروموزومی بود، اما امروزه تمایل دارند روی سطح تستوسترون ورزشکاران تمرکز کنند. برای اطلاعات بیشتر در مورد این تاریخ، می‌توانید کتاب‌های اخیر جوآنا هارپر و مایکل واترز را بررسی کنید . اما اگر به دنبال چیزی هستید که آزادانه در دسترس باشد، من پادکست شش قسمتی تست شده را به شدت توصیه می‌کنم: تاریخچه شگفت انگیز ورزش زنان، که به اجرای اخیر این محدودیت‌های مبتنی بر هورمون و بسیاری از سوالات علمی و اخلاقی پیرامون آن‌ها می‌پردازد.

به طور خلاصه، همانطور که نهادهای حاکم بر ورزش با فشار فزاینده‌ای برای محدود کردن واجد شرایط بودن زنان ترنس برای رقابت در ورزش زنان مواجه بودند، آن‌ها نیز واجد شرایط بودن زنان اینترسکس را به طور قابل توجهی محدود کردند. در سال 2018، World Athletics (زمانی که IAAF نام داشت) بالاترین سطح مجاز تستوسترون را در زنان از 10 نانومول در لیتر به 5 نانومول در لیتر کاهش داد، اما فقط برای برخی رویدادها، این تغییر به عنوان خودسرانه و بالقوه تبعیض آمیز توصیف شد . به نظر می‌رسید به طور خاص کستر سمنیا دارنده مدال طلا را هدف قرار داده است. سپس در سال 2023، به‌عنوان بخشی از تغییر سیاست فوق‌الذکر که زنان ترنس را که «بلوغ اولیه» را تجربه کرده‌اند ممنوع کرد، World Athletics حد تستوسترون را به 2.5 نانومول در لیتر کاهش داد و آن را در تمام مسابقات زنان اعمال کرد. این باعث شد تا زنان بیشتری از رقابت پاک شوند.

تلفات انسانی این تغییرات خط مشی، و همچنین تحقیقات ناقص و منطق معیوب که آن‌ها را هدایت می‌کند، در تست شده به تفصیل آمده است (به ویژه در قسمت های 4 و 5). همچنین نگاه کنید به: Karkazis et al. (2012) ؛ Karkazis & Carpenter (2018) ; پیلکه و همکاران (2019) ؛ بومن اسمارت و همکاران (2024)

در حالی که آندروژن‌ها ممکن است مزایایی را به همراه داشته باشند، آن‌ها تنها عامل دخیل در اینجا نیستند. یک ورزشکار مرد متوسط ​​سیس با وجود سطح تستوسترون به میزان قابل توجهی بالاتر به قهرمانی در مسابقات شنا یا دوی سرعت در المپیک زنان نزدیک نمی‌شود. به طور مشابه، در حالی که برخی از زنان اینترسکس گهگاه مدال طلا می‌گیرند، بسیاری از زنان اینترسکس به طور منظم به زنان شکست می‌خورند و حتی آن‌هایی که برتر هستند (مانند کستر سمنیا) عملکردهای ورزشی در محدوده همتایان مرد نخبه خود کسب نمی‌کنند.

﹙#Intersex﹚

( ادامه پارت هشتم )
ورزشکاران اینترسکس

همانطور که در مقدار آندروژنی که یک زن یا مرد ممکن است تولید کند، تنوع طبیعی وجود دارد، در ظرفیت فرد برای پاسخ به آندروژن‌های گفته شده نیز تنوع طبیعی وجود دارد. به عنوان مثال، در حالی که آندروژن‌ها رشد موهای صورت و بدن را تسهیل می‌کنند، بسیاری از زنان مودار و مردانی هستند که پشمالو نیستند. در حالی که سطوح بالای تستوسترون در دوران بلوغ باعث می‌شود که فرد نسبت به سطوح پایین‌تری قد بلندتر شود، زنان قد بلند و مردان کوتاه‌قد زیادی وجود دارند. همین امر قطعاً در مورد تأثیر آندروژن‌ها بر توده عضلانی و هموگلوبین صدق می‌کند. (من ماهیت چنین ویژگی‌های پیچیده‌ای را در فیلم افراد ترنس و جنسیت بیولوژیکی: آنچه علم می‌گوید توضیح می‌دهم )

برخی از ورزشکاران نخبه دارای سندرم عدم حساسیت به آندروژن (AIS) هستند، که به این معنی است که سلول‌های آن‌ها قادر به پاسخگویی به تستوسترون نیستند، با این حال آن‌ها هنوز قادر به رقابت در سطوح بالا هستند و همانطور که ساینتیفیک امریکن اشاره می کند:
یک مطالعه روی ورزشکاران نخبه سوئدی هیچ ارتباطی بین تستوسترون و عملکرد ورزشی پیدا نکرد و مطالعه اخیر روی ورزشکاران نوجوان در استرالیا همبستگی منفی قوی بین سطح تستوسترون در زنان و عملکرد را نشان داد.

مردان نیز لزوماً از سطوح بالای تستوسترون مزیت زیادی کسب نمی‌کنند : تقریباً 17 درصد از ورزشکاران مرد نخبه که در یک مطالعه اندازه‌گیری شدند، سطح تستوسترون کمتری از حد معمول مردان داشتند و تقریباً 10 درصد از آن‌ها سطح تستوسترون زیر 5 نانومول در لیتر داشتند. تأثیر واضح مکمل‌های تستوسترون بر بدن و میانگین تفاوت‌های توده عضلانی بین مردان و زنان، این فرض را آسان می‌کند که سطوح بالاتر تستوسترون بدون توجه به عوامل دیگر، به طور خودکار توانایی ورزشی برتر را به ارمغان می‌آورد. اما علم نشان می‌دهد که حداقل در میان ورزشکاران نخبه، ارتباط بین تستوسترون و عملکرد ورزشی چندان واضح نیست.

﹙#Intersex﹚

اصطلاح Protect the dolls به چه معناست؟

این شعار که اکنون به طور گسترده به رسمیت شناخته شده است، توسط طراح مد، کانر آیوز، در جریان نمایش هفته مد لندن در فوریه 2025، محبوب شد، جایی که او این پیراهن را در واکنش به افزایش قوانین ضد ترنس، به ویژه در ایالات متحده، به نمایش گذاشت و تمام درآمد حاصل از فروش آن صرف حمایت از افراد ترنس می‌شود.

«عروسک‌ها/dolls» یک اصطلاح محبت‌آمیز است که ریشه در فرهنگ سالن رقص دهه ۱۹۸۰ دارد و در اصل توسط زنان ترنس سیاه‌پوست و لاتین به عنوان راهی برای تأیید زنانگی، هویت و انعطاف‌پذیری ابداع شد.

این عبارت از آن زمان به نمادی از همبستگی، حمایت و فراخوان فوری برای محافظت از زندگی افراد ترنس در میان خصومت سیاسی فزاینده تبدیل شده است.

﹙#TransNews﹚

آیا افراد سیسهترو می‌توانند برای ماه پراید امسال، کمتر روی «Love is Love» و بیشتر روی «افراد ترنس که در خطر هستند» تمرکز کنند؟

ریشه‌های پراید : پراید یک رژه شرکتی نیست. این یک قیام و مبارزه مداوم برای آزادی است.

در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در سراسر ایالات متحده، روابط گی غیرقانونی بود و افراد ملزم به پوشیدن لباس‌های «مناسب جنسیت» بودند که با جنسیت تعیین‌شده‌شان مطابقت داشت. پلیس به‌طور معمول بارها و گی کلاب‌ها مورد بازرسی قرار می‌داد و هر کسی را که خارج از هنجارهای جنسیتی بود یا فرض می‌شد، هدف قرار می‌داد.

تا زمانی که افراد گی در سراسر آمریکا از حقوق خود برخوردار نباشند، دلیلی برای جشن گرفتن وجود ندارد.
مارشا پی. جانسون ۱۹۴۵-۱۹۹۲

جانسون،زن ترنس، اکتویست آزادی گی آمریکایی و خود را درگ کوئین معرفی کرد. او که به عنوان مدافع صریح حقوق گی شناخته می‌شد، یکی از چهره‌های برجسته در قیام استون‌وال در سال ۱۹۶۹ بود.

شورش‌های استون‌وال که قیام استون‌وال نیز نامیده می‌شود، در ساعات اولیه ۲۸ ژوئن ۱۹۶۹ آغاز شد، زمانی که پلیس شهر نیویورک به استون‌وال، یک گی گلاب واقع در گرینویچ ویلیج در شهر نیویورک که آن برای درگ کوئین‌ها، افراد ترنس، لزبین‌های بوچ، سکس ورکرها و جوانان بی‌خانمان پناهگاهی امن محسوب می‌شد، حمله کرد.

در جریان آن حمله، یک درگ کینگ لزبین و gender nonconforming به نام استورمه دلاوری در برابر دستگیری مقاومت کرد و با فریاد به دیگران گفت: «بچه‌ها چرا شماها کاری نمی‌کنید؟»

شورشی متولد شد. شورشی که توسط افراد ترنس poc رهبری می‌شد و به مدت شش روز در خیابان‌های اطراف استون‌وال ادامه یافت و جنبش بسیار گسترده‌تری از حقوق LGBTQ+ را برانگیخت. اگرچه شورش‌های استون‌وال مسلماً مشهورترین و تأثیرگذارترین قیام‌ها برای حقوق افراد لزبین‌، گی‌، بای‌ و افراد ترنس‌ (LGBTQ+) هستند، اما اولین قیام‌ نیست. قیام‌های LGBTQ+ مختلفی در سراسر کشور قبل از استون‌وال رخ داده است، برخی بیش از یک دهه در لس‌آنجلس، میلواکی، فیلادلفیا و غیره.

ما خط مقدم هستیم.
سیلویا ریورا ۱۹۵۱-۲۰۰۲

سیلویا ریورا، زن ترنس، یک فعال حقوق گی و ترنس آمریکایی بود که همچنین به عنوان یک مددکار اجتماعی برجسته در نیویورک فعالیت می‌کرد. ریورا که به عنوان یک درگ کوئین شناخته می‌شد، در تظاهرات جبهه آزادی گی شرکت می‌کرد.

ریشه‌های پراید رادیکال و اینترسکشنال هستند

در سال ۱۹۷۰، در اولین سالگرد استون‌وال، اولین رژه پراید در نیویورک برگزار شد. این رژه اعتراضی علیه خشونت و تبعیض پلیس بود. تاریخ جشن پراید را نمی‌توان بدون قدردانی از رهبری زنان ترنس بلک و poc ، از جمله مارشا پی.جانسون، سیلویا ریورا، و خانم سرگرد گریفین-گریسی، به درستی گرامی داشت.
﹙#Pridemonth﹚

اوه لوزری که تو هستی نانسی میس...

طبق گفته‌ی کارمندان سابق و یک شهادت‌نامه، نانسی میس ظاهراً از پیشینه‌ی «فنی» خود برای استقرار ربات‌ها در رسانه‌های اجتماعی استفاده کرده و از کارمندان خواسته است که از طرف او پست بگذارند. یکی از کارمندان سابق می‌گوید: «ما مجبور بودیم چندین حساب کاربری، حساب‌های کاربری موقت و جعلی و ... بسازیم و به نظرات پاسخ دهیم و چیزهایی بگوییم که درست نبودند! حتی در انجمن‌های ردیت.»

﹙#TransNews﹚

لزلی فاینبرگ، یک اکتیویست لزبینِ بوچ و ترنس و نویسنده، در سال ۱۹۹۶ مصاحبه‌ای با شبکه پی‌بی‌اس انجام داد. او به تغییر زبان از «ترنسسکشوال» که به عنوان یک اختلال پزشکی فهرست شده بود به اصطلاح امروزی «ترنسجندر» کمک کرد.
﹙#TransHistory﹚

«ترنس‌سیسترز: مجله فمینیسمِ ترنس» توسط داوینا آن گابریل ایجاد و توسط شرکت انتشاراتی اسکای‌کلاد در طول سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ منتشر شد.

در بیانیه هدف آن آمده است: «با اذعان به این واقعیت که افراد ترنس نه تنها در جامعه اصلی، بلکه حتی در فلسفه و فرهنگ فمینیستی نیز به طور سیستماتیک ساکت، به حاشیه رانده، بدنام و حتی مورد بی‌رحمی قرار گرفته‌اند، ترنس‌سیسترز: مجله فمینیسم ترنسکشوال ایجاد شده است تا به جای اجازه دادن به دیگران برای انجام این کار، روند تعریف خود و ایجاد واقعیت خودمان را پیش ببرد.»

این نشریات شامل مقالات، نامه‌هایی به سردبیر، نقد کتاب، کارتون‌ها، عکس‌ها و آثار هنری هستند. موضوعات تحت پوشش شامل فمینیسم، کنشگری، جنبش ترنسجندر، جنبش زنان، ترنس‌ستیزی، تبعیض و حقوق مدنی است.

نکته: این ژورنال‌ها قدیمی هستند، ترنسکشوال در حال حاضر به دلیل سابقه‌ی پزشکی‌سازی و بیمارانگاری افراد ترنسجندر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.

﹙#TransHistory﹚

ترنس‌سیسترز: مجله فمینیسم ترنسکشوال شماره ۱ (سپتامبر-اکتبر ۱۹۹۳)
﹙#TransSisters﹚

ترنس‌سیسترز: مجله فمینیسم ترنسکشوال شماره ۲ ( نوامبر-دسامبر ۱۹۹۳)
﹙#TransSisters﹚

ترنس‌سیسترز: مجله فمینیسم ترنسکشوال شماره ۳ (زمستان ۱۹۹۴)
﹙#TransSisters﹚

ترنس‌سیسترز: مجله فمینیسم ترنسکشوال شماره ۴ (بهار ۱۹۹۴)
﹙#TransSisters﹚

ترنس‌سیسترز: مجله فمینیسم ترنسکشوال شماره ۵ (تابستان ۱۹۹۴)
﹙#TransSisters﹚