پست گذاشتن من اينجوريِ ك ب در ميگم تا ديوار بشنوه، بعد پنجره مياد ب خودش ميگيره

درد ما فرهنگ نيس، بي فرهنگيه

فكر ميكنم بزرگترين مشكل من اين است ك انگار من يك كودك تنها هستم و يك مكالمه ي ناتمام دائم در وجودم در انجام است و من سعي ميكنم فرض كنم ك شما هم آن را ميشنويد.

زندگي اونقدر كوتاهِ ك حماقتِ محضِ بخايم نصفشو با داشتنِ آرزوي همديگه هدر كنيم؛

نندا تقصيرِ من
وقتي آدما دورم دارن روم تاثيرِ بد

جوري قبل از رفتن پل هاي پشت سرتونو خراب نكنين ك اگه يهو اتفاقي اسمتونو تو كوچه و خيابون شنيديم حتا ب خودمون اجازه نديم بهتون فكر كنيم. #المآه

بيا لااقل اون قلباي آبي اي ك بت دادمُ پس بدھ بم.

فراموشم ميكني، مثِ قولات؛

باور كنين اينكه فقدُ فقد خودتون باشين، ميتونه بهترين بهونه رو بده ب يكي براي اينكه ديوانه وار دوستون داشته باشه!!

من عادت كردم ب بي مهري هاي مادرم...

ببين، بزا ي جوري بگم ك متوجه بشي. ديدي وقتي داري آب ميخوري و ي مقداريش ب جاي رفتن توي مري ميره تو ناي چي ميشه؟ ب شدت سرفه ميكني. و اين ي عكس العمل غير اراديِ. دست خودت نيس. شنيدن اسم توعم برا من همينجورِ. بعدش ناخودآگاه اشك جم ميشه تو چشمام... اينم ي عكس العمل غير اراديِ. طبيعتِ منِ؛ دوست داشتنت.
عاره دوست داشتنت طبيعتِ منهِ!

”زندگي بهمون ياد داد ك خفه شيم“

ب عكسات نگا ميكنم تا پلك بزنه

تھش قرارِ ی خونِ داشتھ باشم ؟، ی شوھر؟ی بچھ ؟یا ن ی خونِ بزرگتر ؟یا چن تا بچھ یا شایدم دوتا شوھر!؟
من ب جایِ تمام اینا زندگی میخام!!

گفتي ي دنيا سلول تو بدن آدمِ
ولي من ديدم ي دنيا بدن تو ي سلول

من كمرم ي نقطه كور داره ك ا بچگيم هيچوقت نتونسم ليف بكشمش، ميدونم ديگه آخرشم از همونجا كپك ميزنم ميميرم.

کل زندگیمُ من از دست بدم بازم تو رو نگهت می‌دارم:) #کیم #الف

آلزايمر ميگيرن آدما، وقتي براشون از قولايي ك بهت داده بودن حرف ميزني. #ال

حس پژمان جمشيدي رو دارم ك ب جا سيمرغ دادن بهش خنديدن 3/›