اگه آدما دفترچه راهنما داشتن، قطعا روش برگردوندن ب تنظيمات كارخونه شون، بغل كردن بود!
ي سري آدمام هستن ك تا وقتي هستن انقد خوبن ك ما فقد اونا رو ميبينيم، اصن ي جورايي معيار خوبي بديمون قرارشون ميديم. اما خب روزگارم ي قانوني داره، اونم اينِ ك وقتي دونفر ب خوديِ خودشون از هم جدا نشن، ب طور ناجوانمردانه اي ازهم جداشون ميكنه و خوبه رو برميداره واس خودش. اونموقعس ك همه چي بد ميشه. چون خب مثلا تو فرض كن اوني ك معيارت بودِ تو خوب بودن ديگه نيستش و انگار تو هيچ عينكي نداري ك باهاش بقيه رو نگاه كني. بياين با هم قبل از اينكه خوباي زندگيمونو واسِ هميشه از دست بديم و همه چي بد بشه قدرشونو بدونيم؛ اينو كسي داره بهتون ميگه ك انقد قدرشو ندونست ك الان داره دنياشُ بدون عينك نگا ميكنه. #المآه
ببين منو برو رو غريتت كار كن وگرنه ريش سيبيلت تا نافتم باشه مرد حساب نميشي.
عاره درسته، شايد تو دلتون چيزي نباشه، اما خب متاسفانه ما فقد ظاهر گندتونو ميبينيم.
اگه داستانو گفتم اونجوري نبود ك فكر ميكردي پس برگرد، قول دادم عوض شم ولي هيچ فرقي نكردم از اول.
ناناحن بودن اين جوريِ ك ميدوني خيلي بده و نهايتن باعث نابوديت ميشه اما هي دلت ميخاد خودتو بيشتر توش غرق كني
دلم ميخاد پَسِت بزنم اما اگه تو با تلاش و قدرتِ بيشتري سمتم نياي، قطعا ميميرم.
Forwarded from اینجا جوین نده، نیستم دیگه
دلم ميخاد ازت فرار كنم اما اگه تو دنبالم نياي و سعي نكني جامُ پيدا كني، قطعا ميميرم.