سینه‌مون جای قلب شده جای چیا؟

کاش میشد چشمامونو ببندیم و دیگه وجود نداشته باشیم.

مُرد اون آدم خونگرم، ذات درستشُ فاتحه‌اشو خوندن.
پشیمونه اگه باورتون کرد.
اگه بینتون گذاشت با پاکت پول فرق.

مود؛ تا اطلاع ثانوی.

کاش کرونا داشتم و می‌گفتم اون نفس کشیدن رو برام سخت‌ کرده. اما نه؛ واقعا با هر بار نفس کشیدن، انگار کلی براده‌ی تیز آهنی تو ریه‌هام پخش میشن.

من با آینده‌ای که تو رو توش ندارم دقیقا چیکار کنم؟

« الهی اَماتَ قَلبی عَظیمَ جِنایَتی »


خدایا بزرگی جنایتم به مرگ کشیده دلم را.

هر طرف می‌نگری نام حسین است و حسین..
ای دمش گرم؛ سرش رفت، ولی قولش نه!

خوبم فقط خودم رو مدام تنها وسط یه زمین سرد و بی‌نهایت می‌بینم.

غروب یه تیکه از دنیاست، می‌دونم.

بارون می‌خوام.

سهم مرا جنون بنویس.

بخت مرا نگون بنویس‌.

جان مرا به شعله بکش؛

نام مرا به خون بنویس.

چقدر قوی بودم و سعی می‌کردم زنده بمونم تو شرایطی که بدترین کار زنده بودنه.

شیرین؛ یه لحظه
یهو میشه بدترین مزه!