✅✡#عرفان یهودی (حسیدیسم)

📌یهودیت حَسیدی (به عبری: תנועת החסידות) (חסידות در عبری به معنای پرهیزگاری است) به جنبش یهودی مذهبی در قرن‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی در آلمان گفته می‌شود که ریاضت را با عرفان یهودی(قبالا) ترکیب می‌کند. این مکتب در میان مردم عادی که علاقه‌مند بودند که از قوانین مذهبی ظاهری به سمت زندگی روحانی حرکت کنند طرفدار پیدا کرد. یهودیان حسیدی شاخه‌ای از یهودیان ارتدکس هستند.

📌منابع :

• Ḥasidism." Encyclopædia Britannica. 2010. Encyclopædia Britannica Online.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

💠⚜مَزدَیَسنا (مزدا پرستی) که به آن دین زرتشت و دین بهی هم می‌گویند یکی از از قدیمی‌ترین ادیان جهان است که از آموزه‌های رهبر دینی ایرانی، زرتشت اسپیتمان، سرچشمه می‌گیرد. در جهان‌بینی مزدایی، جهان صحنه برخورد میان خیر و شر است و در فرجام کار، نیکی بر بدی پیروز خواهد شد. با وجود اینکه مزدیسنا یک دین ثنوی است، المان‌هایی از یک‌ازچندپرستی، یکتاپرستی/یگانه‌انگاری و چندخدایی را در دل خود دارد. بسیاری از ویژگی‌های مزداپرستی مانند باور به ظهور منجی، آزادی اراده، حساب‌رسی پس از مرگ و همچنین بهشت و دوزخ بر ادیان و مکاتب فلسفی دیگر، نظیر مسیحیت، یهودیت، اسلام، گنوسیسم، فلسفه یونانی، بهائیت و آیین بودایی تأثیر گذاشته‌اند. اهورامزدا، ایزد ازلی و نیک‌خواه، ایزد برتر و خالق نیکی‌های جهان از دید مزداپرستان است.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی


👇👇👇🛑ادامه🛑👇👇👇

🖊ریشه‌های مزدیسنا به هزاره دوم پیش از میلاد بازمی‌گردد. این دین به همراه ادیان مرتبط با آن یا شاخه‌های دیگرش، نظیر مهرپرستی و آیین زروانی، برای بیش از هزار سال، از حدود ۶۰۰ پیش از میلاد تا ۶۵۰ پس از میلاد، دین رسمی شاهنشاهی‌های باستانی ایرانی بوده‌است؛ تا اینکه در نهایت با ورود مسلمانان به ایران جایگاه خود را از دست داد. از آن پس قوانین تبعیض آمیزی علیه زرتشتیان وضع شد و آنان مورد آزار و اذیت توسط مسلمانان قرار گرفتند. برآوردهای اخیر نشان می‌دهد که حدود ۱۱۰ تا ۱۲۰ هزار زرتشتی در سراسر جهان وجود دارد که بیشتر آن‌ها در هند، ایران و کردستان عراق زندگی می‌کنند.

🖊اوستا مهم‌ترین کتاب دینی زرتشتیان است. این کتاب گاتاها، سروده‌های زرتشت که به شرح جنبه‌های گوناگون دین بهی می‌پردازد را نیز شامل می‌شود. زرتشت، خدایان ایرانی را به دو گروه اهوراها و دیوها تقسیم کرد که دیوها شایسته پرستش نیستند. اهورامزدا (اهورای خردمند) بزرگترین اهوراست؛ او آفریدگار بزرگ است و به یاری اشه، جهان را پایدار نگاه می‌دارد. انسان‌ها این اختیار را دارند که برای همراهی کردن یا نکردن اهورامزدا، تصمیم بگیرند؛ زیرا مزداپرستی مسئولیت تصمیم‌های انسان را به خود او واگذار کرده‌است. هیچ نیرویی به نیرومندی اهورامزدا وجود ندارد؛ با این حال, انگره‌مَینیو (روان مخرب) که از اکومن پدید آمده، دشمن اصلی دین به‌شمار می‌رود و در برابر سپنتا مینیو (روان نیک) قرار دارد. در نوشته‌های پهلوی از انگره‌مینیو با نام اهریمن نام برده شده‌است و او دشمن خود اهورامزداست.

🖊اشه (راستی، نظم جهانی) نیروی زندگی است، از اهورامزدا سرچشمه می‌گیرد و در برابر دروج (دروغ، پلیدی) قرار دارد. اهورامزدا نیکی مطلق است و هیچ چیز شریری در وی وجود ندارد؛ او به یاری امشاسپندان و دیگر ایزدان – که همه آن‌ها اهورامزدا را می‌پرستند و اهورامزدا نیز در اوستا آن‌ها را شایسته پرستش می‌خواند بر گیتیگ (گیتی – جهان مادی و دیدنی) و مینوگ (مینو – جهان معنوی و نادیدنی) نظارت می‌کند.

🖊در دین زرتشت، هدف زندگی اشَاوان (اشه‌مند) شدن است؛ مزداپرستان وظیفه دارند که شادی را در جهان گسترش دهند، زیرا شادی به نیروهای نیک در نبرد با نیروهای شریر یاری می‌رساند. هسته اصلی مزدیسنا را به می‌توان در مسائلی چون هومَتَه، هوختَه، هووَرشتَه (پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک)، یاری نیازمندان که راهی برای نشان دادن پایبندی به اشه و گسترش شادی در جهان است، برابری معنوی زنان و مردان و برابر جنسیتی در وظایف و نیک بودن بدون چشم‌داشت به پاداش خلاصه کرد.

🖊زرتشتی‌گریِ امروزی، یک دین یکپارچه نیست و مزداپرستان امروزه به دو گروه عمده اصلاح‌گرایان و سنت‌گرایان تقسیم می‌شوند؛ همچنین جنبش‌های دیگری نیز درحال شکل‌گیری در میان زرتشتیان هستند.

✏️منابع :

• هینلز، جان (۱۳۷۵)، شناخت اساطیر ایران، ترجمهٔ ژالهٔ آموزگار و احمد تفضلی، تهران: نشر چشمه.

• کریستن سن، آرتور. مترجم صفا، ذبیح‌الله. مزداپرستی در ایران قدیم، تهران:انتشارات شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ۱۳۵۷

• مجموعه سخنرانی‌های دومین کنگره تحقیقات ایرانی، جلد دوم. مشهد:دانشگاه ادبیات و علوم انسانی مشهد، ۱۳۵۲

• بنونیست، امیل. دین ایرانی. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۴

•کریستن سن، آرتور. کیانیان. ترجمه ذبیح‌الله صفا. چاپ پنجم. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۶۸

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

🕍 #عبری_بیاموزیم

🔹درس31

📰نشریه افق بینا

🔸گرد آورنده: واحد «ترجمه» انجمن علمی ادیان و عرفان

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

✅🕉ویدانته ادویته (به سانسکریت: अद्वैत वेदान्त‎ به معنای " نادوگانگی ") از مکاتب فلسفی هندو است و در اصل با نام پروساوادا شناخته می شود، آدویتا یکی از سیستم های معنوی در سنت هندی است و به این ایده اشاره دارد که خویشتن حقیقی انسان که به آن آتمان می‌گویند از برهمن جدا نیست بلکه آتمان (یعنی خویشتن واقعی آدمی)، در واقع همان برهمن، والاترین واقعیت متافیزیکال هستی است. آدویتا قدیمی ترین زیر شاخه مکتب ودانتا است و ریشه های آن به هزاره یکم پیش از میلاد باز می‌گردد.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی


👇👇👇🛑ادامه🛑👇👇👇

🖌پیروان این مکتب که آدوایتین، آدویتا ودانتین و یا مایاودین خوانده می‌شوند، دنیای برساخته ذهن که توسط عقل و حواس پنج‌گانه بر ما پدیدار می‌گردد را توهم می‌دانند و از طریق شناسایی این توهم به دنبال دستیابی به رهایی معنوی و کسب خرد (که به آن ویدیا vidyā گفته می‌شود) هستند، این خرد عبارت است از اینکه فرد قادر شود خویشتن حقیقی خودش را به عنوان آتمان، و آتمان و برهمان تشخیص دهد.

🖍آدویتا ودانته بر حیواموکتا تاکید دارد، ایده ای که موکشه (رهایی، آزادی) در این زندگی قابل دستیابی است. این ایده در مقابل دیگر مکاتب فکر هندی است که بر موکشه بعد از مرگ تاکید دارند. این مکتب از مفاهیمی چون برهمن، مایا، آویدیا (جهل)، مدیتیشن و دیگر مفاهیمی استفاده می کند که در سنت های مذهبی هندوئیسم هم رایج است اما آنها را در تفسیر خاص خود جهت تئوری ای رستگاری اش بکار می گیرد. بسیاری از محققان آن را شکلی از توحید و فلسفه ای معتقد به وحدت وجود می نامند.

🖌معلمان معاصر آدویتا ودانته:

معلمان معنوی معاصر عبارتند از جادگورو سرینگیر شارادا پیتام؛ سوامی شیواناندا ساراسواتی (1887-1963)، چین مایاناندا (1916-1993)، دایاناندا ساراسواتی (آرشا ویدایا) (1930-2015)

🖍منابع :

• Timalsina, Sthaneshwar(स्थानेश्वर) (November 2017). "Puruṣavāda: A Pre-Śaṅkara Monistic Philosophy as Critiqued by Mallavādin". Journal of Indian Philosophy. 45 (5): 939–959. doi:10.1007/s10781-017-9329-z.

• Deutsch 1988.

• Sthaneshwar Timalsina (2008). Consciousness in Indian Philosophy: The Advaita Doctrine of 'Awareness Only'. Routledge. pp. 137–138.

• Kanamura 2004

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

☑️☸هینَه‌ ‌یانَه و مَهایانَه

✏️در بوداگرایی هم دو شاخهٔ اصلی وجود دارد. نام آن‌ها هینهَ یانَه و مهایانَه است. یانه در سانسکریت یعنی راه. هینه یعنی کوچک و محدود و کهتر. مها یعنی بزرگ و مهتر. در فارسی می‌شود آن‌ها را کهراه و مهراه ترجمه کرد.

✏️فرق بنیادین هینه یانه (کهراه) با مهایانه (مهراه) اینست که آرمان هینه یانی‌ها تک-بیداری (اَرهت شدن) است ولی مهایانی‌ها به بیدارگر شدن باور دارند.

✏️توضیح: در کیش بودا آرمان فرجامین افراد، بودا شدن است. واژه بودا در سانسکریت یعنی بیدار. منظور از بیدار شدن، پی بردن به رازهای هستی و پیوند یافتن با جهان راستین (حق) در پس پرده این جهان ظاهری است. بوداییان جهان پیرامون ما را مانند پرده‌ای رنگ و وارنگ می‌دانند که میان ما و جهان راستین کشیده شده‌است. در باور ایشان جهان راستین ِ پشت پرده دارای هیچکدام از ویژگی‌های این جهان ظاهری دور و بر ما نیست. اگر هم از آن‌ها بپرسید که آن‌ها این را از کجا می‌دانند می‌گویند چونکه بودا به آن جهان راه یافته و برگشته و از آنجا برای ما خبر آورده است. این در اصل همان حرف مولانا جلال الدین بلخی و دیگر شناسایان است که بر عاری بودن جهان راستین (حق) از صفات اینجهانی تأکید دارند و ادعا دارند که چیزهایی از آن جهان را تجربه کرده‌اند و زبانشان از توصیف آن برای ما قاصر است چونکه برای چیزی که ویژگی‌های این جهان را ندارد در زبان و اندیشه ما واژه و پنداره‌ای برای آن وجود ندارد.

✏️هینه یانی‌ها (باورمندان به راه محدود) معتقدند که هرکس باید بکوشد برای خودش این پرده را پاره کند و از روزنه‌ای به دریای حق فرارَود. آن‌ها معتقد به تکروی هستند. در بوداگرایی این بیدارشوندگان تکرو را اَرهت یعنی آدمهای باارزش می‌نامند. اما مهایانی‌ها (مهراهی‌ها) بر این باورند که کسانی که دریای بیکران حق و راستی را دریافتند باید دم درگاه حق بمانند و بکوشند تا بقیه موجودات را هم به سوی حق و حقیقت بکشانند. در ادبیات بودایی به این‌گونه افراد بیدارگر (بوداسَف یا بودی سَتوا Bodhisattva) می‌گویند. بیدارگران اینکار را از روی مهرورزی به همه موجودات می‌کنند. یعنی آن‌ها همه ماها را به چشم نمودهایی از جهان حق می‌بینند و به همه ما مهر می‌ورزند و می‌کوشند تا ما را نیز مانند خود به‌سوی رستگاری و حق یابی بکشند.

📚منابع :

پاشایی، ع.: فراسوی فرزانگی (پرَگیا پارَمیتا)، نشر نگاه معاصر، تهران ۱۳۸۰.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

💠✝آگوستین معروف به آگوستین قدیس (Saint Augustinus) از تأثیرگذارترین فیلسوفان و اندیشمندان مسیحیت در دوران باستان و اوایل قرون وسطی محسوب می‌گردد. او از شکل دهندگان سنت مسیحی غربی (کاتولیک و پروتستان) به حساب می‌آید.

#زندگی‌نامه :

🔸وی از قوم بربر در شمال آفریقا بود و در شهر تاگاسته یا سوق اهراس در ایالت رومی نومیدیه واقع در الجزایر کنونی متولد گردید. او از یک مادر مسیحی و پدر مشرک به دنیا آمد. در طفولیت و جوانی در آموزشگاهی به تحصیل پرداخت که دروسش سنگین و معلمانش فوق‌العاده سختگیر بودند. او مدتی در کارتاژ زندگی کرد و در این شهر بود که غرق در لذات دنیوی گردید و قسمت اعظم اوقات خود را صرف لهو و لعب می‌کرد. بعد به رم رفت و چندی در این شهر به تدریس پرداخت. از رم به میلان مسافرت کرد و در این شهر بود که رسماً مسیحی شد و سرانجام در سلک کشیشان درآمد. آگوستین در آغاز جوانی نه علاقه‌ای به دین داشت و نه فلسفه، و تمام اوقات خود را صرف مطالعه آثار ادبی می‌نمود، ولی پس از مطالعه آثار سیسرون به شدت به فلسفه علاقه‌مند گردید.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی


👇👇👇🛑ادامه🛑👇👇👇

🔸وی در ابتدا مانوی یا ثنویت گرا بود ولی به اعتراف خودش چون به بیهودگی این مذهب در بسیاری از عقاید و اندیشه‌هایش پی می‌برد به رم مهاجرت کرده و به مکتب فلسفی شکاکیون جدید ملحق می‌گردد. پس از مدتی این مکتب فکری نیز او را اقناع نمی‌کند. در شهر میلان با شخصی با اندیشه‌های نوافلاطونی به نام «فلاویوس مائیوس تئودوروس» آشنا می‌گردد و از همین راه به مکتب نوافلاطونیان وارد می‌شود. پس از آن به دین مسیحیت می‌پیوندد. پس از مدتی به مقام اسقفی شهر هیپو انتخاب می‌شود و در همین شهر نیز از دنیا می‌رود.

🔸وی تا پایان عمر خود نیز تحت اندیشه‌های نوافلاطونی و مانوی بوده‌است و این امر دربسیاری از نظریات و آثار وی به روشنی نمایان است. آگوستین در آثار خود که راجع به تثلیث، چگونگی خلقت، حقیقت، نفس، مسئله گناه و ثواب، جبر و اختیار، نجات انسان به فضل الهی و… می‌باشد می‌کوشد تا حکمت افلاطونی را با اصول آیین نصاری تطبیق دهد و از این دو معجونی که مورد قبول آبای مسیحی باشد به وجود آورد.

📝منابع :

• Augustine. "What Is Called Evil in the Universe Is But the Absence of Good". Enchridion. Retrieved 2012-11-17.

• Esmeralda n.d.

• تاریخ علم کمبریج-کالین. ا. رُنان-ترجمهٔ حسن افشار-نشر مرکز-ص 342

• فلاسفه و موسیقی، آرین رحمانیان، تهران: نشر فرهنگستان هنر، ۱۳۹۲، ص۴۶-۴۷.

• تاریخ فلسفه قرون وسطی اثر دکتر محمد ایلخانی

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

✅✡دونمه (ترکی: dönme) به یک گروه از یهودیان مخفی در امپراتوری عثمانی اطلاق می‌شود که ظاهراً اسلام آورده ولیکن در واقع یهودی و شبتایی بودند. این گروه از پیروان شبتای زوی تشکیل شده بودند که یه کابالاییست قرن ۱۷ بود که ادعای مسیح بودن کرد و در نهایت توسط سلطان محمد چهارم مسلمان شد. بعد از زوی پیروان او نیز به اسلام گرویدند و دونمه نامیده شدند. بیشتر دونمه‌ها با ازدواج با دیگران مخلوط شده و اکنون قابل تشخیص نیستند. تعداد کمی از آن‌ها هنوز خود را یهودی میدانند با اینکه بقیه یهودیان آن‌ها را یهودی نمی‌دانند.

🔸دونمه‌ها از بازماندگان اخراج شدگان از اسپانیا بودند. اکثر آن‌ها دارای دو نام بودند، یک نام مذهبی که آن را مخفی نگاه میداشتند و یک نام سکولار که در زندگی روزمره استفاده میکردند. آن‌ها به مساجد میرفتند و در ماه رمضان روزه میگرفتند و حتی گاهی به حج نیز میرفتند.

🔹منابع :

• مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، Donmeh، بارگیری شده در ۲۰ مرداد ۱۳۹۱.

• هاینریش گرائتز، تاریخ یهودیان.

• The Dönmes: Crypto-Jews under Turkish Rule by Jacob M. Landau Jewish Political Studies Review 19:1-2, Jerusalem Center for Public Affairs

• Kirsch, Adam (15 February 2010). "The Other Secret Jews". The New Republic. Archived from the original on 5 December 2010. Retrieved 5 December 2010.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

◼️شهادت غریبانه جوان ترین شمع هدایت و نهمین بحر کرامت، امام محمد تقی، جوادالائمه علیه‌السلام تسلیت باد..
🆔 @RAM_fum

✅🔆انجمن زرتشتیان تهران

◀️ انجمن زرتشتیان تهران برای اتحاد و اتفاق و پیشرفتِ امور، اصلاحِ نواقص، پیروی از سخنانِ اشوزرتشت دربارهٔ کنکاش و مشورت در امور در سال ۱۲۷۶ خورشیدی پایه‌گذاری شد. در این سال بود که گروهی از زرتشتیان ساکن تهران که به اهمیت کار گروهی برای رفع مشکلات و هموارساختن راه پیشرفت زرتشتیان پی‌برده بودند، در روز زامیادایزد و اسفندماه ۱۲۷۶ برابر با ۲۷ جمادی‌الاخری هجری قمری در محلی به نام کاروانسرای مشیرخلوت که در آن هنگام یک مرکز عمده تجارت زرتشتیان بود، گردآمدند و آغاز فعالیت این انجمن را اعلام داشتند. این انجمن در خیابان سی‌تیر، خیابان میرزا کوچک‌خان واقع است.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی


👇👇👇🛑ادامه🛑👇👇👇

◀️ پایه گذاران :

در نخستین گردش، انجمنِ زرتشتیانِ تهران با هم‌یاریِ ۱۴ تن از زرتشتیان پایه‌گزاری شد که عبارتند از:

کیخسرو شاهرخ
اردشیر مهربان
شهریار خداداد بهمن رستم
فریدون خسرو اهرستانی
جمشید مهربان کرمانی
جمشید خداداد
نامدار کیخسرو
اسفندیار رستم
بهمن بهرام
گیو شاهپور پارسی
اردشیر خسرو زارع قاسم‌آبادی
آقا بهمن رستم دینیار
شهریار بهرام
خسرو شاه‌جهان

✍ منابع :

• خاطرات مهرانگیز دولتشاهی، بایگانی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine، مجموعه تاریخ به روایت تاریخ سازان، شاهرخ مسکوب، غلامرضا کردگاری، تهران، صفحه سفید بایگانی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine

• «چگونگی تأسیس انجمن زرتشتیان تهران». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ ژوئیه ۲۰۱۶.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

💠🕉شانکرا یا شنکره چاریه(دِوَناگَری:आदि शङ्कर آدی شانکَرَه) فیلسوف و اندیشمند هندو در مکتب ودانتا بود. او در میان برهمنان نمبودری مالابار در کرالا در هندوستان زاده شد، و در جوانی سنیاسی شد و به برهمنان پیوست. او به مطالعه فلسفه و دین اوپانیشادها پرداخت. تفسیری که شانکرا به زبان سانسکریت بر اوپانیشادها و باگاوادگیتا نوشت، از مهمترین متون فلسفی آئین هندو به‌شمار می‌رود. در بنارس، او فرمان یافت که با گروهی از شاگردانش در همه تالارهای دانشگاهی هند از آئین برهمنی دفاع کند و دیدگاههای بودایی را رد کند. او در سال ۸۲۰ میلادی، در حالی که تنها سی و چند سال داشت، در کدارنات هند، درگذشت.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی


👇👇👇🛑ادامه🛑👇👇👇

🗒#زندگی_نامه


📍تولد و کودکی :

🖌شانکره در خانواده‌ای بسیار تنگدست از‌ تبار برهمنان نمبودیری و در روستایی به نام کالادی (در شش فرسنگی کرالای امروزی) زاده شد. بنا به قول مشهور، پدر او سری شیواگورو و مادرش آریامبا نام داشته‌است. چنان که در روایاتِ سنتی آمده‌است، پدر و مادر شانکره سالیانِ سال صاحبِ فرزند نمی‌شدند، تا این که در پرستشگاه به درگاهِ شیوا دعا کردند. دعای ایشان پذیرفته شد و خداوند ایشان را مخیر کرد که از میانِ این دو یکی را برگزینند: فرزندی با دانشِ معمولی ولی با عمرِ طولانی، یا فرزندی با دانشِ بسیار و عمر اندک. پدر و مادر شانکره دومین گزینه را انتخاب نمودند.

📍گرویدن به سنیاسی‌ها :

🖍شانکره از بدو کودکی تمایل داشت به دسته ماوراء کاستِ فقرای هندو یا سنیاسی بپیوندد. پیوستنِ او به این دسته به این معنا بود که او می بایست تجرد اختیار کرده و تمام پیوندهای خانوادگی و قبیله‌ای را رها کند و به کشفِ حقیقت بپردازد. مادر شانکره ازین خواسته ناخشنود بود و قصد داشت او را با دخترعمویش پیوند دهد. در افسانه‌های محلی آمده‌است که وقتی شانکره مشغول شست‌وشوی در آب رودخانه بود، تمساحی پای او را گرفت و رها نمی کرد. در همین زمان، مادر شانکره فرا رسید و شانکره به مادر بانگ زد: "اگر بپذیری که به سنیاسی‌ها بگروم، این تمساح پای مرا رها خواهد کرد- وگرنه مرا خواهد بلعید." و مادر به ناچار با تقاضای فرزند موافقت کرد و او را دعا کرد.

📍یافتن مرشد معنوی :

🖋شانکره استاد گوویندا بهگودپادا را به عنوانِ استاد و مرشدِ معنوی خود برگزید. معروف است که وقتی گوویندا از شانکره پرسید: "کیستی؟" شانکره در پاسخ گفت:

من نه از آتشم، نه از باد، نه از خاک و نه از آب. من آن منم که در همه نامها و نمادها نمود یافته‌است.

گوویندا شانکره را غسل داد و قبای سنیاسی بر تن او کرد و از آن پس شانکره در زمره سنیاسی‌ها راه یافت. شانکره اصول ادویته ودانته را نزد استاد تمام کرد و تفسیری بر برهمه سوتره نوشت. شانکره همچنین تفاسیر متعددی بر بهگودگیتا و اوپانیشادها نگاشت و به اشکالات رایج پاسخ گفت. او همچنین درین دوران شاگردانِ بسیاری یافت که چهارتن از ایشان همواره او را همراهی می‌کردند.

📝منابع :

Sharma 1962, p. vi.
"شانکرا". ویکی‌پدیای انگلیسی. Retrieved 2 November 2008.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

سالروز ازدواج فرخنده حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س)، مبارک باد..
🆔 @RAM_fum

#اخلاقیات_دین_بودایی

💠☸اخلاق بودایی به‌طور سنتی بر اساس آنچه بوداییان به عنوان چشم‌انداز روشنگری بودا یا سایر موجودات روشنفکر مانند بودیساتواس می‌دانند، استوار است. اصطلاح هندی اخلاق که در آیین بودا وجود دارد Śīla یا sīla (پالی) است. Śīla در آیین بودا یکی از سه بخش از مسیر نجابت هشت‌گانه است و یک کد رفتاری است که متعهد به هماهنگی و خویشتنداری با انگیزه اصلی عدم خشونت، یا آسیب نرساندن است. انواع آن را فضیلت، نظم اخلاقی و دستورالعمل توصیف کرده‌اند.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی


👇👇👇🛑ادامه🛑👇👇👇

📌سیلا (Sīla) یک رفتار اخلاقی درونی، آگاهانه و عمدی است که مطابق تعهد فرد در مسیر آزادی است. این یک قطب‌نمای اخلاقی در درون خود و روابط است، به جای آنچه که با واژه انگلیسی «اخلاقیات» همراه است (یعنی اطاعت، احساس تعهد و محدودیت خارجی).

📌سیلا یکی از سه رویه بنیادی بودیسم و جنبش Vipassana غیر فرقه‌ای است. سیلا، SAMADHI و PANNA و همچنین پایه‌های تراوادین سیلا، دانا، و Bhavana. این همچنین pāramit دوم است. Sīla همچنین تعهد قلبی به آنچه مفید است است. دو جنبه sīla برای آموزش ضروری است: «عملکرد» مناسب (کاریتا) و «اجتناب» درست (varitta). احترام به احکام صلا «هدیه ای عالی» (ماهادانا) به دیگران محسوب می‌شود، زیرا فضای اعتماد، احترام و امنیت را ایجاد می‌کند. این بدان معناست که پزشک هیچ خطری برای زندگی، مال، خانواده، حقوق یا رفاه فرد دیگری ایجاد نمی‌کند.

📌دستورالعمل‌های اخلاقی در کتاب مقدس بودایی گنجانده شده‌است یا طبق سنت ارائه شده‌است؛ بنابراین اکثر محققان اخلاق بودایی برای توجیه ادعاهای مربوط به ماهیت اخلاق بودایی، به بررسی متون مقدس بودایی و استفاده از شواهد مردم‌شناسی از جوامع سنتی بودایی اعتماد می‌کنند.

✏️منابع :

• Bodhi (2005), p. 153.

• Horner, I.B. (trans.) (1975; reprinted 2000). The Minor Anthologies of the Pali Canon (Part III): 'Chronicle of Buddhas' (Buddhavamsa) and 'Basket of Conduct' (Cariyapitaka). Oxford: Pali Text Society.

• Living This Life Fully: Teachings of Anagarika Munindra, by Mirka Knaster Ph.D. , Shambhala Publications, USA, 2010. Pg. 67

• Keown, Damien; Buddhist Ethics A Very Short Introduction, pg 5.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

✅✝تَنَخ یا تناخ (به عبری: תנ"ך) مجموعه کتاب‌های مقدس یهودیان است که نزد مسیحیان، کتاب مقدس عبری خوانده می‌شود و با برخی تغییرات و اضافات با عنوان عهد عتیق در کتاب مقدس مسیحیان جای گرفته‌است. تنخ شامل بر سه بخش است:

تورات یا تورا (به عبری: תורה) (فرمان یا شریعت)
نوییم (به عبری: נביאים) یا کتب انبیا
کتوویم (به عبری: כתובים) یا مکتوبات (نوشته‌ها)

تنخ در حقیقت کلمه‌ای است که از ترکیب حرف نخست این سه واژه در زبان لاتین ساخته شده‌است.

✍منابع :

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tanakh». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۶ آوریل ۲۰۰۸.

• Ghil'ad Zuckermann, 2009, LET MY PEOPLE KNOW!, The Hebrew Bible should be taught like a foreign language, Jerusalem Post, May 17, 2009.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

🕍 #عبری_بیاموزیم

🔹درس32

📰نشریه افق بینا

🔸گرد آورنده: واحد «ترجمه» انجمن علمی ادیان و عرفان

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

#آیین_زروانی

🔰💠آیین زُروانی دینی مشتق شده از دین زرتشت است و در دوران ساسانیان در ایران اهمیت زیادی داشت. این دین به مرکزیت خدای زمان زُروان است که به گفته زروانیان، اهورامزدا و اهریمن، دو برادر همزاد، از او به وجود آمده‌اند. آیین زروانی گونه‌ای یکتاپرستی‌است که با مزدیسنا که دینی دوگانه‌پرستانه‌است در تضاد است. زروانیان، زمان را منبع همه چیز می‌دانند.

🆔@RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی


👇👇👇⛔️ادامه⛔️👇👇👇