غنچه‌های کاغذ دیواری گل شدن از وقتی رفتی.

آسمونِ ما انقد پرنده توش پر نميزد ك پشه رد ميشد خونِمونُ ميريختيم تو شيشه ميداديم بهش.

هميشه اشتباه تايپي بودم.

شبِ ما انقد ستاره نداشت كرم شب تاب ميديدم ذوق ميكرديم.

اگه بگين حالُ حوصله ندارين واقعا خيلي بهتر از اينِ ك باهامون مثل مزاحما برخورد كنين.

اين ك باحالين ك خيلي خوبه، اين ك باحال نيستين اما تلاش ميكنين باشين رو هم ميشه تحمل كرد، اما توروخدا وقتي نيستين احساس نكنين خيلي باحالين. شما نميدونين چقد منفور بنظر مياين.

آسمونُ بي تو خط خطي كردم.

میدونی، بعضی وقتا یه سری اتفاقا رخ دادن یا ندادنش دست تو نیست. دست بقیس و این آزاردهندس.

كي لگد زد ب ستارهٔ بختمون؟
اصن چيجوري زورش رسيد؟

دلم تنگ شد برای اون زمانایی که هنوزم تو آسمون ستاره پیدا میشد و میرفتم پشت بوم تلسکوپمو میذاشتم نگاشون میکردم بعدم میرفتم سراغ ماه و تحسین میکردم زیباییاشو. الان دیگه ستاره ای نیست و تلسکوپم پایه ش خیلی وقته شکسته و من دیگه اون آدم سابق نیستم پس...

اگه كل دنيا گفتن دندونات كجِ باز تو بخند عروسك♥️

موهات هست هنوز.

هنوز؟

آره هنوز.

آره من الآن تو حالِ خودم نيستمُ تو خيلي زيبايي و من فردا صب ب خودم ميام اما تو بازم خيلي زيبايي

انبه قطعا از بهشت اومده.

قلبمي اما لياقتِ تپش نداري!

پرواز كن پروانه كوچولو. تو جزو دسته پرندگاني، ن حشرات♥️

الویه تو خونه‌ی ما حکمِ مدرسانِ شریف رو داره.

I miss you so fuckin much.

خونمُ ميكني تو شيشه راستش.