رویایی که روزگار به ما بدهکار است.
ایران ۲- پرتغال ۱

پژمان راهبر

@Youtwitte

هنوزم حسرت داریم :)

Isn’t it lovely? All alone.

Heart made of glass
My mind of stone:,)

چيزي نداري ا خودت تو حتي امضات صافِ!

كاش لاكپشت بودم و الآن پا ميشدم ميرفتم تو لاكم.

چ كنم؟
حرفِ دلم را بزنم؟ يا نزنم؟

شايد ي روز از نبش قبر كردنِ خاطرات دس برداشتيم.

چون من خیلی بی‌عرضه‌تر از اینم که منطقی باشم.

ما داشتيم ميرفتيم مرحله بعدي

غول مرحله قبلي اومد نشست رومون!

آيا تقصيرِ ماست؟

”من بچه پروانه اي بودم ك بالاشُ تو زدي.“

پي پي پينوكيو:)

داشتيم ميساختيم ك اومدي نسازي.

دلت اگه باز شكسته شد، چشات ا نگاهش خسته شد، داشتي ميوفتادي بيا.
ميتونم نگيرم مگه آخه دستتُ؟

تكليفِ اون عوضيِ نفهمي ك هرچي با زبونِ بي زبوني و زبونِ با زبوني بهش ميفهمونيم ك انقد نچسبه بهمون اما بازم مياد ميچسبه و گير ميده چيِ؟

تمام خانه سکوت و تمام شهر صداست!
از این سکوت گریزان،از آن صدا بیزار
-فاضل‌نظری

معنی بخشیدن یک دل به یک لبخند چیست ؟ :))

ي دنيا انسان
ي انسان دنيام.

و در نهايت ما هممون ي احساساتِ شروع نشده اي داريم ك حس ميكنيم بايد تمومشون كنيم. #ال