we got andrew schulz having takes on middle east before gta vi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
in 1997, a Tool fan decided to climb on stage and hug Maynard James Keenan. Keenan responded by tackling the fan, placing him in a chokehold then proceeded to sit on him for 10 minutes and continuing to sing “Pushit”
it might be OVER S∞∞N
No wonder why you used to like fuck ass gg allin
naah that was different
it might be OVER S∞∞N
https://youtu.be/Tkot9YL3YyQ?si=heFabw1Bcl12ecN3
sprained ankle 10th anniversary
Forwarded from علی سطوتی قلعه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ناصر تقوایی (۲۲ تیر ۱۳۲۰ ـ ۲۲ مهر ۱۴۰۴)
پس بنویس آنچه اکنون میگذرد در شأن کیست و آنچه از این معنا بازمییابیم شایستهٔ کدام الفاظ است؟ بنویس روی خاک به اندازهٔ ستاره گامهایی روان بوده است و همچنان روان است و این زمین به گامهای فرومانده نیز میاندیشد و اندیشیده است و حافظهاش همچنان میانبارد و میانبارد و خطی میشود و در فرصت شهاب که سنگ از ستارههای فروریخته بهنجوا میافتد با سنگ یا استخوان که فرو میرود در خاک و ذرهذره حکایت را بازمیگوید.
بنویس اکنون کجاست رؤیامان کجاست؟ کجاست بندبند استخوانهامان کجاست؟ کجاست حرفهای گمشده که میخواست گوش دنیا را کر کند؟ بنویس آزادی رؤیای سادهای است که خاک هر شب در اعماق ناپیدایش فرومیرود و صبح از حواشی پیدایش برمیآید و این زبان اگرچه به تلفظش عادت نکرده است صدای هجی کردنش را آن سوی سکوت شنیده است.
محمد مختاری
از شعر «واگویه»، آرایش درونی
پس بنویس آنچه اکنون میگذرد در شأن کیست و آنچه از این معنا بازمییابیم شایستهٔ کدام الفاظ است؟ بنویس روی خاک به اندازهٔ ستاره گامهایی روان بوده است و همچنان روان است و این زمین به گامهای فرومانده نیز میاندیشد و اندیشیده است و حافظهاش همچنان میانبارد و میانبارد و خطی میشود و در فرصت شهاب که سنگ از ستارههای فروریخته بهنجوا میافتد با سنگ یا استخوان که فرو میرود در خاک و ذرهذره حکایت را بازمیگوید.
بنویس اکنون کجاست رؤیامان کجاست؟ کجاست بندبند استخوانهامان کجاست؟ کجاست حرفهای گمشده که میخواست گوش دنیا را کر کند؟ بنویس آزادی رؤیای سادهای است که خاک هر شب در اعماق ناپیدایش فرومیرود و صبح از حواشی پیدایش برمیآید و این زبان اگرچه به تلفظش عادت نکرده است صدای هجی کردنش را آن سوی سکوت شنیده است.
محمد مختاری
از شعر «واگویه»، آرایش درونی