سیستم مدیریت کیفیتQMS | آرش نصیری – Telegram
سیستم مدیریت کیفیتQMS | آرش نصیری
5.52K subscribers
5.34K photos
109 videos
2.12K files
6.12K links
🔷 مشاوره و آموزش استانداردهای مدیریتی ISO
🔷دوره های آموزشی باگواهینامه بین المللی
🔷اخذگواهینامه ایزو
📱09127190766
🌐www.qmsdp.com

ارتباط با ما:https://zil.ink/ArashNasiri
@Arash_Nasiri
ثبت شامد:shamadcode1-1-749-61
تاسیس کانال: 94/8/20
Download Telegram
Forwarded from Engineering Files
@engineeringfiles
مطالبی در رابطه با ابرهادی ها (Superconductors)👇👇👇
آزمایشاتی که سازنده لوله قبل از تولید باید انجام دهد :

1- پایداری در ابعاد: هدف از این آزمایش آنست که در اثر فشار مشخص آب به قطر و طول لوله چه مقدار اضافه می شود . برای این آزمایش لوله ای بطول یک متر انتخاب می شود که نمونه آزمایش باید کاملاً خشک باشد. و بر اساس استاندارد BS نمونه را بصورت زیر آزمایش می کنند:

1-1 - لوله را بصورت افقی روی سطحی قرارداده وتوسط علامتی محل مورد نظر تعیین می گردد. این علامت گذاری زمانی انجام می گیرد که لوله تحت فشار نیست.

1-2 - فشار 7 بار (BAR ) را به لوله وارد و سپس طول وقطر آنرا اندازه گیری می نمایند.

1-3 پس از اندازه گیری فوق فشار را تا 12 بار افزایش داده و بمدت یک دقیقه ثابت نگاه می دارد . پس از یک دقیقه با توجه به محل علامت گذاری شده مجدداً ابعاد لوله اندازه گیری می گردد.

1-4 - سپس فشار داخلی را به 7 بار تقلیل داده و بعد از گذشت یک دقیقه مجدداً طول لوله را اندازه گیری می نمایند.


نتیجه آزمایش

· وقتی لوله تحت فشار 7 بار قرار می گیرد طول آن نباید بیشتر از 1% افزایش یابد به عبارتی دیگر وقتی طول لوله نمونه مورد آزمایش یک متر است زمانیکه تحت فشار 7 بار قرار گرفت حداکثر باید یک سانتیمتر به طول لوله افزوده شود و بیشتر از آن حاکی از عدم کار آیی لوله می باشد.

· با افزایش فشار از 7 بار به 12 بار طول لوله نباید بیشتر از 5% نسبت به طول اندازه گیری شده در فشار 7 بار افزایش یابد. به عبارتی دیگر اگر در فشار 7 بار طول اندازه گیری شده cm101 است در فشار 12 بار حداکثر طول لوله باید به 106 سانتیمتر افزایش یابد.

· وقتی لوله مجدداً به 7 بار فشار بر میگردد طول لوله نباید از 1% نسبت به طول اولیه درفشار 7 بیشتر شده باشد.

· قطر خارجی لوله که اندازه گیری شده است ( در فشار 7 بار ) در فشار 12 بار نباید بیشتر از 10% نسبت به قطر اولیه باشد.

مواردی که باید در گزارش تست لوله نواری اعلام گردد .

· تاریخ آزمایش

· تمام جزئیات لوله مورد آزمایش

· تغییر طول لوله وقتی فشار از صفر به 7 بار افزایش می یابد. این تغییر طول می بایست بر حسب درصد نسبت به طول نمونه علامت گذاری شده و هنگامی که لوله تحت فشار نیست انجام شود.

· تغییر طول لوله وقتی فشار از 7 بار به 12 بار افزایش می یابد. این تغییر باید برحسب درصد نسبت به طول در 7 بار فشار بیان گردد.

· تغییر در قطر خارجی هنگامی که فشار از 7 بار به 12 بار افزایش می یابد. این تغییر بایستی بر حسب درصد نسبت به قطر اولیه اعلام گردد.



2- آزمایش میزان آسیب پذیری لوله تحت فشار هنگام خم شدن :

1-2 تجهیزات مورد نیاز

· یک رشته لوله نواری بطول 5/1 متر

· یک دستگاه تولید فشار که توانایی تزریق آب را با فشار 5/22 بار دارا باشد.
طریقه آزمایش

1- نمونه آزمایش را به مولد فشار وصل و آنرا از آب پر نموده تا تمام ذرات هوا از داخل لوله خارج گردد.

2- فشار داخلی لوله را به 7 بار رسانده و از نقطه ای با فاصله 5 سانت از سر لوله آنرا خم می نمایند. انتهای لوله آزاد است ونمونه موردآزمایش راتاجای ممکن نزدیک به سردیگر گره زده می شود طوری که یک خمش تیز تشکیل دهد(گره رابایدطوری زد که ازافزایش قطرلوله دراثر فشارجلوگیری گردد)

3- پس از گره زدن فشار داخل لوله را تا 5/22 بار بمدت یکدقیقه افزایش میدهند. نمونه آزمایش در این حالت باید از نظر نشت یا هر نوع علامت نقص امتحان شود. سپس فشار تخلیه می گردد. دراین آزمایش لوله نباید منفجر شود وهیچ عیبی در آن بروز نگردد.



در برگ نتیجه آزمایش موارد ذیل نوشته می شود .

- تاریخ آزمایش

- تمام جزئیات برای شناسایی لوله تحت آزمایش

- تمام شواهد، علائم نشتی ونقص ایجاد شده در لوله مورد آزمایش

3-آزمایش انفجار : بر اساس استاندارد بر اساس استاندارد 5173 انگلستان ( BS ) آزمایش بر روی 5 نمونه انجام می شود ومعدل انفجار در 5 نمونه مورد آزمایش نباید از 35 بار فشار کمتر باشد. ضمناً هیچ کدام از نمونه ها نباید در فشار کمتر از 32 بار منفجر گردد.

4- آزمایش چسبندگی : هدف از این آزمون آنست که چسبندگی لایه داخلی به لوله اصلی و همچنین چسبندگی روکش به لوله اصلی را آزمایش نمایند.

در این آزمایش یک تکه لوله را بطول 5/0+25 میلیمتر از لوله جدا کرده و آنرا پشت و رو می کنند بطوریکه لایه داخلی بطرف بیرون قرار گیرد سپس آن را داخل شفت دستگاه تست قرار میدهند وقسمتی از لایه را از ژاکت جدا نموده بطوریکه بتوان آن را به فک گیره دستگاه درگیر نمود سپس یک وزنه 5/2 کیلوگرمی به آن می آویزند. پس از یک دقیقه اندازه می گیرند که چه مقدار از لایه داخلی از لوله جدا شده است. در این آزمایش سرعت جدا شدن کاور نباید بیشتر از 25 میلیمتر در دقیقه (mim، mm25 ) بین لایه ولوله اصلی باشد. این آزمایش برای لوله های نوع 2 و 3 انجام می شود و لوله هاییکه دارای روکش می باشد . (روکش دار)