تویی که وقتی می‌ری دستشویی شلنگو می‌ندازی زمین، تو خیلی شلنگی.

تو ازم معذرت می‌خوای و بهم می‌گی ازت ناراحت نباشم اما در واقع چیزی که منو ناراحت و بیش از اندازه عصبی می‌کنه اینه که چرا جوری باهات رفتار کردم که پیش خودت فکر می‌کنی اونقدری برای من ارزش و اهمیت داری که بتونی ناراحتم کنی و من ممکنه یک درصد از حرفی که می‌زنی ناراحت بشم. رها کن بابا بزرگوار.

چک می‌زنم خوابم بپره!

اشکال نداره چقدر سخته؛ تا وقتی می‌دونیم که همه‌شون قراره خاطره بشن!😌

خاطره شه رد شيم ازش جا بذاريم پشتمون.

تو نمی‌تونی هر موقع که دلت خواست بری و توقع داشته باشی هر وقت برگشتی همه چیز سر جای قبلیش باشه. من همونجا وایساده باشم و اون فنجون چایی که اون موقع داشتم می‌خوردم هنوز دستم باشه. دیوارا هنوز همون رنگی باشن و موهام هنوز همون مدلی باشن. هنوز بهت لبخند بزنم و پذیرای حضورت کنارم باشم. تو نمی‌تونی توقع داشته باشی من همونجا وایسم تا برگردی. شاید پاهام خسته شده و وقتی رفتم خونه که بخوابم تا برگردی، نامه‌های "هیچوقت تنهات نمی‌ذارم" تو رو خوندم. پس اگر رفتی، پشت سرتم نگاه نکن. فقط برو که جزو لیست آدم‌های رفته به شمار بیارمت، نه عوضیایی که لابلای رفت و برگشتناشون از احساسات آدما به عنوان بازیچه استفاده می‌کنن.

-📬-
سخته ولی می‌تونیم!
آسون مال قصه‌هاست؛
-3'

ببخشید، جسارتاً، پنجره‌هایی که شما می‌سازید رو به کجا باز می‌شن؟

در بیار هندزفریتُ یه دقه!
رعد و برقه وسط تابستون!!👀

در پریشان حالی ما نظری کن الله!

والا الهه‌ی ناز ماییم،
اونوقت در بزمشون یکی دیگه بنشسته.
خب چی بگیم دیگه؟

حرف من اینه که خب اگه می‌دونی دروغه، نذار من کل زندگیمو بر پایه‌ش بسازم!

یه تصمیم محکم، و بعدش تویی که داره واسه بدست آوردن خواسته‌هاش می‌دوئه.

ای کرونا
تو دراز کشیدن رو چمن رو از من گرفتی
خدا دراز کشیدن رو چمن رو ازت بگیره.

حال ما خوب است. بیا خرابش کن.

گاهی دلم می‌خواد محکم و بلند توی گوش خودم داد بزنم که دهان را ببند.

بهم یه دلیل واسه ادامه دادن بده. اما اگه چیزی پیدا نکردی، خودت واسم اون دلیل شو.

کل تهران با غ/ق‌صه‌هاش!
-شونزده' مرداد' 99-