شرم ميگفت نگاهت نكنم، گفتم چَشم،
عشق ميخواست ببيند نظري، دعوا شد!

من اگه ي پيانيست ميشدم قطعا نقطهٔ اوجِ موسيقيمُ زماني ميزدم ك داشتم ب تو فك ميكردم.

ميگفت نهنگا ماهياي مرده اقيانوس رو ميخورن، حالا اگه ي روز اعتصاب كنن و ديگه ماهي زنده بخورن فرداي اون روز اقيانوس پر ماهي مرده ميشه، ي هفته بعد كل اقيانوس مسموم ميشه و از آبِ كثيفش، هوا آلوده ميشه، اونوقت ما ديگه اكسيژن نداريم. پس توي هر نفسي ك ميكشيم ي دور مديونِ نهنگاييم.

صداها ميگن ك توام ميري؛

هميشه سرنوشت چيزي رو از من ميگيره ك ميدونه بدونِ اون نميتونم زندگي كنم.

The sick fact is actually I know no one cares but I still text them with emojis and colorful hearts.

جا دوييدن ترجيحتِ باشه پات رو هم.

اي كاش دلم در بغلت جا ميشد.

قلاده هاشونُ باز كنين بزارين برن دنبال لياقتشون.

ميگفت من اگه شيرين ترين علف روي زمين هم ميشدم بُزا پلاستيك ميخوردن.

وقتي انقد بچه بازي درميارين شبام با صداي بچگونه ب مامان باباتون ميگين شب بخير؟

آب برگشت بالاخره،
اما بي آبي اين ماهيُ كشت.

خونها را گريستم
شبها ميبارد از اين چشمها الكل.

اوني ك بخواد ايراد بگيره فقط ايراد ميبينه. هرچقدم ك خوبُ بي عيبُ نقص باشي.

تلاشي ك من ميكنم تا از كتابايي ك اولش ميخونم جذبش نميشم چيزِ جذاب پيدا كنم رو اگر واسه درسايي ك اولش ميخونم جذبش نميشم ميكردم قطعا الآن مريم ميرزاخاني بودم.

”كاش ميشد از خودمونم لاگ اوت كنيم“ #ال

من از اين اك و اون اك لاگ اوت ميكنم و فقطُ فقط براي چانالم ي اكانت ميزنم ك تو اين تايم باهاش پست بزارم اينجا. بايد ب خودم يكم زمان بدم.

تو آن شعري
ك من جايي نميخوانم.

آدما تصميماي جديشونُ جار نميزنن.

خشونت علیه زنان فقط اونجا که جلوی بقیه بغلم نمی‌کنی.

ازاون تکستا ک هی میخونی هی میخونی هییی میخونی
لنت بت سناا